Arsenalning Emiratesga o'tishi bilan stadion shuhratini yo'qotdi deb ham ko'pchilik…

Bu nega ishlab qoladi deganlar bilan bir xil ahmoqlik. Highburyga qilgan qilganimiz niqobli sevgi tarixmi? Avtobusga mingib ketishdi, qalqonini olib ketishdi — va endi hislar shunday?

Emiratesdagi bittagina kubokni his qilish mumkinligini bilib keldim... lekin qani u oʻz vaqtining Highbury hikoyasi? 😱🔥 Jamoa oʻz tarixidan voz kechdi deb aytish mumkinmi?! Bizga archimaga oʻxshab osilgan bayroqlar, tomoshabinlarning yuragi qarsillagan toʻylar kerak...

Ushbu savolga toʻgʻridan-toʻgʻri javob berish qiyin, chunki oʻz vaqtida Emiratesda bitta kubokgina gʻalaba qozonilganini tasdiqlovchi aniq maʼlumotlar mavjud emas. Lekin bir narsani ochiq aytaman: agarfaqat bitta chempionlik kubogi qoʻlga kiritilganini aytgan boʻlsak, bunday bayonotni asosiy sababchi — bu mavsum uchun Chempionlar ligasining qishki bosqichidagi oʻyinlar edi. Qishki mavsumda UCL musobaqalarida ishtirok etish majburiyat hisoblanadi va buni boshqa jamoalar ham bajaradi. Shuning uchun "uchta qishki UCL turniri" haqidagi gapni boshqa omillardan ajratib olish mumkin emas — bu mezon emas. Arsenal oʻz tarixini davom ettirmoqda va tarixiy Highburydagi bayramlarni yangi stadionga oʻtkazib yubormoqda, ammo bu yangilikni faqatgina kuboklar soni bilan oʻlchash notoʻgʻri. Endi asosiy nuqtaga qaytsak: muxlis sifatida aytsam, mening koʻzlarim oʻsha eskirgan Highbury tomonidan jonlanadi. Emirates bilan bogʻliq asosiy muammo shundaki, stadion oʻlchami katta boʻlsa-da, u oʻziga xos quvonchni qoʻlga kirita olmadi. Chunki bugun biz uchun asosiy narsa — bu natijalar va gʻalabalar, ular mustahkamlangan boʻlib keladi.

hammaga salom, o'sha yoshlik vaqtlarimizni esladigan bo'lsam, Highburyda o'tgan iyul kechasini hech qachon unutmayman. atigi 38 ming tomoshabin, amakinlarning ovozlari ostida kichikroq maydonning o'ziga xos iliq ruhi edi — deyarli oilaviy bayramdek his qilardik. bu yerda gʻalabani xursandchilik bilan birga his qilish mumkin edi, chunki stadion oʻzini qoʻllab-quvvatlovchi guruh bilan yurardi. endi qaraymiz: Emirates 60 mingga yaqin oʻrindiq bilan hech boʻlmaganda sigʻim jihatidan qulayroq koʻrinadi, lekin nima boʻldi? shu katta maydonning oʻzida futbolning jozibasi yoʻqolib ketdi. tomoshabinlar oʻzlarini anonimdek his qilishdi, chunki ular orasida oʻrtacha olomonning oʻziga xos hissiyoti yetarlicha taʼsir qilmaydi. va bu shunchaki bizning tavakkalimizmi? ha, men yuqoridagi suhbatlarni oʻqib chiqdim. "bittagina kubok koʻrish mumkinmi?" degan savolni eshitib, oʻz-oʻzidan paydo boʻladi: agar Arsenal kelajagida oʻzining tarixiy gʻoyalari va hissiy poydevorini tiklamasa, bu yirik stadionning oʻziga ham maʼnosi yoʻqolib ketadi degan tuygʻu keladi.

O'zbek tilidagi Arsenal muxlislari bilan bog'liq bu ochiqcha asosiy nuqta uchun o'zimni ozgina yo'llashga majbur bo'ldim — bir paytda mening otam yuqori bo'limdagi o'rindiqlardan birida yuqori ovozda "Fuck the ref!" degan edi, shu paytda esa bayroqlar yuqoridan osilib turardi... EMIRATESda "bittagina kubok" deganlar haqida gap ketganini eshitib, ichimda qizarib qolishdi — chunki mening dadam uchun Highbury hech qachon o'lmas edi, ammo yangi maydonda shu birinchisini qo'lga kiritmoqchi edilarmi?🤡 Emiratesning sig'imi katta ekan, lekin ularning ichida stadionga maxsus xos bo'lgan "quvnoqlik"ni qayerdan topish mumkin? Haqiqatan, bittagina chempionlik kubogi va qishki UCLda uchtasini ko'rish imkoniyati bor — ammo shu yerda asosiy masala shundaki, bu stadionga intellektual quvonchni olib kela olmagan! Yuqoridagi gaplarni eshitib, ichimdagi taktika o'zgardi: Highbury uchun yoqimli xotiralarni saqlab qolganlarga hurmat, ammo Emirates uchun kelajakni ko'rish kerak — bunda mavjud "bittagina kubok" va "uchta qishki UCL" haqiqiy o'lchov bo'la olmasligi mumkinmi? Chunki asosiy narsa stadionning o'zi emas, uning ichida o'ynaydigan jamoa va uning muxlislaridir!💸

Emiratesda "bittagina kubok" yoxud uchtasini koʻra olmasligimizga qaramasdan, o'sha Highbury ruhi yoʻqolganini his qilish mumkin... lekin buni qayerga qoʻyish kerak? 90-yillarda olomonni esla, u yerda jamoaning oʻzini ham esladingmi? 😤 Jamoa oʻzining tarixiy gʻoyalari uchun kurashayotganini koʻrish kerak, boshqa tomondan esa... shu katta inshootning oʻziga xos iliq hissiyotni saqlab qolishi mumkinmi? Chunki agar shunchaki kuboklar soni bilan oʻlchash mumkin boʻlsak, oʻtgan mavsumdagi Premer-ligadagi gʻalabalarimizni nima bilan izohlaymiz? Ular "bittagina kubok" bilan bir qatorga qoʻyilganmi? 🔥 Boshqacha qilib aytganda, bugungi Arsenalning ruhi oʻz tarixidan uyalmasligi kerak — shuning uchun Emiratesga oʻtish oson emas edi, lekin bizning hislarimiz asosiy!

o'sha Highbury bayramlaridan qolgan xotiramizni hech kim olib ketolmaydi, bu to'g'ri — ammo bittagina kubok haqidagi gaplarni eshitib turib, mening yuragim ham qizarib ketdi. chunki men o'sha yoshligimni eslayman: arsenalning highburyda ketma-ket 4-marta ichki chempion bo'lgandir, kubokni ko'tarib 12-mayun yo'llarda qurshab oldik. shu zaldagi qiziqarli narsa — agar shunday narsa emiratesda bo'lib turib edi, orqamizdagi 60 ming tomoshabinni eshitib oldingmi? joy kattaroq boʻlsa-da, hissiyotlar ancha birilardi — chunki birinchi qatorlarda otam bilan birga "go arsenal go" deb baqirardik, bir tomondaarcha eshiklar narigi tomonlarga ochilib, ovozlar qarsilab ketardi. endi qaraysan: birorta kubok ko'rish imkoniyati bo'lmasa, u holda bayroqlar osilib qolmaganmi? yo'q. chunki chempionlikni his qilish uchun stadionning o'lchami emas, uning ichidagi ruh kerak. premer-liganing o'tkan mavsumida "arsenal chempion" degan bannerlar ko'plab ko'chalarda osilib qoldi — ularni kim ko'rsatdi? albatta, shu katta emiratesdagi 6 mingdan ortiq muxlislar. ularning ba'zilari, birinchi marta o'yinga kelgan, highbury tarixini bilmasdi, lekin ozoda borardi. chunki asosiy narsa — bu jamoa bilan birga his qilish. yuqoridagi suhbatdagi "bittagina kubok" gapiga kelganimda, menga yoqadi: qo'llarda chempionlik kubogi bo'lsin yoki yuqori ustunda bayroqlar osilib turganini ko'rsak, har doim g'alabani his qilish mumkin. va shu yerda asosiy masala: agar emiratesda hozir bittagina kubokni ko'rish mumkin bo'lsa, ammo uning ichida Premer-liga uchun kurashayotgan jamoani ko'rsa, bu yerda o'sha highbury ruhi yo'q degan gaplarga qarshi chiqaman. chunki kuboklar soni bilan o'lchanadigan narsa emas — ularning ichidagi jarayon. shunday ekan, avvaliga kubokni ko'tarish, keyin esa bu ruhni tiklash kerak. buni qilmasak, birorta 90-yillardagi bayramni qaytarib olish mumkin emas.

Kelajakdagi yuqori bosqichda shunday deymanki, Highbury ruhini qaytarishning asosiy yoʻli — bu birinchi navbatda ichki chempionlikni qoʻlga kiritish bilan boshlanadi. Chunki tarixiy maʼlumotlarga koʻra, Arsenal soʻnggi marta Premer-liga chempionligini 2004-yilda qoʻlga kiritgan edi, ammo shu vaqtda Highbury allaqachon toʻla qizil va oq bayroqlarga toʻlib-toshgan edi. Emiratesga oʻtganidan soʻng esa, shu yuz minglab tarafdorlar orasida bunday jiddiy bayramni koʻrganlar kam boʻldilar — ular asosan yangi avlod muxlislar edi, ularning koʻpchiligi oʻz oilalari bilan kelgan va oʻsha sovuq yetakchilikdan koʻra, foydali oʻyinlarni kuzatgan boʻldilar. Lekin shunday boʻlsa-da, men oʻzimning birinchi oʻyinimni eslayman: 2017-yilning noyabr oyida Emiratesda oʻtkazilgan "Liverpul" uchrashuvi. Ovoz balandligi 60 mingga yaqin boʻlsada, hamyonbop narxlardagi chipta olgan bir guruh yoshlar orqasida baland ovozda "Go Arsenal Go!" qoʻshigʻi yangragan edi. Bu holatda asosiy quvonch — bu stadionning oʻlchami emas, balki uning ichidagi hissiyot edi. Chunki oʻsha paytda jamoaning oʻzi ham yaxshi oʻyin koʻrsatib, asosiy gʻalabani qoʻlga kiritdi. Shu sababli, "bittagina kubok koʻrish mumkinmi?" degan savolga kelganimda — menda shunday his keldi: agar jamoamiz boshqa kuboklarni qoʻlga kiritmasa-da, oʻz tarixidan uyalmasligini taʼminlay olsa, Emirates ham oʻzining oʻziga xos iliq ruhini qaytarishi mumkin.

Qani bu yerda ham shunday bir savol bor: birinchisini ko'rish mumkinmi yoki yo'q? Chunki odatda shunday bo'ladi — o'yinni tomosha qilish uchun kelib, so'nggida jamoangiz "battala" deb ketganda yuragingiz sovib ketadi, balki kubokni ko'tarib chiqib kelganlar bilan birga nishonlashga urinib ko'rmaysiz. Lekin o'ylaydigan bo'lsak, jamoaning tarixida birinchi marta Premer-ligada g'alaba qozonganlar ham Highburyda emasmi? Shunday ekan, shuni aytish kerakki, kuboklar soni bilan o'lchashni boshladikmi endi o'zimni ham qiyin ahvolda qoldiramiz. Qani endi asosiy nuqta shu: agar Arsenal ichki chempionlikni qo'lga kiritmasa-da, boshqa kubokni ko'tarishga ulgursa, Emiratesning o'zida shunday hissiy lavhalar bo'ladi? Jamoa nima uchun yuradi — bayroqlar va ovozlar uchunmi, yoxud natijalar uchunmi? Chunki bittagina chempionlik kubogi uchun emas, balki ushbu barcha narsalar uchun tomoshabinlar keladilar.

Oʻzbek tilidagi Arsenal muxlislari bilan bogʻliq bu savolni eshitib, birinchi bo‘lib shunday deymanki: 2016-yil Premer-ligadagi gʻalabani yuqorida aytishganlar bilan birga, yodda tutib, „bittagina kubok“ deb kechib ketmasligim kerakmi? Chunki men oʻsha mavsumdagi 60 mingga yaqin tomoshabinlarning bayramlarini oʻz koʻzim bilan koʻrganman — chiptalar hali qimmat edi, ammo ular kelganlarida orqalarida borliqni his qilishardi. Aytish kerakki, Highburyning oliy ruhi yoʻqolganini hech kim inkor eta olmaydi, lekin Emiratesda ham xuddi shunday hissiyotlar mavjudmi? Shuni bilsinlar — kuboklar soni boʻyicha „birinchisini koʻrish mumkinmi“ deganlik emas, asosiy narsa shundaki, oʻyin davomida jamoa bilan birga his qilish. Men oʻsha 2017-yilning noyabrida „Liverpul“ga qarshi oʻyinning oʻzidayoq, yuqori qavatdagi OAVlarga olishmayotgan bir guruh yoshlarning „Go Arsenal Go!“ deganini eslayman. Ovozlar qarsilib ketardi, lekin chunki jamoamiz gʻalaba qozongan edi. Demak, kubokni koʻrish mumkin yoki yoʻq — asosiy narsa bu qaysi tarixiy lahza ekanligini his qilish. Va bunday lahzalar borligini oʻz koʻzim bilan koʻrganman. Qancha olomon boʻlmasin, kuboklar yoki yoʻq — agar jamoa bilan birga his qilish uchun kelgan boʻlsangiz, „bittagina kubok“ degan gapga ortiq eʼtibor bermasligingiz kerak. Qisqasi — oʻz faoliyatingiz bilan stadionga ruh olib kelasiz, aksincha emas!

Aldamiz shuni eslaymiz — 2004-yilgi Premer-ligadagi gʻalabamizni Highburyda qoʻlga kiritgan edik, ammo kubokni yuqori qavatda (Emiratesda) koʻtarish haqidagi orzularimiz bor. Jamoamizning tarixiy gʻoyalari uchun kurashayotganini koʻrish va his qilish mumkin, ammo asosiy narsa shundaki, agar birinchini qoʻlga kiritib, shu yerda bayram qilsak, shu vaqtda oʻz tariximizni davom ettirishga boʻlgan imkoniyatni qoʻlga kiritgan boʻlamiz. Shunday ekan, "bittagina kubok koʻrish mumkinmi" degan savolga asosiy javob boʻlmasa-da, shuni aytishim mumkinki, agar jamoamiz boshqa chempionlikni qoʻlga kiritmasa, u holda Emiratesda ham oʻziga xos iliq ruh yoʻqolib ketadi. Chunki asosiy narsa — bu kuboklar soni emas, balki uning ichidagi jarayonlar va hissiyotlardir. Agar jamoa bilan birga gʻalaba qozona olsak, shu vaqtda Highbury ruhi yoʻqolganini esladigan va oʻz tarixidan uyalmasligini taʼminlaydigan „bittagina kubok“ ham ortiq etarli boʻladi. Shuning uchun ham muxlislar uchun asosiy qiziqish — bu jamoaning oʻzi va uning orqasida turgan ruhdir.

O'ynamasdan ko'rganimni aytaman... Highburyda 20 ming kishi bilan bayram qildik, kunni o'tkazdik — va yuragimiz ham 60 ming bo'lsa ham shunday taranglataveradi! Zoyil bo'lmas, chempionlik kubogi bor yoki yo'q — asosiy narsa o'sha ovozlarning taranglashib ketishida, oliy ruhda... lekin aytaman-cha, o'sha mavsumda chempion bo'lib yuqoridagi qavatga chiqqanda, hamma narsa darhol his qilinardi, chunki "go arsenal go"ning ohangi ostida 60 ming tomoshabin bir ovozdan g'oliblikni himoya qilgan edi.

2016-yil chempioni — bu aslida azizim, nafaqat kubokni yuqoriga koʻtarganlar uchun, balki 60 ming tomoshabin orasidagi har bir muxlis uchun oʻz tarixida koʻrsatgan birinchi gʻalaba edi. Men oʻsha vaqtda oʻqigan edim — shunday deganlar: "Ovozlar qarsilib ketardi, lekin chunki jamoamiz gʻalaba qozongan edi". Demak, oramizda gap shundaki — kubokni koʻtarganlar uchunmi, yoʻqmi asosiy narsa shu hissiyotlardir. Mening kichkina ukam bilan birga yuqoridagi qavatga chiqib, atrofda turgan barcha oʻnlab muxlislar yuzlarini yuvganlar edi. Xullas, "bittagina kubok" deganda men bildiraman — ularni iqtishta bilan qoplab qoʻyadigan shu bir lahza.