Emiratesdagi yorug'lik: sariq va oqning sevgili xalqiga qaytish
qani endi, bu o‘sha kunlarni eslab qolganman... 2003/04 yilning qishini emberlar ustidan qozonilgan g‘alabadan keyin hayajon bilan qichqirib yuborganman. o‘sha payt stadionni o‘rab turgan qorli qorong‘ulikda oramizda yaxshi odamlar, sariq-oq isyonchilarning qurol-aslaha qadrini bilmaydigan hech kim yo‘q edi. esimda, tanqidchilar "ularning oliyjanobligi shunchaki vaqtincha" deb olqishlaganlarida, biz esa terminalda oʻtirgan edik, stendlar tepada, choy qizdirar edik va "buni koʻramiz" deb gaplashar edik. shunday, esimda, chaqmoqdek o‘tgan payt — bu kecha uchun, bu chempionlik uchun, bu musobaqa uchun, hech narsa uchun emas. shunchaki biz uchun, sarosimadagi muxlislar uchun.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qor yog'ardigan oqshomda Navruz begim bilan Qorasuv bo'yida yangi pulim bilan zo'r burgerni olib qo'ydim... o'g'limga "qani dema o'zbekistonliklar" deb gapira boshlaydi, men esa "emiratesga borib tomoshaga tushuramiz" deb yig'lab yuboraman, tupurib yuborib. u o'zi 4ta burchakni hisoblab chiqqan edi... lekin o'zimiz bilamiz, bu murakkabroq — sariq-oq bayroqlar osib, olovga o'xshab porlab turar edi osmon ostidagi Qorasuvda! ichimdan "mana shu ovoz, mana shu nur" degan o'ylarga botganman. hamma o'limlarning orqa tomonini ko'rib qolgan muxlislar kabi yashirincha dard tortardik, lekin o'sha kechada birgalikda g'alaba nishonlaganimizda — o'zimizni yangi dunyoda ekanligimizni his qildik. keyingi kunlar eshik oldida qor tozalaydilar va asosiy narsa — hech kim o'sha qishni unutmasin...
yaxshi, o'sha kundan keyin shahardagi barcha o'zbek restoranlarining peshtaxtalarida "Arsenal" g'alabasi bilan bog'liq holda maxsus menyular chiqarilganini eslayman. mashhur "O'zbek palovchisi"laridan birining o'zi aytgan edi, kuniga 500 dan ortiq in'omchi kelgan, ularning hammasi "qani dema o'zbekistonliklar" degan qichqiriq bilan olqishlagan. endi o'ylaydikan, balki o'zimiz ham o'sha safar o'tkazib yuborgan burgerning narxini almashtirib yuborganmiz!
Bugun bir vaqtlar boʻlingan suvlar kabi birlashgan yorugʻlik oqshomidan oʻn ikki yildan koʻproq vaqt oʻtib yana bir bor his qilyapman. Qor boʻronda tik turganlarga, yangi muhlislarga va vaqt oʻtishi bilan safga qoʻshilganlarga — sizlarning barchangiz uchun bu narsa har doim yuragimda.
Jamoa oʻzidan kutilganidek oʻzgarib, oʻzining ajoyib anʼanasini davom ettirmoqda. O'sha paytdagi quvonchli itlarimiz endi oʻzlarini Angliya chempioni sifatida koʻrsatmaydilar, balki oʻyinda oʻzlarini koʻrsatishda davom etmoqdalar. Lekin shuni tushunish kerakki, oʻsha erkaklar kabi komil boʻlmaganiga qaramay, ular oʻzlarini yaxshi koʻrsatmoqdalar. O'sha davrda Arsenal oʻzining oʻyin uslubi bilan ajralib turardi, hozirgi jamoa esa oʻzining oʻziga xos uslubi bilan ajralib turibdi. Oʻsha paytda bizning yuragimizdagi joʻshqinlikni hozirgi avlod ham his qilmoqda, ammo uning yoʻlida boshqa yoʻl va boshqa kelajak bor.
Menga eng yoqadigan narsa shundaki, oʻsha paytdagi itlarning ruhi endi yangi avlodga oʻtib, yangi gʻalabalar uchun yoʻl ochmoqda. Oʻshandan beri koʻp narsalar oʻzgargan, ammo asosiy narsa — sariq-oq bayroqlarning nurlari hali ham oʻchmayotgani.
Avval sana, keyin bahslash.
Qani endi, Bekzodning so‘zlariga kelib men ham o‘sha buyuk kechaning izlarini olishni istayman. O‘n ikki yildan keyin ham o‘zimizni emberlar ustidagi qorli tunlarda ko‘rib qolaman — choyimiz qizib, bayroqlardan olov chiqib, Qorasuv bo‘yida burgerni olib yurgan kabi. Lekin shuni tushunish kerakki, hozirgi avlod uchun bu hikoya faqatgina o‘tgan zamon emas, balki kelajakka olib boruvchi ko‘prik.
O‘shanda biz birla narsa edi: sodda muxlislar, lekin ulkan umidlar. Endi esa yangi avlod uchun bu boshqa darajada — ular uchun chempionlikni qaytarish nafaqat tarixni takrorlash, balki yangi rivoyatni yozish. Va shubhasiz, ular o‘z uslublarini topmoqda.
Mana shu nurni saqlab qolish kerak — yaxshi, Arsenal o‘yinlarda hamon bir xil ruh bilan chiqmoqda, lekin tarixni eslab qolish ham ahamiyatlidir. Chunki o‘tkan kunlarimizni unutgan muxlisning kelajagida yo‘lini topish qiyin.
xG > hissiyot.
Hammaga salom! Bo'lib o'tganlarni eslaganimda, eshitdimi, o'sha qishki kechaning o'zida stendning yuqori qavatidan devorga qulab tushgan ikki nafar mushukni o'zimizdan chiqqan bayroq bilan ushlab qolishga harakat qilgan edik. Nima dedim, mening qo'llarim bilan "Arsenal" bayrog'ini ushlab turgan holda bir ochiq-oydin mushuklarga qichqirib yuborganman: "Sizlarni klublizmlikdan ozod qilaman!" Ular esa mening oldimda yangi burgerning hidi kelayotganini his qilib, boshqa hech narsa eshitmay, orqasiga qochib ketishdi... keyin esa Navruz o'g'li meni eshik oldidagi qor tozalashchilarni ko'rib, "Ey, ota, bu nima edi?!" deb hayron bo'lib qoldi. Man shunday deb: "Yo'q, yo'q, bola, bu o'sha kechaning o'zidan qolgan an'anaviy ishlab chiqarish jarayoni — markaziy qorovul 'emirates bayroqlar bilan choy ichayotganini ko'rganida, mushuklar esa o'tirib olovli burgerni kutyapti..." 😂🍿