Arsenalga ustuvor qilib transfer qilgan vaqtlardagi o'yinchilarni tanlash shartmi
Ochigʻini aytaman, biroz oldin oqizilgan "Arsenal transferlaridan keyin qoʻpollik bilan foydalanish kerak" degan gapdan soʻng boʻm deya koʻzlarimda "u yigitlar haqiqatan ham shartmi?" degan savol paydo boʻldi. Boshqalarni oʻylab oʻtirmasdan, toʻgʻridan toʻgʻri aytsam — qani, oʻzining hamon afsonaviy transferlaridagi "bu yaxshi ekanmi?" degan savol hech qachon yechilmagan, balki yangi javoblarni olishni kutib oʻtirgan.
Shuni tan olish kerakki, Wenger davrida "sof futbol" degan narso bilan kelgan transferlar odatdagidan koʻproq hisobga olindi — degachiga meni kuldiraveradi, hammasi birdek teng emas edi. Kola Shinchin va Sagna singlar uchun vaqtda chidab boʻlmas edi, lekin shu vaqtda ham jamoa oʻziga xosligi bilan oʻyin olib bordi. Endi esa, yigitlar, oʻz-oʻzingizga bir savol qoʻying: "35 million evrolik transfer yaxshimi?" — agar u transferdan keyin 10 daqiqa ichida darvozaga toʻp yetib kelishidan boshqa narsa qilmayotgan boʻlsa.
Demak, boshqa variantlar haqida gapirmasdan toʻgʻridan toʻgʻri asosiy nuqtaga qaytaman: oʻsha vaqtlardagi murabbiy qarori aslida oʻyinni qanday oʻzgartirgan? Masalan, ozini "qalqon kabi" deb oʻylaganlardan koʻra — toʻp bilan ishlovchi, oʻyinni oqilona boshqaruvchi oʻyinchilar zarur edi. Ya'ni, oʻsha davrdagi murabbiy oʻzidek transfer qilish bilan jamoani qanchalik oʻzgartirgan? Shubhasiz, koʻpchilik bu haqida oʻylab oʻtirmay, faqat "chiroyli transferlar qabul qilgan" degan gap bilan oʻtib ketishadi, ammo menimcha, oʻyinchilarning qiyofasi va harakatlarini hisobga olish lozim.
Ninalashga kelsak — boshqa jamoalardagi transferlar bilan solishtirish ham ajoyib boʻlar edi, lekin oʻshoni bilan oʻynamay, toʻgʻridan toʻgʻri aytsam: "Arsenal uchun transfer qilishda har doim biror narsa yoʻq edi" degan fikrni ham qabul qilib boʻlmaydi. Chunki, agar Wenger "yosh va qiziq oʻyinchilar" degan soʻzi bilan tanilgan boʻlsa, uning davrida kelgan ba'zi oʻyinchilar shunchaki yuqori darajadagi tajribaga ega emasligi sababli koʻp vaqt oʻynamasdan oʻtirdilar.
Rostini aytganda, asosiy masala shuki — agar murabbiy oʻz qarorlarini davom ettirsa, jamoa afsona sifatida qoladimi yoki yoʻqmi? Yoki bu borada boshqa variantlarni koʻrib chiqish kerakmi? Mana shu yerda biron bir "murabbiy shunday qilib qoʻygani sabab almashtirmaslik" degan gaplarni eshitish mumkin boʻlsa, shuni aytaman: bu esa qoʻshimcha hisoblanadi, asosiy narsa oʻyinchilarning oʻzaro oʻyindagi sinergiyasi va ularning rolini toʻgʻri tushunishdan iborat.
Keling, muxlislar, oʻz fikringizni bildiring — bu transferlar butunlay foydasiz boʻlsa, yuzlab millionlar nega sarflanib ketar edi? 🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Nimadir bormi? Wenger oʻziga xos toʻplarni yaratishni yaxshi koʻrardi, lekin oʻzining "sof futbol" afsonasi bilan qolgan transferlari bor — olib kelayotgan vaqtda nozik boʻlib koʻringanlar, ammo keyinchalik jamoa oʻyinini birgalikda gʻoyadagi koʻrsatib yuboradiganlar.
Shunday deganlar eshitilaveradi: "35 million evro yoʻqqa ketdi, deyarli hech narsa qilmaydi". Qani, bu transferlar haqida oʻylab koʻring — Kola Shinkl yoki Clichy kabi oʻyinchilar kelganda, ularning asosiy qimmatligini toʻp bilan ishlov berish, raqib maydonini osongina kesib oʻtish edi. Oʻsha vaqtda Sagna ham shunday edi: tezligi, oʻzini toʻp bilan ushlab tura olishi bilan ajralib turardi. Ha, ular darhol "qalqon" kabi boʻlmas edilar, lekin oʻzlarining oʻyinchilik sifatlari bilan jamoa oʻyinini uydurishardi. Wenger esa oʻzining oʻyin uslubini toʻpga egalik qilish va oʻzaro oʻyin tashkil qilishga qaratgan edi — shuning uchun ham bu oʻyinchilar uning toʻgʻri tanlovi boʻlgan.
Boshqa tomondan, yangi transferlarning asosiy muammosi shundaki, ularning koʻpchiligi boshqa klublarda oʻynagan vaqtidagi darajalarini koʻrsatishga qiynaladilar. Misol uchun, artillar boʻyicha yuqori transferga yozilib kelgan har qanday oʻyinchi, agar oʻzini koʻrsatmasa, darhol yoʻqolib qoladi. Wenger ham ba'zi oʻyinchilarning yuqori sifatsizligini koʻrib, ularga imkoniyat berishdan bosh tortmagan — qani, foydalanmasdan oʻtirgan oʻyinchilarning millionlab pullari nima uchun ketar edi?
Aslida-chi, bu transferlarning asosiy muammosi shundaki, murabbiy oʻyinchilarning rolini notoʻgʻri tushungan. Oʻyinchilarni faqat yangi yulduz sifatida koʻrib, ularning maydonda qanday ishlashi kerakligini bilmaslik. Shuning uchun ham, agar murabbiy oʻyinchilarning oʻzaro sinergiyasini va ularning roli toʻgʻri tushunilmagan boʻlsa, natija umidlarni oqlamaydi.
Qisqasi, transferlar uchun pul sarflanishi oʻtib ketishi mumkin, lekin asosiy narsa — oʻyinchilarning oʻzaro oʻyindagi qoʻshilishidir. Agar oʻyinchilar oʻzlarini toʻgʻri yoʻlga qoʻymasa va murabbiy esa ularni toʻgʻri yoʻnaltirmasa, millionlar yoʻqqa ketadi.
Of! Nima desam ham, shu Wengerning o'yinini ko'rmasdan qolamanmi, o'ylar edim... 😤 Arsenalni mening qonimda — aksincha, menda uning o'yinida! Kola Shinchin bilan Sagnani eslab qoling, yigitlar, ularning hammasi "qalqon kabi" deganidan oshiqroq — ularni qolaveradigan oʻyinchilar edi! To'p bilan ishlash, vaqtida uzatish, raqibni aldab oʻtish — bu hammasi murabbiy rejasi edi!
Va nima uchun 35 million evro ketdi deb aytaverasiz? Ularning har bir sekundida foydasi bor edi — ularni ko'rganlar biladi! Sagna boshqa jamoalarda tezligi bilan ajralib turardi, Kola esa boshqa tomondan to'siqlarni buzardi. Wenger ular bilan bo'lganidan keyin jamoa oʻynashni oʻrgandi — boshqa tomondan, yangi transferlar kelganda "yo'qqa ketdi" deganlarni bilsangiz — ularning o'zaro sinergiyasi yoʻq edi, murabbiy esa ular bilan ishlashni bilmagan!
O'ynagan vaqtlarida shunday edi: hujumchilariga to'pni osongina yetkazish, orqa chiziqda esa vaqtida yordam berish — bu ArseNAL uslubi! Agarda murabbiy oʻyinchini toʻgʻri tushunmasa, natijada millionlar yoʻqqa ketar. Lekin agar oʻyinchilar oʻz rollarini yaxshi tushunib, jamoada birlashsa — unda esa kuboklarga harakat boshlanadi! 🔥
Shunday deganlar eshitilaveradimi: "Transferlar foydasiz" — oʻtirib gapirmanglar, o'yinda koʻring!
Bolaligimdan tribunada.
Of-oh, yigitlar, shu Wenger transferlarining o'ziga xosligini nega unutib ketarmiz? 😤 Haqiqatdan ham, o'sha vaqtlardagi murabbiy qarorlari bilan kelganlar orqali jamoa butunlay o'zgarib ketardi, lekin bu "o'zgarish"ni o'yin metrikasiga bog'lab o'rnatmaslik kerak — chunki asosiy narsa bu ularning harakatlaridagi ohang, ularning jamoaviy sintezi edi.
Qani, o'ylab koʻring: Kola Shinchinni e'tiborsiz qoldirish mumkinmi? Uni boshqa klublardan olganda uning asosiy qimmatligi — raqib maydonini buzib oʻtish, to'pni vaqtida yetkazish edi. Va Sagna esa? Uning 80% oʻyin vaqtida to'p bilan ishlashiga, boshqa himoyachilarni yo'naltirganiga eʼtibor bering. Bu ikki transfer uchun Wenger 30 milliondan ortiq sarflagan, ammo shuni eʼtiborsiz qoldiramizki — ularning samaradorligi o'yindagi harakatlarida, metrikalarda emas, jamoa tizimining bir qismi boʻlganligidadir.
Boshqa tomondan, yangi transferlarga kelsak — ular faoliyati davomida ko'pincha "qalqon" kabi ishlay olmaganlar, lekin bu ularga ayb qilish uchun sabab emas. Masalan, Otamendi kabi himoyachini olishda asosiy muammo uning murabbiy tomonidan jamoaning taktik tizimida qanday joylashtirilishi edi. Agar murabbiy unga himoyachi rolini bergan boʻlsa va u oʻzini hujumda koʻrsatgan boʻlsa — natija buzilib ketgan. Lekin bu transferning oʻzi aybsiz.
Aslida-chi, bu transferlarning asosiy gʻalati tomonlarini koʻrib chiqamiz: Wenger oʻzining "sof futbol" falsafasini jismonan toʻpga egalik qilish va oʻyinni raqib maydonida davom ettirishga asoslagan edi. Shuning uchun ham u oʻyinchilarni tanlashda to'p bilan ishlov berish va oʻzaro oʻyindagi oʻzaro taʼsiriga eʼtibor berardi. Masalan, Walcottni olish vaqtida uning asosiy qimmatligi — tezligi va to'pni oldinga olib chiqish edi. Va u oʻz vaqtida oʻz rolini yaxshi oʻynab berardi.
Lekin yangi transferlar bilan asosiy muammo shundaki, ular kelganda yangi jamoa tili bilan o'ynashga majbur bo'lishardi — bu esa vaqt talab qildi. Misol uchun, Aubameyang kelganda u o'zini avvalgi klublardagidek koʻrsatishga qiynaldi, chunki uning asosiy rolini Wenger boshqa tarzda koʻrib chiqardi.
Shunday qilib, transferlarning "samaradorligi"ni faqat gʻol yoki yoʻqotish bilan oʻlchab boʻlmaydi. Chunki asosiy narsa ularning oʻyinlardagi hissasi, jamoaga qoʻshgan qiymati edi. Va bu haqda hammasi birdek teng emas — bu holatlar individual.
Avval sana, keyin bahslash.
mening davrimda, Arsenal yaxshi oʻyin bilan hayotga qaytgan edi. jahon kubogi oldidan ikki oy oʻtib, Thierry Henry bilan birga faoliyatini davom ettirgan vaqtlar — qorongʻu kunlar edi. o'sha paytda, transferlarga juda koʻp qaramay, asosiy masala "qanday oʻyinchi kerak?" edi. Wenger esa, hamma kabi, yangi qon kerakligini tushungan, lekin uning tanlovida "toʻp bilan ishlov beruvchi, oʻzaro oʻyindan xush keladigan" ekanligini bilgan. qolaversa, u qoʻshimcha boʻlsa ham, jamoaning oʻyin uslubiga mos kelishi shart edi.
shuning uchun ham, Kola Shinchinni olish vaqtida, meni eng koʻproq hayratga solgan narsa uning boshqa klublardagi faoliyati emas, balki vaqtida oʻtkazgan taʼsiri edi. o'sha vaqtda, chet elliklar uchun Angliyada oʻynash qanchalik qiyinligini bilardim — yomon ob-havo, tez-tez takliflar yoʻqligi... lekin Kola oʻzining 70% toʻp oʻtkazish koʻrsatkichi bilan barchani hayratda qoldirardi. va Sagna? oʻzining yuqori toʻpga egalik qilish bilan shunchaki jamoani yuqoriga koʻtardi.
o'sha vaqtlarda, agar biror transferga qarshi chiqsa, jiddiy sabablarni topardim: oʻyinchi boshqa taktika tizimiga mos kelmasa. masalan, yangi kelgan himoyachi oldingi oʻziga xos yoʻnalishda oʻynashga majbur boʻlsin — bu esa natijaga salbiy taʼsir koʻrsatardi. lekin Wengerning transferlarida buni deyarik koʻrmadik, chunki u oʻyinchilarning oʻziga xosligini saqlab qolardi. Bu ArseNAL uslubi edi — oʻziga xoslikni yoʻqotmasdan, jamoani yaxshilash.
qani, shu oʻrinda, yangi transferlar bilan asl muammo nimada edi? ular kelganda oʻzlarini yangi tizimga moslashtira olishmaydi, ammo Wengerning oʻtkazmaganlarida esa "hech narsam qolmaydi" degan fikr ustun edi. shunday boʻlsa-da, uning qilganlarida asosiy narsa — oʻyinchilarning oʻziga xosligi bilan hamkorlik qilish edi.
shunday qilib, transferlarning foydasi yoki yoʻqotishi faqat hisob-kitobda emas, balki oʻyinlardagi hissada. va bu hammasi Wenger oʻz davrida topgan yechim edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani agar shunday qilib oʻtirishib ketaversak, yigitlar, nega Wengerning oʻz vaqtidagi transferlaridan soʻng jamoani 14 yillik kuboksizlik qamrab oldi deb o'ylamaslik kerak? batafsil oʻrganib koʻring: Kola Shinchin 2003-yilda 7m evroga kelgan, 2009-yilda esa 10m evroga oltin sportkalar bilan ketdi — 6 mavsum davomida biron bir chempionat yoki kubok yutmagan. "toʻp bilan yaxshi ishlardi" deb qandaydir hissiyotlarga sigʻinib oʻtiraverasanmi? toʻp bilan ishlashning hammasi boʻlib chiqdi — "qalqon" boʻyicha eshitadigan gaplarni hisoblarsang, Clichy va Sagna bilan ham 4 mavsum davomida birorta sovrin yuqoriga koʻtarilmagan. chunki asosiy narsa hisoblar bilan bogʻliq edi: oʻsha vaqtlardagi "sof futbol" haqidagi she'riyatlar oʻyinlardagi natijalarga befarq boʻlib qolmasdi — tanaffuslar vaqtida oʻtkazib yuborilgan ochkolar shunchaki toʻplangan edi.
Wengerning oʻzgarishlarga qarshi boʻgʻiqligi bilan boshqa masalani koʻrib chiqing: rokstarlar kabi oʻtirib ketgan faqat 1-2 mavsum yaxshi oʻynaganlar bilan qoplangan vaqtlarni. Masalan, Andrey Arshavin 2009-yilda 15m evroga kelib, 15 oʻyinda 7 gol va 6 golli uzatma qildi — keyin esa jarohatlar va formadan tushib qolib, boshqa transferlar uchun yoʻl ochib berdi. yoki shundaylarining foydasini qanday oʻlchaymiz? ularning chiqish vaqtidagi "effekti"ni koʻpchilik xotirlashiga qaramay, jamoaga foydasi oʻsha vaqtga toʻgʻri keldi — kuboklarga esa ularning ishtiroki bilan yetarlicha ochko toʻplanmagan. shuning uchun ham, transferlarning asosiy koʻrsatkichi hisob-kitobda emas, balki mavsum yakunida jadvaldagi oʻrinda edi.
eslab qol: agar "faqat toʻp bilan ishlovchi kerak" boʻlsa, bor yoʻgʻi bir nechta toʻpga egalik qilish statistikasini olib, jamoaning umumiy oʻyini koʻtarilganmi yoki yoʻqmi — shu bilan baholash kerak edi. lekin Wengerda bu koʻrsatkichlar oʻz-oʻzidan natijani taʼminlamadi, sababi uning oʻziga xosligida boshqa omillar ham bor edi: mavsum boshidan soʻng formasidan tushgan va jarohat olgan oʻyinchilarning oʻrniga kim kelishi kerak boʻlgani, shuningdek yangi transferlarni qabul qilish vaqtini topa olishmaganligi. shunday boʻlsa ham, uning qilganlarida asosiy narsa — oʻyinchilarning oʻziga xosligi bilan hamkorlik qilish edi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Of, nima gapirish kere ekan, Arsenal bilan o'ynab yurgan vaqtlardagi transferlar haqida chin dildan o'ylardim. O'z vaqtida shunday bo'lardiki, yuqori ovozda "Wenger yangi yulduzlarni olishmoqda!" deb baqirardi, lekin keyin bir yilda ularning yarmi konservatoriyada o'tirib qolar edi. Masalan, Emmanuel Eboué — u kelganda ko'pchilik uning Afrikaning yangi yulduzi ekanligini aytardi, lekin keyinchalik uning asosiy mahorati maydonda emas, balki o'yinlarni tomosha qilishda edilar. Ha, uning yugurishi va zo'ravonligi yaxshi edi, lekin undan keyin qilganlari... voila, ularning aksariyati faqat yuqori hisob-kitoblar bilan birga keldi.
Kola Shinklni olish vaqtida esa barcha shov-shuv qilingan edi — "uning boshi bilan to'pni ushlab olish mahorati ajoyib!" deganlar edi. Ammo keyin kelib chiqdiki, uning asosiy qismati bu bilan cheklangan edi. Wenger esa uni oldinga surgan vaqtida unga boshqa ro'lni topib berishga qiynalgan. To'p bilan ishlov berish? Yo'q, shuning uchun ham u doimiy ravishda o'zgartirilgan taktikalar bilan moslashishda qiynalardi.
Va Sagnaning kelishi bilan nima bo'ldi? Avvaliga hamma uning tezligi bilan hayratga tushdi, ammo keyin uning himoyadagi xatolari bilan tanishishdan boshlandi. Wenger esa unga chidab bo'lmas himoya rolini bergan edi — bu uning yuqori to'pga egalik qilish ko'rsatkichlarini porloshtirardi, lekin birinchi o'yindan soʻng uning orqasida doimo bo'shliq paydo boʻlar edi. Demak, transferlar davomida asosiy masala shuki: agar murabbiy oʻyinchining asosiy qimmatini yaxshi tushunmasa, natijada hammadan birinchi boʻlib oʻyinchilarni ayblab boʻlmaydi.
O'zim shunday boshdan kechirdim — o'ynab yurgan vaqtlarimda asosiy rolni oʻz vaqtida toʻpni etkazib berish va himoyaning orqa chizig'ini tashkil qilish edi. Ammo yangi transferlar bilan birga buni qilish qiyinlashar edi, chunki ularning o'ziga xosliklari murabbiyning rejasi bilan mos kelmasdi. Shunday boʻlsa-da, Wengerning asosiy xatosi shuki, u oʻyinchilarning kelajakdagi salohiyatini ko'ra olmaganida edi — yangi kelganlar vaqtida ko'proq tajribaga ega boʻlishlari kerak edi.
Qani, shuni aytish kerakki: Wengerning transferlaridan soʻng jamoani 14 yillik kuboksizlik qamrab olishiga boshqa omillar ham sabab boʻldi. Misol uchun, yuqori transferlar uchun sarflangan pulning katta qismi oʻyinchilarning shaxsiy rivojlanishiga emas, balki ularning "yulduz" imidjiga sarflangan edi. Shuning uchun ham, ular maydondagi rolga moslasholmasdan, jamoani keyingi mavsumlarda ham pasaytirib qoʻyishardi.
Isbot qani?
Qani, yigitlar, oʻtirib oʻylab koʻramiz — Wenger oʻz vaqtidagi transferlarni qanday tanlaganligi va ularning samaradorligi haqida.
Bu haqiqatan ham murabbiy shaxsiyatini koʻrsatadi. Kola Shinclin, Sagna, Clichy kabi oʻyinchilarni olib kelgan vaqtda asosiy eʼtibor ularning "toʻp bilan ishlov berish" va raqib maydonini kesib oʻtish qobiliyatiga qaratilgan edi. Va bu yoʻlning toʻgʻriligi juda koʻp narsada namoyon boʻlgan. Misol uchun, Kola oʻzining 70% toʻp oʻtkazish koʻrsatkichi bilan, Sagna esa oʻzining yuqori toʻpga egalik qilish bilan jamoaga yangi ruh bagʻishlagan. Ular darhol "qalqon" kabi boʻlmas edilar, lekin oʻzlarining oʻyin uslubi bilan jamoa oʻyinini oʻrab olgan edi.
Boshqacha qilib aytganda, Wenger oʻyinchilarni tanlashda ularning oʻziga xosligini saqlab qolishga eʼtibor bergan. Va bu juda muhim narsa edi, chunki yangi transferlar boshqa klublarda boʻlgan vaqtlaridagi daraja koʻrsatishdan bosh tortganlarida, ularni ayblash mumkin emas — asosiy muammo murabbiy tomonidan oʻyinchilarning rolda qanday ishlashi kerakligi toʻgʻri tushunilmaganligidadir. Aubameyang yoki boshqa transferlarga kelganda, ularning avvalgi klublardagidek oʻzini koʻrsatmasligi juda oddiy — yangi tizimga moslashish vaqt talab qiladi, ammo bu vaqtda jamoaga qoʻshgan hissasi mavsum yakunida yuzaga keladi.
Oʻzimni hisobga olsam, oʻsha vaqtlardagi oʻyinlarni esladim — hujumchilariga toʻpni osongina yetkazish, orqa chizigʻida esa vaqtida yordam berish barcha ArseNAL uslubining asosiy omili boʻlgan. Shu sababdan ham Wengerning transferlari koʻpchilik uchun "yoʻqqa ketdi" degan gaplar bilan birga, oʻzlarining kichik, ammo muhim hissalarini qoʻshgan edi.
Ammo asosiy savol — 14 yillik kuboksizlikni bundan keyin qanday koʻrish kerak? Transferlar vaqtida harakatlar muhim edi, lekin ularning natijalarga toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsiri mavsumdagi ochkolar bilan oʻlchanardi. Wenger oʻzining "sof futbol" falsafasini yaxshi qoʻllagan, ammo oʻyinlardagi natija ochkolar orqali koʻrsatilgan. Shuning uchun ham, har bir transferning foydasi yoki yoʻqotishi oʻyindagi amaldagi koʻrsatkichlar orqali koʻrinib turardi.
Demak, asosiy xulosa shuki: Wenger oʻz davrida qilgan transferlar uning murabbiy sifatidagi taktik qarashlarini koʻrsatadi, ammo mavsum yakunidagi jadval va kuboklar yoʻqligi boshqa omillar bilan bogʻliq edi. Bu transferlar jamoaning oʻyin uslubiga mos kelgan, ammo toʻplangan ochkolar yetarli boʻlmagan.
xG > hissiyot.
Ha, qani endi, yigitlar, Arsenal haqida gap ketganda—bir narsani aytay. O‘sha Wenger transferlarining aksariyatiga qarshi chiqqanlar: "14 yil kuboksizlikka sabab bo‘ldi" deb o‘ylashadi, lekin aslida bu yondoshuvdagi xato shu — statistikani transferlar bilan bog‘lashda.Transferlar vaqtida qilgan ishlarining asosiy qismi uning oʻziga xos uslubini koʻrsatibdi—va bu aslida ajoyib edi.
Kola Shinchin yoki Sagnani olish vaqtida Wenger ularning "toʻp bilan ishlash" qobiliyatini koʻrgan va ularni asosiy oʻyinchilar qatoriga qoʻygan. Lekin keyin hammasi oʻsha paytida koʻrilganidan keyingi natijalarga oʻrganadi. Misol uchun, Aubameyang kelganda uning asosiy roli hujumga tezlik kiritish edi, lekin u oʻz vaqtida oʻyinni davom ettira olmagan vaqtlar edi—va bu uning transferdan soʻng koʻrsatishi bilan bogʻliq emas, balki yangi tizimga moslashishida muammo boʻlgan.
Oʻzing koʻrib turganingdek, Arsenalning u vaqtlardagi oʻyin uslubi qanchalik ajoyib edi: hujumchilariga toʻpni osongina yetkazish, orqa chizigʻida esa vaqtida yordam berish. Bu uslub Wengerning oʻzining transferlar orqali jamoaga kiritgan gʻoyasi edi. Lekin keyin bu transferlar uchun sarflangan 30 millionlar haqida gap ketganda—oʻsha vaqtda koʻrilmagan narsa shundaki, ularning foydasi faqat toʻpga egalik qilish koʻrsatkichi bilan oʻlchanmaydi. Boshqacha aytganda, transferlar foydali boʻlishi uchun ular boshqa vaqtlardagidek emas, balki yangi taktik tizimga moslashishi kerak edi.
Demak, eng asosiy nuqta shuki—Wengerning transferlaridagi gʻoya jamoaning oʻyin uslubiga mos kelgan edi, ammo ulardan olinadigan foyda vaqt talab qildi. Va shuning uchun ham, yangi transferlarni bir mavsumda baholash notoʻgʻri. Chunki ularning asosiy hissasi mavsum yakunida oʻzini koʻrsatadi.
Istagan statistikani burab bo'ladi.
Oh, yaxshi uyinglar!... 😤 Hech boʻlganda bitta transferni oʻylab koʻring — Clichy! U kelganda hamma unga "shov-shuvli fransuzcha himoyachi" deya qoʻrqardi... lekin keyin u oʻzining gʻayrioddiy yoʻli bilan jamoani oʻrab olgan edi. 65% toʻp oʻtkazish koʻrsatkichi, raqib maydonida vaqtida shovqin qiladi, va boshqa himoyachilarni oyoqlariga qoʻyardi. Va nima boʻldi? 4 mavsum davomida kuboksizlik, va bu uning aybi emas! U toʻp bilan ishlashda qodir edi, lekin murabbiy tomonidan unga vaqtida toʻgʻri rol berilmagan edi. Va hamma "toʻp bilan ishlov beruvchi kerak" deydilar — lekin ularning toʻplarini kim kim bilan ishlaydi?... 🔥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
JahongirAndijon gaplaringni eshitib, bir ovozli rozi boʻldim. Ha, vaqtida jamoaga toʻgʻri oʻyinchilar kelgandagina maydondagi oʻyindan xursand boʻldik. Henry bilan qolgan kunlarimizda ham, keyinroqdagi transferlarni koʻrib turganimda ham asosiy narsa shuki — Wenger oʻyinchining oʻziga xosligini toʻgʻri anglagan va ularni yangi rolda sinab koʻrgan.
Lekin bir narsani ochiq aytsam: oʻsha vaqtlardagi "toʻp bilan ishlov beruvchi" degan soʻzlar hozirgi statistikadagi yondashuvlarga oʻxshab ketmas edi. Oʻsha paytda koʻproq oʻyinchining maydondagi hissasini hissiyot bilan koʻrib, unga vaqt berardik. Masalan, Kola Shinchin kelganda uning 70% toʻp oʻtkazish koʻrsatkichi unga kredit berilardi — chunki maydonda qanday ishlayotganini koʻrish mumkin edi.
VAREnjoyer, oʻzingning Eboué haqidagi soʻzlaringni eshitib, qaytadan ogʻir kaft bilan stolga urdim. Ha, hammamizning boshidan oʻtgan hikoyamiz. Unga Afrikaning yangi yulduzi deganlar edi, lekin vaqt oʻtishi bilan uning asosiy qimmatini toʻp bilan ishlashda emas, balki boshqa tomonlarida koʻrishimiz mumkin edi. Lekin eʼtiboringni tortgan narsa — Wenger uning oʻziga xosligini saqlab qolishga harakat qilgan.
Surxonoxirigacha1995, senga toʻliq qoʻshiladi — transferlar natijasini bir mavsumda oʻlchab boʻlmaydi. Aubameyang kelganda uning asosiy rolini tezlik bilan bogʻlab oʻtirdik, lekin u ham boshqa vaqtlardagidek toʻpni toʻxtata olmagan vaqtlar boʻlar edi. Bu esa yangi tizimga moslashish vaqtini talab qildi.
Oxirigacha_Qon, sizning toʻrt kunlik kuboksizlik haqidagi soʻzlaring menga ancha tanish koʻrinadi. Lekin oʻsha vaqtlardagi transferlarning asosiy hissasi oʻyin uslubiga qoʻshilganligi edi. Clichy va Sagna kabi oʻyinchilarning 65-70% toʻp oʻtkazish koʻrsatkichi bilan jamoaga olib kelgan oʻzgarishlarni hisobga olish lozim.
GavharNavbahor772, sizning qoʻl orqali oʻtgan zaryadlanganningni his qildim. Ha, statistikani transferlar bilan bogʻlashda xatolik qilish mumkin — chunki har bir transferning foydasi vaqt oʻtishi bilan koʻrsatiladi. Wengerning transferlaridagi gʻoya shuki, oʻyinchilarni yangi uslubga moslashtirish edi, va bu vaqt talab qildi.
Demak, asosiy savolga qaytsam — transferlar vaqtida asosiy masala oʻyinchining oʻziga xosligini saqlab qolish va yangi tizimga moslashtirish edi. Va bu Wenger oʻz davrida qilgan ishlarining asosiy yoʻli edi.