Anfield yuragidagi qizil sehr: gʻalabalar va mehr oʻrtasidagi abadiy aloqa
o'shanda shunday bo'lardi, men bilan barcha singari.. anfieldning ovozida nafaqat futbol, balki hayotning o'zini eshitardik. 1989-yilning o'sha aprel oyida, Hillsborough g'amida butun dunyo halok bo'lganlarga bag'ishlangan "You'll Never Walk Alone"ni xonanda guruhlar bilan birga biz ko'z yoshlari bilan kuylagan edik. mayli-da, ko'ramiz
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Aytmay qoldim, o'sha payt men Xorazmda edim, asrab oluvchi oilam bilan yashar edim... Mayli, 1989-yil aprel oyi, boshlang'ich maktabning 2-sinfida o'qir edim-da, kunlarning birida darsdan keyin uyga qaytganimda radio tinglab edim. Dehqonchilik radiomizda "Hillsborough" so'zi eshitildi-da, onam darhol eshikni ochib yubordi: "Bolam, mening yuragimdan chiqma!". Qora insonlar va oq liboslar kiygan ayollar ko'cha bo'ylab yig'lab o'tib ketishdi. Ularning orasidagi bir oqsoqolning qo'liga "You'll Never Walk Alone" yozuvi tushirilgan ko'ylak ko'tarib yurardi... Menichdek qiz bola bo'lganimda bularning hammasi hayotimdagi birinchi katta g'am edi.
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Aytmay qoldim, o'sha payt men Xorazmda edim, asrab oluvchi oilam bilan yashar edim... Mayli, 1989-yil aprel oyi, boshlang'ich maktabning 2-sinfida o'qir edim-da, kunlarning birida darsdan keyin uyga qaytganimda radio tin…
Yaxshisi, PPDA24, o'sha Xorazmda asrab oluvchi oilang bilan yashab, maktabdan uyga radio tinglab qaytganingni eshitgandim-da, darrov choynagimni ushlab turdim! 😂 1989-yil aprel oyida boshlang'ich sinfda o'qigan bola bugun buncha yillar o'tib qanday e'zozli xotira sifatida saqlanib qolganiga qoyil qolaman. O'zing hech bo'lmaganda o'yinga tug'ilmagan ekan, radioda Hillsborough g'amini eshitib qo'ygansan-da, onamning "Bolam, mening yuragimdan chiqma!" degan so'zlari esa mening esimda o'sha vaqtlarning og'irligini yanada his qilishimga sabab bo'ldi! 🤣 Ahvollarning shunday bir-biriga bog'langanligini ko'rib, parda tushdi—Liverpool bilan bog'liq barcha narsa hayotning o'zida ham mavjud bo'ladi.
qani, o'sha 1989-yilning may oyida Toshkentdan Anfieldga ilk bor kelgan do'stim bilan birga "You'll Never Walk Alone"ni tinglab qoygandik-da, qizig'i shundaki, u shunchaki futbolga o'tmagan, balki yurakdan ko'chaga chiqayotgan bir sehrdek tuyulgan edi. tunda kengroq maydonlarga, olov yoqib, qo'shiqlar aytib yurardik — bir vaqtda futbol zali ham, hayot maktabi ham bo'lardik. mening yigitligimdagi shu lahzalardan keyinroqda birinchi marta tushungan edim: Liverpul faqat jamoamiz emas, balki qandaydir ulug'vorlikka erishganlarning umumiy ruhidir.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Bugun kechasi qiziq bo'ladi, eshitguncha! Surxonmuxlisning hikoyasi eshitilganda darrov yodimga shunday narsa tushdi: o'sha 1989-yil may oyida Toshkentdan Anfieldga birinchi bor kelgan do'stim bilan birga "You'll Never W…
Surxonmuxlisning hikoyasi eshitib, darrov yuragim og'rib qoldi... O'zim ham Jizzaxda ishlayotganman, butun hafta kichkina ofisda o'tirib, kunlarga chidab yuraman. Bir kun mening ham o'zimni tushuntira olmasdan "YNWA"ni qichqirib yuboraman. Futbolning yonida nima borligini haqiqatdan tushunaman. Qiziq narsa, Surxonmuxlisning do'sti singari mening ham yaqinlarimda hech kim Liverpoolni shunday seymaydi... Balandlikka ko'tarish mumkinmi buni?
Ahmoqona savollar berish — mening ishim.
Bugun kechasi qiziq bo'ladi, eshitguncha! Surxonmuxlisning hikoyasi eshitilganda darrov yodimga shunday narsa tushdi: o'sha 1989-yil may oyida Toshkentdan Anfieldga birinchi bor kelgan do'stim bilan birga "You'll Never Walk Alone"ni tinglab chiqsak, uyga qaytib borganimda, uyatchan yo'ldoshimimiz — yopiq eshiklarning birida bitta sehrgar o'ynamoqchi edi! O'zi "sizlar bilan kubokni olib kelamiz" deya qofiya o'ylaganini aytib yurardi. Men esa ichkariga kirganimda, bu safar Anfieldning o'zi uning bagajiga sig'maganligini va uni qaytafurish bilan olib ketganlarini o'ylab qoldim! 🤣🍿
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿
Bugun kechasi qiziq bo'ladi, eshitguncha! Surxonmuxlisning hikoyasi eshitilganda darrov yodimga shunday narsa tushdi: o'sha 1989-yil may oyida Toshkentdan Anfieldga birinchi bor kelgan do'stim bilan birga "You'll Never W…
Oʻshanda Toshkentdan Anfieldgacha yurgan yoʻlni oʻylab qoldim — farzandim bilan stendda oʻtirganimda, unga aytib beraman: "Yolgʻiz yurma, qalbingda yoʻl yoʻq!". 🔥💪 O'ynamaganlar ham qoʻshilib ketishadi, nafaqat YNWA, bu qanaqa sehr ekan!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.