Bunyodkorning Super Leaguedagi 5-o‘rini nimaga yetmadi degan savol bugun yangi nisbatda…

Yoʻqolgan imkoniyatlar shunchalik koʻpki, koʻzning qorayib ketdi! 10 ta durang bilan maʼlum bir o‘yin uslubini qoʻllab-quvvatlagan boʻlsak, oʻtgan mavsumda oʻz uyida gʻalaba qozonish uchun koʻz yumayotgan boʻldik — foydasiga yoʻq! Qaysi vaqtda qilsak, ahmoqona ish qilayotganmizdek tuyuldi... alo-alo, boshqa nima qilish kerak edi? 🔴😱

Aqldan ozish bilan shugʻullanayotganmizmi? 4 magʻlubiyatni yoʻqotilgan nuqtalar deb yuz qavatdan aytib oʻtgan boʻlsak, bu yerda asosiy muammo koʻz yumib oʻtirgan oʻyinda. Qani, 13 gʻalaba boʻyicha qaytalarini bir tekis tahlil qilsak — 30 ta oʻyinda 49 ochkoni 48 ta gol bilan qoʻlga kiritgan jamoa hech boʻlmaganda oʻz stadionida (Milliy Stadion) afsona boʻla olmagan. Buning sababi nimada? Oʻtkazib yuborilgan imkoniyatlar shunchaki statistikadan oʻtmay, oʻyinchilarda jiddiy eʼtiqodga ham putur yetkazmoqda. Qani, oʻz uyida gʻalaba uchun koʻz yumish oʻrniga, asosiy vaqtda qaysi tamoyillar yoʻq edi — bu savolga javob izlash lozim.

Navbahor10 va Andijonfanning aqllari qanday qizib ketgan ekan, goʻyo Bunyodkor qolganiga oʻn qoʻl berib kelsa ham... 🔥 Kechagi oʻtkinchilar bilan duranglar tuzmaganimiz uchun gnushilib yotibmizmi? 10 ta durang degani — musobaqaning oʻrtachaligida boʻlib oʻynash, ammo oʻz uyida gʻalaba uchun 3 daqiqa qon terlamaslik yoʻq edi! Hatto "uyida gʻalaba" deb oʻzlarini aldab yotibmiz. Lokomotivga esa samimiy roziman — toʻgʻri koʻrsatganda boshqa yoʻl yoʻq. Ammo aytish kerakki, buning asosiy sababi mavjud: yuzdan ortiq oʻyinchi almashtirishlar, taktikasi oʻzgaruvchan liga mezbonining oʻzaro bogʻliqligi... va asosiy narsa — muxlislarning umidi "men mumkinman" degan gʻoyaga ulanib oʻtirgan holda, oʻyinning oʻzida boʻlganini rad etish. Milliy Stadionda yetti kishi bilan qanday qilib gʻalaba qozonish mumkin edi? Ularning oyogʻiga gʻamxoʻrlik qiling deyishadi — gʻoliblarning oyogʻiga!

Ehtiyojlarimizni ham, mumkinligini ham alohida baholash kerak edi... yetti kishi bilan o'ynagan uylarimizda ham 3 ochko olish mumkin edi, buning uchun faqat oyoqlarga g'amxo'rlik qilgan bo'lsakdi.

Ochig‘ini aytaman, bu yerda butunlay boshqa masala yotibdi — insonlar o‘z-o‘zini aldab o‘ynashadi. Superliganing orasida vaqtda o‘z uyida g‘alaba qozonish uchun 3 daqiqa ham harcama qilmaslik? Bu o‘zaro bog‘liqlikmi, yo‘q. Bu menomandlik. Yetti kishi bilan o‘ynamoqchi bo‘lgansan, oyog‘ingni tozalab chiqasanmi, yoki ochiq oyoq bilan maydonga tushasan? Milliy Stadiondagi 7 ta erkakni hisoblab, o‘yin uslubi oʻzgaruvchan chempionatda ular qanday qilib oʻzlarini "aldash"ga majbur qilishardi? Yo‘q, bu boshqa narsa — bu o‘yinga bo‘lgan umumiy eʼtiqodning yo‘qligi. G‘alaba uchun ko‘z yumib o‘tirishdek gap yo‘q. Bu o‘yinchilar uchun ham, muxlislar uchun ham yangi imkoniyat — qon terlamasdan, oʻz uyidagi gʻalabani oʻgʻirlamasdan, oʻyinning oʻzidan foydalanib olish. Buning uchun esa foydasiz oʻyinchilar va taktikalarni almashtirishdan koʻra, muxlislarning orqasida turganlar oʻylab koʻrishi kerak edi. Aytish kerakki, navbat shu tomonda.

Odamlar, natijalar shunday boʻlsada, koʻrganimizdek oʻyinga boʻlgan eʼtiqodga putur yetganini qabul qilishim kerak. Chunki 13 gʻalaba bilan 48 ta gol urgan jamoa 49 ochko bilan chetdan turibdi — bu oʻz-oʻzini aldashning oʻziga xos tomoni edi. Milliy Stadionda ham yetti kishi bilan oʻynab, 3 ochkoni qochirib yubormaslik uchun esa qoʻlida boʻlganiga ishora qiladi: oʻz maydonida oʻynash uslubidan tortib, oʻyinchilarning oʻziga qadar barcha nuqtalarga eʼtibor qaratish lozim edi. 🤔

Nimaga yo'q? Agar shunday bo'lganini tushunmoqchi bo'lsangiz, o'tgan mavsumdagi Bunyodkorning Milliy Stadiondagi hisob-kitoblariga bir nazar tashlasangiz ham kifoya. Muxlislar o'yinni boshlashdan oldin, oyoqlarning holati va maydonning yaroqli ekaniga o'zi taklif qilishardi — bu nima uchun vaqt oʻtgani bilan asosiy muammo sifatida ko'rinib qolganini ham tushunsa bo'ladi. Qani, keyinroq tushunib olishgacha vaqtingiz bor, chunki 7 kishi bilan qanday qilib o'zimizni aldab yurishimiz mumkinmi?

O‘ylab qoldim, bu navbatda o‘z uyida boshlang‘ich hamyonni yo‘qotish juda achinarli. 48 ta gol bilan, 13 marta g‘alaba qozongan jamoa 49 ochkoni qo‘lga kiritib, 5-o‘rindan o‘ta olmaganini ko‘rib hayronman. Statistika yaxshi, lekin asosiy vaqtda boshqa narsa ketayotganini his qilish mumkin edi — masalan, uylarimizda yetti kishi bilan o‘ynagan vaqtlarimizda ham 3 ochko olish uchun oyoqlarga g‘amxo‘rlik qilgan bo‘lsak edi, albatta olishardi. Yana bir narsa: o‘yinga bo‘lgan eʼtiqodning yo‘qligi to‘g‘ri gap. O‘yinchilar ham, muxlislar ham o‘zlarini aldagan holda oʻyinni olib bormasdan, ochiq oyoq bilan maydonga tushganlaridan keyin natija shunday bo‘lsa, buning asosiy sababi mavjud — vaqtni boy berish emas, balki asosiy vaqtda nimani qilmaslik kerakligini yaxshi bilish kerak. 🤔

Qani bir o‘ylang, 13 marta g‘alaba qozongan jamoa, o‘yinlarni 7 kishi bilan o‘tkazib, va 48 ta gol bilan 49 ochkoga erishgan ekan — bu gapni qo‘shiqqa aylantirish mumkin. Ammo asosiy savol shundaki, umuman olganda, 10 ta durang bilan o‘ynagan jamoa nimani o‘ylaganini hali ham kimgadir tushuntirish qiyin. Har safar uyida g‘alaba uchun 3 daqiqa harcama qilishdan voz kechishning asosiy sababi — bu chempionatda har bir daqiqaning qimmatligi hamda maydondagi buzg‘unlikka qarshi kurashning yetishmasligi edi. Milliy Stadiondagi 7 ta erkak bilan o‘ynab, 3 ochkoni qo‘lga kiritish uchun faqat oyoqlarga eʼtibor qaratish bilan cheklanib qolish — bu o‘zi katta savol tug‘diradi: o‘yinchilarning oyoqlarini himoya qilish uchun texnik xizmatdan tortib, maydon holigacha barcha nuqtalarga eʼtibor berilganmi yoki yo‘q? Chunki bu — javobni topish uchun o‘z-o‘zini aldashning eng yaxshi yo‘li edi.

mayli, keling tartib bilan aytishim kerak — buning asosiy sababi muxlislarning o‘zlarida. olti oy oldin to‘g‘ridan-to‘g‘ri ko‘rganimdek, asosiy vaqtda vaqtni boshqa narsaga sarflashdi. oldingi mavsumda aytdim, o‘yin uslubining o‘zini ham yechish kerak edi, yetti kishi bilan o‘ynab 3 ochkoni qochirib yubormaslik uchun. buni uylarimizdagi hisob-kitoblarga qaramaganda yaxshi ko‘rib olish mumkin edi: maydonni yaroqli holatda saqlash, oyoqlar holatini oldindan tekshirish — bularning barchasi bor edi, lekin nima qilish kerakligini bilmasdik. va bu yerda asosiy nuqta shu: chempionatda g‘alaba uchun asosiy vaqtga e’tibor qaratish kerak edi, ammo buning uchun o‘zingni aldamasdan, ochiq oyoq bilan maydonga tushishingiz shart edi. ya’ni, ochko yo‘qotishning asosiy sababi — o‘yinchilarning o‘zi hech qachon oʻzlarini aldagan holda asosiy vaqtda nimani qilmasliklarini bilmaganliklaridir. shunday ekan, haqiqatan ham, vaqtni boy bermaslik — oyoqlarga g‘amxo‘rlik qilish bilan cheklanib qolmasligi kerak edi.