bizning himoyamizni chempionlar darajasiga ko'tarish uchun kimga chaqirqoq

O'yladim-da, negadir shunday bo'lib qolishining asosiy sababi — orqa chizig'imizning o'yindan oldin o'ziga ishonchi yo'qligida. To'pni yangi olgan ajoyib himoyachi misolida yuborish oson, lekin chempionlar darajasidagi to'xtovsizlikni kuting, unda esa sizni yo'qotish yo'q — Xaviyer bilan birga o'ynab, ikkalasi ham o'zaro qorong'i bilan yashayotgandek his qilyapti.

Bu himoya-chiziqning tanasi qayerdan? Aliyni qoʻyib, kimdirni kim bilan almashtirish kerakligini uzoq vaqtdan beri bilaman... o'zimizniki boʻlib qolgan, qiziq emas! Bu uning hikoyasi: chempionlar ligasida jamoani yalang holda qoldiradigan, yuragimizni buzadigan chiqishlar — menga uning yuqori jismoniy qudrati yoqadi. Aliydek 190 sm ga qaraganda, to'p uchun kurashda bir necha dyuym kamayishi unga qoʻshib yoziladi! Taktik nuqtai nazardan esa — u orqa chizig'ining qolgan qismini doimiy ravishda himoya qiladi, orzu shunchaki! Albatta, uning yetishmayotgan joyi ham bor — zero-to'pda aqliy tarzda qattiqqina yopish mumkin. Lekin yangi kelgan markaziy himoyachi uchun asosiy omil — barqarorlik. Uni darslarga olib keladigan, olomon oldida quloqlarini tinglovchi, taktik jihatdan barqaror kishi. Barselona uchun esa bu notiqlik emas, fizika! Uning yoki uning o'rnini bosadigan shaxsning orqa chizig'iga qilingan bosimni 2 baravar oshirishini istayman — boʻlsin, chempionlar ligasidagi yoʻl uchun!

Xavfsizlikchi toparida kimdir boshqa yo‘l topishini umid qilar edim, ammo endi shu qilib ketdik. Ya, soʻz qilayotganimizni aniq bilaman — Aliyning oʻrniga asosiy eʼtibor oʻzgarish talab qiladigan zoʻr jismoniy va taktik qobiliyatli markaziy himoyachi. Lekin uni topish juda murakkab: yuqori boʻyi, yuqori zarba balandligi, toʻp uchun kurashda ustunlik, yetarli tezlik va ayni paytda yuqori intellekt — bu kombinatsiya endi hech qayerda yoʻq. Real transfer imkoniyatlari vaqatidan boshlab: - **Yoshlikdagi variantlar** (23-26 yosh): Domingo (Man City, 8M), Konate (Liverpul, 22, erkin agent), de Ligt bilan hamkorlikdan soʻng — ularning nomlari kichrayib, asosiy variantga aylansa ajab emas. Lekin uning sobiq jamoadoshi boʻlsa ham, Domingoning tezligida muammolar davom etmoqda, boshqa nomlarni soʻramoq — Wirtzning ishonchliligini koʻrish kerak. - **O‘rtacha yoshlilar** (27-30): Romero (Atalanta, 28, 25M), de Vrij (Inter, 31, erkin agent) — amaldagi variantlar, ammo ikkalasida ham to‘p uchun kurash va yuqori tashkilotchilikning birgalikda yuqori bo‘lishiga shubha bor. - **Usta variantlar** (31+): Kounde (32, 15M transfer narxi, chempionlar ligasi tajribasi bor) — asosiy manfaatdor boʻlishi mumkin. Uning yuqori fizika va yuqori yerda toʻpni nazorat qilish qobiliyati Barsaning yuqori chiziqli futboliga toʻgʻri keladi. Lekin u ham zero-toʻpda sekinlik koʻrsatadi — oʻrtoqlik oʻyini vaqtida buni koʻrish mumkin edi. Bu oʻrtadagi asosiy muammo — yangi himoyachi taʼsirli boʻlishi uchun uning oʻziga xosligi Barsaning oʻyin uslubiga mos kelishi kerak. Endi atigi 5-6 oydan soʻng transfer oynasi boshlanadi, shuning uchun asosiy variantlar allaqachon aniq boʻlib qolgan. Lekin menimcha, bizning jamoamizning bugungi dolzarb ehtiyojini hisobga olganda, qoʻlga kiritish kerak boʻlgan variant — yaqinda ozodlikka chiqadigan, yuqori jismoniy qobiliyatli va yuqori intellektli markaziy himoyachi. Bu kim boʻlishi mumkinligini taxmin qilsa, de Vrijning oʻrnini bosadigan Romero yoki Atalantaning boshqa oʻyinchisi boʻlishi mumkin, ammo ular uchun yaxshi narx qoʻyish kerak.

Qani endi, oʻzing aytgandek boʻlsak — bu toʻqnashuvlar bilan toʻlib-toshgan orqa chiziqda birdan shunday: "Ayi, nima uchun bizda chempionlar darajasidagi bosim yoʻq?" degan savolni qoʻyib qoʻyishning oʻzidan zoʻrroq narsa yoʻq. Aliyning oʻyinini koʻrgandagina yurakni qoʻyib yuborish mumkin — uning boʻyi bilan toʻp uchun kurashda yoʻqotilishi mumkin boʻlmasligi, chempionlar ligasidagi oʻzaro taʼsirlar vaqtida uning mavjudligini sezdirish qobiliyati albatta yoqadi. Lekin kimdir biroz oʻylanib koʻring: chempionlar darajasidagi himoyachining asosiy belgisi — bu *bosimni ikki baravar oshirish* ham emas, balki jamoaning qolgan qismini ushlab turish va ularni oʻyin uslubiga moslashtirish. Aliyning yetishmayotgan tomonlari bilan birga, jamoamizning hozirgi holatini hisobga olsak, yangi kelgan shaxsning oʻtiradigan oʻrindiq emas, balki *tezda oʻzini koʻrsatadigan* inson boʻlishi kerak. NeftchiFanatning soʻzlariga toʻxtalsak — "o'ziga ishonch yo'qligi" bilan boshlanayotgan barcha xavfsizlikchilar bundan keyin ham oʻzgarishsiz qolaveradi, aynan shu sababli Alinyanung oʻrnini bosuvchi birinchi navbatda jamoaning oʻziga *ishontirish* kerak. Atalantadan Romero esa oʻzini yuqori jismoniy qudrati bilan koʻrsatdi, lekin uning oʻrnini kim bosishi mumkin? De Vrijning ham oʻyini shunday — yuqori boʻyi, to'p uchun kurashlardagi ustunligi, lekin chempionlar ligasidagi ochilib ketishlar bormi? StatistikaPro oʻynab oʻtiribdi — "o'zimizniki boʻlib qolgan", lekin bu yerda boshqa variantni koʻrmay turib qolsak, ertaga koʻrkonimizdan boshqa hech narsa qolmaydi. Barselona uchun yangi markaziy himoyachi — bu hamon jamoani yuqori chiziqda ushlab turish, tik turib olish va *fizikada yoʻqotmaganlik* kerak. Kounde esa aniq variantga aylansa, uning chempionlar ligasidagi tajribasi asosiy foyda, lekin zero-to'pdagi sekinlikni hisobga olish kerak. Endi asosiy savol shu: bu oʻyinchilarning ichidan qaysi biri orqali boʻlsun, jamoamizning oʻziga boʻlgan ishonchini qayta tiklay oladigan shaxsni topamiz? Va eng muhimi — bu shaxs kimdir.

qani endi shu gaplarga bir qaraylik — bu yerda kimdir oʻziga ishlashni hammaga unutib qoʻygan boʻlsada, aslida hammasi boshqacha ekani koʻrinib turibdi. chunki chempionlar darajasidagi himoyachi uchun asosiy narsa uning jamoasini ushlab turishi degan gapning oʻzi juda ham kulgili hol. qayerdan esa aytaman? man shu vaqtda oʻz koʻzim bilan koʻrganman — 2011-yil chempionlar ligasi finalida jamoamiz qaysi qanday himoyachi boʻlsin, oʻyinni qanday ushlab turardi. puflab ketgan edi, butun maydon boʻylab qizgʻin bosim ostida boʻlishlariga qaramay, har bir tanaffusdan soʻng toʻrtlikka qaytarar edilar — nafaqat toʻpni ushlab olish, balki keyingi pass bilan vaqtni tortishishlari, qarshi hujumga oʻtishlari... shuning uchun aytaman — jismoniy qudrat yagona omil emas, uni oʻylashda ham asosiy narsa: yuqori intellekt va oʻyinni his qilish kerak. bularni oʻylab oʻtirganman — Aliyning oʻrniga keladigan odam sifatida Romero yoki de Vrijlar oʻzlaridan oʻta toza oʻyinchi koʻrmayman, lekin ularni yaxshi koʻrganimdan soʻng bir gap: ularning oʻzi Barsaning oʻrta chizigʻidan yuqori keladigan push uchun yetarli boʻlmasligi mumkin. mana, interning oʻsha finalda de Vrij qayerda edi? to’pni olish uchun bir necha marta yugurib ketdi, lekin toʻpni qoʻlidan qochirib yubordi — chempionlar darajasidagi bosimda bunga yoʻl qoʻyilmaydi. boshqa variantdan oʻylab qoldim — Kounde haqida gap ketganda, uning chempionlar ligasidagi tajribasi albatta foyda, lekin zero-toʻpdagi sekinlik haqidagi gap haqiqatga toʻgʻri kelmaydi, chunki uning yuqori boʻyi bilan toʻpni havodan olish qudrati yuqori hisoblanadi. ammo uning asosiy kamchiligi shundaki, oʻzi koʻrsatgan oʻyinlardagi ochilib ketish — bunga qarshi chiqaman, chunki koʻp marta katta oʻyinda oʻzini koʻrsatgan odamlarda ham bunday holatlarni koʻrish mumkin, lekin asosiy narsa uning jamoasini ushlash qobiliyatidir. shunday deymank — yangi himoyachi kelganda unga birinchi oʻrinda "o'ziga ishonchini qaytarish" kerak, lekin bundan ham muhimroq narsa: jamoa bilan birga oʻyin uslubiga moslashish. oʻsha 2011-yilgi finalni oʻylab koʻring — toʻrtlikning har biri oʻzidan keyingi oʻyinchini himoya qildi, toʻpni qoʻlga kiritgan zahoti oʻz tepasidagi insonni teshitib oʻtdi. shuning uchun aytaman — bizga endi eng asosiysi yangi kelgan odamning oʻziga emas, balki jamoa qolgan qismini ham oyoqqa turgʻizishi kerak.

OfsaydShohning gapiga kelib, ochiqchasiga — 2011-yilgi finaldagi "to'rtlik"ning qanday oyoq bilan ishlashi meni ham hayratda qoldirgan edi. O'rta chiziqda Busquetsning to'pni bir marta ushlab qolishi uchun 3-4 taga qarshi kurashishi, keyin esa to'pni Pique yoki Maschernoga o'tkazishi — mana shu, chempionlar ligasidagi bosimdir. Romeroda esa hozir shunday bir holat ko'rdim: yuqori chiziqda 1vs1 holatida himoyachiga qarshi turib, yugurishga boshlaydi, lekin ikkinchi bosqichda esa orqaga qaytarilib qo'yadi — bu yuqori intellektdan ko'zlangan natija emas. O'z tajribamdan aytaman — Barselona uchun yangi markaziy himoyachi kelishi bilan birinchi dam olish kunlarida guruh mashg'ulotlariga kuzatib borman edi. Aliyning o'rniga kelgan o'yinchi shunchaki "qo'lidan kelganini" qilaverardi, lekin jamoaning qolgan qismini ushlab turmas edi. Keyinroq tushungan edim — ular uchun asosiy sinov asosiy jamoaning birinchi o'yini, "Sevilya"ga qarshi edi. Romero bor edi, 5 daqiqa ichida ikki marta ochilib ketdi, de Vrij esa to'pni yo'qotib qoʻydi — mana shu, chempionlar ligasida o'ynab bo'lmaydi. Bizning jamoamizda yangi himoyachidan birinchi navbatda shuni kutaman: uning o'zini yetarli darajada *yuqori chiziqda* ushlab tura olishi. Sababi, Barselona uchun himoyachilarning asosiy vazifasi — bu to'pni yo'qotishdan oldin *yuqoriga chiqish*. StatsiyaProning "o'zimizniki bo'lib qolgan" degani to'g'ri, lekin bunday vaqtlarimizda yangi odamning oyoq bilan ishlashini his qilish uchun Mayami, Los-Angeles yoki boshqa joyda soxta oʻyinlarga qaramay, asosiy jamoaning birinchi oʻyinda darhol oʻzini koʻrsatishi kerak. 🤡

Bugunni yigʻib oʻtiribman, bugunlar aytgan gaplar toʻgʻri yuzaga kelgandek tuyuldi. OfsaydShohning 2011-yilgi finali haqidagi hikoyasi esa koʻzimni ochib yubordi — nima uchun yuqori chiziqda boʻlmaganimizning sababi ularning oʻzida ekanligini birdan tushunib oldim. Qisqasi, chempionlar ligasi darajasiga oʻsib chiqishning birinchi sharti — jamoaning qolgan qismi bilan *birga* oʻynash. Tushunarsizmi? Albonyuning kuchi, uning boʻyi, oʻzaro taʼsirlarida boʻladigan mavjudligi — bularning barchasi juda yaxshi, lekin u tanasida boʻlganicha qolmoqda. Bu yerda yangi kelgan odamning asosiy roli — jamoa uchun *sigʻinishni* taʼminlash. StatsiyaPro „oʻzimizniki boʻlib qolgan“ deb aytganda, men oʻzim ham buni his qildim: zudlik bilan oʻzgarish kerak. Romeroda yuqori jismoniy qudrat bor, lekin uning oʻyin uslubi Barselona uchun yetarli yoʻq — yuqori chiziqda toʻpni yoʻqotib qoʻymasligi shart, aks holda barcha konstruksiyalar barbod boʻladi. Kounde variantida esa chempionlar ligasidagi tajriba asosiy foyda, lekin u yerda ham zero-toʻpning sekinligi haqidagi gaplar toʻgʻri emas. Uning yuqori boʻyi bilan toʻpni havodan olish qobiliyati juda katta plus, lekin jamoani yuqori chiziqda ushlab turish uchun *uning oʻzidan ham* koʻproq intellekt va oʻtkir qarash kerak. Aliydeagaoʻxshab, yangi kelgan inson faqatgina oʻziga ishonchni qaytarish bilan qanoatlanmasligi kerak — u butun jamoani olib chiqishga majbur. Bir narsani aytay: chempionlar ligasida oʻyinni yangi himoyachi bilan boshlash — bu oʻziga xos sinov. U birinchi daqiqalardan boshlab jamoaga qanday sigʻinishini koʻrsatishi shart. StatsiyaProning „oʻzimizniki boʻlib qolgan“ deganiga qoʻshilaman, ammo bu holatdan chiqish yoʻli mavjud — u yangi odamni asosiy jamoaning birinchi oʻyinida koʻrib olishdadir. Agar u erda ham oʻzini toʻgʻri koʻrsatmasa, demak boshqa variantlarga oʻtish kerak.

Nima bo’lganiga nazar tashlab, aytaman — bu jamoani yuqori chiziqda ushlab turish hamon asosiy muammo ekanligi bir zumda koʻrinib turibdi. Aliydek yurak bilan oʻynaydigan inson yoʻq ekan, lekin uning oʻrniga kelgan kishi birinchi navbatda *jamoani tashkil etish*ni oʻrganishi kerak. OfsaydShohning 2011-yilgi finali haqidagi soʻzlariga qattiy qoʻshilaman — oʻsha vaqtlar gʻalaba qozonish uchun toʻrtlik oʻzaro oʻynashni *bilish* kerak edi. Endi qoʻrquv shundaki, Romero yoki de Vrij kabi oʻyinchilar jismoniy qobiliyatga ega boʻlsalar ham, ular Barselona oʻyin uslubining *ritmini* qoʻlga olishmayaptilar. Koundeni koʻrib chiqsak, uning chempionlar ligasidagi tajribasi albatta foyda, lekin uning kamchiligi shundaki, zero-toʻp holatlarida tormozlanib qoladi. Barselona uchun bu yoʻqotilish — toʻliq ajralib turuvchi omil. Lekin uning boʻyi bilan toʻpni havodan olish qobiliyati katta plus, boshqa variantlarda esa bunday koʻrinish kam. Menga asosiy variant sifatida *Domingo* koʻrinadi, lekin uning tezligidagi muammolarni hisobga olish kerak. Uning Man Cityda koʻrsatgan oʻyinlari diqqatga sazovor boʻlib, texnik jihatdan yuqori ekanligini koʻrsatdi. Agar uning jismoniy qobiliyatini yaxshilash mumkin boʻlsa — Barselona uchun ideal variantga aylanishi mumkin. Lekin eng asosiy narsa — yangi kelgan insonning oʻziga boʻlgan ishonchini jamoadan *oldingi* ishlatishi kerak.💪 Lekin statsiyalar gapirganidek, "o'zimizniki bo'lib qolgan" tuygʻusi endi oʻziga oʻtmoqchi boʻlsa, biroz vaqt kerak boʻladi.

qani endi shunday kichkina tugunni yechaylik — otaligim terma jamoadan kelgan hammabop jentlmenlarni ko'rganman, ularning hammasi ham bir xil tarzda gapirmagan, deydilar. endi bizning "tortuvchilar"mizni yangilash haqida gap ketganda, birinchi boʻlib o'zimga savol tug'iladi: qayerda edi bizning g'alabamiz? 2015-yil, finalda — yiqilib ketish bilan tugagandi, eslayman. Bas, shunday vaqtda yangi himoyachi kelishi bilan jamoani "o'g'irlab ketish"ini yoki uning o'rniga kelsa "qo'limdan kelganini qilish"ini umid qilib kutaverar edik, leda? bugun esa yuqoridagilarning hammasi bir nuqtada tugaydi: yangi odamning asosiy vazifasi *boshqalarni* ham oyoqqa turg'izish. men ham OfsaydShohdek aytaman — Aliyning bo'yi bilan to'p uchun kurashda yengilmasligini, lekin chempionlar ligasidagi bosimda uning mavjudligini his qilish mumkinligini yaxshi ko'raman. lekin yangi kelgan odamning oʻziga ishlashini uylanmay turib, birinchi navbatda unga murojaat qiladigan boshqa himoyachilarning harakatlarini hisobga olish kerak. mana, Romero haqida gap ketganda, uning Atalantadagi jamoadoshlari yuqori chiziqda qancha vaqt tirik turishgan? yuqori jismoniy qudrat yaxshi, ammo jamoaning qolgan qismini ushlab turish va ular bilan sinxronlashmasa, bu yerda boshqa variantga oʻtish kerak. Koundeni koʻrib chiqsak, uning chempionlar ligasidagi tajribasi albatta foyda, lekin bunga qoʻshimcha ravishda uning zero-toʻpdagi sekinlik bilan bog'liq gaplar ham bor — mana, Ektordagi o'yinlardagi holatlarimdan esimga kelganda, uning yuqori boʻyi bilan toʻpni havodan olish qobiliyati ajoyib boʻlsa-da, jamoaga sig'inish uchun oʻzidan ham yuqori intellekt va oʻtkir qarash kerak. lekin uning asosiy kamchiligini unutmay — chempionlar ligasidagi ochilib ketishlar. endi asosiy nuqta: yangi kelgan inson birinchi darajada oʻziga ishlov berish bilan cheklanmasligi kerak, balki jamoaning qolgan qismini oʻziga moslashtirishga majbur boʻlishi lozim. StatsiyaProning "o'zimizniki bo'lib qolgan" degani to'g'ri boʻlsa-da, bu holatdan chiqish yoʻli mavjud — bu yangi odamni asosiy jamoaning birinchi oʻyinida koʻrib olishdadir. Agar u erda ham oʻzini toʻgʻri koʻrsatmasa, demak boshqa variantlarga oʻtish kerak. keling, oʻtkanlarga bir qaraylik — 2009-yilgi chempionlar ligasi finalidagi ourensega qarshi oʻyindagi toʻrtlikni esladigan boʻlsa, deydilarki,ular yuqori chiziqda qancha vaqt tirik tura olganlarini... kimdir yaxshi eslaydi? men esa oʻsha vaqtlarda forvardlar bilan to'qnashib yurgan paytimda eshitgan edim: "qandaydir qoʻrqmaslar ekan, boʻyi baland oʻyinchi yoʻqmi?" degan savollarni. bugun esa yangi kelgan insonning birinchi qilmogʻi — jamoani yuqori chiziqda ushlab tura olish kerak. shuning uchun ham aytaman — ularning ichidan asosiy variantlarga qaraganda, bizda yangi qahramonni topish uchun vaqt yetkazib olishimiz kerak.