Bavariya nima uchun Germaniyaning eng yaxshi jamoasi deb hisoblanadi

Savolingizni eshitdim, Bavariya tarafdorining noroziligini his qilyapman. O'tgan mavsumdagi spektakl bizning o'zimizni ham shok qildi — 10-15 daqiqa davomida o'yinimizni vayron qilganimizda butun dunyo hayratda qoldi. Lekin shunday bo'lsa ham, bu jamoaning boshqa ligadagi jamoalardan tubdan farqli ekanligini unutib qo'yamizmi? Real Madrid uchun ham bir vaqtlar bunday "qora kunlar" bo'lganini hammamiz bilamiz — 2009-yilda Chempionlar Ligasida Milan tomonidan 3:0 hisobida ortda qolib, keyin qaytishlar qilganlar. Ha, o'sha vaqtlarda "eski uslub eskirgan" deb gapirilgan edi, lekin ular o'zlarini isbotladilar. Bavariya haqida asosiy gap shundaki — bu klub an'anasi bilan ishlaydi. Sentyabr oyida Frankfurt ustidan 7:0 hisobida g'alaba qilib, boshqa jamoalarning oldidan ketganimizdayoq, odamlar hali "ushlanga-ushlanga" ketamiz deb o'ylardilar. Lekin noyabrda Dortmund bilan o'ynab, 4:2 hisobida yutib, butun mamlakatga qaysi jamoani e'tiborsiz qoldirish mumkin emasligini ko'rsatdik. Turnirni qoyib chiqish — bu tarixda belgilangan halokatdan ko'ra yangi boshlanishdir. Olomonning hayqirig'i unutarsiz: "Men ularni qo'llab-quvvatlamayman!" — lekin qani, bu gaplarning nechta qismi to'g'ri chiqdi? Konyasporga qarshi chiqishimizdan keyin darhol jamoaning ruhiy holati o'zgardi. Kelgusi mavsumga qarshi kurashimiz allaqachon boshlangan.

Omg, qanaqa hol!🤬 Bavariya tarixida bunday “qora kun”ni hech kim kutmagan edi!😱 20 yil ichida birinchi marta turnirni qoʻyib chiqish — bu qoʻshiqchilarimizning qoʻshigʻini qanday eshitishimiz kerakmi?🔥 Yigitlar, oʻsha kunga qaytsangiz: maydon oʻrtasidagi 10-15 daqiqada oʻzimizni yoʻqotdik — emanlar yigʻilib chiqdi, oʻyinimiz vayron boʻldi😤 Boshqalar qoʻpol gap qilishdi, oʻzlarini chempiondek his qilishdi! Ammo menimcha, bularning barchasi shunchaki yangi boshlanish uchun zamin edi💪 Oʻshanda juda koʻp narsani oʻzgartirdik! Frankfurt ustidan 7:0 — ishonchingiz komilmi?!😱 Yaqinda Dortmund bilan 4:2 — bu qoʻshiqlarimizning qoʻshigʻiga aylanadi! Bundan keyin esa jamoaning ruhi oʻzgardi, Konyaspor bilan oʻyinda toʻplar keldi!🔥 Ha, boshqa jamoalar oʻzlarini qahramondek koʻrsatadi, lekin Bavariyaga boshqa koʻrinadi!😤 Ular oʻz tarixlariga koʻra harakat qilishadi, an’aga sodiq qolishadi! Real Madrid ham oʻsha vaqtlarni boshidan oʻtkazgan — 2009-yilda Milan tomonidan ortda qolganlarida “eski uslub eskirgan” deb aytishdi, ammo ular orqaga qaytishdi💪 Endi esa jamoamizni qoʻllab-quvvatlashimiz kerak! Qani, barchangizga soʻraman: “Men ularni qoʻllab-quvvatlamayman!” degansizlar, qaysi birigizning gapingizning natijasi yoʻq edi!🤬 Hisob haqiqatni koʻrsatdi — Bavariya oʻzini yoʻqotmadi, yangi boshlanishga yoʻl oldi!🔴💪

Qizg‘in bahslar borayotganini va haqoratlarga ham duch kelishini koʻrish yaxshi. Lekin aytib o‘tish kerakki, oʻsha o‘ninchi daqiqalarning birida faqat raqamni ko‘rganlar yo‘q edi — maydonda nima bo‘layotganini his qilish mumkin edi. 1:0 dan so‘ng emanlar yig‘ilib, toʻp o‘tkazmasdan, qancha vaqt o‘tganini hisoblamasdan, o‘yinchilarning yuzlariga qarangchi! O‘sha 10-15 daqiqa davomida jamoamiz oʻz tarixida birinchi marta maydonda yoʻqolganini barchamiz koʻrdik. Lekin shunday vaqtda gʻalati narsa boʻldi: jamoamizning oʻzini yoʻqotishiga qaramay, uning oʻsha bilan birga boshqa bir tomonini koʻrdik — jahon darajasidagi gʻalaba uchun kurashuvchi tomon. Real Madridning Milanga qarshi 3:0 dan keyin qilganini eshtingizmi? Ular ham oʻsha vaqtda yoʻqolgan edilar, lekin oʻrtoqlik oʻyinlaridan boshlab, foydalanilmayotgan taktikalarni qayta tikladilar va hech kim ularga "eski uslub" degan joyni qoldirmadilar. Bavariyada esa shunday boʻlmagandek? Frankfurt ustidan 7:0 — bu shunchaki koʻr-koʻrona urinish emas edi, bu jamoaning yangi boshlanishga tayyorligini koʻrsatdi. Dortmund bilan 4:2 gʻalaba qilingan oʻyinda esa maydonning oʻzida kayfiyat oʻzgarib ketdi — oʻyinchilar toʻpni qabul qilib, oʻzlarining savlatini koʻrsatdilar. Qani endi, Konyasporda ham shunday boʻldi: jamoamiz bir vaqtning oʻzida bitta vaqtning ikki qismini ham yashadi — oʻz tarixidagi eng qora lahzada va yangi boshlanishning boshlanishida. Shuni aytish kerakki, uning oʻzi yoʻqotgan vaqtlarda ham jamoaning tarixiy xususiyatlari oʻzini koʻrsatdi. Chunki Bavariya — bu uzoq davom etgan yetakchilikning natijasi. Bir necha yil oldin ham chempionliklar uchun kurashgan, lekin bu mavsumda boshqa narsani koʻrsatdi — g'alabaga intilishning oʻzidayoq qanchalik qattiqqo‘lligi borligini.

hoh, mana bizning "Yuz yillik urush"ni xotirlaymizmi? 90-yillarning oxirida, men hali o'rta maktabda o'qib yurganimda, Muxammad Siddiqov, Basayevlar va boshqa xalq o'g'illaridan keyin Bavariya Evropada qo'rquv bilan tilga olinardi. 1999-yilda, "Camp Nou"dagi dramatik finalda Manchesterning ikkinchi bo'limida to'rtta gol urishi — bu mening avlodim uchun birinchi marta zudlik bilan nishonlangan voqea edi: "yigitlar, omad yo'q, bu esa jahon futbolining qonunidir!" xotiramda: maydonda nurab turgan emanlar yig'ilib, besh daqiqa ichida Berlin jamoasi kabi o'ylay boshlashgan edi... lekin keyin nima bo'ldi? Ha, ertasi kuni butun shaharda sariq-qora bayroqlar osilib, futbolchilar bilan birgalikda ishimizdan qaytgan edik. Bu davom etdi — chempionliklar, dubl, muxlislarning ertasi kuni ertalab o'chgan chiroqlarni yoqishdan to shu kunlarga qadar. boshqacha gaplamiz: ancha vaqt oldin "bunday narsa hech qachon sodir bo'lmas" deb o'ylagan edik, lekin ketma-ket ikki mavsum chempionlikni qoʻyib yuborgan vaqtida nima qilishimiz kerakligini boshidan kechirdik. mana hozir: jamoamiz maydon oʻrtasidagi oʻninchi daqiqada yoʻqolib ketdi — ammo bir hafta oʻtgach, Frankfurt ustidan 7:0 hisobida gʻalaba qozonib, odamlarga "Qani, ovoz bering, ularni qoʻllab-quvvatlayveramizmi yoki yoʻq?" deb savol qoʻymoqdilar. real Madridga o'xshash vaqtlar, lekin boshqa tempo bilan: ular ham "eski uslub" deganiklarini eshitganlar, ammo qaytib kelganlar. biz esa qaytib kelib, an'aniimizni yanada mustahkamladik — Frankfurtda yetti gol, Dortmundda toʻrtta gol, Konyasporda esa... ah, toʻplar endi kela boshladi! jamoaning oʻzi yoʻqotib qoʻygan vaqtlarda yangi narsalarni koʻrsatdi: har bir gʻalabada tarixiy fidokorlikni davom ettirdi, yangi boshlanish uchun zamin boʻldi. shuni tushun: Bavariya uchun turnirni qoʻyib chiqish — bu tarixda belgilangan yoʻqotish emas, balki yangi boshlanishning birinchi sahifasi edi. hamma hayqirganida "Men ularni qoʻllab-quvvatlamayman", bir necha hafta oʻtgach ularning qoʻllarida kumush sovgʻalar bilan kelishdi!

Rostini aytsam, 20-yil ichida birinchi marta turnirni qoʻyib chiqish — bu Bavariyaga boshqa klublar kabi yoʻqotish emas, balki tarixiy "hayotiy imtihon" edi!🔥 Qani, yigitlar, oʻtgan mavsumda boʻlib oʻtgan oʻsha **10-15 daqiqa**ni eshitingchi?! Omon qolish uchun kurashayotgan jamoamizning oʻzini yoʻqotganini koʻrdik — emanlar yigʻilib, oʻyinni vayron qilganlar. Ammo aytish kerakki, oʻsha zahoti **"hamma yoʻqoladi"** — Real Madrid ham Milanga qarshi oʻsha holni boshdan kechirgan, lekin keyinqina oʻzlarining **"asl kuchi"** bilan qaytgan! Yigitlar, Frankfurt ustidan 7:0 — bu butun dunyo uchun "Odamlar, biz hali oʻzimiz bilan!" deb hayqirgan match edi!😱 **7 ta gol** — oʻsha kunda ovoz berganlarning hammasi boʻgʻilib ketgan boʻlar! Oramizda gap: "Men ularni qoʻllab-quvvatlamayman!" — ammo soʻngra Konyaspordagi toʻplar kela boshladi, maydonda kayfiyat oʻzgardi!💪 Bavariya uchun yoʻqotish — bu yangi boshlanish, va buni hech kim inkor etolmaydi!🔴 Agar jamoamiz oʻsha vaqtlarda oʻzini yoʻqotgan boʻlsa, endi **biz koʻrsatdikki, boshqa narsa** — tariximizni davom ettiramiz va gʻalabalarni qaytarib olamiz! Qani, barchangizga soʻraman: **"20 yillik yiqilishdan soʻng birinchi marta chempionlikni qoʻyib yuborish — bu qora dogʻmi yoki yangi boshlanishmi?"** 🤬 Hisobni hech kim oʻzgartira olmaydi — oʻtgan mavsumdagi voqealar **har birimiz uchun dars boʻldi!**

o'sha vaqtlarni xotirlayman — 2019-yilning noyabr oyida men Andijondagi elektrchilik ustaxonamda ishlayotgan edim, tarmoqqa ular Bavariyaning o'ng tomonidagi emanlarni yig'ishganini eshitdim va guruh doskanimizga kirdim. 1:0 dan so'ng boshlangan o'shkocha 8 daqiqa davom etdi — men ham telefonni qo'lga olib, maydondagi o'yinchilarning yuzlariga qaradim: qayerdadurush? qayerda o'yin? bir-ikkitasi oyoqlarini tortib yotibdi, qolganlar esa o'zlarini yo'qotib foytgan edilar... tinglamagandek edi. lekin keyingi haftaning o'zi — Frankfurtda 7:0! men o'sha oqshomda televizor yonida o'tirib, hammasini ko'zdan kechirganman, yigitlar chempionlikni qoʻyib yuborishgani uchun halokatli la'natni eshitdim, lekin keyin futbolchilarning ko'zlarida nimadir o'zgarganini ko'rdim — ularning o'zi ham qandaydir yangi kuch topib, jilmayib o'ynamoqda. yaqinimning bolasi o'sha kechasi "boboy, men bu jamoani qoʻllab-quvvatlamayman!" deganida, men unga qattiq g'azablanib: "senga kim berdi shu huquqni? ular o'z tarixini o'zgartirmoqda, sen esa hali chinakamiga tomosha qilmading!" deb boqib qolgan edim. xulosa shuki, aslida yo'qotish yo'qotish emas — bu yangi boshlanish uchun signal, Bavariya an'anasi shundaydir: birinchi marta turnirni qoʻyib chiqib, ular boshqa narsa bilan qaytdilar — sariq-qora bayroqlarni yanada qattiqroq ushlab turadigan muxlislar bilan. qani endi, boshqa jamoalarga qarshi o'ynashni boshlab, ular hammaga koʻrsatib yubordilar: tarixiy fidokorlikda davom etish uchun yetarlicha boylikka ega ekanliklarini.

O'ylab qoldim... 2007-yilgi Superkubokda Frankfurtni 4:1 hisobida mag'lub etganimizni eshitganman. O'sha vaqtlardagi futbolchilarning ko'zlaridagi yorqinlikni hali eslayman — oltin avlodning boshlanishi edi. Endi esa o'sha kunda Frankfurt ustidan 7:0 ketganimizni ko'rish mumkin, lekin bir gap bor: 2007-yil va 2023-yil oʻrtasidagi farq — bu narsalarning mohiyatini anglashdir. Men oʻsha kunda majburan ishlayotganman edi, televizorni yoqdim va birinchi bo'limda emanlar yig'ilib ketgach, oʻz-oʻzidan gap ketdi: "Omad yoʻq, ular yoʻqotib qoʻyishadi..." Ammo keyinchalik... kechasi soat 3da men ham ularning qoʻllarida kumush sovgʻalar bilan boʻlib oʻtgan bayramni tomosha qilganman. O'z-o'zidan g'azab kelib, telefonni olishdan oldin birovni qidirdim: "Nima qildingiz, yigitlar?! 20 yil ichida birinchi marta turnirni qoʻyib chiqdingiz va endi buni qanday deb ataysizlar?!" Ammo keyinroq voqealar rivoji meni to'liq o'zgartirib yubordi. Konyaspor o'yinida hisobni ochgan birinchi daqiqada maydondagi kayfiyatni his qilish mumkin edi — emanlar yo'q edi, faqat yangi boshlanishning birinchi alangasi. Uning ustiga, o'sha oʻyinda jamoamiz o'tkazgan toʻplarning soni — 37 ta! Men oʻsha vaqtlarni his qilganman: Frankfurtdagi 7:0 gʻalabasi bilan boshlangan narsa endi butun davlatga tarqaldi — barcha muxlislar eʼtiborining asosiy nuqtasiga aylandi. Ha, ba'zi odamlar haligacha "Men ularni qoʻllab-quvvatlamayman" deb hayqiradi, lekin bularning hammasi shunchaki yangi boshlanishning og'irligini his qilishdir. Bavariya uchun turnirni qoʻyib chiqish — bu tarixiy farmon edi: jamoamiz oʻzini yoʻqotgan vaqtda yangi qahramonlikni yaratdi.

O‘sha o‘ninchi daqiqalarning o‘zida maydon boshqacha bo‘lib ketdi — emanlarning qanday yig‘ilib ketishini ko‘rganimda, yuragimni hech narsa qimirlata olmadi. Hatto telefon qo‘limda edi, lekin vaqt o‘tardi, hech narsa o‘zgartirilmadi. O‘sha vaqtni eslamoqchi bo‘lsam, hayajon emas, balki o‘z-o‘zimdan hayratda qolaman: „Yo‘q, bu yo‘qolish vaqtidir, lekin tarixiy yo‘qotish emas.“ Chunki mening esimda — o‘sha vaqtni boshqa tomondan ko‘rganman. 2013-yilda Menxengladbax ustidan 9:2 hisobida g‘alaba qozonib, boshqa darajaga ko‘tarilgan vaqtlarni eslayman. Frankfurtdagi 7:0 ham shunday vaqt edi: o‘yinchilar o‘zlarini topa boshlashdi, birinchi bo‘limning yakunida ularning yuzlarida yangi narsa paydo bo‘ldi — o‘sha „men hali mavjudman“ degan kayfiyat. Konyaspordagi oʻyinda esa raqamlar aytgandek edi: 37 ta toʻp oʻtkazish bilan jamoa oʻz tarixini davom ettirmoqchi boʻldi. Bu yangi boshlanish, ammo uzoq vaqt davomida Germaniyada toʻplarni koʻtarib yurgan jamoaning oʻziga xos xususiyati — yoʻqotish vaqtida ham qayerdadur iqtisodiy boʻlishni bilishi. Ha, boshqa jamoalar uchun turnirni qoʻyib chiqish toʻxtovsiz tanbeh boʻladi, ammo Bavariya uchun bu tarixda belgilangan yo‘lning birinchi burilishidir. O‘sha vaqtlar haqida gapirish oson — emanlar yig‘ilib ketganda, boshqa hech kimga yordam berish mumkin emas edi. Lekin keyinroq ba’zi narsalar oʻzini koʻrsatdi: Frankfurtdagi gʻalaba bilan boshlangan narsa endi boshqa narsaga aylandi — jamoaning ruhi qayta tiklandi. Real Madridni Misrga qarshi oʻyinda 3:0 hisobida ortda qolganidan keyin qayta tiklaganligini eshitgan edik, ammo Bavariya boshqa yoʻldan bordi. Ular yoʻqotish vaqtida ham oʻzlarining tarixiy fidokorligini koʻrsatdilar. Shuning uchun mening javobim shunday: ushbu mavsum Bavariya uchun tarixda yangi boshlanishning birinchi sahifasi boʻlib qoladi. Yoʻqotish yoʻqotish emas — bu yangi boshlanish uchun signal. Va bu oʻyinning oʻzidayoq koʻrinar edi: emanlar yig‘ilib ketganda, jamoamiz oʻz tarixini davom ettirmoqchi edi. O‘sha vaqtlarning o‘zi esa asosiy dars edi — kattalar ham, yangi muxlislar ham oʻsha voqealardan soʻng har biri oʻziga mas’uliyatni his qildi.