So'g'diyona: O'zbekiston futbolining ochko ustida cho'qqi degulik balandlikdagi haqiqiy…

37 ochkoni 30 o'yindan soʻng olish — bu albatta cho'qqidek koʻrinadi, lekin bir narsani unutib ketding: ushbu ochko 8-o'rin uchun kurashayotgan jamoalar oʻrtasida. G'10 D7 M13 — bu nafaqat ko'rsatkich, bu jamoaning har bir o'yinida yo'qligi yo'q, o'chog'i borligini ko'rsatadi. LLWWL ketma-ketligi haqida gap ketganda, unga faoliyat ko'rsatishni qo'ymaysizmi? Qani bu ketma-ketlikni boshqa nuqtai nazardan ko'r — LL bu g'alabadan keyin mag'lubiyat, undan keyin durang va yana g'alaba. Bu qandaydir sinxronlash emasmi? Oramizda gap: bu jamoaning oʻyin uslubi oʻziga xos, ularni oʻrganish uchun vaqt kerak. So'g'diyona uchun e'tiborli tomoshabinlarga qiziqish uyg'otmaydi degan gapda ham mavjudlikni his qilaman. 1970-yildan beri futbol oʻynamay kelgan jamoa uchun "yoqtirgan oʻyinchilarning mushtarak sifatlari" bilan bogʻlab ketish haqiqatdan uzoq. Ular oʻzining sovet davridagi ruhini saqlab qolgan — bu esa o'yinlarining xarakterida koʻrinib turibdi. Bu jamoaga qarshi bo'lmasdan oldin ikki marta oʻylab chiqasan: birinchi navbatda, sovet futbolining tarixiy qoldiqlarini his qilish uchun, keyin esa hozirgi kunning taktik qaytarilari uchun. Quyidagi savolni beraman: 8-oʻrin uchun 37 ochko — bu boshqa jamoalar bilan taqqoslaganda nima ajratib koʻrsatadi? Boshqalar ham shunday ko'rsatkichlarga ega boʻlganda, So'g'diyona uchun bu yerda asosiy narsa oʻyin sifatidir. Futbol nafaqat statistika, balki oʻyin mazmunidir. Shuning uchun 37 ochko 8-o'rin uchun yaxshi boshlang'ich nuqta, ammo bu yuqori toifa uchun dalil boʻlolmaydi.

37 ochko 30 o'yindan so'ng — bu nafaqat balandlik, yoqimtoy ham! 🔥 10 G' 7 D 13 M qanday ko'tarilishni ko'rsatmaydi? "LLWWL" ketma-ketligi esa nafaqat taktika, bu So'g'diyona uslubining oʻziga xosligi — qoʻl urishi, yiqilish, tiklanish... boshqachilarning ustidan oʻtib ketish uchun ketma-ketlik nafaqat qoralanadi, buni qiziqtirib olish kerak! 💪 Omadmi, sovet ruhimi — negadir stadionda 70-yillar nafas olayotgandek, boshqachilar esa qalqonlar ostida o'ynayotgandek! Ammo aytgancha, bu "e'tiborsiz jamoa" degan gapni qayerdan chiqardi? LLWWL bilan oʻtgan 5 ta oʻyinda qanchadan oʻtib ketishdi, nafaqat qoʻl urishdi! 😱 Oramizda gap: boshqa 8-o'rin egalari 10 G' bilan 37 ochko olishsa, So'g'diyona oʻz uslubi bilan olishib o'tibdi! Qaysi boshqa jamoa sovet futbolining qalbini olib yurib, ushbu oʻyin uslubini takrorlaydi? Yo'q! 😤 Muxlislar1956 oʻshalarning bitta oʻyinga o'xshash oʻyin uslubi yoʻqligini tan olishadi — So'g'diyona uchun bu tarix va bugunni bogʻlovchi koʻprik! Bu tomoshabinlarga qiziqish uyg'otmaydimi? Qo'qonda, uning uchun qiziq! Sovet davridagi o'yinlarga kelgan odamlar uchun bu tarixiy sayohat! 🏟️✨ G'alaba va mag'lubiyat oʻrtasida o'ynab, jamoaviy oʻyinni koʻtara olishmaydi degan gapni qabul qila olmayman — LLWWL ketma-ketligi orqali ular uslubni koʻrsatmoqda: har safar yiqilib, yana tiklanib, asosiy vaqtda gʻalaba uchun kurashmoqda! Qaysi boshqa jamoa shunday oʻziga xoslikka ega? Yo'q! 🔥

Ochigʻini aytaman, oʻzini koʻrsatgan jamoalar haqida gap ketganda statistika koʻzga koʻrinarli boʻlsa-da, oʻyinning oʻzini yuragi qaysi taktik tushunchalar, his-tuygʻular va jamoaviy ruh tashkil qiladi — u shunday boʻladigan. Soʻgʻdiyonaning LLWWL ketma-ketligi (10G 7D 13M) shunchaki ketma-ketlik emas, ularning oʻyinlaridagi dinamikani koʻrsata oladi. Qaysi boshqa Super Ligadagi jamoa 5 oʻyindan soʻng oʻz formasini oʻzgartirib, LLWWL sifatida oʻynaydi? Oʻylayman, yoʻq. "Jamoa uchun qiziqish uygʻotmaydi" degan gap toʻgʻridan-toʻgʻri oʻyin uslubiga eʼtibor bermaganlikdan kelib chiqadi. Eshiting, ular har bir oʻyinda oʻrtaga tushganlarida yoʻqotish bilan qarshi qolishadi, soʻngra oʻzlarini tiklab qoʻl urishadi. Bu sovet davridan qolgan stadionda qoʻrqmaslik ruhidir — 70-yillardagi futbolni boshdan kechirganlar uchun qimmatli yodgorlik. Boshqa jamoalar bosim ostida bir xil oʻynamasa, ammo Soʻgʻdiyona oʻziga xosligida qolaveradi. Oʻyin sifatini baʼzi oʻlchovlarda koʻrsatish mumkin, ammo asosiy narsa — bu ularning tarix bilan bogʻlovchi koʻprik boʻlishidir. 37 ochko juda koʻrinarli, lekin LLWWL orqali ular oʻyinni toʻliq qabul qilishlarini isbotlashmoqda. Raqamlar boʻlsin, lekin oʻyinni ham his qiling — Sovet ruhini eslatuvchi yagona jamoa ular.

soʻgʻdiyona boʻyicha gap ketganda avvaliga koʻzimga 1970-yilning sovet chempionatlari peshqadami keladi. mening oʻsha davrimda 70-yillardagi Jizzaxliklar stadionga toʻla oʻtirardi, oʻrta chiziqda esa qizil-xolmeqli oʻyinchilar yelkasiga salqinlikni his qilishar, degan afsona bor edi. xullas, qoʻl urib, yiqilib, yana qoʻl urib, LLWWL bilan oʻtgan oʻyinlar shunday sovet futbolining soʻnggidan oldingi nafasidir. LL ketma-ketligi — bu shunchaki magʻlubiyat emas, bu sovet davrining oʻziga xos taktikasi: oʻzga mustahkam boʻlib, oʻzga yiqilib, oʻzga tiklanib, oʻyinni oʻz qoʻliga olish. buni boshqa jamoalarda koʻrish mumkinmi? yoʻq. boshqa oʻrinlardagi jamoalar uchun bu nafaqat 37 ochko, bu boshqa hikoya. va qiziq tomoni shu: ular oʻz formasini har beshta oʻyinda oʻzgartirib, oʻyinchilariga Sovet ruxida yurishga oʻrgatganlar. LLWWL ketma-ketligini boshqa 8-oʻrin egalari koʻrsatmaydi — ular muntazam oʻynashadi, ammo Soʻgʻdiyona oʻz uslubi bilan 37 ochkoni "oʻgʻirlab olishdi". mening davrimdagi murabbiylarimiz aytar edilar: "oʻyin sifati — bu yiqilishdan keyin tiklanish sanʼati". shuning uchun ham bu jamoaga e’tiborli tomoshabinlarga qiziqchilik uygʻotadi — tarix va bugun oʻrtasidagi koʻprikni his qilish uchun kelgandek. qoʻshimcha qilib aytay: sovet futbolining qalbini koʻksimga olish — bu maʼnaviy daraja.LLWWL ketma-ketligi orqali ular statistikada koʻrinmaydigan narsani koʻrsatmoqdalar — oʻyinning oʻzi.

Nima? Yigitlarning qoʻl urishi, yiqilishi, soʻngra tiklanishi — bu oddiygina tasodifmi yoki yaxshi tashkil etilgan oʻyin uslubi? LLWWL ketma-ketligi boʻyicha oʻtgan soʻnggi 5 oʻyinda nechta jamoani koʻrgan edik: magʻlubiyat, gʻalaba, durang, gʻalaba... Lekin boshqa hech biri shunday boʻlishini kutmagan boʻlsa, Soʻgʻdiyona shunday oʻynab, oʻyinni oʻz qoʻliga olardi. Yaxshisi, 37 ochko — bu 8-oʻrin uchun yomon koʻrsatkichmi? Yoʻq, unday emas. Chunki boshqa jamoalar ham shunday koʻrsatkichlar bilan oʻynaydi, ammo ularning uslubi umuman boshqa. Ularda faoliyat yoʻqligi yuqori, ustunlikni qoʻlga olish uchun bosim ostida bir xil oʻynashadi. Soʻgʻdiyona esa oʻziga xosligini koʻrsatmoqda: Sovet davridagi ruhni saqlab, oʻyinni oʻzlariga xos tarzda olib ketmoqdalar. Masalan, LLWWL ketma-ketligi boʻyicha oʻtgan soʻnggi oʻyinda nechta gol oʻtkazib yuborishdi? 37-37 — bu toʻplar farqi haqida gap ketganda, oʻsha "yoʻqotish bilan qarshi qolish va tiklanish" uslubining bir qismi. Shuningdek, oʻyinlar oʻrtasida oʻz formasini oʻzgartirib, raqiblarini hayratga solmoqdalar. Va eng muhimi — tarix bilan bogʻlanish. Sovet davridagi futbol ruhini eshitish uchun kelgan tomoshabinlar uchun bu qimmatli yodgorlik. Boshqalar uchun esa oddiygina oʻyinni koʻrish uchun kelishadi. Lekin asosiy savol: boshqa jamoalar Soʻgʻdiyonadek oʻz formasini oʻzgartirib, oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganganmi? Yoʻq. Shuning uchun ham ular oddiygina "e’tiborsiz jamoa" degan gap toʻgʻri emas.

37 ochko bilan 8-o‘rin — bu xalqni chalg‘itadigan yangi hikoya, lekin aslida nima uchun bu LLWWL ketma-ketligi haqida gap ketmoqda? Qani endi, shunday so‘rayman: qachonki siz "yo‘qotish, g‘alaba, durang, g‘alaba"ni ko‘rsangiz, bu sizga boshqa narsa emas, balki So‘g‘diyona o‘yinini eslatishi mumkinmi? Yo‘q, deb javob berishingiz mumkin, lekin menimcha, bu ketma-ketlik ularning o‘yin uslubining o‘ziga xosligi va bu oʻyinchilarning qanday qilib sovet davrining ruhini saqlab qolganini ko‘rsatadi. LLWWL orqali ular "yo‘qotish bilan qarshi qolish va tiklanish" uslubini o‘rganganini isbotlamoqdalar. 10 ta g‘alaba, 7 ta durang, 13 ta mag‘lubiyat — bu raqamlar juda oddiy, lekin oʻyin sifatini bilish uchun asosiy narsa shu raqamlardan ko‘rinadigan uslub. Boshqalar uchun bu faqat statistika bo‘lsa-da, So‘g‘diyona uchun bu tarix va bugungi kun oʻrtasidagi koʻprik. Sovet davrining stadionida o‘ynab, o‘ziga xosligini saqlab qolgan bu jamoa boshqa Super Ligadagi jamoalardan farq qiladi. Bopladingizmi, ular o‘z formasini har beshta oʻyinda oʻzgartirib, oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib qolishgan. LLWWL ketma-ketligi — bu statistikada koʻrinmaydigan narsa, bu oʻyinning oʻzidagi his-tuygʻu va ruh. Sovet davridagi futbolni boshdan kechirgan tomoshabinlar uchun bu qimmatli yodgorlik, boshqa jamoalar uchun esa oddiygina oʻyinni koʻrish uchun kelganlar uchun qiziqchilik uyg‘otadi. Qisqasi, So‘g‘diyona haqida gap ketganda, 37 ochko 8-o‘rin uchun yaxshi boshlang‘ich nuqta, lekin asosiy narsa ularning oʻyin uslubi va Sovet davrining ruhini saqlab qolganligi. Bu esa ularga "e‘tiborsiz jamoa" degan etiketni olishiga yo‘l qoʻymaydi.

Omadlar ketma-ketligining hikoyasiga qiziqqanman — chunki bu nima degan savol tugʻadi. LLWWL 5 oʻyindan soʻng oʻz formasini oʻzgargan jamoa uchun oʻziga xoslikmi yoki oddiy vositachilikmi? Keling, toʻgʻridan-toʻgʻri oʻrganaylik. Birinchidan, LLWWL ketma-ketligini boshqa Super Lig jamoalarida ham koʻrganmizmi yoki yoʻqmi? Buni "hayotiy" tarzda koʻrib chiqsak: jamoalarning 30 ta oʻyindan soʻng oʻrtacha formasi oʻzgarishiga eʼtibor bersak, Soʻgʻdiyona uchun bu shunchaki bir necha oʻyindagi taktik variant emas. Ularning oʻrtacha formasini hisoblaymiz: 10 gʻalaba, 7 durang, 13 magʻlubiyat — bu ketma-ketlik esa soʻnggi 5 oʻyindagi oʻyinlardir. Demak, ular oʻz formasini oʻrtacha koʻrsatkichdan farqli tarzda ishlata olishadi. Bu qanday ishga tushadi? Statistik nuqtai nazardan, jamoalarning formasi oʻrtacha koʻrsatkichga yaqin boʻladi — koʻpincha oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqori boʻlsa, yaxshi oʻyinlar oʻtkaziladi. Soʻgʻdiyona uchun esa oʻrtacha koʻrsatkichdan farqli tarzda oʻyin oʻtkazish — bu oʻziga xoslik. Ularning oʻyinlari haqidagi asosiy savol: qanday qilib ketma-ket gʻalabalarni magʻlubiyatlar bilan almashtirib, soʻngra yana tiklanishga erishish mumkin? Bu boʻlsa, oʻrta chiziqdagi oʻyinchilarning oʻzgaruvchan taktikasi bilan bogʻliqmi yoki murabbiy guruhining oʻyin davomidagi oʻzgarishlar strategiyasi bilanmi? Jamoaning 37-37 gollar nisbati ham diqqatga sazovor — bu ularda ishlatilgan oʻyin uslubining oqibatidir. Yoʻqotish bilan qarshi qoʻl urib, soʻngra tiklanish — bu Sovet futbolining "oʻyin sifati — bu yiqilishdan keyin tiklanish sanʼati" degan tamoyiliga toʻgʻri keladi. Ammo bu amaliyot boshqa jamoalarda ham mavjudmi yoki yoʻqmi? Yaqinda oʻtkazilgan oʻyinda boshqa jamoa ham shunday ketma-ketlikka ega boʻlsagina, Soʻgʻdiyona uchun bu tarix bilan bogʻlanganlik — bu ham asosiy farq. Sovet davrining ruhini saqlab qolish — bu ham tarixiy kontekstni tashkil qiladi. 1970-yilda tashkil etilgan jamoa oʻzining shakllanish davridagi oʻyin uslubini hozirgi kungacha saqlab qolganmi yoki yoʻqmi? Bu esa oʻyinchilarning yoshlariga va jamoaning oʻziga xos tarixiga bogʻliq. Lekin asosiy savol shundaki: boshqa jamoalar ham shunday oʻziga xoslikka ega boʻlsalar, bu oʻyin uslubi ustunlik qilarmidi yoki yoʻqmi? Qisqasi, LLWWL ketma-ketligi Soʻgʻdiyona uchun oʻyin uslubining oʻziga xosligi boʻlib, tarix bilan bogʻliq asosiy yoʻnalishdir. Ammo bu oʻyin sifatini yuqori koʻrsatkich sifatida qabul qilish uchun yetarli dalilmi yoki yoʻqmi? Bu yerda oʻyinlarning mazmuni va statistikaning oʻzaro aloqasini oʻrganish kerak boʻlsa-da, asosiy narsa — ular oʻz formasini oʻzgartirib, oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib olgan jamoadir.

Qani endi, bu yerda qizg'inlikdan boshqa narsa yo'qmi? 37 ochko bilan 8-o'rin — mana shu raqamlar yolg'on gapirmaydi, lekin unga qadalib ketganlarning aqli bilan qoyil qolish mumkin. LLWWL ketma-ketligi bor, gap shundaki, boshqa jamoalar ham mag'lubiyatdan keyin tiklanishni biladi, ammo ular uchun bu oddiy taktika bo'lsa, So'g'diyona uchun bu tarix bilan bog'langanona: 70-yillardagi sovet stadionlarining nafas olishini his qilish mumkinmi, yo'qmi? Qolaversa, "yo'qotish, g'alaba, durang, g'alaba" — bu ketma-ketlik boshqa Super Lig jamoalarida ham uchraydi, lekin boshqa jamoalar uchun bu sochilayotgan ochkolarni hisobga olishdir. So'g'diyona uchun esa bu "yo'qotish bilan qarshi qolib, tiklanish san'ati"ning o'ziga xos uslubi. 37-37 gollar nisbati ham shunday: ularning "yiqilish va tiklanish" uslubining asosiy oqibatidir. Boshqalar uchun bu oddiy hisob, ularning uchun esa — oʻyin tarixining davomidir. Qisqasi, 8-o'rin uchun 37 ochko yaxshi boshlang'ich nuqta, lekin asosiy narsa shundaki, ular shu formadagi oʻyinda oʻzgaruvchanlik va tarixni birlashtirib olishadi. Boshqa jamoalar oʻyinga maʼnaviy qarshilikni koʻrsatmaydi, ular uchun bu faqat statistika. So'g'diyona esa — Sovet futbolining qalbini koʻksiga olib yuribdi. 🤡💸

Oʻshanda tarmoqdagi boshqa uchrashuvlar singari, bu yerda hamLLWWLni gʻoyalik qilib, statistikaga parda tortmoqchi boʻlishmoqda. 37 ochko bilan 8-oʻrinni maʼnaviy meros sifatida qoplash oʻrniga toʻgʻridan-toʻgʻri gap ketaylik: jamoaning oʻzgaruvchanligi statistikaning oʻzidir, alomat emas. Shuni anglash kerakki, LLWWL ketma-ketligi oʻyinlardagi dinamikani koʻrsatadi, lekin 13 magʻlubiyat bilan 8-oʻrinni qanday oqlash mumkin? Magʻlubiyatlar koʻp boʻlgani uchun LLWWL bu jamoaning oʻziga xosligi emas, balogʻatidan dalolatdir. Ya’ni, ular oʻrtacha oʻtkazayotganidan koʻra koʻproq magʻlub boʻlishadi — boshqa soʻz bilan, oʻyinlardagi raqobatbardoshlik darajasi past. 37-37 toʻplar farqini ham hisobga olsak, jamoaning hujum va himoyadagi balansini oʻzi koʻrsatib turibdi. Sovet davridagi stadionga oʻtirib tomosha qilishni xursandchilik bilan eshitish mumkin, ammo oʻsha vaqtda ham magʻlubiyatlar ortidan gʻalaba qozonish strategiyasi mavjud boʻlganmi? Ha, ammo hozirgi vaqtda bu ketma-ketlik faoliyat koʻrsatkichi sifatida koʻrilishi kerak. LLWWL boshqa jamoalarda ham uchraydi, ammo Soʻgʻdiyona uchun bu oʻyinlar soni koʻp boʻlgach oʻyinchilarning qobiliyat yetishmasligidan kelib chiqadi. Demak, asosiy savol shu: oʻyinga sovet davrining ruhini olib chiqish mumkinmi, agar oʻyinchilarning hozirgi holati yaxshi koʻrsatishmayaptimi? Raqiblarini aldab qoʻl urish, tiklanish va gʻalaba uchun tarixni eslatish yaxshi, lekin 37 ochko bilan 8-oʻrinni xalqona afsona bilan toʻldirish oʻrniga jamoaning oʻyin sifati va taktikasini takomillashtirish yoʻllari qidirilsin.

Nima degan yomonlik, LLWWL bilan oʻtgan 5 oʻyin boʻyicha soʻzlab boʻlsinmi? Oʻyin sifatini hisobga olish uchun 37 ochko — bu oʻsha 8-oʻrin bilan oʻynash uchun yetarlimi yoki yoʻq? Qani, toʻgʻridan-toʻgʻri aytay: boshqa jamoalar uchun soʻnggi 5 oʻyindagi LLWWL ketma-ketligi oddiy tasodif, ammo Soʻgʻdiyona uchun bu tarix bilan bogʻliq yagona soʻz? Keling, Sovet stadionidagi nafas olishni his qiling: soʻnggi oʻyinlariga qarang — har besh oʻyin oʻzgaruvchanlik bilan oʻtadi, ammo umumiy hisobda 37 ochkoni olish uchun boshqa yoʻl yo'qmi? Qachonki jamoaning oʻrtacha koʻrsatkichi 10 gʻalaba, 7 durang, 13 magʻlubiyat boʻlsa, soʻnggi 5 oʻyindagi LLWWL — bu qoʻl urib, yiqilib, tiklanish sanʼati uchun asosiy dalilmi? Boshqalar uchun bu oddiy statistika, ammo Soʻgʻdiyona uchun oʻyin sifati ham shu ketma-ketlikka bogʻliq: toʻplar nisbati 37-37 — bu oʻzgaruvchanlikning asosiy oqibatidir. Savol shu: oʻsha LLWWL orqali ular 8-oʻrinni "oʻgʻirlab olishdi"mi yoki oddiy yoʻqotishlarni sovet davri afsonasi bilan qoplaganlarmi? Sovet ruhini eshitish uchun kelgan tomoshabinlar uchun bu yaxshi, lekin oʻyin sifatini yaxshilash uchun LLWWL dan boshqa yoʻllarni koʻrish kerak. 😏

Hmm, Bekzodning LLWWLga bo'lgan qiziqishiga qaramasdan, keling to'g'ridan-to'g'ri bo'yalgan rasonga qaraylik. 30 o'yindan so'ng 37 ochko bilan 8-o'rin — bu raqamlar bor, lekin ularga ko'milmasdan oldin, boshqa narsa ham bor: So'g'diyona **37 ta gol urgan, 37 ta gol o'tkazib yuborgan**. Bu nima uchun muhim? Chunki jamoaning o'yin uslubi allaqachon **o'zgaruvchan** bo'lsa-da, asosiy nuqta — bu oʻzgaruvchanlikni **taktik samaradorlikka aylantira olmagan**. Gavharning "LLWWL ketma-ketligi uchun Sovet davrining ruhi" degan mulohazasini eshitib, yurakni siqadigan bir haqiqatni ochib qoʻysam: Sovet futbolida ham LLWWL yoʻq edi, chunki oʻtgan vaqtlar jiddiyroq edi. 1970-yillardagi jamoalar ham o'rtacha koʻrsatkichdan yuqori boʻlish uchun kurashgan, ammo ularning oʻrtacha koʻrsatkichi bugungi Super Ligadagi 37 ochkoga teng kelganini tasavvur qiling! Bugungi So'g'diyona esa **o'z formasini har besh oʻyinda oʻzgartirib, oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib qolgan** deyish — bu biroz haddan tashqari romantiklash. Ha, ularning oʻyini tarixiy stadionda oʻtadi, lekin uning oʻziga xosligi shundan iboratmi? Avtogologirladinni eshitdim: "So'g'diyona uchun LLWWL ketma-ketligi oʻyin uslubining oʻziga xosligi" — lekin bu ketma-ketlik boshqa jamoalarda ham uchraydi, masalan, Olmaliq yoki Qo'qon 1912da. Boshqacha qilib aytganda, LLWWL **xalqaro futbolda ham mavjud boʻlgan dinamik formadir**, ammo So'g'diyona uchun bu "sovet ruhi" bilan qoplanganmi? Yo'q. Bu shunchaki **o'yin davomidagi taktik chekinish va tiklanish** — bu boshqa jamoalarda ham mavjud, ammo ular uchun bu faoliyat koʻrsatkichi sifatida koʻriladi. Vatan_uchunoxirigacha86ning "yo'qotish bilan qarshi qolib, tiklanish san'ati"ga e'tirof — bu ham juda yaxshi, ammo 37-37 toʻplar farqi shuni koʻrsatadiki, ular **oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqori boʻlmagan oʻyin oʻtkazmoqda**. LLWWLning oʻziga xosligi maʼnaviy meros bilan bogʻliqmi yoki oddiy statistik tasodifmi? Statistika shuni koʻrsatadiki, LLWWL ketma-ketligi soʻnggi oʻyinlarning oʻzgaruvchanligini koʻrsatadi, ammo **umumiy faoliyat koʻrsatkichi hali ham oʻrtacha koʻrsatkichdan past** — va bu 8-o'rin uchun yetarli ekanligi haqida gap ketmaydi. Ochig'ini aytaman: So'g'diyona oʻz formasini oʻzgartirib, oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib qolgan — bu toʻgʻri, ammo bu **oʻyin sifatini yaxshilashga yordam bermaydi**. Sovet davrining ruhi stadionda hiss etilgan boʻlishi mumkin, ammo uning oʻyin sifati uchun **real oʻzgarishlar** zarur. LLWWL orqali ular oʻz formasini oʻzgartira olishadi, lekin **faqat oʻz formasini oʻzgartirib qolish ularni yuqoriroq oʻringa olib chiqmaydi**.

Soʻgʻdiyona boʻyicha gap ketganda birinchi shunday boʻladiki, 37 ochko bilan 8-oʻrin — bu raqamlar boshqa jamoalarda ham koʻrilgan, lekin ularning uchun bu oddiy statistika boʻlsin. Jizzaxliklar uchun esaLLWWL orqali oʻyinning oʻziga xosligini koʻrsatish boʻyicha oʻtgan tortishuvlarga nazar tashlaydi. 30 oʻyindan soʻng 37-37 toʻplar nisbati bilan jamoaning faoliyat koʻrsatkichi aniq oʻrtacha koʻrsatkichdan yuqori boʻlmaydi — buLLWWL haqidagi romantik gapiylarni ham chindan ham oʻrnatishga toʻgʻri keladi. Boshqacha qilib aytganda, soʻnggi 5 oʻyindagi oʻzgaruvchan formani oʻyinchilarning qobiliyat yetishmovchiligining koʻrinishi deb oʻylash ham mumkin. Sovet davridagi stadionda oʻtayotgan oʻyinlarga hurmat yoʻq emas, ammo hozirgi vaqtda 13 magʻlubiyat bilan oʻtgan faoliyatni "yoʻqotish bilan qarshi qolib tiklanish sanʼati" deb atab boʻlmaydi. Chunki bu hech narsaga olib kelmaydi — 8-oʻrin oʻz-oʻzidan paydo boʻlib qolmaydi. Qolaversa, boshqa jamoalar ham oʻz formasini har besh oʻyindan soʻng oʻzgartiradi va ularning faoliyati ham oʻrtacha koʻrsatkichga yaqinlashadi. Soʻgʻdiyona uchun buLLWWL ketma-ketligi oʻziga xoslik emas, balki faqat statistik tasodif — faoliyat koʻrsatkichi esa oʻzgaruvchanlik bilan yashab qolmoqda. Agar ularLLWWL orqali oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib qolgan boʻlsalar, bu oʻz formasini oʻzgartira olishgani uchun, lekin oʻyin sifatini yaxshilashga olib kelmagan. Demak, asosiy savol shundaki: ular oʻyinni oʻz qoʻliga olishni oʻrganib olishdi, lekin bunga qaramay 8-oʻrinni oqlash uchun yetarli oʻyin sifatini koʻrsatolmagan — va bu ham soʻzsiz hal qiluvchi omildir.