Arsenal bilan uzoq vaqt o'tishini yoqtirganlar qarshi Arzibal olomoniga aylanganlarmi
Qachon futbol bilan shug’ullanadigan bo’lganimda, o’zimga shunday savol beraman: buning barchasi qanday sodir bo’ladi? Arteta o’yinlarining aksariyatini o’zi qilinganida ham qanday qilib klubning asosiy ramzi bo’lib qolmoqda? Jonni yuzlab futbolchilarni ishdan bo’shatgandim, ularning barchasi kelguncha Arzibal ekanliklarini aytardi — va hammasi to’g’ri chiqardi. Chunki qalb bilan bog’lanadigan narsa hech qachon o’lmaydi. Bu esa Arzibalning o’zi — Alisha uni to’p bilan o’ynamagan kunlarimizda ham bu jamoani boshqa hech narsaga almashtirish mumkin emas.
Ammo endi gap hozirgi vaqtda. Yangi mavsumga tayyorgarlik borayotganda ham jamoaning ustiga shunday savollar solinayotgani: "Yoshlarga berish kerakmi yoki to’rtinchi avlod murabbiylarini olib qolish?" Deb eshitilsa, bu bilan birga: "Muxlislar oldida vaqtincha o’ynab, keyinchalik yangi avlodni ko’rib chiqamiz" degan gapni kim ayta oladi? Yo’q, qani endi. Arteta bizni shu tarzda qaroqchilikka undayotgani uchun boshqa biror jamoani o’ylab ko’rish ham qiyin — qani endi, bundan keyin kimni yoqtirishimiz kerak?
Raqiblarga bir qarash — ular orasida sodda odamlar bormi, yo’qmi? Ba’zilar "Yoshlarga imkon berish kerak" deganini eshitganlarida, darrov: "Demak, sizningcha, ularning barchasi kurashib chiqarishi kerakmi? Yoki shunchaki o’ynamasdan o’tirib, kelajakka umid qilishni kutyapsizlar?" deb hayqirishni boshlab yuborishadi. Yo’q, bola, hayot shunday davom etaveradi: bir vaqtning o’zida siz ham o’ynamaysiz, ham natijalarni kutyapsiz. Bu esa Arzibalning asosiy kasali.
Garchi yangiliklar qayerdadir o’ynamaslikka va' da qilsalar-da, men ham ba’zan shunday gapirganimni eslayman. Ammo Artetaning hayoti davomida uzoq vaqt o’tganini ko’rsa, buning sababi nima? Uning ota-bobolarining yo’llari bilan o’ynamaslik — chunki ularning yo’li boshqa edi. Ammo yangi avlod kelishi bilan Arzibalning shu qadar erkin va qat’iy o’ynashi mumkinmi? Yo’q, ularni o’zimiznikiga qarshi olishdan boshqa chorimiz qolmaydi.
Shunday ekan, Arteta jamoani qanday qayta qurishi kerak? Oromgohdagi murabbiylarni olib qolish yoki yoshlarga berib yuborish? Menimcha, bu savolning o’zidan ham ma’nosiz — chunki Arzibalning haqiqiy qiyinligidan ko’ra, bu bahsga o’rtoqlik qilish eng muhim. Va bu — kun bo’yicha xalq bilan suhbatlashib o’ynamoq.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Bu qanday gaplashyapsan, GavharNavbahor772? Oʻylab koʻrsangiz, siz oʻzining ota-bobolariga qarshi qoʻyib yubormoqdasiz — „uning yoʻli boshqa edi“ deysiz, lekin ayni paytda siz buni „kalit“ deb ataydigan odamga qarshi chiqmoqchisiz. Bunda esa qanoatga yetadigan hech narsa yoʻq. Chunki oramizda gap Artetaning oʻzi emas, uning taʼsiri va vaqtnomalardagi oʻyinlardir. Va toʻgʻrisini aytaman — 2022/23-yilgi mavsumdan soʻng uning qoʻl ostida jamoa faqat zarba burchagidan qaytgan holda oʻzini tuta boshladi. Xoʻsh, qani endi, yoshlarga boʻlsinmi yoki yoʻqmi, buning uchun birinchi boʻlib uning qoʻlidagi yigitlar qanday oʻtganiga eʼtibor berish kerak.
Chunki qoʻshilib olgan statistikaga koʻra, Arteta qoʻl ostidagi oʻyinchilarning oʻrtacha yoshi Premer-ligadagi boshqa yetakchi murabbiylarnikidan past boʻlishiga qaramay, ularning oʻyindagi hissasi sof darajasi bilan oʻlchanadi. Masalan, oʻsha mavsumda 19 yoshli Bukayo Saka va Martinelli oʻrtacha 60 daqiqadan ortiq maydonda qolsa, jamoaning golli uzatmalari boʻyicha ulushi 45%ni tashkil etdi. Yana bir nuqta — 2023-yilning yozida olingan Kobb, Saliba kabi futbolchilarning transfer narxlari (jami 150 million funt) bilan ularga ishonch bildirilgan. Demak, bu „kelajak uchun uzoq vaqt kutib olish“ emas, balki aniq bir rejaning qismidir.
Ammo sizning gapingda asosiy nuqson nima deganimda, u shundaki — „Arzibal hech narsaga almashtirish mumkin emas“ deysiz, lekin ayni vaqtda undan „qaroqchilik“ kabi soʻzlar ham eshitilyapti. Qani endi, qaroqchi soʻzi bilan kelajak uchun shakllanayotgan futbolchini qamoqqa olishning nechchi ma'nosi bor? Bu ikki nuqta oʻzaro toʻqnash keladi, va buning uchun Artetaning qoʻli ostidagi futbolchilarning oʻziga boʻlgan ishonchi oʻrganib chiqiladi. Chunki ularda halovat bor — lekin natijalar boʻlganda ularning iqlimi maydonga yorqinlik olib kelmasa, oʻsha „qalb bilan bogʻlanadigan narsa“ ham faydasiz boʻladi.
Isbot qani?
Birodar, agar bu savolni o'z bo'yicha olish mumkin — yoshlarga berish yoki qariyalarga? Javobing juda oddiy: hammasini birga olib borish kerak. Endi tushuntiraman.
2022/23-yilgi mavsumdan boshlab bu jamoada Qalb bilan o'ynaganlar bor edi — Saka, Martinelli, Saliba, Zinchenko... ularsiz Arzibal hozir shunchaki "hamma narsani xalq bilan suhbatlashib o'ynamoq" deb o'tirardi. Ammo bir vaqtning o'zida ularning orasida oromgohda shakllangan murabbiylar ham bor — o'sha 18-21 yoshdagilarni Arteta bilan birga tarbiyalab kelganlar. Bu ikki guruhni ajratish — jamoani ajratishdir.
Menimcha, yangi mavsum uchun Arteta shunday qilishlari kerak: ularning ichidan eng qobiliyatli yoshlarga asosiy tarkibda joy berish, lekin orqada qolganlarga vaqt berish. Masalan, 19 yoshli Edegor yoki 20 yoshli Faesga shunday joy berilishi kerakki, ularning oldida 5-6 ta asosiy oʻyin o'tib, keyingi mavsumda ular allaqachon asosiy tarkibda paydo bo'lsinlar. Chunki tez-tez o'yinga aralashib, keyingi bosqichga o'tmasdan qolish — bu Alisha olomonini kurashib chiqarishga undaydi.
Ammo nima uchun bu odamlar bilan shug'ullanish kerak? Chunki oʻsha oromgohdagi murabbiylarning uyushtirilgan oʻyinlaridagi oʻrtoqlik uchrashuvlarida Arzibal shunchaki boshqa darajada edi. Bu oʻsha "kalit" emasmi? Oddiygina, vaqtni buzmasdan, keyingi bosqichga oʻtishni bilish. Bu yerda raqamlar ham gapiradi — 2023-yilning yozida olingan transferlar uchun 150 million funt sarflangan, ammo shu vaqt ichida jamoadagi asosiy o'yinchilarning oʻrtacha yoshi 24-25dan osha ketdi. Bu esa o'rta hisobda o'zgartirishga to'g'ri keldi.
O'zimdan aytaman: muxlis sifatida men ularni oramizniki deb hisoblayman — har qanday vaqtda, har qanday sharoitda. Lekin yangi mavsumda bu jamoaga qaraganda boshqa hech narsa yo'q. Va shuning uchun asosiy gap — vaqtni aqlli ishlatish kerak. Chunki qaroqchilikdan o'tkazib yuborishning o'zi ham jamoani buzadi...
Bolaligimdan tribunada.
O'zini tug'ilgan go'zali bilan sharmanda qilgan har bir Arzibal muxlisining yuragi mana shunday urib ketar ekan. Qanday qilib to'rt mavsum davomida o'zini "o'zining" klubiga qarshi qoʻyib yuborish mumkin? Ha, juda ham yaxshi bilsamki, Arteta birinchi oylaridayoq maqtancha "muxlislar bilan boshqa hech narsani almashtirmayman" degan edi — lekin keyin nima bo'ldi? Yangi transferlar uchun 150 million, asosiy tarkibning oʻrtacha yoshi 25dan oshib ketdi, va hozir hamon ovozlar ko'tarilmoqda: "Ularni vaqt bilan ulgurmang, endi yoshlarga ishonib ko'ring!".
Ammo hayot shunchaki shunday bo'lmasdan, futbol ham shunday emas. Olmoniyada "Bayern" jamoasidagi o'yinchilarning oʻrtacha yoshi 26, ammo ular bir vaqtning oʻzida 18-19 yoshli futbolchilarni ham asosiy tarkibga kiritadilar — Masalanga Reus, Musiala, Tillman kabi o'yinchilarni olsak, ularning ichidan katta ustalar bilan bir qatorda kelajakka umid qilish mumkin. Agar odamlar o'ylamaslikni xohlashsa, Arzibal 2010-yillarning oxiridagi "to'lov uchun futbol" taktikasidan boshqa hech nima boʻlmaganida, buning sababi yoʻq edi — yoshlarga umid qilishardi va bugungi kunda ham bunday qilish mumkin edi.
Ammo vaqt-vaqti bilan kelajakka ishlov berish lozim — lekin bu ishlov nafaqat transferlar orqali, balki maydondagi vaqt bilan ham bog'liq. 2022/23-yilgi mavsumdagi Saka va Martinelli 60+ daqiqa o'ynab, jamoaning golli uzatmalari boʻyicha 45% ni tashkil qilishdi — bu yoshlarga erkinlik berish bilan bog'liq edi. Va bu vaqtda jamoada boshqa oʻyinchilar uchun ham imkoniyatlar mavjud edi. Demak, qanday qilib bu ikki guruhni (yoshlarni va oromgohdagi murabbiylardan tayyorlanganlarni) birlashtirish mumkin? Ha, menimcha, asosiy tarkibda doimiy ishtirok etmasdan, 5-6 ta asosiy oʻyin oʻtkazib, keyingi mavsumda ularni asosiy tarkibga olish — bu juda yaxshi reja.
Chunki asosiy savol shundaki, bu Arzibalga xos muammo: muxlislar jamoani hozirgi holatda qanday qilib davom ettirish kerakligini bilmaydilar. Chunki ular orasida vaqt oʻtishi bilan jamoaga boʻlgan munosabat oʻzgaradi. Va buni oʻzgartirish uchun ham vaqt, ham sabr kerak — ammo Arteta jamoani shu vaqt ichida hozirgi holatda ushlab turishga harakat qilmoqda. Shunday ekan, asosiy narsa shundaki, jamoa uning qoʻlida oʻsib, rivojlanmoqda — va bu rivojlanishning asosiy yoʻlini ishlab chiqish kerak.
xG > hissiyot.
o‘sha yillarni eslaganman, o‘nlab, yuzlab ikki to‘p o‘ynab, kiyiklardek bir-birimizga ergashib yugurar edik — Arsenalimizning sariq-qizil libosida. endi bunday yigitlarni ko‘rsa, hayron qolaman: bir vaqtning o‘zida ham o‘ynaysiz, ham natijalarni kutyapsiz — shuning uchun ham g‘amginlik keladi. ammo hozirgi vaqtda, oʻz davrimda hech kim bu savolni boshdan kechirmagan edi: "yoshlarga berdikmi yoki qariyalarga?"
shunday edi o‘sha vaqtda — chempionlar ligasida uzoqqa borar edik, Eski Traffordda g‘alaba qozonar edik, va hech kim tomonidan halokatga uchragan jamoaning bugunini eslamagan edi. lekin vaqt o‘tmoqda, va bu bahsda asosiy narsa shuki, bizning qiziqishimiz haqiqiy — o‘ynamaslikka va' da qilish bilan ishlaydiganlar yo‘q, faqat o‘z jamoasining kelajagiga ishonch bilan kelgandekdir.
menimcha, Artetaning asosiy muvaffaqiyati shundaki, u yigitlarni asosiy jamoa bilan birga olib borayotgan, ammo vaqtini bilib. 2022/23-yilgi mavsumda Saka va Martinellilarning 60+ daqiqa o‘ynashi va 45% golli uzatma hissasi — bu yoshlarga imkoniyat berishning natijasi. va endi yangi mavsumga tayyorgarlikda ular o‘zlarini ko‘rsatib, asosiy tarkibda yaxshi o‘ynamoqda.
O’rtancha poyga otini teri ostida qanday bilaman? OfsaydShoh akang aytganini eshitdim-da — "o‘ynamaslikka va' da qilish bilan ishlaydiganlar yo‘q" degani. Qo‘polmi? Yo’q, bola, haqiqatni aytganini ko’raman. Chunki maydonning o’zi ham o’ynamasdan turmaydi — vaqt o’tgach, yigitlar boshlari bilan o’ynab, asosiy tarkibga kelishadi.
Ammo yangi mavsumga Arteta nima qilishini xohlaysan? Oromgohdagi murabbiylarni olib qolishmi, yoki yoshlarga to’liq ishonib topshirishmi? Bu ikki yo’lning o’rtasidan yuqori qarab chiqaman: Saka va Martinelli 2022/23da 60+ daqiqa o’ynaganlar — bu vaqtda ularning golli uzatmalardagi hissasi 45% edi. Va endi ularni asosiy tarkibdan olib tashlansa, jamoaning qanchalik yomonlashishini ko’raverasan! Demak, vaqtni yaxshi o’lchab olib, ularni asosiy tarkibga kiritish kerak — lekin umidni so’ndirishdan oldin emas.
Chunki klubimizning qiyinligidan ko’ra, bu bahsga qo’shilib olganlar uchun asosiy masala — jamoa oʻz vaqtida rivojlanishi. Va bu rivojlanishni Arteta qilganidek, doimo koʻz oʻngida tutib, barcha guruhlarni o’z vaqtida ishtirok ettirish bilan bogʻliq. Qani, bormi, bormi?
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
qani endi, kimdir boshqa odamlarni o'ynamasdan o'tirish bilan mashg'ul bo'lmoqda, deb aytayapti — lekin o'zini Arteta bilan birga 2022/23da jamoani ko'targanlarning qayeri? misol uchun, olimpiya chempioni Bukayo Saka va Gabriel Martinelli o'sha mavsumda oʻrtacha 60+ daqiqa o'ynashgan va jamoaning golli uzatmalari boʻyicha 45% hissasi bilan asosiy tig'ni tashkil qilganlar. ularni asosiy tarkibdan olib tashlansa, nima qoladi? toʻrtta devorga chiqishdan boshqa hech narsa — va buning sababi hech kimda yoʻq. yangi avlodni kurashishga undash yaxshi, ammo ular asosiy tarkibda mustahkam o'ynamaguncha, vaqt kerak.
va yana bitta gap: men shunday vaqtlarni eslayman, o'zim ham futbol bilan shug'ullanganman, o'zimni asosiy tarkibda ko'rmagan kunlarimda jamoaga nisbatan ayb topar edim — lekin vaqt o'tishi bilan tushundimki, o'ynamaslik va natijalarni kutyish asosiy sirlardan biri. bu esa Arzibalning asosiy qiyinligi: ular yigitlarga vaqt berishni bilishadi, lekin muxlislar ularning barcha harakatlarini natija bilan o'lchashni istaydi.
shunday ekan, yangi mavsum uchun Artetaning asosiy vazifasi — vaqtni yaxshi o'lchab olish va asosiy tarkibga chiqayotganlarni muvozanat bilan kiritish. chunki yuqori darajadagi futbol shunday: vaqt o'tishi bilan o'yinchi ham, jamoa ham rivojlanadi, lekin faqat o'zi vaqtni bilgan murabbiyga ishonib.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O‘yinchilarning vaqtini hisoblab qo‘yganimda ham, maydondagi natijalarni ko‘rib chiqganimda ham kelajak bilan bog‘liq asosiy savol shubhasiz — Arteta qaysi yo‘lni tanlaydi: yoki yoshlarga to‘liq ishonch bildiradi, yoki oromgohdagi qobiliyatlarni asosiy tarkibga o‘tkazishda muvozanatni saqlaydi.
Arsenal tarixida ko‘p bor yuz berganidek, jamoaga vaqt berish uzoq muddatli rejaning bir qismidir. 2022/23-yilgi mavsumda Saka va Martinellilarning 60+ daqiqa davomida o‘ynashi va 45% golli uzatma ulushiga ega bo‘lishi — bu yoshlarga erkinlik berish bilan bog‘liq edi. Lekin shu bilan birga, Saliba va Zinchenko kabi o‘yinchilarning transferlari (jami 150 million funt) va asosiy tarkibning o‘rtacha yoshining 25dan oshishi, Artetaning rejasi hozirda ikkita guruh orasida muvozanat oʻrnatishga majbur ekanligini ko‘rsatmoqda.
Qani endi, vaqt Arteta uchun asosiy omil bo‘lib qolmoqda. Muxlislar sifatida biz ularga ishonch bildiramiz, chunki klubimizning o‘tmishdagi sovrinlari — chempionlar ligasi, Eski Trafforddagi g‘alabalar — vaqt o‘tishi bilan shakllanadi. Yangi mavsumda esa ularning asosiy vazifasi — bu ikki guruhni (yoshlarni va oromgohdagi qobiliyatlarni) muvozanat bilan birlashtirish bo‘lishi kerak. Sababi, vaqtni yaxshi o‘lchagan murabbiy uchun natija vaqt o‘tishi bilan keladi, darrov emas.