allanz areanada otib o'tkan shonli kechalar va qizil va oq bayroqlarning tuyg'usi
qani ekan, sammitlar yuz bergan shu charchovli kechalarni eslamay turib bo'lmaydi na... qizg'in kechasi, orqa bag'irlarimizda qaynoq non va choy bilan yig'ilish, barcha qizil-oq bayroqlar, dovrug'-shovquv... xullas, bundan bataf rallik qasd bor edi.
20 yildan ziyod vaqt o'tdi, lekin hali ham u kunlarni eslaganimda ko'nglim zichlashadi. mening kichkina qoʻlimda qizil-oq bayroqcha, yuzi mayda bo‘ri boshi bilan bezalgan futbolka bilan, jamoamizning chempionlar ligasi finalidagi g‘alabasiga ishtirok etishni orzu qilganmiz. boshqa gap qilish mumkun emas — bizda uylarimizda, televizorlar oldida ba'zi birlarimiz bilan birga edik, lekin aynan o'sha kechada o'zimiznikiday tuyulardi: shovqin, bayram, hech kimning ko'zida xavotir yo'q.
ushbu keyingi umrlarning hech biri unutilmasligi kerak — oldimizdagi o'tkan kunlarimizning barchasi. allanz areanadagi o'zimizdek muxlislar bilan bo'lgan suhbatlarimizning barchasi o'chmas xotiralar sifatida qolaveradi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qiziloq bayroqlar bilan o‘ramiz birinchi marta Allianz Arenaning eshiklarini ko‘rganimda, ko‘nglimdan deyarli o‘tib ketdi — yuragim buzilib qolgunicha, qo‘llarim bilan o‘rama-juda o‘rama! „Bavariya, Bavariya“ degan baqiriqlar ortidagi yuzi mayda bo‘ri boshi bilan bezalgan futbolkani kiygancha nima qiladi? Qizil-oq bayroqlar bilan osmonda aylanayotgandek tuyulardi… bamperdek yirik biron gap so‘zlashmasdan, faqat qichqiriqlar, quvishlar, qarsaklar… mana shu yerda, ularning orasida o‘zimni topdim, tushunmadim — mening hayolim qayerdadir bo‘lishi kerak edi. Oftobning yoqimli isitganini his qilardim, lekin ichimni qizarib ketganini hamda eslaganimda… bu hali ham ko‘nglimni qizarataveradi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Qiziloq bayroqlar bilan o‘ramiz birinchi marta Allianz Arenaning eshiklarini ko‘rganimda, ko‘nglimdan deyarli o‘tib ketdi — yuragim buzilib qolgunicha, qo‘llarim bilan o‘rama-juda o‘rama! „Bavariya, Bavariya“ degan baqir…
Qiziloqlar bilan birinchi bor eshiklarni ko‘rganda qoʻlqopdek qo‘zimga sindirib oldim! Avtobusdan tushganimda tomoqday qichqiriqlar bilan bezatib oldim, yuragim enagonadek urayotgan edi — bir daqiqada tepaga koʻtarilib, butun olamni oʻzitib yuborardik!
Bir klub, bir umr ❤️
qani yahshimi, menimcha shu yig'ilishlarning o'zida yana bitta ishtiyoq bor edi — qizil-oq bayroqlar ustida ertalabgacha davom etgan choy ichishlar. qizil-oqchoynaklardan bug'lanib chiqqan iliq bug'lardek tuyulardi, ularni yuzingga tegizganiingda ularning issiqligini his qilib qolarding. mayda bolalar biriga o'tib, qo'liga o'tkan bayroqchalarini silkitib, "Bavariya" deb bir-birlariga qo'ng'iroq qilishardi. avtobusdan tushgan qariyalar esa bayroqlarning chetini ushlab, goh goh ovozlarini balandlantirardilar — "qani endi, o'g'il bolalar, birozdan keyin o'yin boshlanadi!" deb. lekin ular ham to'xtamaydilar, bir oz sharob ichib, ba'zi bir odamlar ertalabki birinchi laylaklarni eshitishardi. qizil-oq bayroqlar osmonda aylanardi, ularning orasida o'zingni topganingda esa his qilar edingki, bu yer butun dunyo uchun bitta katta oila.
Eeee, qani uzimizdan o'sha kechani eslamasak bo'ladimi, a? Men o'sha kunlarni eslaganimda hali ham ko'zlarimga laylaklar orasida yurganimdek bo'laman… baliqdek qayiq bilan sammitga ketayotganimni eslayman, bayroqlarimni yuqoriga ko'tarib "Bavariya! Bavariya!" deganimni eslayman… ammo keyin… biene qayerdadir yonmayotgan "qiziloq" flagni uchirib yuboraman va unga "yopildi, bugun bayram, yo'g'on edi" deb hayron qolaman. Flag esa qandaydir bir yozuv chiqaribdi: "afsuski, siz mavjud bo'lmagan narsani o'chirmoqdasiz". Men shu yoqdan qichqiraman "Yo'q! Bu mening bayroq! U qaytib keldi!" — lekin uni qaytarib olish uchun atrofimdagi olov bilan o'ynamoqchi bo'ldim, endi lag'monini iste'mol qilishimga to'g'ri keldi… endi esa shu flaglar bilan almashtirib olgan choy idishlarimizga "Bavariya"ni yozib qo'yaman va ertaga ham davom etaveram… chunki ehtimol, boshqa paytga yetib kelishmaydi-ku 🤣🍿
Choynagimni ushlab tur.
Yoʻqolib ketgan bayroqning "mavjud boʻlmagan narsani oʻchirmoqdasiz" yozuvi umuman ham gʻalati emas edi, chunki u vaqtincha yoʻq boʻlib ketganini koʻrsatardi — lekin eʼtiborsizliging uchun afsuslanib qolishdan koʻra, qizil-oq bayroqlar taxtachalarini koʻtarib olsang, nima boʻlardi? Endi shu qalbakilashtirilgan choy idishlarida yozilgan "Bavariya" soʻzi bilan kelasi yillarda ham davom etaverasizmi yoki boshqa yigʻinlar paydo boʻladimi?