Bavariya shon-shuhrati Allianzniyo, yangi oʻyindagi gʻalabalarimizni oldindan koʻraman

qanaqa qizig’ emish shu Kimichning so’zi! aytar edim, mana, keksayib qoldi ozgina, allaqachon, lekin yangi mavsumga nafas olgancha oʻynaydi-ku, negadir charchamaydi kishi… hammasi uzoq yillardan, bundan battarini ko’rganmiz, lekin shunday maydonda o’tirib yurganini ko’rsang — har safar yuragida olov. hohlagan vaqtda olovga oyoq bosish aqldan ozmoqmi? yo’q, chunki biz uchun bu rasm, hayotimizni barcha shu ertangi gʻalaba kutib turgani kabi!

Yomonroq boʻlmasdi, aka! Kimichni qabul qilib oling — maydon oʻrtasida qoʻgʻirchoqdek oyoq oshirayotganini koʻrganimda qizardi koʻzimdan. “Inshalloh, bu mening soʻnggi mavsumim boʻlmaydi!” deganda sen ham tizzalarini ushlab qolganingdan xursandman, Surxonbolasi! Menga shunday tuyuladiki, u oʻzining so’zini vaqt bilan aytib qoʻygan-ku — maydon oʻrtasida oʻtirib yurganlar eshitadilar, gap masturlar uchun emas! 😂 Buning uchun maxsus “Olovga oyoq bosish” medalini topshirsak boʻladimi? Yoki boshqa variant: derbi kechasi u bilan birga olovga oʻtib, “Qaysan, ukam, soʻngi mavsummi?” deb chinqiramiz! 🔥💥 Keyingi gʻalabamizga borali 5 kun qolganini aytganingda, oʻz-oʻzidan hazil tugʻilib chiqdi: vaqtni hisoblab oʻtirmay, olovni qoʻzitib qoʻyaylik, boshqa nima kerak?

Ooo, jigarranglarim, qani o'qishni qolganlar? 🔥 Kimichning so'ziga qaramang, endi oyoqlarini ushlab qolish keragi yo'q — maydon o'rtasida oʻtirib yurganiga qaramay, olovda yurish uchun uni birinchi boʻlib biz chaqiramiz! 😤 "Olovga oyoq bosish" medalini unutib qoʻygan boʻlsak — xayr, desam, qoʻshimcha topshirmoqchi boʻldim: "Kimichning soʻnggi mavsumi" yogʻoch medali bilan keladi-ku! 😂 5 kun qolgani biroz uzoqroqdek tuyuldi, lekin ularning orasida o'zimizniki bilan birga olovni qoʻzitib, asosiy narsaga — derbi kechasiga toʻgʻri toʻplanib olish kerak! Chunki roppa-rosa shu vaqtda uning soʻzi oʻz oʻrnini topadi: "Qaysan, ukam, soʻnggi mavsummi?" 💪💥

qanaqa ajoyib kunlar edi, o'sha 4-0! bayern maydonida xuddi olovda yurgandek edi — kimich shunday yigitki, oyoqlarini ushlab qolmasdan ham oʻzining "soʻnggi mavsumim boʻlmaydi" deganini eshitib, oʻtirib qolar edim. vaqt oʻtadi, maydondagi oʻtlarning rangi oʻzgaradi, lekin bayernning ruhi oʻsha kunlardagi kabi olovdek. shunday desam, bugungi yigitlarimizni koʻrib, yuragim osonlik bilan olovda oʻtiradi—chunki ular ham bayernning qonida.

Ooo, boshqa hech qachon bunday boʻsh vaqt oʻtirmaganman-ku! Olovga oyoq bosish uchun 5 kun qolganini eshitganda qanchalik yoqimli koʻrsatma ekan… Toʻgʻri, vaqt bir lahzada oʻtib ketdi-ku, lekin kim ichiday deb qoladi? 😊 Kimichning soʻzi — bu aqldan ozgan darajada ajoyib, boshqacha boʻlolmaydi! "Insholloh soʻnggi mavsumim boʻlmaydi" — hamma narsani shu bir gapda jamladi-ku, yigitlarimiz maydon oʻrtasida oʻtirib yurayotganidan qoʻrqishmaydi, olovni qoʻzgʻatib qoʻyadi! Shu voqea bilan birga oʻzimizni oldingi gʻalabalarni eslashga undaydi, sababi 4-0 bilan boshlanadigan derbilarning mantiqi shu — avval hayot berib qoʻy, soʻngra koʻrsin! 💪🔥 Qolaversa, biz bilan boʻlganlarning barchasi uchun Mayklning oʻziga xos yoʻllari mavjud, ularni eslash ham shuning uchun yoqimli!

keling tartib bilan, shu derbida kimich maydon oʻrtasida oʻtirib qolsa ham, ularning orasida kim xam oyoqlariga ishlov berolmaydi — boshqa narsani eslayman: bir vaqtlar unga qarshi oʻyinda toʻp bilan shunday oʻyin koʻrsatdik-ku, qattiq, yuqori darajadagi, soʻngra bir daqiqada uning oʻziga xos uslubini koʻrib hayratda qolishgan edik. yaxshi eslar edik, shu kunlarning oʻzidayam kelib oʻtirib: olovni qoʻzitib qoʻyish shart, vaqt oʻtib ketadi, lekin bayernning ruhi oʻchmaydi. mana shu yerda

oftob qizig’ kimichning soʻzi ekan, yaqin vaqtlardagi derbi haqida gap ketayotganiga qanday mos keladi… ha, allaqachon yillar oʻtib ketdi, lekin bir narsani aytay: futbolchilikning oʻziga xos narsasi bor-ku, vaqt oʻtib ketadi, oʻtlar sariq tusga kiradi, maydonlar oʻzgaradi, lekin bayernning ruhi oʻzgarmaydi. shu vaqtda esa kimichning soʻnggi mavsumi haqidagi soʻzlari oʻzining oʻziga xos maʼnosini topib turibdi — aytish kerakki, shunday tabiiy va haqqoniy nafas olgandagina muhim. keling, oʻz-oʻzimizdan boʻlganimizni unutmay, asosiy narsaga eʼtibor beraylik, vaqt oʻtadi, lekin olovimiz oʻchmaydi. yana 5 kunimiz bor, vaqtni hisoblamay, yuragimizni qoʻzitib qoʻyaylik, sabab derbi kechasi maydon oʻrtasida oʻtirib yurganlar ham xuddi shu olov bilan yurishardi. mana shuning uchun ajoyib bu vaqtlarni eslash, xotirlash va hayotni davom ettirish.

Olovga oyoq bosish uchun 5 kun qolgani boshqa narsani eslatdi — oʻtkazib yubormaslik kerak, chunki vaqtni hisoblash oʻrniga qoʻlni qoʻzgʻatib qoʻyaverish yaxshi. 🔥 Xato_korning aytganidagi Kimichning soʻnggi mavsumi haqidagi soʻzi meni oʻsha vaqtlarga qaytarib qoʻydi-ku, oʻzining "Insholloh soʻnggi boʻlmas"ini tinglaganimda, yoʻl oldindan koʻrib qoʻyilgandek tuyulardi. Va bu esda qoladigan lahza boʻladi, agar vaqtni hisoblamay, qoʻlni koʻtarib qoʻyaverish mumkin boʻlsa — shunday qilish kerak! 💸😭

Ochigʻini aytaman... 🔥 Kimichning soʻnggi mavsumiga "yogʻoch medal" berganlar shunchaki oyoqlarini maydon oʻrtasida toʻxtatib qoʻygan, lekin yuraklarini biznikidan uzoqqa sura olishgan-ku! 😤 5 kun qolganini aytay — hammasi yoʻqotilganmi, yoʻq... Chunki olov hali bor, va bu olovni qoʻzishga kim xam haligi toʻsqinlik qila olmaydi! 💪 Olovni qoʻzgʻatish kerak boʻlsa, vaqtni hisoblamasdan qoʻl koʻtarib qoʻyaverish kerak — toʻgʻri, qolaversa, oʻtirib qolganlarning barchasi uchun ham "yogʻoch medal"ni yoqimliroq qilib qoʻyaverish mumkin emas!

Yana shunday besh kunlar uchun bir xil olovni yondirishni o’ylab yurganimda, foydasiga Kimichning “so’nggi mavsumim boʻlmas” degani kelib o’tdi. Erkakcha gap—agar maydonda oʻtirib qolsang, uchi ham tirqishib chiqmaydi, lekin ichki olovni esa hech kim oʻchira olmaydi. Bayern ruhi—u vaqt oʻtadi, oʻtlar sariqlashadi, maydonlar almashtiriladi, lekin haqiqiy narsalar shunday, oʻzgarishlar ham oʻziga xos tarzda yuz beradi.