Andijonning Superliga jadvalidagi 11-o'rinidan ko'rinib turgani shuki, jamoaning…
Andijonning 35 ochko bilan 11-o‘rinda turgani qanchadir aqlga sig‘mas ekan. Bir tomondan 30 o‘yinda 9 g‘alaba – bu asosiy muammo. 9 ta g‘alabani yo‘qotishlar bilan tenglashtirsak, ya’ni 13 mag‘lubiyat va 8 durang, bu esa omadli bo‘lsa ham, 11-o‘rinni oqlay olmaydi.
Jamoa WWLLD formasida o‘ynayapti deysiz. Bu esa ikki qatorni ko‘rsatadi: birinchi uchta ko‘krak oʻyinida (WW) jamoaning himoya barqarorligi va qarshi hujumdan foydalanishi bor. Lekin bu taktika ikki tomonlama qilich: ikki harakat oʻrtasida oʻtish vaqtida jamoa raqibning yakka qarshi qolishidan foydalanilganda toʻp yoʻqotishlar soni koʻpayib ketadi – bu 39-51 gol nisbati bilan yaqqol koʻrinib turibdi.
Jamoaning yettita oʻyindagi magʻlubiyatlaridan uchtasi boshlangʻich vaqtda uchrashuvning bir choragidayoq 0:2 yoki 0:3 hisobida ortda qolish bilan bogʻliq. Bu esa murabbiy tomonidan asosiy tarkibga qoʻyiladigan oʻyinchilarning oʻyin davomida oʻzaro moslashuvchanligi yetishmasligini koʻrsatadi.
Asosiy nuqta: Andijonning himoya chizigʻi yaxshi tashkil etilgan boʻlib, ikki tomonlama hujumlar natijasida vaqtinchalik ustunliklarga erishmoqda, lekin bu oʻz navbatida toʻp yoʻqotishlarga olib kelmoqda. Qisqa oʻyin rejimi bilan hisoblanmaguncha, yakka qarshi holatlardagi zaiflik mavsum oxirida foydadan koʻra zarar keltiradi.
xG > hissiyot.
Andijonning 35 ochko bilan 11-o‘rindan joy olgani — bu hech qanday holatda "oddiy" deb atash mumkin bo‘lmas. Aytgancha, shu 39-51 gollarning nisbati bilan birga kelganda, avvaliga his-tuyg‘ularni to‘xtatib, jadvalning nimani aytib turganiga e’tibor qaratish kerak. Qani, bunda asosiy omil bor — jamoaning ochkolarni qayerdan yig‘ayotgani?
Bu erda oddiyroq savol bilan boshlaymiz: 30ta o‘yindan 9ta g‘alaba — bu mavjud jamoa imkoniyatlarini to‘liq ochib berayotganmi yoki boshqa variantlarni sinab ko‘rmoqda? Sababi, oddiy hisob-kitob qilish mumkinki: agar 9ta g‘alaba o‘rniga 12-14ta g‘alaba olsa, jadvalda biroz yuqoriroqda turardi. Demak, asosiy muammo — g‘alabalar sonining kamligi emas, balki ularning sifatidagi muammodir.
Jamoa WWLLD formasida o‘ynamoqda — ya’ni ketma-ket ikki g‘alabadan keyin durang yoki mag‘lubiyat. Bu taktikada xavf va mablag‘ yo‘qotishlar o‘rtasida nozik balans bor. Sababi, ikki g‘alabadan keyin bosqichma-bosqich himoyaga o‘tish murabbiy uchun tabiiy imkoniyat, lekin bu yerda "o‘z vaqtida to‘xtash" muammosini ko‘ramiz. Ya’ni, ketma-ket g‘alabalar boshqa jamoalarning taktikalarini o‘rganib, moslashishga imkon beradi, lekin Andijonning o‘zida bu moslashuvchanlik yetishmaydi.
Masalan, uchta mag‘lubiyatning boshlang‘ich 15 daqiqasida 0:2 yoki 0:3 hisobida ortda qolishi — bu birinchi qatordagi futbolchilarning oʻyindagi dinamikaga moslashish darajasini koʻrsatadi. Agar murabbiy asosiy tarkibga oʻsha vaqtda toʻpni nazorat qila olmaydigan oʻyinchilarni qoʻysa, bu keyingi daqiqalarda ham toʻp yoʻqotishlar va hujumlarni toʻxtata olmaydigan boʻshliqlarni keltirib chiqaradi.
Yana bir nuans: WWLLD formasining oʻzida yashirin xavf bor — ikki harakat oʻrtasidagi oʻtish vaqtida jamoa boʻshliqni foydalanishga moyil boʻladi. Bu esa toʻp yoʻqotishlarni koʻpaytiradi va qarshi hujumlar uchun foyda emas, balki qarshi tomon uchun foyda keltiradi. 39-51 nisbati bilan bu juda yaqqol koʻrinmoqda: juda koʻp toʻp yoʻqotishlar va kamgina gollar.
Demak, asosiy savol shu: bu taktikaning oʻzida muammo yotadi-yu, yoʻqmi? Jamoa oʻtirib, hisobni himoya qilishga oʻtishdan oldin, qarshi tomonning himoyaviy chizigʻini buzish uchun yetarli vaqt va boʻshliq topishiga ruxsat berganmi? Sababi, ketma-ket g‘alabalar vaqtinchalik ustunliklarga olib keladi, lekin ularni mustahkamlash uchun uzoq davom etadigan oʻyin rejimi kerak — va Andijonda buni koʻramizmi?
xG > hissiyot.
qani ya, 9 ta g‘alabadan keyin bu WWLLD nima bo‘ldi-ku, 30 o‘yinda 13 mag‘lubiyat — bu jamoaga yordam berib turdi? ha, haqiqatan ham yordam berdi — lekin buni jamoa sifatida qabul qilish qiyin. mening paytlarimda bunga "o‘sha davrdagi taniqli murabbiylar" deb masxara qilishardi — boshqa jamoalarni yengayotganingda qoʻshiq kuylay, keyingi uchrashuvlarda zaryadini tushirib ol. Andijonda ham shunday bo‘layotganini koʻrsatishadi: ikki kun oldin yuqori favoritni xavfsiz hisob bilan magʻlub etgan bo‘lsang, ertasi kuni maydonga chiqasan va qarshi tomonning boshlangʻich 15 daqiqasini 0:2 bilan oʻtkazib yuborasan — bu nega boʻladiki? demak, o‘sha ikki gʻalaba yangi avlod futbolchilarining oʻziga boʻlgan ishonchini oshirayotganini koʻrsatadi, lekin maydon ichidagi oʻzaro munosabatlarning oldindan koʻra olish qobiliyatini yoʻqotmoqda.
shuni aytaman: maydon ichida “3-4-1-2” orqali himoyaviy barqarorlik bilan qarshi hujumga oʻtish yaxshi fikr, lekin shart bor — bu taktikani vaqtida oʻzgartira olish kerak. bu yerda mavjud oʻyinchilarning individual qobiliyati juda katta rol oʻynamoqda: boshlangʻich 15 daqiqada ikki darvozani yoʻqotish — bu faqat murabbiyning asosiy tarkibga qoʻyadigan oʻyinchilarning oʻyinni boshlashdagi ruhiy qiyinliklaridan dalolat beradi. mening eshitganlarga koʻra, “Bobur Arena”dagi tomoshabinlar birin-ketin ketma-ket gʻalabalar paytida baland ovozda qoʻllab-quvvatlagan boʻlsalar, ertasi kuni maydonda oʻsha ruhni olib kira olishmaydi — chunki yurakdagi ishonchni oʻyinchi oʻyinni boshlash bilan yoʻqotib qoʻygan boʻladi.
shuni tushunasizmi: 39-51 nisbati bilan hech qanday mantiq yoʻq — chunki bu koʻrsatkichlar nafaqat toʻplar, balki oʻyinning oʻz mohiyatini koʻrsatadi. jamoa qarshi tomonning yakka qarshi qolishidan foydalanib toʻp yoʻqotishlarini koʻpaytirganini koʻrsatadi. ikki harakat oʻrtasida oʻtish vaqtida boʻshliqlarni foydalanishga moyil boʻlish — bu esa murabbiy tomonidan ishlab chiqilgan taktikaning oʻzi emasmi? shuning uchun bizga bunday oʻyinchilar kerak: oʻyinni davom ettira olish, oʻz vaqtida to‘xtata olish, boʻshliqlarni toʻldira olish. aytish kerakki, Andijonning faoliyatida bu yoʻq — va shuning uchun mavsum oxirida oʻzlarini 11-o‘rinda topmoqda.
qisqasi, menga bu WWLLD shunchaki oʻyinchilarning oʻziga boʻlgan ishonchini yoʻqotishning boshqa nomidek tuyulmoqda. oʻsha erkinlikni yoʻqotib qoʻyish — buning uchun boshqa hech qanday bahona yoʻq.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Andijonning 39-51 ko‘rsatkichiga birinchi qaraganda hammani hayajonga solganini anglatadi. 30 uchrashuvda 9 g‘alaba — bu faqat omadsizlikka bogʻliqmi, yoʻq. Bu murakkabroq: jamoa toʻp yoʻqotishlarni hisobga olmaganimizda, haqiqatdan ham yaxshi futbol koʻrsatmoqda. 13 magʻlubiyatning asosiy qismi boshlangʻich vaqtlarda 0:2 yoki 0:3 hisobida ortda qolish bilan bogʻliq. Ya’ni, toʻrtta toʻp oʻtkazib yuborishdan soʻng oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotadilar va oʻyinni boshqara olmaydilar.
WWLLD formasiga keladigan boʻlsak, bu ketma-ket gʻalabalardan keyin himoyaga oʻtishning oddiy usuli kabi koʻrinadi, lekin Andijonda bu muntazam boʻlib qolmoqda. Sababi, ikki oʻyinda gʻalaba qozonganlik oʻyinchilarning oʻziga boʻlgan ishonchini oshiradi, lekin bir kun kelib ular oʻyinni boshlashda ruhiy jihatdan oʻsib ketadi — va ertasi kuni maydonga chiqib, boshlangʻich 15 daqiqada ikkita toʻp oʻtkazib yuborsang, oʻsha dam olishni yoʻqotib qoʻyadi. Bu esa jamoaning mudofaa barqarorligini butunlay yoʻqqa chiqaradi.
Yana bir nuans: toʻp yoʻqotishlar 39-51 nisbatida oʻz aksini topgan. Jamoa boʻshliqlarni foydalanishga moyil boʻlib qolmoqda, lekin bu qarshi tomon uchun foydalidir. Murabbiy faol boʻshliqlarni toʻldira oladigan oʻyinchilarni almashtirishi kerak boʻlsa-da, bu vaqtda almashtirishlar soʻzsiz yordam beradi.
Qisqasi, WWLLD formasining oʻzida muammo yoʻq, lekin uning ijrosidagi qat’iyatsizlik Andijonda mavsum davomida davom etdi. 11-o‘rindan yuqoriga chiqish uchun asosiy narsa — oʻyinchilarning oʻyin davomidagi oʻzaro faoliyatini mustahkamlashdir.
Shov-shuv dalil emas.
Qanaqa manzarada qolib ketganlar emish, yiglar... 30 uchrashuvda 35 ochko – bu nafaqat "taktik qulaylik" deb atash mumkin, balki jamoaning butun mavsum davomidagi psihologik zaryadini ham ochib beradi. Ha, toʻp yoʻqotishlar boʻyicha 39-51 koʻrsatkichi oʻynash mumkin boʻlgan hech qanday oʻyinning haqiqiy strategiyasini oʻzida aks ettirmaydi.
WWLLD shabloni bir vaqtlar yangi va samarali koʻrinsa-da, Andijonda u muntazamlikka aylanib qoldi – ikki gʻalabadan soʻng darhol oʻtkazib yuborilgan va yoʻqotilgan toʻplar bilan oʻyinni boshlash. Bu murabbiy uchun shunchaki taktik tanlov emas, balki oʻyinchilarning maydon ichidagi oʻzaro munosabatlarining yorqin jihati. Mahalliy futbolchi eshitgandek: boshida qoʻl tekkizgan yurak keyingi oʻyinda qoʻllarining oʻrtasida qoladi.
Shunday qilib, WWLLD shabloni:
- O'zgaruvchanlik va toʻxtatish qobiliyatini yoʻqotgan jamoalar uchun yaxshi ishlaydi (Lokomotivning qayd qilganidek).
- Biroq, toʻp yoʻqotishlarning haddan tashqari koʻpligi va boshlangʻich 15 daqiqadagi zaiflikka qarshi kurashishda yordam bermaydi (MalikaPakhtakorning eslatganidek).
- Jasuruzning taʼkidlaganiga koʻra, oʻyinchilarning oʻzaro faoliyati mustahkamlanmaguncha, bu taktika mavsum davomida davom etsa, foydasidan koʻra zarar keltiradi.
Demak, asosiy gap shundaki: bu taktika oʻz vaqtida oʻzgartirilmaganligi uchun Andijon hozirgi mavsumda oʻz imkoniyatlarini toʻliq ochib bera olmadi. Kelajakdagi mavsumda bu nuqsonlarni hisobga olish kerak – oʻyinchilarning ruhiy barqarorligi va maydon ichidagi oʻzaro tushunuvchanlikka eʼtibor berish.