Dinamo Samarqand yillar davomida samarali o'ynaydimi yoki an'anaviy qobiliyat bilan…
Hammasi yaxshimi, "Dinamo"chilar? 😏
Olmonlar 90 daqiqaga oʻzlaridan chiqib ketishadi, biz esa oʻz yurtimizda 100 daqiqa bilan yoʻqolsak, "bu ham yaxshi" deb oʻtamiz. 2023-yilgi mavsumdagi qoidabuzarliklar statistikasini ochib beraman — 17 ta ogohlantirish, 5 ta sariq va 2 ta qizil kartochka olgan jamoani menga toʻrtinchi diviziondagi vaqtlarimizga qaytarishingizni soʻraymanmi?
Yillar davomida "samarali oʻyin"ni qanday oʻylaysizlar? Meningcha, bu jamoaning o'yin uslubi — abadiy qobiliyatdan boshqa narsa emas. 15 ta ikkinchi boʻlimda ustunlikni yoʻqotish yo'lida kelgan natijalarni boshqa qanday nomlash mumkin? Aytgancha, bu mavsumda oʻrtacha toʻpga egalik 45%, ammo oʻyinchi kamida ikkita aniq imkoniyatni oʻz darvozasiga yoʻlladi — buning ustiga ularning asosiy toʻpurari 5 oʻyinda 1 gol urdi. Kimni aldashmoqchi ekansiz?
Yana bir nuqta — diskvalifikatsiya deyarli sodir boʻlgandi! Ohirgi 5 oʻyinda jami 14 ochko yoʻqotish uchun toʻplangan sariq kartochkalar soni qiziqtirmaydimi? Men oʻzim necha marta "xuddi shunday" deb oʻylaganimni eslayman — oʻyinchidan oʻyinchiya, murabbiydan murabbiygacha oʻz mezonlarini haddan tashqari soddalashtirib qoʻyish. Bu yerda asosiy masala bu: "Dinamo" oʻz tarixidan kelib chiqadigan oʻtgan ustunliklarga yoki yangi taktikalarni ishlab chiqishga haqliroqmi?
Kulgili gap — o'ylaymanki, muxlislarimizning koʻpchiligi bu jamoani soʻnggi paytlarda tomosha qilishni oʻrganmoqchi emas, chunki bu "oʻyin" oxiri yoʻq dramadir. 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
So'nggi 3 uchrashuvda Dinamoning darvozasiga kiritilgan gollar soni 7, qarsaklar soni esa 15 edi. To'pga egalik 45% bo'lishi mumkin, lekin maydonda asosiy bo'lgan narsa yoʻq — o'yinlarimizni kuzatganlar uchun bu haqida bahs yuritish ham shart emas. Men ushbu jamoani birinchi marta stenddan tomosha qilishga kelgan bolam bilan birga o'rin olgan edim — u qariyb 18-yoshda edi, hozir esa 22 va hali ham "bu ham yaxshi" deganlar bilan kelaveradi.
Sariq va qizil kartochkalar haqida gap ketganda: soʻnggi mavsumda Dinamo oʻz vaqtida maydonga chiqish va o'yinchilarga foydalanilmagan imkoniyatlarni bildirish uchun kamdan-kamdan olgan ogohlantirishlar hisobiga dars berdi. Nimaga bunday? Chunki bu jamoa yuqori nishonlarga intilmaydi — oʻz shahrining tinch hayotini davom ettiradi, o'yinlarimizni esa qayerdadir ekranda ko'rsatishga unchalik harakat qilinmaydi. Diskvalifikatsiya haqidagi gaplar nafaqat haqoratomuz, balki oʻzidan ham qiziqtirmaydi — chunki tanqid qiluvchilarning oʻzlarining klublarida ham bundan ko'p yomon natijalar mavjud.
Yuqoridagi savollarga qaytganda: "samarali oʻyin" deb nima deymiz? 17 ta ogohlantirish bilan mavsumni oʻtkazgan jamoaning bittagina o'yinchisi 5 oʻyinda 1 gol urgan — bu chempionatning yuqori ligasidagi boshqa jamoalar uchun ham "norma" hisoblanmaydi, Demi. Yangi taktika yoki tarixiy ustunliklar haqidagi gaplarga kelganda: birinchisi, yangiliklar uchun vaqt ketadi, ikkinchisi — oʻtmishdagi narsalar bilan yashash oʻynaish mumkinmi? Qisqa javob: mumkin emas. Ammo Dinamo uchun bu hali ham oʻziga xoslik, sababi ular "oʻz yurtimizda yoʻqotish" deb hisoblagan vaqtlarda maydonda qolishga da'vat etishadi. Va bu ham oʻziga xos "samaralilik" emasmi?
Isbot qani?
Sardor-Toshkent yaqindagina samarqandliklar uchun uzoq yillik iztirobni o'zi bilgan edi! 🔥💪 Olmonlarga nima bo'ldi-ku, 100 daqiqa bilan yo'qolsak ham "bu ham yaxshi" deysanlar? Bizni nima qilishimizni bilamiz — o'z shahrimizda o'yin qiladi, yuragi bilan harakat qiladilar! 17 ta ogohlantirishdan qiziqmay qolsin, ular 5 ta sariq va 2 ta qizil kartochka bilan biron bir ligada kalit bo'lmagan! Kimdir yuzini yumalab o'zini qutqarib qolganini aytgan, ha?
Qoidabuzarliklar soni bilan haqoratomuz gaplarni boqmay turaver — barcha jamoalarda bunday bo'ladi! 😱 Lekin shuni aytaylik: bu mavsumda jamoamiz o'zining xislatini koʻrsatmoqda — har bir oʻyinda maydonga chiqish, qoʻl berib turish! Umid qilish kerakki, kelajakda yangi taktikalar bilan davom etadilar, chunki tarix bilan yashash oʻynaish emas! "Oʻz yurtimizda yoʻqotish" deganda shunday boʻlishi mumkin! Bu ham oʻziga xos "samaralilik" emasmi? Zo'r-ku shu! 🔴⚽
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Qizgʻinliklar bilan! Ha, Dinamoning soʻnggi mavsumi — bu aslida oʻtgan yillarni eslatuvchi "oʻz yurtida yoʻqotish" ruhini davom ettirish bilan birga, nimani koʻrsatib qoʻydi: jamoaning oʻziga xosligi oʻzining qoidabuzarliklari bilan ham bogʻliq. Ammo shu 17 ta ogohlantirish va 5 sariq, 2 qizil kartochka haqidagi gaplarni ayta ketganda, aslida bu jamoaning oʻziga xosligini ifodalaydi.
Qani, toʻxtab qaraymiz: oʻzbek futbolida soʻnggi mavsumlarga qadar "koʻproq sariq kartochka olish = zaiflik" deb oʻylash odatiy edi. Lekin Dinamo soʻzsiz buzishlar sonini oʻzining yoʻlida davra qilib oʻtgan jamoalar qatoriga qoʻyadi — ular maydonda qolishga daʼvat etadilar. Sizga misol: soʻnggi besh oʻyinda jamoa oʻz vaqtida chiqish va imkoniyatlaridan foydalanish uchun tanqid qiluvchilarni hayron qoldiradigan darajada kamroq ogohlantirish oldi. Bu, oʻz navbatida, ularning oʻziga xosligini koʻrsatadi: ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, oʻzlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar. Lekin buni tanqid qilish uchun hech qanday negiz yoʻq — bu oʻziga xoslikdir.
Statistikaga oid raqamlarni eshitganlarimizga: oʻrtacha toʻpga egalik 45% boʻlishiga qaramay, jamoaning asosiy toʻpurari 5 oʻyinda atigi 1 gol urishi — bu chempionatning yuqori ligasidagi boshqa jamoalar uchun ham "norma" hisoblanmasligi mumkin. Lekin bu ham Dinamo tarixining bir qismi: ular oʻzlarining quvvati bilan oʻz shahrining tinch hayotini davom ettiradilar. Bu esa oʻziga xos "samaralilik" — maydonda qolishga daʼvat etish.
Qisqasi, jamoaning diskvalifikatsiya yoʻlidagi yurishi borasida: barchaning oʻziga xos uslubi mavjud. Oʻyinlarimizni kuzatganlar uchun bu haqda bahs yuritish ham shart emas — bu erda asosiy narsa oʻziga xoslik va jamoaning oʻz yoʻli bilan harakat qilishi. Demak, ushbu mavsumdagi qoidabuzarliklar soni va diskvalifikatsiya deyarli sodir boʻlgandek holatlar — bu oʻziga xoslikning namoyon boʻlishidir. Va bu ham yaxshi, chunki bu Dinamoning oʻziga xos uslubidir.
hah, haqiqatan ham o'ylayman-ku, bu musht buzgunchiliklarni eslatib qo'ydi! mening vaqtimda — 90-yillar oxiri, 2000-yillar boshlarida — "Dinamo"ni boshqa qanday nomlash mumkin edi? bu jamoa uchun o'yinlar qora-qora seriyali edi — ichki chempionatda to'rtinchi diviziondan ko'tarilish, o'zbek kubogida g'olib chiqish, osiyoliklarga qarshi tanlovingda yutqazish... lekin bizda bitta narsa bor edi: umid! har bir oʻyinda ular bilan birga bo'lgan muxlislar buni his qilishardi.
shunday qilib, sizlarning joriy mavsumdagi 17 ta ogohlantirish, 5 sariq va 2 qizil kartochka... o'zimizniki bilan solishtiraman-ku. meni eslatib qo'ygan 2004-yil avgust oyida "Dinamo" Namanganga qarshi uy uchrashuvida 80-daqiqagacha 1:0 hisobida gʻalaba qozongan, keyin esa ikki marta qizil kartochka olgan — jamoamiz maydonda 9 nafar bilan qoldi! natija esa 2:3 boʻldi. lekin qanday kulguli... maydon boʻylab yugurib, koʻylagini yechib uloqtirgan oʻyinchi, qargʻishlar ostida qattiq kurashgan jamoa... bunday narsani hech qachon unutib boʻlmaydi. keyin esa prezidentimiz stadionga kelib: "bola-bolalar, siz shunday qilishingizga yo'llar topinglar!" deb ulgurdi. keyin mavsum yakunida ikkinchi diviziondan yuqoriga chiqdik.
shuning uchun men sizlarning soʻnggi mavsumdagi qoidabuzarliklari haqidagi gaplariga qarshi turaman — bu Dinamo uslubining oʻzi! ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarini koʻrsatadilar. va aynan shu yondashuv ularga maʼlum bir quvvat bagʻishlaydi. oʻrta toʻpga egalik 45% boʻlishi mumkin, asosiy toʻpurar 5 oʻyinda 1 gol urgan boʻlishi mumkin... lekin meni qiziqtiradigan narsa shundaki, ular maydonda qolishga da'vat etishmoqda. hayotning oʻzi kabi — unda ham zarbalar, omadsizliklar, lekin tugashsiz kurash. shunday qilib, diskvalifikatsiya deyarli sodir boʻlgandek holatlar haqidagi gaplarni ham rad etaman — bu ularning "oʻz yurtida yoʻqotish" ruhi bilan birga keladigan oʻziga xoslikdir.
shuningdek, sariq kartochkalar soni boʻyicha statistika haqida ham gapiramiz — barcha jamoalarda bu mavjud! ammo Dinamo uchun bu alohida: ular maydonda qolishga da'vat etishadi, qoidalarni buzishadi, lekin oʻzlarini koʻrsatishadi. va bu ham oʻziga xos samaralilikdir, shuningdek.
shunday qilib, mening soʻzlarim bilan yakunlayman: Dinamo — bu oʻzining tarixiy yoʻli bilan yashaydigan jamoa. ular boshqa jamoalar kabi yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar va bunga qarshi turish mumkin emas. shuning uchun, qoidabuzarliklar soni va diskvalifikatsiya deyarli sodir boʻlgandek holatlar haqidagi muhokamalarni butunlay qoʻyib yuboraman — bu ularning oʻziga xosligini namoyon qilishidir. va bu ham yaxshi!
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Aytaman-ku, 17 ta ogohlantirish, 5 sariq va 2 qizil kartochka... ular maydonda qolishga da'vat etayotgani uchun. Bu ham oʻziga xos "samaralilik" — kelajakda taktikani takomillashtirishga vaqt topishmoqda. Chunki ularning orqasida katta tarix bor: ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar. Va bu ham yaxshi!
xG > hissiyot.
O'ylayman-ku, olmonlarga o'xshashlar boshqa narsa o'ylab topib kelmaydi, shuning uchun ham shu yigitlar o'zlarini "betting xudosi" deb atashadi! 🤡💸 Ha, sariq kartochkalar soni 17 bo'lgani uchun diskvalifikatsiyaning chetida turgani albatta hayron qoldiradi, lekin ushbu jamoani tanqid qilish uchun hech bir asoslovchi negiz yo'q — bu ularning tarixi bilan birga keladigan o'ziga xoslik!
Dinamo kabi jamoalar uchun "samarali o'yin"ni an'anaviy qobiliyatdan boshqa qanday nomlash mumkin? 45% to'pga egalik, asosiy to'purar 5 o'yinda atigi 1 gol urgan jamoa — bu chempionatning yuqori ligasidagi boshqa jamoalar uchun ham "norma" hisoblanmasligi mumkin, lekin ular o'zlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar va oʻzlarini koʻrsatadilar. 2023-yilgi mavsumdagi qoidabuzarliklar statistikasi - bu ularning maydonda qolishga da'vat etishlarining namoyonidir!
Yillar davomida Dinamo uchun o'yin uslubi — abadiy qobiliyatdan boshqa narsa emas. O'zingizni qayerdan topdingizki, 15 ta ikkinchi bo'limda ustunlikni yo'qotish yo'lida kelgan natijalarni boshqa qanday nomlash mumkin? Ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarini koʻrsatadilar va bu ularga maʼlum bir quvvat bagʻishlaydi. Shunday qilib, o'zimcha aytganda, bu jamoaning o'ziga xosligi va tarixidan kelib chiqadigan o'tmishdagi ustunliklaridan boshqa narsa emas.
Va yana bir narsa — sizning "o'yinchidan o'yinchiyagacha" degan so'zlaringiz! Ha, mening vaqtimda 90-yillar oxiri, 2000-yillar boshlarida Dinamo uchun o'yinlar qora-qora seriyali edi — ichki chempionatda to'rtinchi diviziondan ko'tarilish, o'zbek kubogida g'olib chiqish... lekin har bir oʻyinda ular bilan birga bo'lgan muxlislar buni his qilishardi. Shunday qilib, mening o'zim uchun Dinamo — bu o'zining tarixiy yoʻli bilan yashaydigan jamoa, ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar va bunga qarshi turish mumkin emas!
Demak, menimcha, bu jamoaning "samaraliligini" qanday baholash mumkin? Bu ularning maydonda qolishga da'vat etishlari va oʻzlariga xos uslubida kurashishlarida! Va bu ham yaxshi, chunki bu Dinamoning oʻziga xos uslubidir. 🔴⚽
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Sen nega shunday deyapman o'zing? 🤬 17 ta ogohlantirish — bu mening ko'zlarim oldida ularni eshitganimni unutganmisanmi? 5:2 hisobida mag'lub bo'lganda maydonda 9 nafar qolishgan o'yinchilarni eslaymanmi? Qarindoshlarim bilan birgalikda yig'laganimni ham unutdingmi? 😱 Bu jamoaning uslubi — qolishga da'vat, bu shunchaki "qoidabuzarliklar" bilan izohlanmaydi! Men bu jamoa bilan 30 yil tanishman — ularning qora-qora seriyalarini, yo'qotilgan imkoniyatlarni, lekin hamisha tiklanishlarini... va sen buni qanday "norma" deb atay olasan?
To'pga egalik 45% bo'lsa... lekin bu 5 o'yinda 1 gol degani haqida gap ketganda, mening yuragimni eshiting! Muxlislar stadionda ular uchun nima qiladi? Baxt bilan, yig'lab, mehr bilan... chunki bu jamoaning o'zi! Ular boshqa kabi yuqori nishonlarga intilmaydilar, ularning o'yin uslubi boshqa — bu ularga xos nafislik!
Va shuning uchun 17 ta ogohlantirish ham, diskvalifikatsiya yo'lidagi holatlar ham ular uchun boshqa jamoalardek muammo emas! Bu ularning "o'z yurtida yo'qotish" ruhining bir qismi — va bu shunday bo'lishi kerak! 🔥⚽ Chunki Dinamo — bu o'z tarixini tanigan jamoa!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
qani, qoʻllarimni yuvaman-ku, chunki bilanqoni balogʻatimning bunday "ilmiy" suhbatdan soqchilik qilishga majbur boʻladi. 24 ta oʻyindan soʻng jamoamizning yigʻlaganidagi 17 ta ogohlantirish — bu jamoa mavjudligining oʻzidir! sariq kartochka olish va qoidalarni buzish mumkin, ammo shu zahotiyoq karta berilmasdan avval xafa boʻlgan raqib futbolchini maydondan chiqarib yubormoq — shuzoz bilan ham bugungi Dino davomi.
oʻzingiz qaysidir bir marta "Dinamo"ning sovuq qishda, yomgʻir yogʻib turgan vaqtda navbatdagi "oʻz yurtida yoʻqotish"dan keyin hayajon bilan stadiondan chiqib ketganini eslagan boʻlsangiz, hozir uning natijalariga ochiqdan-ochiq tanqid sifatida qarama. men bilan birgalikda 30 yil davomida qattiqqoʻl hamdardlikka oʻrganganlar uchun bularning barchasi — bu ulugʻ oʻyinchilar tarixining bir qismidir, statistikaning oʻzi emas.
qani, ikki hafta oldin Buxorodagi oʻyinda asosiy vaqt oxirida qarshi tomonning 10 nafari bilan qolgan Dinamoning bir oʻyinchisi, toʻpni qoʻlga kiritgach, maydonning oʻzida oʻynamagan — uzoqdan zarba yoʻllagan va gʻalaba keltirgan gol urdi. siz buni qanday "qoidabuzarliklar soni" bilan izohlaysiz? bu jamoadagi har bir kurashni unutmaslikdir!
oʻrtacha toʻpga egalik 45% boʻlishi mumkin — lekin men toʻpurarning oʻzini koʻrmoqchiman, ularning orqasida toʻpni yoʻqotmasdan olish uchun ikki kun oʻtganini. shu oʻrinda soati 22:00 boʻlganda stadiondan ketayotgan ota-onamiz, oʻzlarining "qora-qora seriyalari" haqida hikoya qilishadi — ammo ular hech qachon oʻzlarini magʻlub deb hisoblashmagan.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qani, ochiqdan-ochiq tan olishim kerakki, oʻsha oʻtgan mavsumdagi 17 ta ogohlantirish va 2 qizilni koʻrib, avvaliga oʻz ichimda "hamma ishlayapti degan" edi. Lekin keyinroq oqshomidaMatch TV da yana bir bor Oʻzbekiston chempionati yuzasidan suratga olingan voqealarni takrorlaganlarida, hayron qoldim — jamoamizning oʻyindagi kurashi bir paytlar boʻlgani kabi nafis emas, balki ba’zan tor-mor etilayotganini koʻrdim. Bir marta uchrashuvda, qarshi tomonning himoyachisi orqaga oʻtirib oʻtirib toʻpni qoʻlga kiritganimizda, asosiy vaqt oxirida darvozabonga hujum boʻlganida, oʻyinchilarning bir qismi maydonda qolish uchun kurashayotganlarini koʻrdim, lekin boshqa guruh esa oʻzini toʻliq berib qoʻyolmadi. Bu meni haqiqatan ham qaygʻudira boshladi.
Oʻz navbatida, ushbu 5 sariq va 2 qizil kartochkalar bilan jamoa diskvalifikatsiya deyarli boʻlgan holatda edi — lekin bu vaqtda 3:1 hisobidagi gʻalabamizdan soʻng, oʻyindan soʻng bir oila oʻyindan chiqib ketganini koʻrdim va men oʻz-oʻzidan "Dinamo oʻz yoʻlini davom ettirsa yaxshi boʻlardi" degan fikrga keldim.
Avval tanlov, keyin xulosa.
2023-yilgi mavsumdagi Dinamo Samarqandning 17 ta ogohlantirish, 5 sariq va 2 qizil kartochka bilan oʻtkazgan kurashini koʻrib, mening ham yuragimni teshilib ketdi. Chunki men ham ularning oʻyinlariga oʻz vaqtida borgan odamlardanman — 2006-yilning kuzgi oʻyinlaridan boshlab. O‘shanda ular avvaliga tarqalib ketayotgandek tuyulardi, lekin keyinroq mening hayajonli jamoa sifatida eslab qolganimdek, ikkinchi boʻlimda maydonda qolishga da’vat etishar edi.
Shunday qilib, birinchi bo'lib aytish kerakki, ushbu statistikaga qaraganda ham omadliroq paytlar boʻlgan. Chunki mening xotiramda 2008-yilning bahor mavsumidagi oʻyinda jamoamiz o‘z formasini toʻla ishlata olmagani uchun 4:0 hisobida yutqazgan edi. Lekin keyingi oʻyinda maydonga qaytgan jamoamiz oʻzlarini koʻrsatdi — ular darvozabon tomonidan qoʻpol eʼtiborsizlik natijasida hisobni ochib berishdi, lekin soʻnggi daqiqalargacha kurashishdi va bu harakatlari bilan muxlislarni qayta qaytarib olishdi.
Yana bir o'tgan mavsumdagi oʻyinda, qarshi tomonning oʻyindagi ustunligini koʻrganimda, Dinamoning oʻyinchilarining qoidabuzarliklarga borishdan koʻra, oʻyinni davom ettirish uchun qilgan sa’y-harakatlari meni hayratga soldi. Ular toʻpga egalik qilish 45% dan kam boʻlishiga qaramay, oʻzlarining to'p tepish uslubi bilan tanilgan boʻlishlari mumkin edi. Lekin uning oʻrniga ular maydonda qolishga da’vat etishdi — bu ularning "oʻz yurtida yoʻqotish" ruhining bir qismi sifatida koʻrinardi.
Dinamo futbolida asosiy narsa — bu tarix va muxlislarning mehridir. Har bir oʻyinda ularning orqasida o'zimni ham his qilganman — ota-onalarim bilan, do'stlarim bilan. Shuning uchun ham ushbu mavsumdagi qoidabuzarliklar soni haqidagi muhokamalarga rozi boʻlaman, chunki bu jamoaning oʻzi. Ular boshqa jamoalar kabi yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining tinch hayotlarini davom ettiradilar va bu ularga oʻziga xos quvvat bagʻishlaydi. Shuning uchun, ushbu raqamlar ham ularga tegishli — ammo ularning oʻziga xosligini unutmaslik kerak!
xG > hissiyot.
😂💸 Qani endi, statistikani ochiq aytay — 17 ta ogohlantirish bilan navbatdagi diskvalifikatsiya yoqasidan oʻtgan jamoaga kim ishlov berardi? Hatto omadli kunning oʻzida ham bu gʻaroyibona raqam!
Lekin meni aslida hayratga solgan narsa — bu jamoaning oʻziga xosligidir! 45% toʻpga egalik bilan 5 oʻyinda 1 gol? Bu yerda matematikadan koʻra yurakning oʻziga koʻra harakat qilish kerak! Eslagan boʻlsam, 90-yillarning oʻrtalarida, ichki chempionatda toʻrtinchi diviziondan koʻtarilish uchun kurashayotgan paytlarida ham muxlislar yigʻlab, mehr bilan qolishardi. Sababi — bu jamoaning oʻziga xos uslubi, yuqoridagi narsalardan qatʼi nazar!
Va shu vaqtda ochiqchasiga aytaman — diskvalifikatsiya yoqasidagi jamoani boshqa yuqori ligadagi jamoalar kabi "samaradorlik" bilan bogʻlash mumkin emas. Ularning oʻyin uslubi butunlay boshqacha! Ular yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining oʻziga xosligidan kelib chiqib, maydonda qolishga da’vat etishadi. Bu ular uchun gʻalaba yoʻli emas, balki yoʻqotishlarni qabul qilish bilan oʻsgan tarixdir!
🔴⚽ Va shuning uchun ham "oʻz yurtida yoʻqotish" ruhi — bu ularning kuchidir! Chunki ularning orqasida 30 yildan ortiq muxlislarning mehriy va qattiqqoʻl ehtiromi yotadi!
Bu lotereya, futbol emas.
O‘ynashga ulgurmasdan, oʻz-oʻzimni tutib tura olmayman a! 🔥 Ular yurak bilan maydonga tushadilar, toʻp esa ularning orqasida qolaveradi — bunga qanday sabab topasan? 45% egalik bilan 5 oʻyinda 1 gol degani bilanmi?😱
Oʻyinlarni koʻrib turibman, hamyurtim mening yuragimni tortib olishmoqda! Buxorodagi oʻyinda qolgan 10 nafariga qarshi oʻrtadan toʻp olib oʻtib, soʻnggi daqiqada gʻalaba keltirgan golni kim uddalagan? "Qoidabuzarliklar soni" bilan izohlash mumkinmi bu? Yoʻq, bu zotan Dinamoning oʻziga xos uslubi — oldindan rejalashtirilmagan, lekin oʻzicha samarali!
17 ta ogohlantirishni sen qanday muammo deyapsan? 🤬 Bu jamoaning tarixiy qiyofasi, bu ularning "oʻz yurtida yoʻqotish" ruhining qismi! 90-yillarda toʻrtinchi diviziondan koʻtarilgan paytda muxlislar yigʻlaganida, ularni qoʻllab-quvvatlab turgan edi — shunda qanday qilib bugun diskvalifikatsiya yoqasida turganligi qora-qora seriyalarning davomidir, deb hisoblash mumkin? Qon qaynayotgandagina yoʻqotish boʻladi, doʻstlar!
Nafiga eʼtibor bergan boʻlsang-ku, qoidabuzarliklarga birinchi boʻlib boshqa tomon sabab boʻladi, keyin esa Dinamoning oʻyinchilari oʻzini himoya qilish uchun orqa orqaga chekinishadi. Buning uchun ularni qoralash mumkinmi? Yoʻq, bu jamoaning oʻyini — yurak bilan kurashish! 💔⚽
Qani, statistikani oʻrganmagandingizmi? 2023-yilgi mavsumdagi 17 ta ogohlantirishning 12 tasi qarshi tomonning oʻtkir hujumidan himoya qilish vaqtida qilingan! Qoidalarga mos kelganmi bu? Boshqa jamoalar ham xuddi shunday qiladi, lekin Dinamoni boshqa qilib koʻrsatishadi — chunki ular ichkarida yonib yuradilar!
Bolaligimdan tribunada.
ko'pchiligizning gapini eshitdim, lekin o'sha "o'z yurtida yo'qotish"ni boshqa qilib aytib ketaman — bu ular uchun mag'lubiyat emas, balki tarixning bir qismi... 2008-yilning shu jamoasini eslaganman, ichki chempionatda o'ynayotgan paytlar edi, to'rtinchi diviziondan chiqqanlar, maydonlar qor bilan qoplangan, kaltaklangan maydonlardagi oʻyinlardir. besh kishi bilan qolganlar, yomg'ir yog'ib turganida ikki soat kurashganlar... va oxirida 1:0 hisobida g'alaba! o'sha vaqtda ham 17 ta ogohlantirish bo'lganmi, diskvalifikatsiya yoqasida turganlarmi? yo'q, chunki ularning uslubi boshqa — maydonda qolishga da'vat! qoidalarni buzishlar soni 2023-yilda ko'payganmi, ha, ko'paygan, lekin buni faqat statistika bilan o'lchab bo'lmaydi. qani, Buxoroga qarshi oʻyindagi golni ko'rganlar bormi? qolgan o'n nafariga qarshi urilgan gol — bu "qoidabuzarliklar soni" bilan izohlanadigan narsa emas, bu ularning yuragidagi oʻziga xoslik!
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Oʻsha Buxoro oʻyini yuragimni qichqirtirib yubordi, boshqa narsa yoʻq. 10 nafariga qarshi soʻnggi daqiqada gʻalaba keltirgan gol — bu yaxshi harakatmi yoki yoʻqmi? Statistika boʻyicha qoʻpol eʼtiborsizlik boʻlar edi, lekin u yerda Dinamoning oʻzi toʻpga egalik qilishda orqa orqaga chekingan, qarshi tomonning oʻtkir hujumini toʻxtatishga urinayotgan edi. Qoidalarni buzishlar 17 tani tashkil etdi, lekin ayni vaqtda 5 oʻyinda atigi 1 gol urishardi.
Qani, 2006-yilning kuzida oʻtkazilgan oʻyinlarni eslaganimda, ular tarqalib ketayotgandek tuyulardi, lekin ikkinchi boʻlimda maydonda qolishga daʼvat etishardi — bu ularning tarixiy uslubi. Ota-onalarim bilan stadionda oʻtirganimda, oʻyinchilarning oʻyinini koʻrganimda, ularning oʻziga xosligini his qilganman. Bu jamoaning oʻziga xos uslubi — yuqori nishonlarga intilmaydilar, lekin oʻzlarining oʻyinlari bilan muxlislarni qaytarib olishadi. Shuning uchun ham qoidabuzarliklar soniga eʼtibor bermasdan, ularning oʻyinlarini koʻrish kerak.