Qizilqumda kishi kimni ko’proq qadrlagan: haqiqatdan yaxshi o’ynaydiganlarmi yoki…

Javohir Ismoilovlar, Shaakhmedovlar bor, yaxshi o'ynaydilar, ha — lekin nega 44 ta gol yeganimiz bilan 28ta urdik? Eee... bu yerda nimani ko'ramiz, qizilqumliklarning "yuragi bilan o'ynash" dedi Surxonoxirigacha, toʻgʻrimi? Olitsanlar tilga olingan "charchagan" Abror Ismoilov 4489 daqiqa bilan jamoada 1-oʻrinni olgan bo'lsa, uning oʻrniga kelganlarning hisoboti qanday? Jamoa murabbiyi va muxlislarni oʻzlarini mas'ul deb bilishadi, chunki jamoa statistika boʻyicha pastki oʻrinda. Ismoilovning 32 goli oʻzini koʻrsata olganmi yoki jamoaning qolgan qismi oʻz vazifalarini bajara olmaganmi? Shaakhmedov oʻz chizigʻini toza tutib kelgani maʼlum — lekin nega qolgan himoyachilar buni qila olmayapti? Ularning harakatlari tufayli jamoaga 136 ta toʻsiq qoʻygan boʻlsak, jamoaning oʻrtacha toʻpga qarshi kurashi nima uchun yetarli emas? Qizilqumning 36 ochkosi bilan 9-oʻrinni qoʻlga kiritishidagi asosiy sabab — maydon ichidagi ruh emas, balki oʻyinchilarning individual qobiliyatlarining notoʻgʻri yoʻnaltirilishidir. Muxlislar yaxshi oʻyin koʻrsatayotganlarni qadrlashlari mumkin, ammo toʻpni raqib darvozasiga kiritish uchun qolgan jamoaning ham oʻziga xosligi boʻlishi kerak!

O'tgan mavsumda Qizilqum statistikasi bilan 9-o'rinni qo'lga kiritganiga qaraganda, asosiy savol — bu jamoa yuragi bilan o'ynaganlarmi yoki yaxshi o'ynaganlarmi, degan shubha paydo qilmaydi. Chunki shu 28-44 gollar manzarasi hamda Super Ligadagi umumiy holat ko'rsatadiki, Qizilqumda aslida hech kim "yomon" o'ynamagan — lekin "yurak" va "yaxshi o'ynash" o'rtasidagi chiziqni tushunish uchun raqamlarga yana bir bor e'tibor berish kerak. Qizilqumning 36 ochkosini 9-o'rindagi jamoalar bilan taqqoslaganimizda, boshqa jamoalar bilan farqlarning asosiy omili shundaki, ular o'zlarining asosiy qahramonlarini *individual qobiliyatlari orqali* jamoaga yordam berishga muvaffaq bo'lganlar. Misol uchun, Olmaliqning asosiy to'purarining 15 goli bilan birga jamoaning qolgan o'yinchilari ham o'rtacha 5 gol urgan boʻlsa, Qizilqumda Javohir Ismoilovning 32 goli bilan birgalikda jamoaning qolgan qismi jami atigi 17 marta dushman darvozasini ishg'ol qilgan (Ismoilovning ochkolaridan tashqari). Bu esa statistik jihatdan juda katta *fenomen*. Ya'ni, jamoaning asosiy yulduzi alohida faoliyat ko'rsatgani uchun, qolgan qismi undan ancha ortda qolgan. Sanjar Shaakhmedovning himoyadagi faoliyati albatta yuqori darajada — 136 ta ajoyib toʻpga toʻsiq boʻlgani uchun maqtovga sazovor, lekin buni jamoaning qolgan himoyachilari bilan taqqoslaganimizda, Qizilqumdagi boshqa himoyachilarning oʻrtacha koʻrsatkichlari farqi ko'zga tashlanadi. Masalan, uning singlisi Qizilqumning boshqa himoyachilaridan 30-40% koʻproq toʻp toʻsib oʻtgan. Bu esa jamoaning himoyaviy tashkilotidagi asosiy muammo: barcha himoyachilar bir xil darajada yuqori koʻrsatkichga ega emasligi. Abror Ismoilovning 4489 daqiqada oʻyinda boʻlishi ham albatta maʼlum darajada jamoani tashkil etishda muhim rol oʻynagan, lekin bu yerda asosiy nuqta shundaki, uning faoliyati bilan birga jamoaning qolgan qismi oʻrtacha natijalarni koʻrsatishi mumkin edi. Agarda Abror Ismoilovning oʻrniga kelganlar ham shunday koʻrsatkichlarga ega boʻlsalar, jamoaning umumiy oʻyinida koʻproq barqarorlik boʻlishi mumkin edi. Bu esa Qizilqumdagi asosiy muammo: asosiy qahramonlar yetakchilik koʻrsatsa-da, jamoaning qolgan qismi ularga yetib kela olmaydi. Qizilqumdagi asosiy qahramonlarning aksariyati yaxshi oʻyin koʻrsatgani uchun jamoaga muvaffaqiyat keltirmoqchi boʻlganligi maʼlum. Ammo bir futbolchini o'zi bilan birga *butun jamoani* olib ketish qiyin — bu statistik va taktik jihatdan mumkin boʻlmasa-da, muxlislar tomonidan jamoaga berilgan yurak esa albatta asosiy gʻalabadir. Shu sababdan Qizilqumda asosiy qahramonlar yaxshi oʻyin koʻrsatganlari uchun qadrlangan boʻlsa-da, jamoaning umumiy holatini yaxshilash uchun individual qobiliyatlarni jamoadagi boshqa o'yinchilarga ham o'tkazish kerak edi. Buning uchun murabbiylar va futbolchilarning ishlashi kerak — chunki statistika bilan raqsga tushish mumkin, ammo yurak bilan oʻyin koʻrsatish uchun esa oʻyinchilarning oʻzlari qadrlamoqchi boʻlsalarda, ularni qoʻllab-quvvatlash ham talab etiladi.

Ochig'ini aytaman, shunday 36 ochkoni 9-o'rindagi jamoalar bilan taqqoslaganda, Qizilqumdan boshqa barcha jamoalarda bitta yulduz bo'lsa, qolganlar uning ortidan harakat qilishardi — bu futbol, lekin bu lotereya. Avvalo, Javohir Ismoilovning 32 goli bilan jamoaning qolgan qismi 17 marta toʻp kiritgan — bu yerda hech qanday muxlisning "yuragi"ga ovoz berish joyi qolmaydi, chunki toʻpni darvozaga tushirish uchun hech boʻlmaganda ikki kishi kerak boʻladi. Shaakhmedovning 136 ta toʻp toʻsib oʻtishi yaxshi, lekin uning singlisi bilan birga jamoaning qolgan himoyachilari oʻrtacha koʻrsatkichi qanday? ular o'zlarini xato qilmaganmi yoki faqat uning oldiga kelmaslikka koʻnikkanmi? Abror Ismoilovning 4489 daqiqa oʻyinda boʻlishi albatta ahamiyatsiz emas, lekin uning yoʻqligida jamoaning qolgan qismi qanday oʻynashi kerak edi? ular oʻyinning oʻtish zonasiga olib chiqmasdan toʻpni yoʻqotishganmi yoki qoralama qoʻriqchisi sifatida ishlashgacha yetolmaganmi? Qizilqumning muammosi shundaki, ular boshqa jamoalardagi yulduzlarning ortidan yugurishni oʻrgangan boʻlsa, oʻzidagi qahramonlarni oʻtkazib yuborishadi. Bu yerda omad deb atalgan narsa yoʻq — bu klass masalasi. Ha albatta, Surxonoxirigacha1995ning aytganlariga qarshi chiqqanimni koʻrdingiz — ismlarni aytish oson, amaldagi natijalarni olish esa boshqacha. Yurak bilan oʻynash yaxshi, lekin toʻpni raqib darvozasiga kiritish uchun esa hech boʻlmaganda ikki-uch kishi birgalikda ishlashi kerak. Qizilqumda esa bittadan ortiq oʻyinchilar ishlay olmagan — qolganlari esa futbol oʻyinida ishtirok etayotganlardek his qilmasdi.

qizilqumning 30 oʻyinidagi 28-44 koʻrsatkichi meni ham oldindan hayratga solardi. yaxshi, 36 ochko bilan 9-oʻrin — bu sodda raqam emas, lekin bu yerda qanchalik yaxshi oʻynash va qanchalik qadrlamash oʻrtasidagi chiziqni tortish kerak? qizg‘inlik bilan aytgandagi kabi, Javohirning 32 goli albatta asosiy omil boʻlgan — toʻpni toʻpga topshirishning boshqa yo‘llarini ham yopish uchun. lekin shunisi ham haqiqatki, qolganlarning jami 17 ta goli... meni ham xafa qildi. shunday holatlar koʻp boʻladi, jamoaning asosiy to‘purari 30-40 ta gol urib, jamoa esa 25-30 ochkoga da’vogarlik qiladi — bu esa futbolning oʻzini koʻrsatadi. shuning uchun Surxonoxirigacha1995ning aytgani togʻri: nafaqat yaxshi oʻynash, balki qoʻl berib yurish ham zarur. Sanjar haqida gap ketganda, u haqiqatan ham Qizilqumdagi eng yaxshi himoyachi — 25 oʻyinni 90 daqiqa oʻtkazib, oʻz chizigʻini toza tutib kelmoqda. uning 136 ta toʻp toʻsib oʻtishi mumkinmi? albatta, bu katta natija, lekin qolgan himoyachilarning oʻrtacha koʻrsatkichi nimada? ular barchasi shunday boʻlsa, jamoaning toʻpga qarshi kurashi albatta mustahkam boʻlardi. lekin bu yoʻl bilan boʻlmayapti, qolganlar oʻz vazifalarini bajarishga jur’at eta olmayapti — mana shu nuqta asosiy. Abror Ismoilovning 4489 daqiqa oʻyinda boʻlishi men uchun ham yanglishdir. oʻzi oʻz koʻrsatkichi bilan jamoaga barqarorlikni olib kelgan, lekin bu yerda asosiy savol shuki, uning oʻrniga kelganlar ham shunday koʻrsatkichga ega boʻlganda jamoaning umumiy oʻyini qanday boʻlardi? ba’zida bir kishi koʻrsatadigan muvaffaqiyatni butun jamoaga yoyish mumkinmi? qizilqumliklar buni yaxshi bilishadi: albatta, yaxshi oʻyin koʻrsatayotganlarni qadrlashadi, lekin toʻpni darvozaga kiritish uchun esa hammaga kerak boʻlgan narsani koʻrsatish kerak. O‘litsanlar keltirgan misollarning oʻzi aytilgan gaplarni ochib beradi: Olmaliqda asosiy to‘purar 15 gol urgan boʻlsa, qolganlar oʻrtacha 5 tadan toʻp kiritgan — bu ishlayotgan jamoa namunasi. Qizilqumdagidek bitta odamning 32 goli bilan qolganlarning 17 tasi... bu esa kelajak uchun o‘yindan koʻra individual qobiliyatlarni yaxshilashga majbur qiladi. ha, muxlislar yuragini koʻrsatadi, lekin ularni jamoaga yetkazish uchun futbolchilarning oʻzlari ham oʻzlarini koʻrsatishlari kerak. bu toʻqnashuvni koʻrib chiqib, yana bir bor oʻz fikrimni aytaman: Qizilqumda yaxshi oʻyin koʻrsatayotganlarni qadrlashadi — bu toʻgʻri. lekin ularni hamjamiyatga aylantirish uchun esa boʻshliqlarni toʻldirish va qolganlarning koʻrsatkichlarini koʻtarish kerak. shunday qilib, raqamlar va yurak birgalikda ishlashi mumkin. boshqa yoʻl bilan, bu 36 ochko bilan 9-oʻrinni qoʻlga kiritgan "lotereya"dan boshqa narsa boʻlmaydi.

Javohir Ismoilovning 32 goli bilan jamoaning qolgan qismi jami 17 marta dushman darvozasini ishg'ol qilgani bilan kelganni ko'rganlar uchun, bu yerda maydon ichidagi "yurak"ni qidirish uchun aslida hech qanday sabab yo'qdek tuyulishi mumkin. Lekin, 4489 daqiqada Abror Ismoilovning jamoani tashkil etishda o'ynagan hissasi, uning qanchalik yetakchilik ko'rsatganini ko'rsatadi — va bu kabi xarakterga ega bo'lganlar uchun muxlislarning qadrlamasi hech qachon individual hisoblar bilan o'lchanmaydi. Shaakhmedovning 136 ta ajoyib to'p to'xtatgani albatta yuqori natija, lekin qolgan himoyachilarning o'zlarini himoyadagi tashkilotda bir xil darajada namoyon eta olmasligi asosiy muammo. Qizilqumning hozirgi mavsumi shuni ko'rsatadiki, yaxshi oʻyin koʻrsatish uchun yagona sabab yurak emas, balki jamoa sifatida ishlay olishdir. Buning uchun esa qahramonlarning o'zlari ham jamoaga olishda yetakchilik qilishlari kerak edi.

qachon o'sha vaqtlardagi "Qizilqum"ni eslaganman, darrov moy bosib ketadi. 30 o'yinda 28-44 — bu raqamlar haqiqatan ham hayratlanarli. statistikaga qarab, albatta, asosiy qahramonlarni sanab o'tish mumkin, lekin bu yerda asosiy narsa — maydon ichidagi ruh bilan hissiyotdir. o'tgan mavsumni eslab qo'ysangiz, Javohir Ismoilovning 32 goli bilan jamoaning qolgan qismi 17 marta to'p kiritgan. bu yerda yaxshi o'ynash va yurak bilan o'ynash oʻrtasidagi chiziq qanchalik nozik ekanligini ko'rasiz. Javohir yaxshi o'ynagan, u haqida gapirish oson — uning 32 goli ham o'zining aniq ishlashini koʻrsatadi. lekin uning ortidan qolganlarning 17 ta goli — bu esa jamoaning o'ziga xoslikdagi muammosini koʻrsatadi. Sanjar Shaakhmedovning 136 ta toʻp toʻsib oʻtishi yaxshi natija, lekin uning singlisi bilan birga qolgan himoyachilarning oʻrtacha koʻrsatkichi qanday? ular barchasi bir xil darajada yuqori koʻrsatkichga ega boʻlsa, jamoaning himoyaviy tashkiloti mustahkam boʻlar edi. lekin bu yoʻl bilan boʻlmayapti. Abror Ismoilovning 4489 daqiqada oʻyinda boʻlishi albatta jamoani tashkil etishda muhim rol oʻynagan. uning yoʻqligida jamoaning qolgan qismi qanday oʻynash kerak edi? ular oʻyinning oʻtish zonasiga olib chiqmasdan toʻpni yoʻqotishganmi yoki qoralama qoʻriqchisi sifatida ishlashgacha yetolmaganmi? shunday qilib, yaxshi oʻyin koʻrsatayotganlarni qadrlash yaxshi, lekin ular jamoani tashkil eta olishlari uchun qolganlarning ham oʻzlarini koʻrsatishlari kerak. Qizilqumda asosiy qahramonlarning aksariyati yaxshi oʻyin koʻrsatgani uchun jamoaga muvaffaqiyat keltirmoqchi boʻlganligi maʼlum. ammo bir futbolchini o'zi bilan birga butun jamoani olib ketish qiyin — bu statistik va taktik jihatdan mumkin boʻlmasa-da, muxlislar tomonidan jamoaga berilgan yurak esa albatta asosiy gʻalabadir. xullas, xalqona fikrim shuki: Qizilqumdagi asosiy qahramonlar yaxshi oʻyin koʻrsatganlar, lekin ular jamoani tashkil etish uchun qolgan oʻyinchilarning ham oʻzini koʻrsatishlarini kutiladi. boshqa yoʻl bilan, bu 36 ochko bilan 9-oʻrinni qoʻlga kiritgan "lotereya"dan boshqa narsa boʻlmaydi.