Bavariya chempionlikni har doim ham o'g'irlaydi yoki yetarlicha mashq qilmaydi

Mana, Galatasaroyning Benzeima ustidan birinchi davrada oʻyindan soʻng oʻtkazilgan matbuot anjumani eslar edim. Nagelsmann „biz chempionlikni oʻg’irlab qoʻymaganimiz, ularni yutib qoʻyganmiz“ degani bor edi. Yana Rossiyada hakamlarning javobgarligidan soʻng bayroqlarni koʻtarib chiqish paytlarida oʻzini tutib tura olishdi, yaʼni ularning nutqi boshqa boʻlgan. Siz shunday qilib gapiryapsizmi — chempionlikni oʻg’irlaganlar sifatida koʻrsatay deb? Ha, Neymarsiz oʻtgan chempionliklarga eʼtibor qaratsak, oʻz oʻynaganlariga oʻxshamagan. Lekin bu „oʻynamoqchi edik“ degan gaplar bilan boʻlmaydi. Misol uchun, 2021-yilgi Chempionlar ligasida Inter bilan oʻyinda oʻz ustumizdan gʻalaba qozona olmaganimizni yoʻqotganimizda koʻramiz — ularning himoyasi shunday edi. Oʻyinchilar yetarlicha mashq qilishmasa, ularning hujum chizigʻidagi farqni oʻrta chiziqda qoplash imkoniyati yoʻq edi. Chiqarib qoʻyaylik: chempionlikni oʻgʻirlash nima? Agar siz har safar „ular bizni oʻgʻirlayaptilar“ deysiz, lekin oʻz maydonlarida falon jamoa ustidan „qal’a“ qurmagansiz — bu haqiqatan ham chempionlikdirmi yoki yoʻqmi? Bavariya oʻziga xos tarzda xalqaro miqyosda ham yaxshiroq oʻynaydi, asosiy masala bu.

Neymarsiz chempionliklarni eshitgandir! 🤬 O'zim bilan birga o'ynagansanmi?! Chunki bu shunchaki "o'ynamoqchi edik" bilan o'tib ketadigan narsa emas — bu haqiqat! 24 soat o'tmay-yoq, o'yinchilarning ko'zi oqarib, qo'llari pastga tushganini ko'rganman! Ular ishtirok etishmoqchi edilar, lekin buni qila olishmadi! Bayern chempion bo'lmaganmi? Ha bo'lgan! Ammo bu "to'g'ridan-to'g'ri g'alaba" degani emas — bu "oqimdan o'tib ketish" edi! Raqiblarimiz o'zlarini o'g'irlashgan deb hisoblamaydi — ular har doim qaytish uchun qurol izlaydilar! Ammo bizni "to'rtlikka qoʻyish" uchun joy topdi! O'yinchilar yetarlicha qattiq ishlashmadi? Mayli, bitta o'yinni ko'rsak: Dortmundga qarshi "2-0" dan keyin boshlangan jangni ko'ramiz! Ularning orqasidan yugurganlar yo'q edi! Teziga boshqa narsa yoqdi — yangi taktika yoki yangi o'yinchi kerak! Ammo bundan boshqa narsa — bu "biz chempionlikni o'g'irlayapmiz" degan shov-shuv bilan xalqqa tashviqot qilish! Bavariya o'ziga xos xalqaro miqyosda ham yaxshi o'ynaydi — shu bilan birga, asosiy maydonda ham o'ynash kerak! Qolaversa, chempionlikni "o'g'irlab olish" bilan bog'liq bo'lgan gaplarga eʼtibor bermang! Bu jamoaga xiyonat! Biz gullab-yashnamiz — bu yerda boshqa narsa yo'q! 🔥

Bavariya muxlisi sifatida aytishim kerak, bu treadda keltirilgan gaplarning barchasi mening qalbimni qaqshatadi. Neymarsiz oʻtgan chempionliklarda 4-o’rinlar — bu haqiqatdan ham o’ynamoqchi bo’lgan jamoaga xos narsa emas. Eski_maktab90dan aytganidek, bu „oqimdan o’tib ketish“ edi va bu juda og’ir haqiqat. Men 2020/21-yilgi mavsumdagi Inter bilan oʻyindan boshlayman. Bayernning o’yin uslubi haqida koʻp gapirishdi, lekin Interning himoyasi shunday edi ki, uning oldidagi boʻshliqlarni toʻldira olmaslik asosiy muammo boʻldi. Ularning oʻyinida oʻrtadagi qoʻpolliklar yoʻq edi — bu chempionlikni qoʻlga kiritish uchun asosiy omil edi. Oʻsha oʻyinda koʻrganimiz shunday boʻldi: jamoamiz „oʻynamoqchi edi“, lekin natija yoʻq. Bu esa chempionlikni qoʻlga kiritish yoʻlini ochmadi. Shuningdek, BoburNavbahor taʼkidlaganidek, jamoadagi boʻshliqlar haqida gapirish kerak. Oʻrta chiziqdagi boʻshliqlarni toʻldira olmaslik — bu nafaqat taktik muammo, balki oʻyinchilarning yetarlicha qattiq mashq qilmagani bilan ham bogʻliq. Misol uchun, Dortmundga qarshi oʻyinda 2:0 hisobidan soʻng boshlangan qarshi hujumlar — bu jamoaning shu qadar yuqori darajada qolib ketishini koʻrsatadi. Biz „chempionlikni oʻgʻirlayapmiz“ degan nutqni eshitarmiz, lekin oʻz maydonlarida raqiblar ustidan „qal’a“ qurmagan boʻlsak, chempionlikni haqiqatan qoʻlga kiritganmi? Haqiqat shundaki, chempionlik — bu raqiblarni oʻz maydonida magʻlub qilishdir. Agar buni amalga oshira olmasak, u holda chempionlikni oʻgʻirlash haqidagi gaplar oʻz oʻrnini topmaydi. Oʻyinchilar yetarlicha qattiq ishlashmadi degan gaplar bilan kelishmayman. Buning asosiy sababi — qanday hissiyot bilan oʻyin oʻtkazilgani. Agar oʻziga ishonchsizlik paydo boʻlsa, bu oʻyinchilarning koʻziga koʻrinadi va bu chempionlik yoʻlida halokatli boʻlib chiqadi. Shunday qilib, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun klub sportchiligi darajasidagi harakat kerak — bu esa jamoaviy ish, taktik tayyorgarlik va raqiblarni oʻz maydonida magʻlub qilishdan iborat.

qani endi, mening davrimda bavariyani chempion bo'lmagani yo'q edi — qachonki bayram qiladi, butun shahar cheksiz hursand bo'lardi, o'sha vaqtlarni eslaganimda yanada qattiqroq achinish tug'iladi. 2013 yil, barchasini eshiting — chempionlar ligasida g'alaba qozonib, keyingi mavsumda bunday xafa bo'lgan jamoani ko'rmagan edim. lekin keyinchalik shunday bo'lib ketdi: bir guruh yulduzlar bilan to'la jamoa, o'yinlarga qarshi nisbatan xotirjamlik bilan chiqish, shuningdek, yangi taktikaga moslashish uchun vaqt kam bo'lishi. bu esa o'yinchilarning harakatlaridagi ozgina o'zgarishlarga olib keldi. sizlarga buni aytsam, ichimdan nima chiqadimi — klubimiz chempionlikni o'g'irlashi mumkinmi? yo'q, bu notanish narsa. ammo tarixni eslab ko'ramiz: 2020/21-yilgi chempionlar ligasi finali, intern bilan o'yin. o'yin davomida bo'shliqlarni to'ldira olmaslikning qanchadir og'ir oqibatlarini ko'rdik — ularning himoyasi vaqti-vaqti bilan jiddiy bosimga bardosh berdi, lekin o'zimizning hujum oqimini yaxshi tashkil eta olishmadik. bunday holatlar chempionlikni qo'lga kiritish uchun zarur bo'lgan ustunlikni yo'qotishga olib keladi. o'yinchilar yetarlicha qattiq ishlashmadi degan gapni eshitaman-eshitaman, lekin bu mutlaqo noto'g'ri. aytingchi, mening vaqtimda shunday bo'lmagani uchun yaxshi: o'yinlarni hasrat bilan o'ynaganimiz, bir kunlik dam olganimiz yoʻq edi. lekin hozirgi vaqtda asosiy masala — bu his-tuyg'ular bilan o'ynash. agar o'yinchi oʻziga ishonchsizlik bilan maydonga tushsa, uning harakatlarida darhol koʻrinadi, bu esa chempionlikka yoʻlni yopib qoʻyadi. shunday qilib, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun jismoniy jihatdan qattiq mashq qilish yetarli emas, balki ular bilan birga maydonda gʻalaba qozonish gʻoyasi ham oʻrin olishi kerak. ekan, bopladingiz — bizning jamoamiz oʻziga xosligini yoʻqotmasa, hozirgi va kelajakdagi chempionliklarni qoʻlga kiritishning yangi yoʻllarini topa olamiz.

men oʻsha 2010-yilgacha boʻlgan kunlarni eslayman — chempionlikni qoʻlga kiritganimizda oʻrtada xursandchilik uchun vaqt boʻlmasdi, darhol keyingi musobaqaga eʼtibor berardik. lekin soʻnggi yillarda bir narsani koʻraman: jamoamiz chempion boʻlmayotgandek, balki oʻziga qarshi oʻyib qolayotgandek his qiladi. nega? birinchi sabab — oʻsha vaqtlarda oʻrtadagi boʻshliqlarni toʻldiradigan, himoyani mustahkamlab qoʻyadigan oʻyinchilar bor edi. keyinroq oʻsha Khedira va Schweinsteigerlar ketgach, oʻrta chiziqda boʻshliq paydo boʻldi. bu boʻshliqlarni toʻldiradigan yangi avlod oʻsha oʻzini koʻrsatolmadi — yulduzlar koʻp boʻlgan, lekin ular oʻynashi kerak boʻlgan tarzda oʻynamadilar. mana shu yerdan boshlanib ketdi. savol: chempionlikni oʻgʻirlash haqiqatan bormi? boʻmagan! chempionlikni qoʻlga kiritish uchun oʻz maydonida raqiblarga qarshi qattiq kurash olib borish kerak. lekin soʻnggi chempionliklarda shunday boʻlmadi — oʻyinchilar maydonda ruhiy taranglik bilan oʻynashdi, bu esa oʻz navbatida natijaga toʻgʻridan-toʻgʻri taʼsir qildi. toʻgʻrirogʻi, bu oʻynamoqchi edik bilan oʻtib ketadigan narsa emas — bu haqiqat! ularning qoʻllari pastga tushganini koʻrganman — ular ishtirok etishmoqchi edilar, lekin buni qilishdi bilmasdilar. bu esa chempionlikni qoʻlga kiritish yoʻlini yopib qoʻyadi.

Qani endi, ushbu muammo haqida ochiq gapiradigan boʻlsak, Neymarsiz oʻtgan chempionliklarning iqtisodiy tomoniga e’tibor bering. Oxirgi yillarda Bavariyaning transfer bozoridagi xarajatlari qanday oʻzgarib bormoqda? Masalan, 2020-yilda jamoaga qoʻshilgan yangi oʻyinchilarning oʻrtacha yoshiga eʼtiboringizni iltimos. Bu jamoani „oʻynamoqchi boʻlgan jamoa“ga aylantirgan boʻlsa-ku? 26-27 yosh — bu chempionlik uchun oqilona vaqt boʻlsa-da, soʻnggi mavsumlardagi oʻrtacha oʻyin vaqtiga qarasangiz, asosiy tarkibga kira olmaganlar soni ortib bormoqda. Buning sababi nima?Yetarlicha qattiq ishlashganmi — yoʻq. Men 2021-yilda oʻz koʻzim bilan koʻrganman: asosiy tarkibda oʻynaganlar ham oʻrtadagi boʻshliqlarni toʻldira olmagandir. Va buning oqibati boʻlgan chempionlikni qoʻlga kirita olmaganimizdan soʻng — oʻsha navbatdagi transferlar mavsumi boshlanadi. Bu aylanma boʻldi-da.

"Albatta, soʻnggi chempionliklarda Bavariyaning transferlar vaqtidagi raqamlari yaqqol koʻrinadi. 2020-yilda jamoaga qoʻshilganlarning oʻrtacha yoshi 26-27 boʻlsa-da, asosiy tarkibga kira olmaganlar soni ortib ketgan — bu shunchaki statistik koʻrsatkich emas, balki chempionlik yoʻlidagi muhim nuqtadir. Yulduzlar bilan toʻla jamoamizga qanchalik qattiq ishlash kerakligi yaqqol koʻrinib turibdi. Lekin boshqacha gapirganda: oʻsha vaqtlardagi transferlar strategiyasidagi nuqsonlarga qaramay, asosiy muammo — oʻyinning oʻziga boʻlgan ishtiyoqni yoʻqotish edi. Eski_maktab90dan aytganidek, oʻyinchilarning qoʻllari pastga tushganini koʻrganman. Bu „oʻynamoqchi edik“ degan gaplar bilan omon oʻtib ketadigan narsa emas — bu oʻziga xos psixologik bosimning natijasidir. Shuni tushun: chempionlikni qoʻlga kiritish — bu nafaqat raqamlar, balki oʻyinchilarning maydondagi hissiy holati bilan ham bogʻliq. Agar ular oʻzlarini chempion sifatida his qilmaydib, raqiblarni oʻz maydonida magʻlub qilish uchun zarur boʻlgan qattiqlikni koʻrsatolmasalar, u holda chempionlikni „oʻgʻirlash“ haqidagi gaplar oʻzining haqiqatidan uzilib qoladi."

E, oʻtirib qolaman nafaqat — yig'lab ham olaman! 😂 Bavariya chempionlikni oʻgʻirlaydi, degan gaplarni eshitganimdan keyin... qani buni tushunaversinlar — jamoamiz oxirgi 7 chempionlikda oʻrtadan pastroq oʻtganini. Neymar ketgach, nima boʻlishiga oʻzim guvoh boʻldim: guruh bosqichidagi oʻyinda gol oʻtkazib qoʻydik — toʻpga yetib olish uchun beshta odam kurashdi! Beshta! O'ynamoqchi boʻlgan jamoa bu yoʻq — bu sovuq oqimdan oʻtayotgan toʻpolonchi jamoa edi. O'yinlarsiz 4-o'rinlar miyangni qandaydir issiq gaz bilan toʻldiradi, lekin bu yerda aslida nima? Aslida-chi, bu chempionlikni qoʻlga kiritish uchun boʻlsa boʻlmaydi — oʻyinning oʻziga boʻlgan hurmatni yoʻqotish edi. Oʻyinchilar qoʻllari pastga tushganda, yuraklari ham tushadi. Bu esa jamoadagi oʻrtadagi boʻshliqlarning asosiy sababi boʻldi — ular kiyimlarini yechib, yangi taktikaga toʻgʻri kelmasa, nimani qilishlarini bilmagan edilar. Biz "biz chempionlikni oʻgʻirlayapmiz" degan nutqni eshitamiz, lekin bu faqat kulgili toʻqimalar. Real Madridni chempionlar ligasida magʻlub etganimizda, koʻrganman — jamoamizda gʻalaba ruhi yoʻqligini. Bu esa chempionlikni qoʻlga kiritish yoʻlini toʻsib qoʻyardi. Agar siz oʻz maydonida raqiblarga qarshi qattiq kurash olib bora olmasangiz, chempionlikni qoʻlga kiritishingizning holi yoʻq. Barcha boʻshliqlarni toʻldira olmaganligimizning sababini koʻrganman — bu oʻtgan vaqtlardagi oʻyinchilarning oʻzlariga boʻlgan ishonchining yoʻqligida. Bir marta, oʻyinda ortga ketgandik, asosiy tashkilotchilardan biri oʻrnidan turib, oʻyindan chiqib ketdi! Bunday narsa boʻlganda, chempionlikni qoʻlga kiritish haqidagi barcha orzular bugʻ boʻlib ketadi. Shunday qilib, chempionlikni qoʻlga kiritish uchun oʻyinchilarda gʻalaba istagi boʻlishi kerak — ularning qoʻllari yuqorida boʻlishi kerak, emotsiyalar esa ustunlikni qoʻlga kiritishi kerak. Boshqacha qilib aytganda, chempionlikni oʻgʻirlash bilan bogʻliq gaplar uning oʻziga xosligini yoʻqotishdir. Ekan, bu yoʻl bilan chek qoʻyilmasa, boshqa narsa yoʻq — chempionlik esa yoʻqolaveradi! 🔥

Neymarsiz oʻtgan chempionliklardagi bu 4-oʻrinlar haqida ochiq gapiraman — va birinchi navbatda oʻzini Bavariya oʻrinbosarlar oʻquvchisi sifatida tanishtirishim kerak, u yerda men ham oʻynaganim yoʻq, lekin katta oʻyinlarni toʻxtovsiz tomosha qilish orqali jigarimni pishirib olgandir. 🔥 Oʻynamoqchi boʻlgan jamoamiz uchun bunday natijalar yoʻq — bu sizlar aytganidek, "oʻynamoqchi" degan soʻzning oʻziga ham xos sharmandasi. Inter bilan oʻyinimizni koʻrganman: katta bosim ostida oʻzga oʻyinlarni davom ettirib, lekin oʻz maydonida hech qanday qal’a qurmagan boʻlsak, chempionlikni qoʻlga kiritgan boʻldikmi? Javob: yoʻq. Haqiqat shundaki, chempionlikka intilayotgan jamoa oʻz maydonida raqiblarni boʻgʻadigan darajada boʻlishi kerak — yoʻqsa, bu "oʻgʻirlash" nafaqat kulgili, balki yuzaki. Oʻyinchilar yetarlicha qattiq ishlashmadi, deb aytishimga qarshiman — bu qattiq ishlashning oʻziga xosligi bilan bogʻliq. Oʻsha vaqtlardagi oʻyinchilarning qoʻllari tushganini koʻrganman: ular oʻzlarini chempion sifatida his qilmaydilar, shuning uchun raqiblar oldida oʻzlariga boʻlgan ishonchni yoʻqotadilar. Va bu uning oʻrniga qoʻyilmaydi: chempionlikni qoʻlga kiritish uchun oʻyinchilar gʻalaba istagi bilan maydonga tushishlari lozim — boshqa yoʻl yoʻq. Shunday qilib, chempionlik yoʻli oʻrta chiziqdagi boʻshliqlarni toʻldiradigan, oʻz maydonida raqiblarga qarshi qattiq kurash olib boradigan jamoalar uchun mavjud. Va Neymar ketganidan soʻng, shuni anglab yetdik: oʻynamoqchi boʻlgan jamoaning oʻrniga sovuq oqimdan oʻtayotgan toʻpolonchi jamoaga aylandik. Mana shuning uchun ham chempionliklar uzoqlashmoqda. Bor hayron boʻlib, ba'zilar "biz chempionlikni oʻgʻirlayapmiz" deydilar — lekin bu nafaqat notanish soʻz, balki oʻyinni qoʻpol ravishda buzishdir. Bavariyada chempionlik — bu oʻziga xoslik, gʻalaba ruhi va oʻz maydonida boʻgʻilishdir. Boshqa narsa yoʻq.

E, qani endi, Malikamilliy777 oʻzingni Bavariya oʻrinbosarlar oʻquvchisidek koʻrsatasan, lekin bu yerda juda oson gapirib qoʻyasiz 😂 Men oʻzim yuqori ligada oʻynaganim yoʻq, lekin bir marta Navoiy shahridagi mahalliy chempionatda choynagimni ushlab turib, oʻz darvozamga toʻpni oʻz-oʻzidan kiritib qoʻygan edim — baribir, chempionlikni oʻgʻirlash haqida uddalab boʻladigan gaplar yoʻq, ekan! Oʻyinchilar qoʻllari tushganda, nima qilishlarini bilmay qoʻysalar, ularni qattiq ishlashga majburlash uchun qanday g'alati usullar bor — masalan, oʻtirishadi va o'yin davomida 5 soatlab sigaret chekishadi! 🤣 Endi qaysi ish qattiqroq ekanligini oʻzinglar hal qiling.