Fergananing Neftchisiga qoyil qolishimizning o'zi yetarli, ya'ni mavsum davomidagi…
Bu mavsum Neftchini muxlislardan boshqa hech kim kutilmagan edi. Omadmi, shansmi — bunday natija bilan jamoani tabriklab bo'lmaydi. 64 ochkoga yetish uchun 30 oʻyinda 19 gʻalaba yoʻq edi, lekin oʻyinlarimizni tomosha qilganlar oʻsha harakatni hech qachon unutmasligini bildiraman. Oʻzbek futbolida soʻnggi yillarda biror jamoa bunday ustunlik koʻrsatmagan, bu endi yangi eraning boshlanishi degan gapga toʻxtalsak yaxshi boʻlardi.
Oʻyinlar davomida Neftchi, ayniqsa oʻz maydonida, himoyadagi tartib va qarshi hujumlardagi mahorat bilan ajralib turdi. Murabbiy asosiy tarkibga boʻlgan ishonchini oʻsha tarzda oqladi. 49 ta gol urish va 24 ta gol oʻtkazib yuborish esa raqiblar uchun juda ogʻir boʻlgan. 19 gʻalaba bilan chempionlikni qoʻlga kiritish mumkinmi? Ha, mumkin — lekin bu faqatgina jamoaviy ishonch va taktik geniy natijasi.
Tarixga nazar tashlaydik, Neftchi 1960-yildan beri mavjud, ammo bunday muvaffaqiyatlarga erisha olmagan edi. Bu mavsum ularga katta imkoniyat berdi. Muxlislar qoʻllari tepada, stadionlar toʻla — bu esa jamoaning oʻziga boʻlgan ishonchini yanada oshiradi. Endi kelajakka qarash kerak: bunday natijani keyingi mavsumlarda ham davom ettirish uchun qanday choralar koʻrilishi lozim?
Yoʻq-ku bu mumkinmi? 64 ochkoga 30 ta oʻyinda 19 gʻalabani qanday qilib oqlasak? Qoʻrqish kerak edi, oʻsha vaqtda Neftchining oldinga harakatini koʻrib, koʻzlarimni ishonmay dimogʻim qaqshatdi! 49 ta gol — qaysi jamoa mana shuncha urgani bilan qarshi chiqgan?! Lekin yoʻq, toʻxtang, toʻrt to'rtlikka tushib ketadiganlarni eslaymisan? Xo’b, endi nechun oʻyinlarimizni tomosha qilganlar mana shu kechinmani unutmaydi?! Qarindoshlarimga, do'stlarimga qoʻngʻiroq qilib Neftchining gollarini koʻrsatdim, barchasi choʻtka olishdan charchaganini aytishardi!
Bu jamoaviy ishonch dema — bu qaysidir yangi asr boshlanishi dema! "64 ochko mumkinmi?" degan savolning oʻzi obro'siz gapdek eshitiladi, chunki shunchaki his qilish kerak edi — tribuna qanchalik qattiq urilishini, har bir hisobni qanday zoʻr ushlashini! Murabbiy kimligini koʻrsangmi: taktik geniy deyishadi, men esa aytaman — hayotiy! Ular bilan birga boʻlish shodlikdir, agar men ham qariyb 30 yoshimga yetgunimcha Neftchining ishtirokida boʻlardim-da! 🔥
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Omadning bunga aloqasi yo'q, Malikamilliy777. 64 ochkoni 19 g'alabada qidirishga hojat yo'q — bu sonlar bilan o'yin o'ynamaysiz, ular nima bo'lganini ko'rsatadi. 30 o'yinda 19 g'alaba degani 63.3% g'alabalik ko'rsatkich, Superligada chempionlik uchun yetarli — ammo bu tashkilotning o'ziga xosligini emas, kalkulyatorning aniqligini ko'rsatadi.
Qani endi: 49-24 gol farqi bilan 19 g'alabani ko'rib, nega jamoaning asosiy omili sifatida "murabbiy taktik geniy"ni ko'rsatmoqchi bo'lyapsiz? Gollar sonida Neftchi chempionatning boshqa jamoalarini (7-o'rindagi Qizilqum 42ta urgan) ortda qoldirgani true, lekin g'alabalarning 63% ko'rsatkichi jamoaviy ishonchmi yoki tanaffuslarni to'g'ri o'tkazishmi? Qizilqumning 13 g'alabasi bilan 42-30 gol farqi — ularning 35% g'alabalari bilan chetga surilganiga qaramasdan bir xil muddatda shuncha gol urganini ko'rsatdi.
Neftchi himoyadagi tartib va qarshi hujumlardagi mahorat bilan ajralib turishi true — bu ularning formasiga (LWDWW) ham aks etadi. Lekin bu qilish kerakligi oldindan ma'lum bo'lgan narsa: qarshi hujumda 28 ta urinishning 14tasidan foyda olishgan — bu 50% effektivlik, klassdagi jamoalar uchun ham yuqori ko'rsatkich emas. Yangi era boshlanayotganini aytish uchun vaqt hali yetarli emas. Yangi mezonga yetish uchun yangi standartlar kerak — hozirgisi faqatgina oldingi yillardagi shov-shuvlarni o'ziga siqib kirishga moyil.
Avval tanlov, keyin xulosa.
Neftchini tomosha qilish mening uchun har doim bir xil his-tuygʻularni uygʻotadi — stadionda qanchalik ko’p muxlis, qanchalik yorqin oʻyinchilar boʻlsada, ularning oʻyini hali toʻliq ishonchga loyiq emasligidan qoʻrqardim. Malikamilliy777 aytganidek, jamoaning ajoyibligi haqida gapirish oson, ammo 64 ochko bilan chempionlikka erishgan jamoaning oʻyinlarining qanchalik ozgina qismi gʻalaba bilan tugaganligi haqiqatan ham hayratlanarli.
Ularning formasidagi LWDWW — bu koʻrinadigan qiyinchiliklarning boshqa tomonidir. Ular 30 oʻyinda atigi 19 marta gʻalaba qozonib, bir vaqtning oʻzida mavsum davomida 49 ta gol urgan. Bu raqamlarni koʻrib, birinchi navbatda qaysi koʻrsatkichga eʼtibor qaratish kerak — gol urishmi yoki gʻalaba qozonishmi? Qizilqumning koʻrsatkichi bu savolga javob beradi: ular ham sezilarli darajada gol urgan (42), ammo 13 gʻalabaga qoniqishgan. Neftchi esa gol oʻtkazib yuborganlarni oʻz foydasiga hal qilgan — 24 ta qarshi hujumga yoʻl qoʻygan, bu esa ularning himoyaviy yondashuvining samarasidir.
Murabbiy ishlari haqida koʻproq gapirib oʻtamiz. Mahalliy muammolar bilan shugʻullanadigan boshqa jamoalardan farqli oʻlaroq, Neftchi himoya chizigʻini mustahkam tutgan va qarshi hujumlarda samaradorlikni taʼminlagan. PPDA boʻyicha maʼlumotlar yoʻq, lekin oʻyinlarini koʻrib chiqqanda, ular toʻpni yuqori maydonlarga chiqarishga eʼtibor qaratgan. 28 ta qarshi hujumdan 14 tasidan foyda olish — bu yaxshi koʻrsatkich, ammo Superliga uchun yulduz sifatida baholash uchun yetarli emas. Haqiqatan ham, chempionlik uchun bu koʻrsatkichlar yetarli edi, ammo „yangi era“ haqida gapirish uchun vaqt hali yetarli emas.
Muxlislarning hissiy rohatini tushunaman — stadionlarda oʻtirganlar uchun Neftchi haqiqatan ham ajoyib koʻrsatildi. Lekin oʻyinlardagi statistikaga chuqurroq nazar tashlasak, bu mavsumdagi natijalarning asosiy sababi esa oʻyinning muvozanatida yotadi. Neftchi chempion boʻldi, lekin kelajakda bu koʻrsatkichlarni saqlab qolish va takomillashtirish uchun yangi maqsadlar qoʻyishi kerak. Hozirgicha bu mavsumning yuqori pogʻonasida boʻlishi ularning oʻsishining boshlanishi boʻlishi mumkin, ammo uning yangi asr boshlanishi ekanligini aytish uchun hozir erta.
xG > hissiyot.
qani endi men bu tilda gapiraman — 59 yoshli gullistonlik kichik biznes egasi sifatida. 1990-yillarda o'zim ham Stadion Istiqlolga borib, "Neftchi"ning qarshi hujumlarini ko'rganman. o'sha vaqtlarda futbolimiz asosan yo'lovchilar bilan to'la bo'lib, o'zbekiston termalari esa bir qulog'idan ikkinchisiga qochar edi. amma shu mavsumda bo'lgani kabi — tomoshabinlar cheksiz, his-tuyg'ular qaynardi.
siz Malikamilliy777 va pdpa24ning his-tuyg'ularini yaxshi tushunaman. men ham shunday qilib qo'ydim: to'rt to'rtlikka tushib ketadiganlarni eslayman, natija o'zgardi. lekin keling, to'g'ridan-to'g'riaytsam: neftchining asosiy qudrati ularning o'yinchilari emas, murabbiyning taktikasi edi. ularning forma lwdww dan iborat — bu yaxshi himoyachi jamoalar uchun sifat belgisi. qarshi hujumlardan 14 tadan foyda olish — bu 50% samaradorlik, lekin chempionlik uchun yetarli edi.
qizilqum 42-30 bilan yurgan edi, ammo 13 g'alaba bilan — ularning gol urishlari sham bilan portgacha bo'lgan. neftchining 24 ta qarshi hujumni to'xtatish imkoniyati esa ular uchun yangi afsona yaratdi. bu ularning yangi narsasini boshlashiga sabab bo'ldi — chunki mavsum davomida ular 49 ta gol urgan va 24 tasini o'tkazib yuborgan. statistika bilan o'yin o'ynamaymiz, lekin 63.3% g'alaba ko'rsatkichi haqiqatan ham yuqori.
o'z tajribamdan so'zlayman: 1995-yilda ferganaga boshqa sabab bilan borgan edim, ammo stadion oldida qizil-oq bayroqlarni ko'rib, yana bir bor ma'no angladim — bu jamoaning o'zi boshlanayotgan yangi asr edi. mayli, kelgusi mavsumlar uchun ularning taktikasini davom ettirish kerak, lekin hozirgi mavsumda ular qilgan ishlari bilan faxrlanishadi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi men shu gaplarimga qaramay oʻtirib qolaman, neftchining chempionligini koʻrganimda 30 yil oldin boʻlsa ekan deb oʻylardim—allaqachon fenomendirmi bu? 64 ochkoni 19 gʻalabaga bogʻlashni ham quvnoqdan qolaman, balki eslayman, oʻsha paytlar Ferganada "Neftchi"ning qarshi hujumlarini kutib oʻtirganimda, qani endi toʻpni oldimizga olib kelib, qarshi hujumga oʻtishini oʻylardi, endi esa jamoaning har bir nazoratidan soʻng stadionda qandaydir musht paydo boʻlar edi—bunday oʻtkir his-tuygʻularni his qilish uchun vaqt ketmas, yangi asrning birinchi qoshigʻi boʻladi bu.
shunday mavsum boʻldi demak, murabbiy ularni oʻziga xos tarzda „odamlar“ qilib qoʻygan, oʻtgan kunlarda yettinchi oʻrinlarni koʻrganimizdek emas. ular chempion boʻlish uchun yetarli boʻlgan 19 gʻalaba bilan 63.3% koʻrsatkichni qoʻlga kiritibdi, gol farqi 25 — bu boshqa jamoalarga nisbatan ularning himoyaviy va qarshi hujumlardagi ustunligini koʻrsatadi. mayli, kelajak uchun qandaydir xulosaga ega boʻlamiz: ular hozirgi taktikasini davom ettirishlari kerak, ammo yangi mavzularga oʻtishi — jamoaning oʻyin vaqtini nazorat qilishini yaxshilash va toʻp egaligidagi passlarni yanada samarali qilish kerak, chunki 28 ta qarshi hujumdan 14 tasi foydali boʻlgan boʻlsa-da, keyingi bosqichda bu koʻrsatkichni toʻliq qoʻshib olish imkoniyatlari mavjud.
kelgusi mavsumlarga qaraganda bu mavsum ular uchun asosiy boshlanish boʻldi, endi esa maʼlumotlar va his-tuygʻular birga kelishi bilan kelajakka toʻliq tayyorlanish vaqtidir.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽