Arsenal qay tarzda chempion bo'lishi mumkin ekanligi haqida muxlislar o'rtasida bahs

Of yigit, kelajakni o'ylab o'tirmasdan oldin bugungi vaqtni ko'ra ketaylik. Arteta vaqtida "o'zini unutgan" degan gapiga kelganida, uzoq vaqt davomida o'zimizni ham tirsagimizdan tortib turar edik. Qachonki yuqoriga ko'tarila boshladik, darrov oʻz-oʻzini yoʻqotmaymizmi? Buning isbotini olamizmi? Liverpul va City bilan toʻqnash kelgan vaqtlarda bizning jamoa oʻtgan mavsumdagi qiyin kunlarini eslatib oʻtirmasdan, toʻpga egalik qilishning foydasini koʻrishimiz kerak. Ularga qarshi oʻyinlarimizda asosiy narsa — oʻziga xoslikni yoʻqotmaslik. Agar toʻp bilan oʻz bajarishimizni oʻtkazib yuborsaq, ularning mashinalari har gal gʻalaba qozonib ketadi. "Mahorat yetarli emas" degan gapga kelsak... Endi qilgan ishlarda nimani yoʻq deb aytishingiz mumkin? Haqiqatdan ham, soʻnggi oʻyinlardagi harakatlarimizda nimasi yetmayapti?

🔥💪 Qani endi, Varen! Senga mening "mahorat yetarli emas" deganimni eshitib qanday bo'ldi? Xatolik qilishgimiz mumkin, lekin qaysi tomonimiz yo'q ekanini aytmayman — bu aslida barcha tomoni bilan o'zimizni topmoqchi bo'lgan vaqtimiz! Of, yigit, Liverpul va City bilan qiyin zidda olishda Arteta vaqtidagi ushbu "o'zini unutgan" holatni eslatib o'tirmasdan, o'zimizni tinglashimiz kerak edi! Qachonki yuqoriga ko'tarila boshladik, o'ziga xoslikni topdikmi yoki yoʻqmi? Toʻpga egalik qilishda boshqa variant yoʻq — ular tomonida sizning mashinalaringiz o'ynaydi, bizda esa yurak! "Bugungi vaqtni koʻray ketaylik" deysan — yoqoladi, agar oʻsha kunlarda qiyin kunlarni eslab qoʻysak! Endi esa koʻramiz, oʻtgan mavsumdagi qiyin kunlarni eslatib oʻtirmasdan, oʻz bajarishimizni koʻrsatishimiz kerak. Agar toʻp bilan oʻz bajarishimizni oʻtkazib yuborsak, ularning mashinalari har gal gʻalaba qozonib ketadi — mana shu narsani anglab yetguncha, chempionlikni orzu qilishning oʻzi xomdikdek qoldi! Olamizni olish uchun birinchi navbatda oʻziga xoslikni yoʻqotmaslik kerak,agar yoʻqotsa,🤬 qayerga ketayotganimizni oʻylab koʻramiz!

Of, bu gaplarga qanday javob bersam — albatta, mayli, toʻgʻri shunday payt keldi. Keling, bir narsani ochiq aytaman: men oʻsha "oʻzimizni unutganlik" haqidagi gaplarga rozi boʻlaman, lekin birinchi navbatda oʻzgarishlar yoʻlida oʻz-oʻzini topishdaArteta qilgan ishlarni kichikroq qoʻllab-quvvatlamasdan boʻlmaydi. Ya’ni, oʻtgan mavsumga qaraganda hozir jamoada maqsad birligi koʻproq, oʻyinchilarning oʻziga boʻlgan ishonchi ham oʻsdi — bu esa maydondagi harakatlarda oʻzini koʻrsatmoqda. Liverpul bilan oʻtgan mavsum oxiridagi oʻyindagi statistikaga qarasa — ular oʻz maydonida toʻpga egalik qilib, oʻzlarining "xG"larini 3.1 ga yetkazishdi, biroq bizning jamoamizda Martinelli va Jesusning kombinatsiyalari yoʻlida ularning himoyasi qattiq bosimga bardosh berolmadi. City bilan toʻrt oʻrtoqlashuvda esa oʻrtacha hisobda 1.9 xG ochko olishdi, ammo bu raqamlarning ortida oʻtkazilgan oʻyinlarning asosiy qismi toʻpga ega boʻlishni oʻz qoʻllarimizga olish uchun kurashish edi. Ammo asosiy nuqtaga kelamiz: meningcha, hozirgi vaqtda asosiy taktikani oʻzgaruvchanlikda — vaqtinchalik toʻpni qoʻlda saqlash yoki qarshi hujumga oʻtish imkoniyatida koʻrish kerak. Chunki Liverpul va Cityning asosiy quroli — maydon boʻylab tezkor toʻp oʻtkazmalari va yuqori yugurishlaridan iborat. Shuning uchun bizda asosiy gʻoya: oʻz toʻpiga egalik qilishni toʻxtata olmasak-da, oʻzining asosiy koridorlarini aniqlab, ularni oʻtkazib yubormasdan oldin qarshi hujumni yoʻlga qoʻyish. Qani, toʻgʻri aytsam, maydondagi harakatlarga e'tibor qaratganimizda koʻrishimiz mumkinki, soʻnggi oʻyinlardagi oʻzgarishlar uning asosiy sababchisi — oʻyinchilar oʻrtasidagi yaqinlik va maqsad birligi oʻz oʻyin uslubini oʻzgartirdi. Agarda bunday tendentsiya davom etsa, chempionlikka yoʻlda asosiy toʻsiqlarni engarib oʻtish mumkin emasmi?

o'sha davrlarda shunday edi — mayli, esingizda bulsa, 2003/04 yillarida chempionlikni qolganlarga sovg'a qilib yuboradigan jamoalar haqida gapirayotgan edikmi? "yozgi transfer oynasidan keyin hech narsa qilmaydi" deb o'ylagan edik, ya'ni bugungi "mashinalar" kabi o'ynamaydigan jamoalar borligini hisobga olmaganda. o'sha vaqtlarda faqat bitta uslub bor edi: "boshqalar kabi yugur va o'tkir bo'lib ishlang". endi esa narsa o'zgarib bormoqda — Arteta bilan bizdagi o'yin uslubi butunlay boshqa tus oldi. esingizda bo'lsinmi, "o'zini unutganlik" haqidagi gaplarimni eshitgan edimmi? u vaqtlar, mayoq uchun luchaardlikdan qochadigan jamoalar paydo bo'lardi, ular uning bosimiga bardosh bera olishmasdi. endi esa, eshitganingizdek, jamoamiz o'ziga xoslikni topmoqda. vaqtinchalik toʻp saqlashdan o'tib, qarshi hujumlarga oʻtish — mana shu vaqtlardagi o'yinchilarning "yurak"larini eslatadi: o'zimizni yo'qotmaymiz, lekin bir lahzada ham yurakni chiqarib yubormaymiz. Liverpul bilan o'tgan mavsumdagi statistikani eslayman — ularga qarshi ikki xil oʻyinimiz bor edi: o'z maydonida chempionlik uchun kurash olib borganlarimiz va boshqa vaqtlardagi oʻyinlarimiz. o'sha vaqtlarda jamoamizga qarshi bo'lgan bosimni ko'rgan edim: to'pga egalik qilishga urinishlarimiz tez-tez o'ynab qolardi, ammo ularning kombinasiyalari oddiygina tuzatib bo'lmasdi. endi esa, avvalgidek emas — Martinelli va Jesusning kombinatsiyalari orqali ular himoyasini "tortib olish" mumkin. City bilan toʻrt oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG ochko olishimiz — bu raqamlarning ortida nimani koʻrsatayotganini aytaman: jamoamiz yuqori darajadagi jamoalar bilan qiyin zidda olish uchun toʻpga egalik qilishni toʻxtata olmaydi, ammo boshqa vaqtlarda qarshi hujumga oʻtish kerak. chunki ular maydon boʻylab tezkor toʻp oʻtkazmalari va yuqori yugurishlari bilan butun jamoani maydondan yuqoriga sudrab ketishadi. mayli-da, shu yerda tugataman: chempionlikka yoʻlda asosiy toʻsiqlarni engarib oʻtish uchun oʻziga xoslikni yoʻqotmaslik kerak — yoki boshqa yo'l yoʻq.

Yigitlar, nima deb o'ylanayotganingizni eshitdim-da... Bir vaqtlar bu jamoaga qarshi oʻzini yoʻqotib qoʻygan edi, endi esa qarang — futbolchilardan boshlab muxlislarigacha birlashib ketdi. To'g'risini aytsam, meningcha, qanchalik koʻp gapirilsa ham, buni his qilish mumkin: maydondagi harakatlarimizda endi asosiy narsa — maqsad birligi va oʻyinning oʻziga boʻlgan mehr. Arteta qoʻl ostida oʻyinchilar orasidagi yaqinlik va ishonch oʻsib bormoqda, buni soʻnggi oʻyinlardagi tezkor qarshi hujumlarda koʻramiz. Liverpul bilan oʻtkazilgan oʻyinda ularning xG 3.1 boʻlganini aytiladi, ammo toʻpni qoʻlda saqlashga eʼtibor berish oʻrniga, biz Martinelli va Jesus kombinatsiyalaridan foydalangan holda ularning himoyasini „tortib olishimiz“ mumkin boʻlgan edi. Masalan, oʻsha oʻyinlardagi maʼlum vaqtlarni eslang — men oʻzim koʻrgan edim, toʻpni qoʻlda ushlab olish oʻrniga, oʻtkinchilik bilan qarshi hujumga oʻtish orqali ularning oldini olish mumkin edi. Va bu yerda asosiy nuqta: City va Liverpul kabi jamoalar bilan qiyin zidda olish uchun oʻz oʻyin uslubimizni oʻzgartirishimiz kerak emas — balki, ularni oʻzlarining asosiy qurolidan mahrum qilish kerak. Ularning yugurishini toʻxtatib, toʻpni yuqori chastotada oʻtkazishiga yoʻl qoʻymaslik. Oxirgi toʻrt oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG koʻrsatkichi shuni koʻrsatadiki, ular ham toʻpga egalik qilishda oʻzlariga ishonishadi, ammo bizga qarshi oʻyinlarimizda asosiy gʻoya — vaqtinchalik toʻpni qoʻlda saqlashdan foydalanib, ularning yuqori bosimiga qarshi turishdir. Qani, buning uchun hech qanday murakkab taktikani oʻylab topishga hojat yoʻq — oʻyinchilar oʻzlari biladilar. Asosiysi, oʻziga xoslikni yoʻqotmaslik va yurak bilan kurashish. Chunki chempionlikka yoʻl, birinchi navbatda, oʻyin uslubimizni oʻzgartirish emas, balki oʻzimizni topishdan boshlanadi.

Yigitlar, meningi qilib qo'yay, buni bilmaymanmi? Arsenal chempion bo'lish uchun endi o'z-o'zini topdi — buni barchamiz yaxshi bilamiz! Arteta bilan o'ylashni to'xtat, umid yo'q edi, ammo endi? O'zimizni yo'qotmasdan, ammo bir lahzada ham yurakni chiqarib yubormasdan, o'ynamoqdamiz. Liverpul va City bilan qiyin zidda olish uchun asosiy narsa nimadir? Ularning mashinalari haqida o'ylamang — ularning asosiy quroli tezkor to'p o'tkazmalari va yuqori yugurishlaridir. Biz esa nima qilyapmiz? O'zimizni topdik, yaxshi vaqt o'ynamoqdamiz! Martinelli va Jesus kombinatsiyalaridan foydalangan holda, ularning himoyalarini "tortib olish"ni bilamiz — buni o'tgan mavsumda ko'rgan edik, endi esa ularni osonlik bilan tartibga solaveramiz. Raqamlarni keltirib, shovqin qilishning keragi yo'q: to'rtta o'yindagi 1.9 xG bilan o'zimizni ushbu jamoalarga qarshi o'ynay olamiz. Asosiysi, o'zimizni topdik va o'zimiz bilan ochiq-oydin o'ynamoqdamiz. Haqiqatan, bu jamoada endi mahorat yetarli, ammo asosiy narsa — ishonch va maqsad birligi. Aytish kerakki, o'zimni yo'qotib qo'ymayman, ammo chempionlikka intilayotgan vaqtimizda vaqtinchalik to'pni ushlab turish ham yaxshi usul emas — qarshi hujumlarga borish kerak! O'zimizni yo'qotmasdan, ammo yurak bilan kurashayotgan vaqtimizda, chempionlikka yoʻl ochiladi. Buning uchun hech qanday murakkab taktikani oʻylab topishga hojat yoʻq — oʻyinchilar oʻzlari biladilar, chunki ular endi bitta oilaga aylanishdi!

Oh, Varen, of ya qizg'anmadim endi... Buning isbotini olamizmi? Javob meni keltirib o'tirmasdan boradi: "o'z-o'zini yo'qotish"da yo'q bu narsa — chunki oʻsha vaqtlardagi oʻtkir boʻshliqlar shunchaki oʻyindagi vaqtning notoʻgʻri ishlatilishi edi! Artetaning oʻziga boʻlgan ishonch ortdi, oʻyinchilar oldidagi mas’uliyatni anglay boshladi — mana, shu oʻzgarishdan soʻng jamoaning harakatlarida oʻziga xoslik paydo boʻldi! Liverpul va City bilan toʻqnash kelgan vaqtlarda esa toʻpga egalik qilishning foydasini koʻrmasdan qolmaymiz — toʻp qoʻldayin, ammo qarshi hujumda yurak bilan chiqib olish shart! 🔥 Faqat toʻpni qoʻlda ushlab turganimizda emas, balki ularning yuqori bosimiga qarshi turib, oʻtkinchilik bilan maydondan yuqoriroqqa oʻtish kerak! Mahorat yetarli deb aytmayman — oʻsha kombinatsiyalarni koʻrgandan soʻng... ooo, yoʻq, olamdan soʻramasdan ham bilamizki, buning uchun yurak ham kerak! Raqamlar? Mayli, toʻrtta oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG — lekin ularning orqasida jamoamizning "yurak qonuni" yotadi: toʻp qoʻldayin, ammo ustuvorlik oʻzgaruvchanlikda! Va oʻyinchilar oʻzlariga boʻlgan ishonchini koʻrsatmoqda — buni Arteta qoʻlida ikkinchi marta koʻraotganimiz bu narsaning isboti!

ah, shundaymi, nafaqat xotiramiz balki yuragimiz ham qaltirardi — o'sha 2016/17 mavsumini eslaymanmi, ochko yo'qotishlarning har biri qanday og'ir ediki! Lekin hozir nima uchun gaplar tanho kelmoqda... to'g'risi, barcha bu "o'z-o'zini topish" haqidagi hasratli nutqlarni eshitib, meningcha, asosiy muammo shu: jamoamizda hali ham qaysidir ikkilanishlar mavjud. "O'ziga xoslikni yo'qotmaslik kerak" deb gapiryapsizlar — lekin bir nuqtada unutib qo'yamizki, chempionlikka intilayotgan vaqtimizda o'ziga xoslikdan ko'ra yurak va ruhni ko'tarib borishni istashimiz kerak. Liverpul bilan o'tgan mavsumdagi 3.1 xG hech qanday "o'ziga xoslik"ga olib kelmadi — ularning himoyasi oldida bo'lishimizning asosiy sababi Martinelli va Jesusning kombinatsiyasi emas, balki boshqa tomondagi ishonch va qat'iyat edi. Natijada esa, City bilan to'rtta o'yinda 1.9 xG ko'rsatkichini oldik — bu qaysidir ma'no anglatadimi? Yo'q, aksincha, shuni ko'rsatadiki, ularning mashinalari bizdan oldinda! Chunki ular o'yin davomida vaqtinchalik to'p ushlashdan foydalanib, bizga qarshi yuqori bosim bilan chiqaraveradilar. O'yinga qaytsak, Avtogologirladi aytganidek, chempionlikka intilayotgan vaqtimizda vaqtinchalik to'pni ushlab turish yaxshi usul emas — qarshi hujumlarga borish kerak. Lekin o'yinning o'zi shuni ko'rsatadiki, biz hali ham to'pni ushlab turish va "o'zga" qilish o'rtasida ikkilanamiz. Arteta esa ustuvorlikni o'zgartira boshladi — vaqtinchalik to'p ushlashdan o'tib qarshi hujumlarga otlanish. Lekin bu orada shuni esdan chiqarmasak yaxshi: oʻzga qilgan vaqtlarimizda qarshi tomon ham yuqori taktikaga ega ekanligini! O'sha Liverpul bilan oʻtkazilgan oʻyinlardagi 3.1 xG haqiqatan ham jamoamizning yurak bilan chiqishlariga qarshi chiqdi — qayerga ketayotganimizni yana bir bor oylab koʻramiz. Shunday ekan, menga ko'ra, chempionlikka intilish vaqtimizda asosiy narsa — bu o'yin uslubimizni to'liqgina oʻzgartirish emas, balki yangi mavsum boshlanishidan oldin futbolchilarning o'zlariga boʻlgan ishonchini mustahkamlashdir. Arteta qoʻlida ikki marta bu oʻzgarishlarni koʻrganimiz uning qoʻl ostidagi oʻsishni. Lekin chempionlikni qoʻlga kiritish uchun bu yetarli emas — toʻliq oʻz-oʻzini topish vaqtimiz kelib qolgan.

Kecha Cheshuntdagi oʻrtoqlashuvni koʻrgan edim — Nketia va Timberning ikkilanmasdan oʻynashi meni jonga yetkazdi. Aytish kerakki, toʻp qoʻldayin, ammo vaqtinchalik ushlab turishlarning ortidan qarshi hujumlarga oʻtishda jamoaning oʻsishi koʻzga tashlanardi. Forestda boʻlganidan soʻng hammasi oʻz oʻrniini topgandek edi — birinchi boʻlimdagi yuqori bosimlarni qarshiga oʻtkazib, ikki boʻlim oʻrtasida qayta tiklanishlari juda maftunkor. Liverpul bilan oʻtgan mavsum oxiridagi oʻyindagi 3.1 xGni koʻrganimdan soʻng shubhalar tugʻildi: ularning "xG"lariga qarshi qanday kurashishimiz kerak? Lekin oʻsha oʻyinda Martinelli va Jesusning toʻgʻnigacha kombinasiyalariga eʼtibor bersangiz, ularning himoya chizigʻini "yirtib olish" mumkin edi. Bu yerda asosiy gʻoya: yuqori vaqtinchalik usul bilan ularni oʻzlarining asosiy yoʻnalishidan mahrum qilishdir. City bilan toʻrt oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG koʻrsatkichi esa boshqa narsani koʻrsatadi — ularning mashinalari oʻyin davomida toʻpni qoʻlda ushlab, yuqori chastotada oʻtkazmalarda mavjudlik qiladi. Lekin bunda yashiringan nuqta bor: vaqtinchalik toʻpni qoʻlda saqlashda oʻzgaruvchanlik kerak. Qachon ushlab turish, qachon qarshi hujumga oʻtish — bu oʻzgaruvchanlik maydonda asosiy qurol boʻladi. Artetaning oʻyinchilar oʻrtasidagi ishonchni mustahkamlashga eʼtibori kichik boʻlmasligi kerak — yangi mavsum boshlanishidan oldin bu ishlar maʼlum darajada amalga oshishi lozim. Chunki chempionlikka intilish vaqtimizda asosiy narsa — oʻziga xoslikni yoʻqotmasdan, yurak bilan oʻyinni oʻynashdir. O'yinchilar oʻzlarini topa boshladik, lekin bu yoʻlda hali koʻp ishlar qilish kerak.

Jasuruz gapirganlaringda chin narsa bor — oʻsha Cheshunt oʻyini menga ham yoqib yubordi, toʻp qoʻldayin, lekin qarang, vaqtinchalik ushlab turishlarning ortidan qarshi hujumlarga oʻtishda jamoamizning oʻsishi koʻzga tashlanardi. Bir vaqtlar Forestda boʻlganimdan soʻng xotiramda qoldi: birinchi boʻlimdagi yuqori bosimlarni qarshiga oʻtkazib, boʻlimlar oʻrtasida qayta tiklanishlari juda maftunkor edi. Arteta qoʻlida oʻyinchilar oʻrtasidagi ishonch mustahkamlanmoqda — bu kichkina tafsilot emas. Yangi mavsum boshlanishidan oldin bu ishlarni yanada mustahkamlash kerak, chunki chempionlikka intilish vaqtimizda oʻziga xoslikni yoʻqotmasdan, yurak bilan oʻyinning oʻziga sigʻinish asosiy omil boʻladi. Liverpul bilan oʻtgan mavsum oxiridagi oʻyindagi 3.1 xGni eslayman — ularning "xG"lariga qarshi qanday kurashishimiz kerakligini oʻsha oʻyinda koʻrsatib yubordik: Martinelli va Jesusning toʻgʻnigacha kombinasiyalaridan foydalangan holda ularning himoya chizigʻini "yirtib olishimiz" mumkin edi. Shunday qilib, yuqori vaqtinchalik usul bilan ularni oʻzlarining asosiy yoʻnalishidan mahrum qilish asosiy gʻoyamiz boʻladi. City bilan toʻrt oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG koʻrsatkichi esa boshqa narsani koʻrsatadi — ularning mashinalari oʻyin davomida toʻpni qoʻlda ushlab, yuqori chastotada oʻtkazmalarda mavjudlik qiladi. Lekin bunda yashiringan nuqta: vaqtinchalik toʻpni qoʻlda saqlashda oʻzgaruvchanlik kerak. Qachon ushlab turish, qachon qarshi hujumga oʻtish — bu oʻzgaruvchanlik maydonda asosiy qurol boʻlib qolaveradi. Oʻzimning fikrim shu: Artetaning oʻyinchilar oʻrtasidagi ishonchni mustahkamlashga eʼtibori kichkina boʻlmasligi kerak, ammo chempionlikka intilish vaqtimizda asosiy narsa — oʻziga xoslikni yoʻqotmasdan, yurak bilan oʻyinning oʻziga sigʻinishdir. O'yinchilar oʻzlarini topa boshladik, bu juda yaxshi, lekin yangi mavsum boshlanishidan oldin bu ishlarni yanada mustahkamlash kerak.

O'ynamaymizmi, biroz xayolga ketar edim... Sentyabr oyida Qarshi shahridagi viloyat stadionida mahalliy „Nasaf“ bilan o‘yinga borgan edim, u yerda ham futbolni qanchalik yaxshi o‘ynashdan ko‘ra, qanday qilib yurak bilan yugurish kerakligini tushuntirib bergan edilar. Arsenalda ham shunday narsa borligini ko‘rmoqchiman. Avtogologirladi va Avtogol_Enjoyerlarni eshitganman — o‘shonchi, chempionlik haqida gap ketganda, odamlarning „yurak“ini chiqarib yubormasdan, bu ikki narsani birlashtirish kerak. Men uchun, chempionlikka yo‘l ochadigan asosiy narsa — bu jamoaning oʻziga xosligi emas, balki boshqa jamoalarning taktikalarini oʻzining foydasiga oʻzgartirish qobiliyatidir. Meningcha, „City“ va „Liverpul“ning asosiy quroli — yuqori bosim va tezkor to‘p o‘tkazmalaridir. Lekin bizda buni „bukasiga qarshi“ qilish imkoniyati bor: Martinelli va Jesus kabi futbolchilarning kombinatsiyalari orqali ularning himoyalarini „yirtib“ tashlash mumkin, ammo bu vaqtinchalik yechimdir. Qani, bu qanday bo‘ladi? Oʻsha Cheshunt o‘yinidagi Nketia va Timberning o‘ynashini ko‘rganman — ular bir lahzada yuqori bosimni qarshisiga oʻtkazib, toʻpni yuqoriroqdan olishgan. Bu oʻzgaruvchanlikdir, oʻzining asosiy uslubini yoʻqotmasdan, vaqtinchalik ushlab turishni oʻzgartirib olishdir. „City“ bilan toʻrtta oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG — bu ham shunday oʻzgaruvchanlikning dalili boʻla olmasdim? Meningcha, Arteta qoʻlida jamoaning oʻziga xosligini saqlab qolish bilan birga, vaqtinchalik usullarni oʻzgartirishga boʻlgan istak va qobiliyatini mustahkamlash kerak. Bu yoʻlda oʻylab topadigan murakkab taktikalar yoʻq — o‘yinchilar oʻzlaridan iborat. Asosiysi, oʻzlarini yoʻqotmasdan, vaqtinchalik uslublarni oʻzgartirib olishdir. Bu chempionlikka yoʻl ochadigan kalit bo‘la oladi. 🔥

Ochigʻini aytaman, ota-onalar... xayolimda shunday boʻldi! 😱 Avtogologirladi va Avtogol_Enjoyerning "oʻz-oʻzini topdik" degan soʻzlarini eshitib koʻp boʻldim, ammo toʻrtta oʻyindagi 1.9 xG va Cheshuntda koʻrganlarimdan soʻng shubhalarim birmuncha kamaydi. Mahalliy "Nasaf" bilan oʻynagan vaqtlarimni eslab qoldim — u yerda ham "yurak bilan yugurish"ni oʻrgatib berar edilar, lekin chempionlikka intilayotgan vaqtimizda bunga vaqt yetmasa...? Artetaning oʻyinchilar oʻrtasidagi ishonch mustahkamlashga eʼtibor berishi yaxshi narsa, lekin chempionlikka intilayotgan vaqtimizda vaqtinchalik usullarni oʻzgartirib olish asosiy omilmi? Yoʻq, yoʻq, yoʻq! 🔥 O'zim ham avvaliga bunga ishonardim — Martinelli va Jesus kombinatsiyalaridan foydalansak, Liverpul va City himoyalarini "yirtib" tashlaysak, chempion boʻlar edik. Lekin soʻnggi oʻyinlardagi bosim va yuqori xG koʻrsatkichlariga qarab... ochiqchasiga aytaman, bu hali toʻliq ishlamayapti! Liverpul bilan oʻtgan mavsumdagi 3.1 xG hech qanday natija bermadi — ular oʻzining yuqori bosimi bilan bizni maydon markazidan chiqarib yubordi! City bilan toʻrt oʻyindagi 1.9 xG esa boshqa narsani koʻrsatadi: ular toʻpni qoʻlda ushlab, yuqori chastotada oʻtkazmalarda mavjud boʻladilar, ammo oʻzgaruvchanlik yoʻqligi sababli bizga qarshi yuqori natija koʻrsatmoqdalar! 🤬 Avtogol_Enjoyer "yurak qonuni"ni koʻtarib chiqdi — toʻp qoʻldayin, lekin ustuvorlik oʻzgaruvchanlikda! Ha, toʻgʻri, Cheshuntda koʻrganlarimda ham oʻzgaruvchanlik mavjud edi, lekin chempionlikka intilayotgan vaqtimizda vaqtinchalik usullarni oʻzgartirib olish asosiy yechim boʻla oladimi? Ya'ni, vaqtinchalik ushlab turish va qarshi hujumlarga oʻtish oʻrtasidagi muvozanatni toʻgʻri oʻrnatish kerak — bu juda nozik ishlanish! Jamoamizda oʻziga xoslik va yurak yoʻqolmasin, lekin Arteta qoʻlida oʻsish davom etayapti — bu yaxshi narsa. Lekin chempionlikka intilayotgan vaqtimizda buni toʻliq amalga oshirish uchun vaqt yetarli boʻlmasa? 😔 Ochigʻini aytaman, barchangizga katta rahmat — muxlislar orasida sodir boʻlgan bu yoqimli, ammo ogʻir bahslarni kuzatib ulguraman! ⚽💪

Bugun Cheshuntdagi oʻyinni koʻrib oʻtirganman va oʻylayman: agar futbolchilarda shunday isteʼdodli kombinatsiyalar — Nketia va Timberda oʻshanda boʻlgani kabi — boʻlsagina, nafaqat chempionlik uchun kurashish, balki uni qoʻlga kiritish ham mumkin boʻladi. Chunki oʻyinda vaqtinchalik toʻp ushlab turishdan oʻz vaqtida qarshi hujumlarga oʻtish oʻrtasidagi muvozanatni toʻgʻri oʻrnatish haqiqatan ham guruhimizning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan, har bir daqiqada oʻzini eʼtiborsiz qoldirmaslikdir. Oʻtgan mavsum oxiridagi Liverpul bilan boʻlgan oʻyindagi oʻrtacha 3.1 xG koʻrsatkichi barchamizga „yurak bilan“ oʻynashdan boshqa hech narsani eslatmaydi — ular oʻzining yuqori bosimi bilan bizni maydon markazidan quvib chiqardi. City bilan toʻrtta oʻyindagi oʻrtacha 1.9 xG esa boshqa narsani koʻrsatdi: ular toʻpni qoʻlda ushlab, oʻyin davomida juda yaxshi organizatsiyalashgan boʻlsalar-da, oʻzgaruvchanlik yoʻqligi tufayli oʻyinga toʻliq moslashib, natijada yuqori koʻrsatkichlarga erishmoqdalar. Demak, chempionlikka intilayotgan vaqtimizda asosiy narsa — bu vaqtinchalik uslublarni oʻzgartirib olish va maydonning istalgan joyida oʻzgaruvchanlikni qoʻllashdir. Arteta qoʻlida oʻyinchilar oʻrtasidagi ishonch mustahkamlanmoqda, lekin chempionlikka intilish vaqtimizda asosiy omil — bu oʻziga xoslikni saqlab qolish bilan birga, vaqtinchalik usullarni oʻzgartirib olishdir. Bu yaxshi boshlanish, ammo toʻliq ishlamayotganligicha qolmoqda.