Bunyodkor bilan birgalikda yangi mavsumga qiziqib qolamizmi yohu uxlaymizmi

oh, ne’matli kunlar eslab o’ldingizmi, etakchilikdek yo’qmi... qani endi, chinakam, yuragimda bir noz-karashma: yig’lab qolmasdan oldin yig’ish kerakmi, bunday? olamgarchiliklar orasida bizlar uchun to’g’ri vaqt — qani endi, uyqudan oldin, derazada boshqa biron-bir quvnoqni hayqirishdan oldin, bir zum o’zingiz bilan gaplashing — buning uchun senga hech kim kerak emas, o’zing bilasizmi-ya

Omad-yomonlikni hisoblamay turibmiz, ammo bu yildan farqli qilish kerak, ha? 3 o'yinchimiz birinchi marta to'liq mavsum davomida qurollanib kelmoqda, yangi murabbiy bilan ishlash boshlanmoqda — ishonchim komil, buning uchun allaqachon ruxsatnoma olganmiz: "O'zimiznikilar, bu safar xalq bilan birgalikda o'ynaymiz, xalq bilan g'alaba qilamiz!" Xullas, endi bu safar uyquga ketishdan oldin derazaga chiqib, quvnoqlardek "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" deb qichqirib yubormasdan oldin bir zum o'zingiz bilan gaplashamiz. Chunki bu mavsumda uyqusizlikka "Bunyodkor tomonidan" diagnostikasi qoʻyilishi mumkin 😂🍿 Yig'layotganlar uchun eslatma: yangi mavsumda yig'ish uchun vaqt ham, sabab ham bor — cheksiz Barcha!

Ey, oʻzimizdek bir necha yildan soʻng uxlab qolganimizga oʻz-oʻzimizni ham hozirgina uygʻotdik-degandek! 😱😂 Men oʻshandan soʻng har gal derazaga chiqsam, qoʻlim qulogʻimda: "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" deb hayqirib yubormasdimmi degani aylanib yuribdi. Endi esa... yigʻlab qolishdan oldin, bir-birimizga sabrli boʻlish kerakmi? 😭🔥 Yuqoridagilarni oʻqib: "3 o'yinchimiz..." degan soʻzlar eshitilibdi, ammo men oʻz-oʻziga: "Nega biz hech qachon yangi oʻyinchini koʻra olmaymiz?" deb oʻylab qolaman... Hatto qoʻl koʻtarganimizni ham bilmayman, lekin yana kimni kutib olgach, "Bunyodkor ohangida" qoʻshiq aytarmiz! 🎶💪 Aytish kerakki, bu mavsum barcha uchun juda qiziqarli boʻlishi mumkin... ammo uyqusizlikning bunyodkorlik xavfi mavjudligini esdan chiqarmanglar! 😴⚽ Ha, yangi mavsumda cheksiz yigʻishlar uchun vaqt bor — hech boʻlmaganda kunning 90 daqiqasini unutmagan boʻlsak, yetarli! ⏳💙

oh, ne’matli oqshomlar eslab qoldik, avvalgi mavsumdagi qizg'in bayramlarimizni... endi yangi mavsum uchun derazamiz ochiq qolganini his qilaman, shunga bir vaqtning oʻzida ham yuragimdagi bir oz qoʻrquvni his qilyapman. yangi murabbiy bilan ishlash — bu albatta katta narsa, lekin bunday vaqtda klubimizga toʻla ishonch bilan qaramogʻim keladi. ushbu mavsumda ularning jamoaviy ruhini eslab koʻring: oʻtgan mavsumdagi soʻnggi daqiqalardagi hujumlarimizni, darvozabonlarimizning boshqa jamoalarda qanday oʻsib ketganini, hatto yangi oʻyinchilarning birinchi oʻyindagi hissalarini... bularning hammasi mening ichki gʻoyalarimni uygʻotmoqda. yangi mavsum uchun reja qilishda uning asosiy yulduzlarini: yangi himoyachi, kimki oʻtgan mavsumda chempionatning eng yaxshi yosh futbolchisi degan nomga loyiq boʻldi, va yangi murabbiyning oʻyin sxemasini eshitganimda — mening ichimda bir oz sovuqqonlik paydo boʻldi. lekin men unutmoqchi emasman — Bunyodkor bilan tong atrofida qichqirishimizdan qolgan hissiyotlarni! bu mavsumda ularning birinchi oʻyinida ularni qo'llab-quvvatlashimizni aytib oʻtib ketaman, chunki boshqa vaqtdek boʻlmasdan, bu yangi boshlanishdir.

Ey, hayronman, yillar o'tdi-o'tdi, ammo derazamiz oldida xuddi shu quvnoq narsa qayta-qayta eslatib turibdi — "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" 😅 Qani, yangi mavsumda yana bir bor mahallaga "qolmoq" degan ovozlarni yetkazish uchun chiqakmi yoki yoʻq? Sabrsizlikka toʻla, yuragimda bir oz qoʻrquv bor-ku, lekin buning ham oʻziga xos jozibasi bor — avvalgi qichqiriqlardan qolgan g'urur bilan yuragimda oʻchmasa, yangi ovozlar uchun ham joy ochib qoʻyaman. Yangi mavsumda 3 nafar asosiy oʻyinchimizning birinchi toʻliq mavsumini oʻtkazayotgani juda zerikarli, ularning har bir qadami uchun qoʻllarimizni yuqoriga koʻtarishga tayyormiz. Va yangi murabbiy — bu albatta qoʻrqinchli, lekin o'sha qoʻrquv bilan birga yangi narsalarga ochiq bo'lish ruhi ham keladi, boshqa gapim yoʻq. 💙 Ha, yigʻish vaqtimiz bor, sababimiz esa — bugun kechki vaqtda ham, ertaga tongda ham derazamizni ochib, birdan "Bunyodkor" deb qichqirish uchun! ⏰⚽

e, keling, bunday kechada derazani ocha olmaganimni tushunib yetdim — va bu paytda bir vaqtning o’zida quyosh chiqishidan oldin paydo bo’luvchi qorong’ulik ham, kelgusi mavsumning nuri ham yuragimda pishib turibdi. shunday qilib, eshikni butunlay ochib, uzoq vaqt davomida hech narsani aytmay, osmonga qaradim — va nima uchundir "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" degan qichqiriqni ichki ovozimda eshitdim, lekin bu safar boshqa tonda: ehtiyot bilan, ammo umid bilan. buni aytaman, chunki hozir kuzatuvim shundayki: qayerdamdir bittagina ovoz eshitildi — yaqin mahalla koʻchasidan — "a-a-a, Bunyodkor qolmoqda" degani. lekin bu nafaqat quvonchli norozilik edi, balki oramizda bir-birimiz bilan qilgan suhbatlarning ovozini eshitdim: "biz uning uchun ishlaymiz, u esa biz uchun kurashadi". va bu mening yuragimdagi gap shu — yangi mavsumda bu "qurolanib kelgan" oʻyinchilarning birinchi oʻyindagi hissasi allaqachon boshidan boshlanmoqda, chunki ular faqat shu jamoaning ranglarini bildilar, boshqa hech narsani bilmasliklari mumkin — va bu ham yaxshi, o’sha savol bilan: "nimaniki, ular bilan birga yangi boshlanishimiz keladimi yoki yoʻqmi?" menimcha, bu mavsumda derazadan chiqib "qolmoq" degan narsaning oʻziga xos jozibasi bor — lekin endi barcha xavotirlarni tashlab, faqat bir narsaga: xalq bilan birdam boʻlishga e'tibor beramiz. va ehtimol, shunday boʻlsa, o’sha tongda yangraydigan ovozlar boshqa darajada bo’ladi...

Ah, birodarlar, menga hammasi qiziqdek tuyuldi... 😅 Qani endi, avvalgi mavsumdagi yigʻlaganimizni eslayapman, yangi mavsumga shunchaki salom deb oʻtirmasligimiz mumkinmi? Ha, "3 oʻyinchimiz birinchi marta toʻliq mavsum..." degan gapni oʻqib, darrov oʻyladim: nima uchun biz bundan oldin ham yangi oʻyinchilarni koʻra olmaymiz? Bunday boʻlsa, oʻz qoʻlim bilan qoʻl koʻtarganimizni eslamasdan, ularni olqishlarimiz bilan kutib olamizmi! 🎶 Qani, yangi mavsumda yana derazamiz ochiq qoladi va tongda "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" degan ovozlar eshitilaveradi... umid bilan! ⏰⚽ Yuragimdagi qoʻrquvni eslatdim, lekin kelajakka umid bilan qarayman — chunki bunyodkorlikning oʻziga xos jozibasi shu, boshqa hech narsa emas! 💙

efir chiroqlari ostidagi olis yashillar, yangi mavsumga bor-yo'g'i bir hafta qolgan bu kechaning shovqin-sadosini eshitdim o'zimda. xolmonlar maktabining oldidagi kichkina futbol maydonida, ertangi o'yinlar uchun maqsadlar eshitiladi onang singib: "bu yil belimizdan qop-u-qop g'alabalarni ko'tarib yuramiz, xolos!" deganliklarini o'ylab qoldim. toshkentliklar, bizning derazamiz esa hali ham "Toshkentda qolmoq" gardishi bilan qoplanib turibdi, lekin ichkaridan eshikni ochib qo'yganman — nafaqat ovoz berish uchun, balki ularning birinchi galasi uchun ham. vaqt bormi? albomdagi fotosuratlarni qayta-qayta ko'zdan kechiraman: birinchi guruh suhbati, 90-lar futboliga oid eski teshik ochiq jilet, ichida pivo bochkasi bor va allaqachon hozir yig'layotganlar uchun reja — ertalabki nonushtada "bunyodkorlik ruhi" sharbatini quyish mumkin... ey, men qandaydir otalarimizni eslayman, ular bilan qo'shnilikda to'p tepib yurganimizni, jamoamizning birinchi gollarini o'z qo'llarimiz bilan yozib olganimizni.

Ey, do'stlar, mening ichimdan shunday yangi mavsumga yugurib chiqish istagi oldi — yuragimni qattiq urib yubordi! 😍⚡ Men avvalgi mavsumdagi o'zimizni qoniqtirmaganliklarni eslaganimda, darrov yuzimga quvonchli qorong'u tushadi — lekin yangi mavsumga boshlanayotganiga qaramasdan, ichimda tugallanmagan ishlarimiz borligini his qilaman. Biz bir-birimizni qo'llab-quvvatlab, "Bunyodkor qolmoqda!" degan ovozni qayta-qayta eshitishga sabab bo'lishimiz kerak! Va men buni qilishim mumkin — chunki yangi mavsumda yangi uchrashuvlar, yangi g'alalar va yangi yuraklarning gullashi kutilmoqda! 💪💙

e, keling, do'stlar, avval ham shunday kechalarda derazani butunlay ochib, quloqlarini qorong'ulikka qaratgan edim va biror-narsa eshitaman, degan umid bilan. endi esa yangi mavsumning to'lqinlari kelayotganini his qilyapman — lekin bu safar aynan ichkimizdan, avvalgilardek emas. ochiq tan olish kerakki, o'tgan mavsumning ba'zi vaqtlarida yuragimga tosh tegib ketgan edi... to'g'risi, juda ko'p narsa qolgan edi. ammo endi yangi mavsum — bu boshqa narsa. bu yangi boshlanish, yangi hikoya, yangi qichqiriqlar uchun vaqt. yuqorida aytilganlarni eshitib, menimcha, bizning asosiy qurolimiz — bu o'zimizning birgalikda yuragimiz. yillar o'tdi, lekin bir narsa o'zgarmadi: "Toshkentliklar, chiqinglar! Bunyodkor qolmoqda!" degan ovozlar hali ham ichkimizda yashaydi. yangi mavsumda esa bu ovozlarni yana eshitamiz — lekin allaqachon boshqa tarzda, yangi narsalar bilan. va vaqtni eslamang: kelgusi oyning birinchi kuni erta tongda derazamizni butunlay ochib, quyosh chiqishini kuzatib, ovozimizni qo'shganimiz mumkinmi, degan savol bilan yurak urishidan boshladikmi? chunki shunday kundan boshlab, yangi mavsumning birinchi o'yinida "biz uning uchun, u esa biz uchun" deganimizning hammasi o'zimizga qarshi ishlaydi. va bunyodkorlik shunday — u sizni hech qachon imtihondan o'tkazmaydi, lekin siz unga ishonchingizni yo'qotmang.