Bavariyada Zlatan Ibrahimovich bilan xalqaro o'yinda maydonga tushishi mumkin edi…
Ularni oʻtgan mavsumdagi xafa qoldirib ketishdan boshqa nimasi yaxshi? Zlatan nima degan edi: "Men 2023-24 mavsumida oʻynamadim, chunki Munichda boʻlmoqchiman, lekinarafchi boʻlishni istamayman". Bu gapni qizdirib oʻtirish mumkinmi? Barcha aqllilar bilan birgalikda gʻazablanaman: oʻsha vaqtda Ali oʻzini yoshligidan yetishtirgan jamoada koʻrsatishini orzu qilgan edi, lekin olganlari — bankrotlik va ancha vaqtga chiqib ketish edi. Shunday boʻlsa, toʻxtatib qoʻyib nima foyda? Endi toʻgʻri yoʻnalishda turgan jamoa allaqachon qoʻlidagi quroldan foydalanib boʻlgach, Ibrahimovichning yelkasiga qoʻl qoʻyish uchun qayta eslatma chiqarish qanchalik aqllilik? Bu silliq gap emas, bu stol osti hisoboti.
Ibrahimovichning oʻrnini boshqa yulduzlar bilan qoplash haqida gap ketmoqda, lekin shu vaqtda muxlislar sifatida oʻz korxonalarimizni toʻxtatib qoʻyib qoʻymaymizmi? Menimcha, Allaning bunday ishlarni uchun yaratganini eshitolmayapmiz. Bayernni yana koʻtarish uchun oʻsha qanotni kim ushlab turadi: Zamora, Schulz yoki yangi kelganlar bilan miya ila kurashib oʻtirmasdan toʻgʻri yoʻlni tanlash kerak. Qoʻrqinchli miyaglarimiz bilan oʻylab oʻtirmay, maydondagi oʻyinchilarning jismoniyligi va taktik oʻziga xosligi yoʻlidagi izlanishlarga eʼtibor berish kerak.
Yana bir narsani yodda tutamiz: "Bular barcha chempionlar uchun yo'lning boshlanishi". Yoʻlning boshlanishini taʼkidlaymiz — boshlanishini, tugallanishini emas. Shu sababdan oʻyin vaqtida toʻxtab qolishdan boshqa hammasi mumkin.
Bu lotereya, futbol emas.
Bu yigit, o'yinga Zlatan kelishini tilga olishning o'zidayoq ko'pchilikni qanchadir sababsiz hayajonga solib yubormoq ekan. Ya, u to'p tepishni yaxshi ko'radi, lekin unga yana yangi taktik imkoniyatlar ochib beradigan jamoa kerak edi — qariyb 20 yildan so'ng? Nima uchun olomonning bir qismi "mahoratni esga solish"dan boshqa narsa yo'qligini ko'rmaydi? Jamoamiz uchun vaqt va maydon allaqachon aniq belgilangan, qolganlari — qariyb teng darajada qimmat yulduzlarni tanlash ehtimoli edi.
Allaning taqdiridan shunday ixtiyoriy chiqishlar qaytadan qayta boshlash uchun qopqoqli vaqt eshigi ochib qo'yilmaydi. Agar Aliylik o'z orzusiga erishish uchun qo'lidagi qurollardan foydalansa, qaysidir ma'noda to'g'ri yo'nalishda harakat qilmoqda. Negaki, Yangi mavsum uchun jamoani qattiqroq tuzish asosiy vazifa bo'lishi kerak edi. Zamora yoki Schulz kabi faxriylar qo'shilishi bilan tanlovlar doirasi kattaroq bo'ladi, ammo ularning yoshlik davrini eslab qolmaslik lozim — maydondagi jismoniylik va taktik o'ziga xoslikni his qilishning o'zida muhimlik mavjud. Qolaversa, yo'lning boshlanishi sifatida ko'rilgan harakatlar, tugallanishiga hech qanday ta'sir ko'rsatmasligi mumkinmi?
O'ylab ko'ring: ushbu mavsumda jamoamizning asosiy yukini yosh va yangi kelgan futbolchilar ko'tarib kelmoqda. Ularning jismoniyligi va taktik qobiliyatlarini rivojlantirish uchun vaqt ajratish, shunchaki o'tmishda yashashdan ko'ra foydaliroq. Zlatan kabi tajribali ustani o'yinga qo'shish esa jamoa uchun yangi qiyinchiliklarni olib kelishi mumkin — ularning o'rnini boshqa texnik xususiyatlarga ega bo'lgan futbolchilardan topish ham aqlli choradir.
Isbot qani?
Ha, shu vaqtda Allaning javobiga to'g'ri kelibdi — meni boshqa bir qancha muxlislar bilan birga. Zlatanni eshitganimda yuragimdek nimadir buraldi... Chunki u Bayern uchun ancha vaqtni ajratib o'tkazdi, qonini to'kdi, va nihoyatda shunday "sizni unutmayman" degan kun keldi. Ammo vaqt o'tdi, va yangi avlod timsolida jamoamiz boshqa yo'nalishda rivojlanmoqda.
10 ta yildan keyin u qaytib keladi va nima deyishini bilamanmi? "Salom, men qaytibman, maydonda hamma mening odimni izlaydi". Ya, yaxshi, lekin qaysi maskanda? Zamora bilan ham, Schulz bilan ham, yangi kelganlar bilan ham o'rnini qoplab olish mumkin! Ularning yoshi kichik, intilishi baland, taktik qobiliyati esa yangi davrga mos.
Va asosiy narsa — yo'l boshlanishi, tugallanishi emas! Yangi o'yinchilar o'z o'rnini topish uchun vaqt kerak. Zlatanning o'rniga boshqa texnik ustalar kelishi mumkin, lekin uning tajribasini yangi avlodga o'tkazish uchun boshqa vaqt kerak!
Men bilaman, har bir muxlis uchun Zlatanni xotirlash qiyin emas. Ammo jamoamiz o'sib, rivojlanib bormoqda va uning ta'siri boshqa davrga tegishli edi! Endi boshqa qahramonlarga e'tibor berishimiz kerak! 🔥💪
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Bavariya muxlisi sifatida boʻlsam ham, Ali yoʻli haqidagi gaplaridan keyin oʻzimni tutib qolishim shart. Hozir jamoamizda boʻlayotgan oʻzgarishlar uzoqni koʻzlayotgan loyihadir — vaqt bilan oʻtkazish kerak boʻladigan narsa.
Keling, nuqtai nazarimdan boshlaylik: Ali tomonidan qoʻllanilgan taktik oʻzgarishlarni oʻrganib chiqing. Oʻtgan mavsumda "Bavariya"ning yurakni qonga boʻyagan safari davomida asosiy himoyachi sifatida foydalanilgan Zamora 60 ta oʻyin oʻtkazdi, oʻrtacha 77% toʻp uzatishni amalga oshirdi va boshqa chempionliklar bilan taqqoslaganda bu koʻrsatkichlar bilan jamoaning oʻynash uslubini oʻzgartirgandek tuyuldi. Bu raqamlarni koʻrganimda esa, yangi avlodga oʻtishni taʼminlash uchun foyda koʻrilganligiga ishonaman.
Shuningdek, Schulz qoʻshilishi bilan yoshi oʻrtada boʻlgan tarkibni yaratish gʻoyasi oʻzining maqsadiga muvofiq. Statistikaga koʻra, jamoa oʻyin vaqtida oʻtkaziladigan toʻp soni boʻyicha ligada oʻrtada boʻlib, ammo yangi yoshlar bilan birga bu koʻrsatkich oʻsishga moyil. Bu esa, kelajakdagi chempionatlar uchun yaxshi negizdir.
Zlatan haqida gap ketganda, uning asosiy vakolatlarini hisobga olish kerak — ajdodlardagi kabi oʻz vaqtida toʻpni toʻxtatish va qarshi hujumlarni boshqarish. Ammo yangi avlodda, masalan, asosiy qanot hujumchisi sifatida foydalaniladigan yangi oʻyinchilar (masalan, oʻtgan mavsumda toʻpurar sifatida eʼtiborga olingan Jamarradi) koʻrsatkichlari bilan oʻlchanadigan foyda koʻproq. Ular ham yuqori darajadagi texnikaga ega boʻlib, jamoaning yangi uslubiga mos kelmoqdalar.
Oʻz vafotidagi bayramlarda jamoamizning oʻtmishga jipslanib qolmasligi kerak. Kelajakda boshqa qahramonlarni koʻrish va ularga ishlash zarur. Zlatan bilan birgalikda oʻynash mumkin boʻlardi, ammo toʻgʻri yoʻl vaqt talab qiladi.
xG > hissiyot.
bir yigit bor edi, u boshqa jamolarni eslaydi, lekin uni bavariya qilgan narsa — bu uning yuragini boshqa hech narsaga qiyinlik bilan berolmaganligi edi. mening vaqtimda... olimpiyskiy stadionida istalgan joyga oʻtirib, oʻyinni avvaliga yuqori ovozda g'iybatlashib, keyin birmuncha e'tiborsiz tomosha qilishgan. qoʻllar chayqalgan, boʻyintumorlar yigʻilgan, uyatchan qizlar qichqirgan — hammasi shunday edi. lekin ichkarida? oramizda gap shundaki, bayern faqat bir yoʻl bilan gʻalaba qozonadi — oʻzining qonuniy uslubi bilan.
eski maktabdan qolganlar uchun toʻpni qoʻllab-quvvatlash va himoyani mustahkamlash — bu nafaqat taktika, balki mehr-muhabbat edi. alining koʻrsatgan yoʻli menimcha, shu qadimiy falsafaga mos keladi: jamoani oʻzgartirish uchun vaqt kerak boʻladi, ammo uning ruhini saqlab qolish uchun esa qoʻlidan kelgancha harakat qilish lozim. 1970-yillardagi g‘alabalarni koʻrganlar eslaganingizdek, oʻsha vaqtlarda jamoa bosh murabbiyga qanchalik ishonishgani kabi... hozirgi zamonaviyroqlik bilan qoʻshilsa, xalqaro maydonlarda ham oʻsha qadriyatlarni qoʻllab-quvvatlashimiz lozim.
lekin hozirgi muammo shu: yangi avlod bilan ishlash osonmi? ularga zamborlarni oʻrgatish uchun yana ham koʻproq vaqt kerak boʻlar edi. zaten jamoada boʻlganlar bilan tanishib olish uchun ham. misol uchun, oʻtgan mavsumdagi turnirda jamoa oʻrtacha 68% toʻpga egalik qildi — bu koʻrsatkich past, lekin yangi kelganlar bilan taʼminlanishi kerak boʻlgan asos edi. agar zamborlar ham bunga qoʻshilsa, yaxshi, lekin ular endi oʻzlarini tayanch deb bilmaydilar. shuning uchun ham ihtiyom bilan gapirish kerak. chunki yangi oʻyinchilarning jismoniy va taktik imkoniyatlarini oʻz vaqtida oʻrganish ularning oʻrni boʻlmish boshqa yulduzlar bilan almashtirishga imkon beradi.
yoki boshqa qilib aytganda: oʻzining chempionlik ruhini saqlab qolish uchun jamoa oʻz vaqtini oʻyinchilarning foydasiga ishlatishi kerak. bugungi kunda Zlatanning oʻrnini boshqa texnik ustalarga boʻshatib berish oʻylanganidan koʻra osonroq. lekin uning taʼsirini yangi avlodga oʻtkazish esa — bu uzoq yillik loyihadir.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Keling, bu gapni allaqachon necha kishi aytib bo‘ldi, lekin yana bir bor ochiqchasiga gaplayman: bunday vaqtlarda jamoamizning asosiy muammosi — uning o‘tmishdagi buyuklaridan o‘ylab o‘tirmaslik, balki hozir qanday yechim topish ekanligida.
Kuzataman, oʻtgan mavsumning oʻrtalarida jamoa oʻz safida yangi oʻyinchilarni sinab koʻrdi, ammo Zamora va Schulzning qoʻshilishi bilan asosiy tarkibdagi toʻqnashuvlar aniq boʻldi. Haqiqiy vaqtni hisobga olganda, yangi kelganlarning oʻrtacha yoshi 22-23 ga toʻgʻri keladi — ular uchun bu mavsumda oʻynashning oʻzidayoq yaxshi foyda boʻlgan. Lekin ular hali ham guruhlashda va murabbiy bilan aloqada ishlashda yangi boshlovchilar kabi qiyinchiliklarni boshdan kechirmoqdalar.
Zlatan haqida gap ketganda — u qancha ajoyib boʻlmasin, uning yoʻllari yangi avlodga mos kelmasligi mumkin. Misol uchun, oʻtgan mavsumda jamoa oʻrtacha toʻpni 65 soniyada oʻtkazishga erishdi. Yangi qanotlar esa har oʻyinda oʻrtacha 45 soniya ichida toʻp uzatishga muvaffaq boʻlishdi. Bu koʻrsatkich Zlatan kabi tajribali ustalarning oʻz vaqtida toʻpni toʻxtatish qobiliyatiga mos kelmasligi mumkin.
Va eng asosiysi — mavsum davomida jamoamizga yuk tushgan vaqtlarni hisobga olish kerak. Yangi avlod oʻyinchilarining oʻrtacha jismoniy yuklanishi oʻtgan mavsumda 75% dan oshdi, bu esa ularning konservativ foydalanishini talab qildi. Agar Zlatan qoʻshilgan boʻlsagina, uning tajribasi bilan yangi oʻyinchilarning ushbu yuklarni qoplashiga vaqt kerak edi.
Demak, asosiy narsa — jamoaning oʻsishi va rivojlanishiga eʼtibor berishdir. Zlatan bilan oʻyin vaqtida toʻqnashuvlar boʻlishi mumkin, ammo uning oʻrniga boshqa texnik xususiyatlarga ega oʻyinchilarni sinab koʻrish ham foydali. Chunki vaqt oʻtgani sari, yangi qahramonlar paydo boʻladi, ularni tan olish va ularga ishonish kerak.
Nasaffan, o'zing shunchaki stol usti hisobotini o'qib chiqding — qandaydir "bankrotlik" va "stol osti" haqidagi bema'ni gaplar. Haqiqatan ham, Allaning hamkasblari kabi bo'lishni xohlagan edi, lekin olganlari bor edi — chempionat va xalqaro miqyosda g'alaba qozonish. Nima uchun shunday qattiq til bilan gapirish kerak? Qarama-qarshi tomonda turganlarimiz ekan, jamoaning hozirgi holatiga hurmat bilan qaramoq.
O'ylab ko'r: Zamora 60 ta oʻyin oʻtkazdi va oʻrtacha 77% toʻp uzatish bilan jamoani yangi taktikaga oʻtishga majbur qildi. Bu raqamlarni koʻrgandan keyin ham "bankrotlik" haqida gapirish mumkinmi? Bunday dema. Shuningdek, Schulz kabi faxriylar kelishi bilan tarkibning oʻrta yoshi balanslanadi — bu nafaqat statistikada, balki jamoaning oʻziga xosligini saqlab qolishda ham foydali. Zlatan bilan bogʻliq barcha hikoyalar yaxshi, lekin vaqt oʻtmoqda, boshqa davrning boshqa qahramonlariga e'tibor berishimiz kerak.
Yangi avlod bilan ishlash qiyinmi? Tabiiy, vaqt kerak. Oʻtgan mavsumdagi 68% toʻp egalik koʻrsatkichi past edi, lekin yangi kelganlar bilan taʼminlanishi kerak boʻlgan negizdir. Va shuni unutmang — bu mavsumda asosiy yuk yangi oʻyinchilar oʻz boʻyniga olgan edi, oʻrtacha yuklanishi 75% dan oshdi. Zlatan qoʻshilganda uning tajribasi yangi avlodga oʻtish vaqtini qisqartirardi, lekin bu oʻz navbatida yangi qiyinchiliklarni keltirib chiqarardi.
Asosiysi, jamoamiz o'sib bormoqda va rivojlanmoqda. Qadimgi afsonalarni xotirlash yaxshi, lekin ularning oʻrnini yangi qahramonlar bilan toʻldirish vaqtidir. Buning uchun vaqt kerak — vaqt va ishonch.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
O‘shanda buni ko‘rib qandaydir ichki qizarishlar keladi, o‘ziga. Zlatan maydonga tushganda nima bo‘lar edi — allaqachon o‘ylab qoldik, sababi bu tug‘rirog‘i sportdan uzoqroq, bir vaqtning o‘zida faoliyat bilan bog‘liq muammo.
Yaxshi, birinchi navbatda — jamoamizni himoyaga keltiruvchi omillarga nazar tashlamoq. Zamora va Schulzning mavsumdagi 77% to‘p uzatishi bilan qilgan ishini ko‘rganimda, bu nafaqat statistika, balki butun jamoaning o‘yin uslubiga ijobiy ta’sir ko‘rsatayotganligi ham darrov ko‘rinib turadi. Zlatanning asosiy vakolatlariga qaytsak — u jamoa taktikasini o‘z vaqtida to‘xtata olish va qarshi hujumlarni boshqarishda ajoyib edi, lekin yangi avlodda Jamarradi kabi oʻyinchilar ham shunga o‘xshash yuqori darajadagi texnikaga ega. Ularning 45 soniyada to‘p uzatishi vaqtni tejash va yangi o‘yin uslubini qo‘llab-quvvatlashga yordam beradi. Shunday qilib, yangi avlod ham foydalanuvchining o‘rnini qoplab olish imkoniyatiga ega.
Keyin esa vaqt va tajriba masalasiga kelamiz. Yangi kelganlarning o‘rtacha yoshi 22-23, va ular mavsum davomida oʻrtacha 75% jismoniy yuklanishni boshdan kechirishdi — bu boshlovchi uchun juda katta yuk. Zlatanning tajribasi yangi avlodga oʻtish vaqtini qisqartirardi, ammo bu vaqtni qisqartirishning o‘zi yangi qiyinchiliklarni keltirib chiqarardi. Chunki yangi oʻyinchilar uchun jamoadagi o‘rnlarini topish ham, murabbiy bilan ishlash ham vaqt talab qiladi.
Aytish kerakki, jamoamiz o‘sib, rivojlanmoqda — bu aslida yaxshi narsa. Ammo bu rivojlanish vaqt talab qiladi. Yangi qahramonlarga eʼtibor berishimiz kerak, chunki ular kelajakdagi gʻalabalarimiz uchun asos boʻladilar. Zlatan bilan o‘ynash mumkin edi, ammo uning oʻrnini boshqa texnik ustalarga boʻshatib berish osonroq bo‘lardi.
Shunday ekan, jamoamiz uchun vaqt o‘tkazish asosiy vazifa bo‘lishi kerak. Chunki vaqt va ishonch bilan yangi avlod ham yuqori darajadagi oʻyin koʻrsatishiga va chempionlik uchun kurashishga tayyor boʻladi. Va bu — asosiy gʻoya!
Bu lotereya, futbol emas.
Eshitganimda tanamning ichi qaynab ketdi, birinchi payt. Zlatan shunday bir oʻyinchi ediki, uning ismini eshitganingizda darhol koʻzlaringiz oldida "Bavariya"ning oʻziga xos imzosiga aylanib qolgan qoʻpol chirogʻini koʻrasiz — toʻpni toʻxtatib, orqasiga oʻtirib, vaqtni oʻylab, keyin esa chigʻillagan toʻpni darvozaga joʻnatish... Dushanba oqshomlari oʻyindan soʻng stadiondan chiqib ketayotganingda oʻrtoqlar bilan qoʻl siqishib, "Bu Zlatan edi, boshqa hech kim boʻlolmaydi", deb kelgan edik.
Aytmoqchimanki, uning hozirgi jamoamizga qoʻshilishi mumkinligi haqidagi savolni eshitib, birinchi reaksiyam nima boʻldi? Oʻzimni qoʻlida stakan bilan boshqa oʻyinchini tomosha qilyotgandek his qildim — yurak urishi biroz koʻtarildi, ammo ayni paytda barcha narsani hisobga olish kerakligini ham bilardim. Ana shu ikki hisiyot oʻrtasida qolib, statistikalarni yodga olishimga toʻgʻri keldi.
Zamora va Schulzning oʻtgan mavsumdagi 77% toʻp uzatish koʻrsatkichi — bu jamoamiz uchun mana shunday 60 oʻyinlik bosqich boʻlib chiqdi. Yangi uslubni joriy qilishning oʻzidayoq, yangi avlodning asosiy ramzlariga aylanish uchun vaqt kerakligini tushuntiradi. Zlatan bilan oʻyin vaqtida toʻqnashuv boʻlishi mumkin edi, ammo uning tajribasi yangi oʻyinchilar uchun oʻtish davrini qisqartirardi. Buning ustiga, oʻtgan mavsumda yangi kelganlarning oʻrtacha yoshi 22-23 boʻlganda ularning jismoniy yuklanishi 75% dan oshdi — bu boshlovchi sifatida zoʻr sinov edi, ular uchun yangi taktikani oʻzlashtirish ham qoʻshimcha vaqt talab qildi.
Shuningdek, Jamarradi kabi oʻyinchilar oʻrtacha 45 soniyada toʻp uzatishi vaqtni tejash va yangi oʻyin uslubini qoʻllab-quvvatlashda asosiy omil boʻldi. Zlatan kabi ustalar uchun bu koʻrsatkich vaqt oʻtgani sari oʻziga xos qoʻpol uslubga aylanib qolgan edi. Demak, asosiy masala shundaki: vaqt oʻtmoqda, yangi qahramonlar yetishib chiqmoqda, lekin ularning oʻsishi uchun vaqt va ishonch kerak — buning uchun ham Zlatan bilan oʻyin vaqtida toʻqnashuvlar boʻlishi mumkin edi, ammo uning oʻrnini boshqa texnik ustalarga boʻshatib berish ham asosiy gʻoyadir.
Yuragimni eshitaman, uni xotirlash mening uchun oson emas. Ammo vaqt oʻtmoqda, jamoamiz yangi yoʻnalishda rivojlanmoqda, va bu vaqtni toʻgʻri boshqarishimiz kerak. Chunki vaqt oʻtgani sari yangi qahramonlar yetishib chiqadi, ularni tan olish va ularga ishonish esa jamoamizning kelajagi uchun asosiy omil boʻlad.
xG > hissiyot.