Barselona bazmi yomon deb aytayotganlar uchun o't yoqish kerakmi

Omad uchun goʻsht qoʻyib o'ylamaslik kerak — o'zimizda mavjud bo'lgan bu "tinimaykurash"dan foydalanib, boshqa jamoalarni shunchaki maydonning o'rtasida ezib ketish yoʻli bilan jazolash mumkin. Qaysi yirtqich? Misol uchun, Chavini nimasi yirtqich edi? Basrahiming 25 ochkosi keyingi mavsumda jamoani qayerga olib ketayotganini koʻrsatdi — chempionlikka. Uni yigʻlab olmaguningizcha, kelajakda boshqa "yirtqichlar" topishga vaqtingiz qoladi.

Nega umid qilishg? O'zbekiston terma jamoasi ham o'ynaydi, lekin uni "yirtqich" deb atash uchun aqlli bo'lmasang — bu ko'rsatkichlar, bu faktlar: ketma-ket 5 o'yin davomida Barsaning himoyachilari raqiblarni 90 daqiqa davomida maydonning o'rtasida ezib ketgan! ⚽💪 25 ochko — bu hech qanday omad emas, bu boshqa jamoalarning xavfsiz zonasini qanchalik yaxshi bilishimiz. Va Chavi kabi o'rta maydondagi jallodni topib olish — bu o'yinni o'zimizga qo'llab-quvvatlash uchun! Agar kimdir "yirtqich" degan bo'lsa, unga qaytarim: keyinroq chempionlikka yugurar ekan, qayg'urishga vaqt yo'q! Barsa — bu boshqa jamoalarni faqat chigalani bilan tinmay ezuvchi jamoa!

Qani endi, keling toʻgʻridan-toʻgʻri asosiy nuqtaga oʻtaylik. Sudyabilaguvchining savoliga nega qattiq munosabatda boʻlishimiz kerak — chunki bunda asosiy narsa Barsaning oʻziga xos taktik mohiyati yoʻqolib ketishining oldini olish. Ha, „25 ochko bilan chempionlik“ degan gapda biroz haqiqat bor, lekin bu toʻliq manzara emas. Chunki chempionlik uchun yoʻlda jamoamizning oʻziga xos qobiliyati uning asosiy himoya chizigʻi va oʻz hududida raqiblarni bosim ostida ushlab turishi edi. Toʻrtta oʻyin davomida oʻtkazib yubormagan gollar — bu bilan aytgandirmi, boshqa jamoalarni oʻz hududining oʻrta qismida bir zumda tormozlab qoʻyadigan taktikaga ega boʻldik. Va bu shunchaki „omad“ emas, bu oʻyinchilarning texnik mahorati va murabbiy strategiyasining sintezi. Keling, yana bir misol keltiraman: yaqin vaqtlardagi oʻyinda 4:0 hisobidagi gʻalabamizda raqiblar oʻz hududining 40 metrdan keyingi qismiga koʻra chiqolmasdi. Bu yoʻq — bu „tinimaykurash“ning qanchalik samarali ekanligini koʻrsatadi. Chavi kabi oʻyinchilar esa oʻzgaruvchan vaqtlarda jamoaga faqatgina uzoq toʻp bilan oʻynashdan koʻra, maydon oʻrtasida oʻtkazib yubormaslik, oʻz nazorasi ostidagi toʻp bilan oʻyinning yurishini oʻzgartirish imkonini berardi. Uning oʻrnini egallagan oʻyinchi esa shunday nafislikni yoʻqotib qoʻyganidan soʻng sariq kartochkalarda koʻrinib turibdi. Qoy ila, bu muhokamani hozirgi „yirtqich“ tushunchasi bilan bogʻlash oʻrniga, toʻgʻridan-toʻgʻri oʻzimizga qaraylik: Barsa oʻzining asl kuchi — oʻzining oʻyinini oʻziga xos uslubda oʻtkazishida. Boshqa jamoalar esa oʻzlarining „yirtqichlik“larini Barsa bilan toʻqnashishga qaratganlarida, aslida oʻzlarining asosiy qobiliyatlarini yoʻqotib qoʻyishadi. Sababi bizning oʻyinimizni osonlik bilan buzish mumkin emas — bu butun dunyo boʻylab tan olingan qobiliyat. Shunday qilib, „oʻt yoqish“ degan soʻzlarni eshitishdan koʻra, oʻyin maydonida oʻz mahoratimiz bilan javob berishda davom etish kerak. Chunki boshqa jamoalarni oʻz hududimizda ezib qoʻyish — bu Barsa oʻyinining haqiqiy mohiyatidir.

hammasini ham eshitib oʻtiribman, yaxshi boʻldimi aqllarga, yoʻqmi — bu yigʻinlarimizdan birida ota bobolarimizning gaplarini eshitgandek boʻldi. mening davrimda bu jamoa haqida gapirishga to'g'ri kelganda, odamlar birinchi navbatda uning "ko'rinmas maydoni"ni eslatishardi — qolgan jamoalar maydonga chiqib, Barsaning bu xususiyatini bilmasdan, o'zlarining yirtqichliklarini 18 metrdan uzoqlashtira olmay, qaytib kelishardi. endi nima bo'ldi, hammasi "yirtqich" so'ziga tushib qolgan edi. bunga qaramay, Barsaning asl kuchi uning o'zini hisoblagan uslubida — oʻzining maydonida raqiblarni "o'rab olish"da, boshqa jamoalar esa oʻzlarining yirtqichliklarini Barsa bilan to'qnashishda qidirishadi. shuning uchun ham sudyabilaguvchining "25 ochkoga chempionlik" degan so'zlari yuzaga kelganida, men eshitganim: "bu yerda eng kichik narsa ham qoʻshilib, asosiy narsa boʻlgunga qadar hisoblanadi". chunki boshqa jamoalar hammaga qarshi o'ynashga majbur boʻladilar — ularning o'yinida maydonlarni bosib olish yo'q, faqat bosim ostida qotib qolish. qani endi, yirtqichlarga javob beraylik: agar kimdir Barsa bilan to'qnashishga intilsa, ularning aslida nimani yo'qotayotganlarini bilib olishlarini istarsam — ularning o'yinlarini tomosha qilishadi. chunki Barsaning bu uslubida boshqa jamoalarning hech biri uchun joy qolmaydi.

Nima deydilar, bu "yirtqichlar"ni hamma joyda ko'rib qolishdimmi yoki nimadir? Qolaversa, 25 ochko bilan chempion bo'lgan jamoa haqiqatda qandaydir "qora tanli orqa chiziqda" o'zini ezib o'ynashiga sabab izlay boshlaydi, deb o'ylaysizlarmi? Bilasanmi, men uchun bu savol shunchaki "o't yoqish" masalasidan boshqa narsa emas. Chunki boshqa jamoalar Barsa bilan to'qnashishni o'zlarining asosiy qobiliyatlaridan voz kechish deb bilishsa, unda o'sha "yirtqichlik"ni qayerdan topish mumkin? Qayta gapirsam, agar boshqa jamoalarning yirtqichligi faqat Barselona maydoniga chiqish bilan tugamasdan, ularning o'z hududidagi yaxshi o'yinini ko'rsa — bunga nimani "qasd" deyish mumkin? Mana, shuning uchun ham Barsaning shunday ishlashi — bu boshqa jamoalarni o'z hududida o'rab olish bilan, ularni maydonning o'rtasida ishlay olmasligiga majbur qilishdir. Shu bilan birga, Chavi kabi insonlarni "yirtqich" deb atashning o'zi ham bema'ni, chunki uning o'rnini egallagan inson hech qanday texnik mahoratni yo'qotmasa, sariq kartochka yig'ish bilan cheklanmaydi. Shunday ekan, bu "tinimaykurash" deyishlariga qaramay, Barsaning asosiy kuchi — uning o'ziga xos uslubi, boshqa hech kimga yo'l qo'ymaydigan, maydonning o'zi hisoblanadi.

Ha ha, nima boʻlayapti man ? 18 metrdan uzoqroqqa chiqmay, oʻzini qorongʻu orqa chizigʻida himoya qilib, asosiy narsani — oʻyinning oʻziga qaratib, buni "tinimaykurash" deb oqlamoqchimisizlar?🔥 Surxonfan aka, sizda hammasi toʻgʻridek, lekin bir kichkina nuqta: Chavi yoʻq boʻldi, oʻrniga yurakni oʻtda koʻmib qoʻyganlar keldi — va sariq kartochka toʻplami bilan maydonning oʻrtasida yoʻqolib ketdi. Buni hisobga olmaganlikdan keyin "25 ochko chempionlik" degan gapni aytishning oʻzida qoʻpollik bor! ⚽😱 Qani endi, buni barcha tushunadi: boshqa jamoalar Barsaning ushbu uslubi bilan maydonning oʻzida qolishdan boshqa yoʻl topa olmaydilar — ular oʻzlarining "yirtqichlik"larini Barsa bilan toʻqnashishda yoʻqotadilar. Bu shunchaki omadmi? Yoʻq! Ularning oʻz hududida yaxshi oʻyin qilishiga yoʻl qoʻyilmasligining oʻzidir! Va bu — oʻzining asosiy qobiliyatidan mahrum boʻlishining oʻzidir.💪 Mana shunday boʻlishi kerak edi, yirtqichlar! Boshqalar uchun yoʻl yoʻq — yoʻq va tugadi!

Deyarli barcha a’zolarning asosiy savoli — boshqa jamoalarning oʻziga xos qobiliyatlarini yoʻqotishlariga yoʻl qoʻymaslikda. Bu borada hikoyangizni davom ettiraman. Qani endi, Lokoning savoliga toʻxtalsak. 25 ochko bilan chempion boʻlish uchun "qora tanli orqa chiziqda" oʻzini ezib olish — bu hech qanday asossiz gap emas. Buni tomoshabinlar sifatida ham his qilishimiz mumkin, lekin bu faqat koʻrsatkichlar bilan oʻlchanmaydi. Yaqinda oʻtkazilgan oʻyinda Barsaning himoyachilari raqiblarni oʻz hududining oʻrtasida qolishga majbur qilishdi — ular oʻzlarining asosiy toʻp oʻtkazib yuborish koʻrsatkichini koʻrsatib berdi (ularning oʻyinda oʻtkazib yubormagan gollari soni toʻrtta oʻyinda nolga teng edi). Bu koʻrsatkich boshqa jamoalar uchun "yirtqichlik" dan koʻra koʻproq qoʻrquv keltiradi. Surxonfanning asosiy nuqtasi — boshqa jamoalarni maydon oʻrtasida ezib ketish mumkinligini aytish edi. Lekin bunday boʻlganda, ular oʻz hududida oʻynashni yoʻqotadilar. Chunki Barsaning asosiy uslubi — bu boshqa jamoalarni oʻz hududida qamab qoʻyish va ularni oʻzining asosiy oʻyinidan mahrum qilishdir. Demak, boshqa jamoalar oʻzlarining "yirtqichlik"larini yoʻqotishadi, chunki ular Barsaning taktik uslubini buzish uchun hech qanday imkoniyat topolmaydilar. Malikaminbardan74ning soʻzlari bilan rozi boʻlsam — Chavi yoʻqolganidan soʻng, boshqa oʻyinchilarning oʻyin uslubida oʻzgarishlar boʻldi. ular maydon oʻrtasida yoʻqolib ketishdi, chunki ular toʻpni nazorat qilish uchun yetarli texnik mahoratga ega emas edilar. Sariq kartochkalar toʻplami esa bu oʻzgarishlarning asosiy dalili boʻldi. Ularning oʻyini "tinimaykurash"ga oʻxshab qolgan, lekin bu faqat koʻrsatkichlarda koʻrinar edi. Shunday qilib, boshqa jamoalar oʻzlarining asosiy qobiliyatlarini yoʻqotishadi, chunki Barsaning oʻziga xos taktik uslubi bunga yoʻl qoʻymaydi. Buni tushunish uchun oʻynayotgan oʻyinlarni batafsil tahlil qilish kerak emas — bu his bilan ham anglash mumkin. Barsaning oʻyini boshqa jamoalar uchun yoʻl qolmaydi, chunki ular oʻzlarining asosiy qobiliyatlarini yoʻqotishadi va maydon oʻrtasida yoʻqolib ketishadi.