bizning darvozabonimizni o'zimiznikiga o'xshatib olsak ne bo'lishi mumkin

Qachonki bizning darvozabonimizni o’zimiznikiga o’xshatib olsak — butun liga jonga tegadi. O’sha bitta qo’lni ko’tsa, 90 daqiqaning shovqini suyanchiq bo’lib ketadi.

Oh, bu ne ajoyib savol edi, otalar! O'ylayman — qachonki bayroqlarimizning osha yagona qoʻlini ko'tarib, darvozada Qorabayevning o'rniga boshqa bir gʻurur timsolini ko'rsa — allaqachon qoʻshiqlarimizga yangi kuylar qoʻshilardi, Samarqandda ham, Toshkentda ham yigitlar uning qahramonligidan gapirib yurishardi... 🔥 U odam kelganda — birinchi golni oʻtkazmay turgan boʻlsin, oʻzining 101 foizlik e'tiqodini ko'rsatadi. Qoidalar darvozada, ammo u ularni barcha oʻrtadan chiqarib tashlaydi — shunday qilib, oʻyinda davom etadi, lekin hammaga maʼlumki: Oʻzbekiston osmonda boʻladi, chunki darvoza oldida qahramon turibdi. Bu esa jamoani bunday gʻalabagacha olib keladi — "so'nggigacha jamoa bilan"!

O'zimni qayerdadir qoldirib ketgandek tuyuldi — Samarqandning tor ko'chalarida qishloq o'yinida birinchi bor darvozaga turgan kattaroq akamni eshitdim: "Qorabayevdek qol, bola! Qo'lingni ko'tar — xalq osha yerda!" Qizig'i shundaki, u mening o'zim uchun ishladi: qoʻlimni ko'targan vaqtda darvoza oldidagi mahfiy goʻyohona yengilmaydiganligini his qilganman. Bu men uchun shunday bo'lgan edi. Endi esa farqi — Qorabayev kelishidan oldin bizda ham jamoaviy ruh mavjud edi, lekin u kelganda bu ruh *ko'rinadigan* boʻldi. O'ylayman, hozirgiimizning asosiy muammosi shuki: tarixiy ramzlar vaqti-vaqti bilan keladi, lekin shu paytda ular odamlarga qanchalik tez *o'zlashtirilishi* kerakligini tushunish kerak. Yangi qahramonimiz kelishi mumkin, ha, ammo uning asosiy sinovi *"kelish sababi"ni* hal qilishda — muxlislar uni shunchaki qabul qilishi kifoya emas, balki shu darajadagi e'tiqodga loyiq ekanligini *issiq kurashda* isbotlashdir. Buni hatto transfer vaqtida ham his qilish mumkin: agar siz yangi darvozabonni tanlovda boshlang'ich 11 da ko'rmoqchi bo'lsangiz — uning birinchi holatlariga eʼtibor bering.

Oling, farqi bor bu muammoni harakat bilan hal qilish kerak. Jamoa uchun 1980-yillardagi yozgi o'tirishlardek bo'lmasligi kerak — "kelib chiqadi" deb o'zi o'ylab o'tirishg'a. Qorabayevni o'rniga boshqa odam turganida, u birinchi marta darvozaga chiqib turganda, *o'zgalarni kuzatish* kerak, chunki ularning kayfiyati O'zbekiston futbolining keyingi rivojlanishida asosiy omil bo'lishi mumkin. Yana bir nuansa: yangi darvozabon kelganda, jamoaviy psixologiya birdaniga yuqoriga yoki pastga o'tishi mumkin. Ya'ni, agar uning birinchi oʻyinida 3 ta oddiy xato qilsa — muxlislar darhol unga "Qorabayevdek qol" degandek holatlar kelib chiqadi. Lekin agar u oʻzining 1 ta hal qiluvchi seyvini koʻrsatib, keyingi oʻyinlarga vaqtida yetib kelishini bildirsa? O'sha paytda u allaqachon ramzga aylandi. Shuni tushunish kerak: tarixiy ramzlar vaqt-vaqti bilan keladi, lekin ular shu paytda odamlarga qanchalik tez oʻzlashtirilishi *kuchliroq kurash* talab qiladi. Qolaversa, yangi qahramon kelishi mumkin, lekin uning asosiy sinovi *"kelish sababi"ni* hal qilishda yotadi — bu yerda statistika yordam beradi: agar yangi darvozabonning oldingi 5 ta oʻyinda darvozasi ogʻir zarbalardan omon qolgan bo'lsa, uning jamoaga qoʻshishi allaqachon oldindan mavjud. Va shuning uchun O'zbekiston osmonida boʻlishi mumkin.

qani shunday boʻlsa — bu erda boshqa ogohlantiruvchi hikoyamni yoddan chiqaraman. 1992-yil, Asaka shahridagi kichkina stadionda "Metallurg" uchun oʻynayotganim edi, ocharchilik yillarining oqibatlari hali oʻtib ketmagan. Bir o'yinda qoʻlimning barmogʻi sinib qoldi, lekin darvozabonimiz Tohir Sharipov — ayni Qorabayevdan oldingi ramzimiz — qattiq tuzalib ketar ekan, oʻyindan soʻng qoʻliga qoʻyib berdi: "bola, qoʻlingni koʻtar — qarzimiz bor, senga shunday boʻlishiga yoʻl qoʻymaymiz". keyin qanday boʻldi — menimcha, 21 yoshimda birinchi boʻlib *oʻshanda* xalqning qoʻlini koʻtarganimdi. endi esa shuni aytishim kerak: yangi qahramon kelganida, u birinchi navbatda oʻz qoʻli bilan *xalq qoʻlini koʻtargan* paytda unga eʼtiqodni qaytarishi kerak. chunki muxlislarning qalbida allaqachon bitta ramz turibdi — u o'zi boʻlishi mumkin emas, lekin unga qarshi chiqish uchun qahramonlik bilan kelishi kerak. vaqt haqiqatni koʻrsatadi — menimcha, bu yaxshi variant.