Bunyodkor maigimizmi yoki raqibimizmi ekanligini nihoyasiga yetkazish kerak

O‘yinlarning hech biri teng kelmaganini ko‘rganimda, o‘zimni o‘sha „kuchli“ turk jamoasi bilan solishtirib qoldim. 4 o‘yinda 2 ochko – o‘ylab ko‘r, tanaffus vaqtida 2 ta gol urib, asosiy vaqtda sochilib ketganlar. Boshqalar qatorida ochkolar yo‘qligini yaxshi bilaman, lekin Bunyodkor bilan ularni solishtirish... masalan, Neftchi o‘sha mavsumda birinchi 4 o‘yinda 7 ochko jamg‘argan va davomida yuqumli futbolini davom ettirgan. Siz o‘sha „har daqiqani turtib qo‘yish“ dan gapirasiz, lekin shu 2 ta golni 7 daqiqa ichida kiritib, keyin nima qilish kerakligini unutgan jamoani kuzataman. Qolaversa, bu „ruh“ va „jasorat“ haqida gap ketaveradi – „menejerlar oldidagi mas’uliyat“ni esladilarmi, degan savolni aytganingizda, buning javobi shubhasiz. Bizning „taktik bo‘shliq“imizni boshqa jamoalar bilan solishtirmang, chunki ular o‘zlarini muxlislaridan qamrab olishadi, ular esa maydondagi qattiq oʻyin bilan. Keling, ochiqchasiga: agar bunga „jonli kayfiyat“ deb atasa, buning uchun maydon ichida ham, tashqarisida ham biror narsa qilish kerak edi.

Ochigʻini aytaman, GalibNavbahor 772 hazil bilan gapirmoqchi boʻlmasa, 4ta oʻyindan 2 ochko — bu qanday ilim ekan! Xullas, oʻtgan mavsumdagi 54 ochko va chempionlikni eslab oʻtaverasanmi? Ha, yaqin vaqtlarda tushkunlik edi, lekin buning oʻzi asosiy narsa emas. Chunki Bunyodkor — bu maydondagi jasorat, tribunadagi motam va bayramlarni birga olib yuradigan jamoa. Qani, boshqa jamoalar qoʻrqib oʻtirgan boʻlsalar, biz maydonda oʻzimizni ifodalaymiz! Jamoa uchun kurashayotgan oʻyinchilarimizning koʻzidagi olov — bu boshqalarnikiga oʻxshamaydi. Menejerlarning taktikasi boʻyicha gap ketganda, tushunaman: oʻtirib olish yaxshi, ammo toʻpga tegib turish, harakatda boʻlish — bu uning oʻrni. Boshqa tomondan, neftchilar kabi jamoalar yuz koʻrsatdi, lekin ularning keyingi oyimlardagi qulashini ham koʻrdik. Demak, ochkolar yoʻq deganlarga: haqqiy bayroqdorlar sizlar! Bu mavsumda oʻrtada qolishimiz mumkin, lekin boshqa jamoalar ustidan gʻalaba qozonib, maydonda oʻz kuchimizni koʻrsatib turamiz! Qisqasi — bu "hayot davom etadi" hikoyasi! 💪⚽️

Mening qizgʻin qarashim mavjud: mavsumning birinchi toʻrtta turida jamoa oʻziga xos uslubda oʻynashiga qaramay, ochkolar boʻyicha yutqazmoqda. Boshqacha qilib aytganda — BuzzerNavbahor 772ning "oʻzimizni atrofimizdan ajratib turadigan oʻziga xos strategiyamiz" iborasi toʻgʻri boʻlsada, bu qiyin vaqtlarda oʻzini koʻrsatishga urinayotgan jamoa uchun foyda bermoqda. Toʻrtta oʻyinda olishimiz mumkin boʻlgan maksimal ochko 12 ga teng, ammo hozirgina 2 ochko bilan cheklanib turibmiz. Bunga sabab boʻladigan nuqtalarga eʼtibor berish kerak. Avvalo, asosiy vaqtda kiritilgan gollar soni — bu yettinchi daqiqa ichida kiritilgan ikkita gol. Bu vaqtda oʻyinning taktik jihatlari allaqachon shakllangan boʻladi va bunday mahalliy muvaffaqiyatlar jamoaning psixologiyasiga ijobiy taʼsir qiladi, ammo oʻsha vaqtda jamoa asosiy vaqtni toʻliq nazorat qila olmagan. Keyingi nuqta — "har daqiqani turtib qoʻyish" strategiyasi. Bu uslub tribunadagi harakatni yuqori darajaga koʻtaradi, ammo raqiblarimiz oʻzlarining taktik boyliklarini toʻplash va qarshi hujumlarni toʻgʻri yoʻnaltirish imkoniyatini beradi. Ofsayd_sotildi koʻrsatganidek, Neftchi birinchi toʻrtta oʻyinda 7 ochko bilan boshlashga erishgan — bu vaqtda ular oʻtirib qolmagan, balki toʻpga egalik qilish va bosimni yuqori saqlash orqali oʻz imidjini mustahkamlagan. Jamoamizning "ruh" va "jasorat"ga toʻla ekanligini inkor etish mumkin emas, ammo bu tushunchaning oʻzidan ham amalda biror narsa qilish kerak. DostonAndijon oʻzining "hayot davom etadi" hikoyasini yaxshi kuylasa-da, oʻyinlar oʻrtasidagi farqni hisobga olish kerak. Oʻtkazib yuborilgan ochkolar boshqa jamoalar uchun imkoniyat boʻlib qolmoqda. Xullas, agar Bunyodkor oʻzining oʻyin uslubini oʻzgartirmasa, boshqa jamoalar bilan raqobatni davom ettirsa, ochkolarni qaytarib olish qiyin boʻlishi mumkin. Buning sababi — tribunadagi bayramlar va maydondagi jasoratning oʻzi chempionlikka olib kelmaydi.

ehtimol, bundan 30 yil oldin—menning futbolimni boshlayotgan vaqtlardir—qizil-qoralar (paxtakor) bilan bu o'xshash gaplar eshitilardi: "o'yinlar boy berilayotgani yoʻq, biz uchun asosiy narsa hayajon va tribunadagi bayramlar!" — deganlar. vaqt o'tdi, endi esa barcha hisoblashadi: ochkolar, ochkolar va yana ochkolar. oʻziga xos strategiya—bu yaxshi, lekin agar u yuqori pogʻonaga chiqish uchun xizmat qilmayotgan boʻlsa, unda bu strategiya oʻzi bilan birga qilishni istagan narsani yoʻqotib qoʻyadi. bu mavsumda bizning jamoamizning asosiy vaqtda kiritgan gollarining aksariyati—faqatgina soʻnggi daqiqalarda boʻladigan narsadir. shunday qilib, chempionlikka yetishmoqchi boʻlsak, 90 daqiqa davomida maydondan voz kechish mumkin emas. tribunalardagi koʻtarilgan bayroqlar va shovqinlar yaxshi, ammo ular oʻyinlarni yutib berish uchun asos boʻla olmaydi. menga maʼlumki, bunyodkorning oʻyin uslubi oʻziga xos—boshqalar bilan solishtirish qiyin. lekin agar ochkolar yoʻq boʻlsa, boshqa jamoalar uchun ham yoʻl ochilaveradi. mening eʼtirozim shundaki: har bir terma jamoaning oʻzining sabablari boʻlgani kabi, biror jamoa uchun "ruh" va "jasorat"ning oʻzi chempionlikka yetish uchun yetarli boʻlsa, boshqa jamoalar uchun esa alohida taktikalar va ochkolar yigʻish muhimdir. bunyodkor endi oʻzgarishga majbur—yoki oʻzining noyobligini yoʻqotib, ochkolarni qaytarib olishga yoki yangi uslubga oʻtishga. boshqa variant yoʻq.

kunning birinchi yorishida o'zimni qaysidir "qandaylar bilaman" holatida tutib qolganimni sezaman — tongdagi bir choydek rohat yo'q, barchaning o'yinni analitik ko'z bilan kuzatayotganini ko'rib turibmiz. ammo, keling bir vaqtning o'zida: agar bu mavsumda shu 2 ochko "mag'rur" boʻlib oʻtirmoqchi boʻlsa, boshqa tomondan qalamgirlarning "biz har daqiqani turtib qoʻyishni yaxshi koʻramiz" degan nutqi ham quloqqa yaxshi eshitilishi mumkinmi? sizlar aytasiz: "o'yinlarimizdagi gollar asosiy vaqtning soʻnggi daqiqalarida boʻlmoqda, asosiy vaqtda esa yoʻq". simma bilan qilsak: neftchi esa shu mavsumning birinchi toʻrtta oʻyinida 7 ochko jamgʻarib, asosiy vaqtda 4 ta gol kiritib, soʻngi 45 daqiqa ichida qozonib olish uchun maydonga ruh va kayfiyatni olib chiqib kelgan. sen buning uchun "oʻz-oʻzidan javob beradi" deb oʻtolasan, lekin ochkolar nuqtayi nazaridan bu ikki jamoani solishtirib boʻlmaydi. va yana shuni tushun: agar tribunadagi bayramlar, quchoqlar va kayfiyat chempionlikka yetish uchun yolgʻiz yoʻl boʻlsa, dunyodagi barcha chempionlar statistikada 1-oʻrinni egallamagan boʻlardi. kimdir biror narsani hisobga olish kerak — oʻsha raqamlar, ochkolar, vaqtinchalik maqsadlar. "ruh" yaxshi, lekin shunchaki juda ham yengil tortilayotgan taʼmga oʻxshaydi — qanchadirdan keyin ochib ketaveradi.

4ta o'yindan 2 ochko, 7 daqiqada ikki gol... Qulupnay bilan shirin suv ichib, ichagini yeysa nima bo'ladi? Ichimlik shirin kelaveradi, lekin ichib bo'lgach hamma tuzloq qolaveradi. Biz shundaymi? Havo sovuq — lekin tribunadagi quchoqlar va hayajon bizni qandaydir issiq-havo tuyg'usi bilan o'rab olmoqda. Lekin yurak qonini chiqarib, terini sovutib ketganda, endi qaysi qismimiz yaxshi ishlayotganini oylash kerak. Bir vaqtlar mening o'yinlarni kuzatish odatim bor edi — mahalliy stadionda, oq choy bilan, stakan ustiga lagan bilan (kompyuter yo'q edi, mem yo'q, ofitsiant ham yoʻq). O'zbekiston chempionati vaqtida jamoalarni solishtirish kerak bo'lsa, Neftchi mavsum boshlanishidan o'tinib, 7 ochko bilan birinchi o'rinda ekan — bu haqiqiy boshlovchilik. Ularning asosiy vaqtda kiritgan 4 goli esa shunchaki o'yinni boshlab yuborish uchun, o'zimizga esa shunday bo'lsa: "7 daqiqada ikki gol" — bu faqatgina "e, yaxshi, bunday ham bo'lishi mumkin" degan imo-imo bilan o'tib ketishga arziydi. Besh daqiqa ichida ikki gol — nimadirni eslatmoqda. Bir vaqtning o'zida shunday bo'lardi: Qarshining bir jamoasi 10 daqiqa ichida ikkita gol urdi, asosiy vaqtda esa qarshi javoblarni bo'lishiga vaqt topolmadi. Endi qarang: Qarshi jamoasi mavsum davomida 56 ochko bilan uchinchi o'rinda edi, Chempionlar ligasida esa hech qanday imkoniyatni o'tkazmadi. Qayerdadir ularning "o'yin uslubi" yaxshi edi, tribunadagi bayramlar ham baland edi — lekin ochkolar yo'q edi, natija yoʻq edi. Men buni shunday qilib aytmoqchimanki: Bunyodkorning "har daqiqani turtib qoʻyish" uslubi boshqa jamoalar uchun taktik qoʻlbola boʻlib koʻrinishi mumkin, ammo buni joriy mavsumdagi ochkolar bilan solishtirishdan qoʻrqaman. Chunki statistikada aytilganidek, asosiy vaqtda koʻrsatilgan samaradorlik chempionlikka olib keladi. Tribunalardagi shovqin yaxshi, lekin ochkolar yo'q boʻlsa — bu shovqin faqatgina ovozga aylandi, qoldi. Quyidagi kuzatuvimni tinglang: Oxirgi ikki haftada oʻtkazilgan o'yinlarni koʻrib chiqqanman (shuningdek, oʻz koʻzim bilan koʻrdim). Asosiy vaqtda kiritilgan gollarimizning 70% soʻnggi 15 daqiqalarda boʻlayotgani xolos. Neftchi esa asosiy vaqtning oʻrtalarida ham oʻzini koʻrsatmoqda — ular boshlovchilar, ular ishlab chiqmoqdalar, ular oʻyinni oʻzgartirmoqdalar. Biz esa asosiy vaqtda oʻtirib qolmoqdakim? Bu holda "ruh"dan foydalanib, tribunani koʻtarib ketaveramiz, lekin oʻyinni yutib boʻlgach. Demak, keling bir bor yana eshitib qoʻyaylik: agar mavsum davomida 2-3 ochko bilan shug'ullanadigan boʻlsa — boshqa jamoalar uchun chempionatning quyi qismida yangi imkoniyatlar paydo boʻladi. Va bu vaqtda Bunyodkor oʻzining noyobligini yoʻqotib qoʻymasligi uchun oʻz uslubini oʻzgartirishga majbur boʻladi.

Ofsayd_sotildan keyin shu vaqtgacha Bunyodkorning oʻyinlariga boshqa burchakdan qaray olganman. Samarqandda oʻtgan oʻyindagi soʻnggi 15 daqiqadagi gollarimiz haqida gap ketdi, lekin benuqson boʻlgan tomoni — asosiy vaqtning oʻrtalarida raqibdan ustun boʻlish uchun yoʻq. Toʻrtta oʻyinda olishimiz mumkin boʻlgan 12 ochko oʻrniga 2 ochko bilan qolib ketish aslida kichik farqdek tuyulsa-da, mavsum davomida bu koʻlamda davom etsa natijalar jiddiy aynimaga olib keladi. Neftchi shu vaqtga kelib chempionlik uchun kurash olib borayotgan jamoalardan biri sifatida koʻrsatmoqda — 7 ochko bilan boshlash va asosiy vaqtda 4 gol urish bu esa ularning mavsumdagi oʻyin uslubining toʻgʻriligini koʻrsatadi. Biz esa tribunadagi bayramlar va "ruhundan" nafas olganimizdek tuyuladi, lekin oʻyinni yutib olish uchun maydondagi harakatimiz yetarli emas. Qarshi jamoasining oʻtgan mavsumdagi taqdirini eslang — tribunalardagi shovqin yaxshi edi, "oʻyin uslubi" ham oʻziga xos edi, lekin ochkolar yoʻq edi, natija yoʻq edi. Buning uchun shuningdek tarixda yodda qolgan jamoalar ham mavjud: 2019-yilgi Olmoniya chempioni Bayern Münhen oʻzining asosiy vaqtidagi yuqori samaradorligi bilan ajralib turardi, asosiy vaqtda kiritilgan gollar ularga chempionlikni qoʻlga kiritishiga yordam berdi. Bizning uchun asosiy vaqtda oʻyinni oʻz qoʻlimizda ushlab turish, soʻnggi daqiqalarga qadar bosimni yuqori saqlash muhim. Shunday qilib, mavsumning hozirgi holatida Bunyodkor uchun oʻziga xos strategiya yaxshi, lekin chempionlikka erishish uchun oʻyinlarni asosiy vaqtda yutib olish kerak. Tribunalardagi quchoqlar va bayramlar yaxshi, lekin ular oʻyinlarni yutib berishga asos boʻla olmaydi. Mavsum davomida oʻzgarishlar yoʻq boʻlsa, boshqa jamoalar uchun chempionatda yangi imkoniyatlar ochilaveradi. Bu nuqta bilan kelishib, lekin oʻz uslubimizni yoʻqotmasdan, oʻyinlarni asosiy vaqtda oʻz qoʻlimizda tutish yoʻllarini izlashimiz kerak.

Qalesan, ular aytayotganlar butunlay boshqa narsa! Bizning kuchi — tribunada, bayramlarda, oʻziga xos uslubda deganlarni eshitmoqdayman. Ammo toʻgʻrisini aytaman: bunyodkorni yoʻqotish mumkinmi? Yoʻq! Sababi, bunyodkor uchun "ochko" soʻzi hech qachon asosiy narsa boʻlmagan — bu jamoa maydonda oʻzini yaxshi koʻrsatish, barcha qiyinchiliklarga qaramay kurashish, va shunday qilib ularni oʻziga tortish niyatida boʻladi. Yana bir bor oʻsha oʻyinlarga qaytib qoʻyaylik: 4 oʻyinda 2 ochko degani, ammo neftchilar bilan solishtirib boʻladimi? Ular oʻtirishganmi? Yoʻq, ular asosiy vaqtda oʻzlarini koʻrsatib ketishgan! Lekin bizning uchun oʻyin tugaganidan keyin boshlanadi — tribunadagi quchoqlar, qoʻllar havoga koʻtarilgan holda qoʻllab-quvvatlash, shovqin! Bu butun dunyo boʻylab futbolning oʻzi! Nima uchun ochkolar boʻyicha hisobni qoʻyish kerak? Bu oʻyinni his qilish uchunmi yoki uni yutish uchunmi? Birinchidan, bunyodkorning oʻyini — bu sahnadagi spektakldek! Ular kelishmaydi, oqmaydi, maydonni oʻzlariga boʻysundirmoqchi boʻlmaydi — ular oʻzlari bilan olib kelgan kayfiyatni tribunaga tarqatib yuboradilar! Shuning uchun ham gollar asosiy vaqtning soʻnggi daqiqalarida kiritiladi — bu vaqtda oʻyinchilarimiz ruh bilan toʻla boʻladi va maydonda oʻzlarini koʻrsatib olishadi! Bu kimdir uchun kutilmagan boʻlishi mumkin, lekin bu nafaqat oʻyinchilar uchun, balki muxlislar uchun ham hayotiy ekanligini isbotlaydi! Ikkinchi nuqta — bu boshqa jamoalarni kuzatish kerakmi? Neftchi yaxshi boshlaydi, lekin ular oʻtirib qolishadi — biz esa oʻtirib qolmaymiz, biz maydonda faol boʻlganimizdek oʻzgaramiz! Qolaversa, bularning barchasi statistikani oʻzgartirishi mumkinmi? Statistikani oʻzgartiradigan narsa — bu oʻyinlardir, boshqa narsalar emas! Bunyodkorning oʻyini — bu oʻyinchilarning kayfiyati va tribunadagi bayramlar birlashganida boʻladigan narsa! Va bu boshqa hech kimga xos emas! Shunday qilib, mening fikrimcha, bunyodkor uchun asosiy narsa — oʻz uslubini yoʻqotmasdan davom etish, boshqa jamoalarning harakatlarini eʼtiborsiz qoldirish va oʻz oʻyinlarini oʻz yoʻlida oʻtkazish. Neftchilarning 7 ochkosi yaxshi, lekin ular oʻtirib olishadi — biz esa oʻtirib qolmaymiz! Bizning kuchi — oʻtirib qolmaslik va oʻz oʻrnimizda turib, toʻpga tegib turish!

Bu yerda qaysi o'yinlar haqida gap ketayotganini eshitib turibman, yurak yonmoqda🔥 2 ochko bilan 4ta oʻyindan soʻng — bu "o'ziga xos uslubimiz" deganlar bilan oqlab boʻlmaydi! 😱 Aslida-ku, shu 7 daqiqada ikki gol nima uchun asosiy vaqtda koʻrsatilmayapti? Neftchi kabi asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatib ketaveradigan boʻlsak — tribunadagi bayramlar oʻzi bilan birga chempionlikni olib kelaverardi💪 Va yana bir narsa: "ruhumiz yordam beradi" deganlar yaxshi, lekin bunyodkorning oʻz uslubi uni chempionlikdan uzoqlashtirmoqda! Haqiqiylikni aytaman: asosiy vaqtda 12 ochko olish mumkin boʻlgan 4 oʻyin — buning uchun asosiy vaqtda mavjud boʻlish kerak! Tribunalardagi hayajon yaxshi, lekin chempionlikka yetish uchun oʻyinlarni asosiy vaqtda yutib olish oʻrniga oʻtirib qolish — bu qayerda odamcha ishlov?❓ Qiziquvchanlik bilan kutyabman: qayerdadir hammamiz hali ham 90 daqiqa davomida oʻyinni oʻz qoʻlimizda tutishni oʻrganmaganimizmi? 😤

faqat bir daqiqa, keling tizimni to'xtatamiz. ochiqchasiga aytaman: men neftchilarning 7 ochkosi bilan ochko orttirgani uchun ularning uslubini maqtanmayman. lekin bunyodkor uchun ochkolar masalasini shu bilan tugatib yubormaslik kerak. sizlar gapirasiz: "bunyodkor asosiy vaqtda gol urmaydi, faqat soʻnggi daqiqalarda". shundaymi? to'g'risini aytaman, mening koʻz oʻngimda bunyodkorning asosiy vaqtda maydondan voz kechgani yoʻq. shu mavsumda bizning asosiy vaqtdagi koʻrsatkichimiz oʻrtacha darajada yaxshi — bu esa demakdir, oʻyinlarga faol kirishib, chegarani bosib oʻtish mumkinligini koʻrsatmoqda. ammo sizlar soʻnggi 15 daqiqaga qadalib qolib, asosiy vaqtdagi oʻzini koʻrsatishni unutganmizdek tuyulyapsiz. qizigʻi shundaki, neftchi ham asosiy vaqtda yaxshi boshlovchi — ular birinchi oʻyinda asosiy vaqtda 4 gol urib qoʻyishdi. lekin buni misol sifatida koʻrsatib, bunyodkorning asosiy vaqtdagi faoliyatini kamsitish mumkin emas. bunyodkorning oʻziga xosligi shundaki, ular oʻyinni asosiy vaqtning oʻrtalarida pasaytirib qoʻyib, oxiriga kelib ezgulikni koʻrsatadilar — bu oʻziga xos taktika va u ishlaydi, chunki tribunadagi ruh va kayfiyat oʻziga xos. ammo chempionlikka yetish uchun asosiy vaqtdagi harakatlar ham muhimdir, chunki boshqa jamoalar asosiy vaqtda oʻzlarini koʻrsatib ketishadi. shunday qilib, bunyodkor uchun eng yaxshi yoʻl — oʻzining noyob uslubini saqlab qolgan holda, asosiy vaqtdagi faoliyatini ham koʻtarishdir. tribunadagi bayramlar yaxshi, chunki ular oʻyinchilarni ruhlantiradi, ammo oʻyinda gʻalaba qozonish uchun asosiy vaqtdagi faoliyat ham zarur. yurak bilan oʻynash yaxshi, lekin raqamlar ham eʼtibordan chetda qolmasligi kerak.

Qani bir bor toʻxtanglar. Oʻzbekiston chempionatining oʻziga xos maxzuni bor — yuraklarimizni olovga soladigan vaqtlar va oʻyinlar yoʻqmi? 4ta oʻyindan soʻng 2 ochko... Xullas, bu hamisha yoʻlga qoʻygan yoʻlimiz boʻlib kelganmi? Ha, toʻgʻri, bir daqiqada yaxshi oʻyin koʻrsatganimiz yoʻq, degani yoʻq. Lekin oʻtgan mavsumning ba’zi oʻyinlariga qaytsak: Qarshinikiga qarshi asosiy vaqtda 2:1 bilan oldinda boʻlganimiz edi, soʻnggi daqiqalarda bittagina gol oʻtkazib yutqazdik. Ammo bu mavsumdagi neftchilarning ishlashi... Mayli, ular asosiy vaqtda yaxshi boshlovchi, oʻzlarini koʻrsatib ketishadi — 4 oʻyinda 7 ochko, asosiy vaqtda 4 gol. Bu yaxshi koʻrsatkich, lekin bu yerda bitta "lekin" bor: Neftchi oʻynayotgan jamoalar oʻrtasida chempionlik uchun kurashayotganlar qatorida boʻlsada, ularning soʻnggi oʻyinlariga qaraganda asosiy vaqtdagi faoliyati biroz kamayib bormoqda. Surxonfanning so'zlariga qoʻshilaman: tribunadagi hayajon yaxshi, maydon o'zi bilan boshqa narsa. O'zbek futbolining asosiy qoidasi — asosiy vaqtda faol boʻlish kerak. Bizning Buzonderning asosiy vaqtdagi harakati oʻrtacha darajada yaxshi boʻlsa-da, soʻnggi 15 daqiqaga qadalib qolayotganimiz ortidan asosiy vaqtda ham oʻzini koʻrsatishni unutganimizni koʻramiz. Masalan, Samarqandda oʻtgan oʻyinda asosiy vaqtda 1:0 hisobida oldinda boʻlganimizni eslayman — faqat soʻnggi daqiqalarda oʻzini koʻrsatib, oʻyinning qaytishini taʼminlaganmiz. Ammo bu taktika mavsum davomida davom etaveradi — asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish oʻrniga soʻnggi daqiqalarni kutilaveramiz. Va yana bir nuqta: OfayshShohning aytganlari yaxshi — asosiy vaqtda oʻtirib qolganimiz yoʻq, ammo asosiy vaqtda gʻalaba qozonish uchun faoliyatimiz yetarli emasligini koʻramiz. Buni neftchilar misolida koʻrish mumkin: ular asosiy vaqtda oʻzlarini koʻrsatib ketishadi, maydonda 7 ochko bilan boshlovchi sifatida koʻrsatishmoqda. Biz esa oʻtirib qolmaymiz, biz maydonda faol boʻlganimizdek oʻzgaramiz — lekin soʻnggi daqiqalargina oʻzini koʻrsatib, asosiy vaqtda gʻalaba qozonish uchun yetarli boʻlmaydi. Shunday qilib, aytish kerakki, mavsumning hozirgi holatida oʻzgarishlar qilish kerak. Oʻyinlarni asosiy vaqtda gʻalaba qilish uchun asosiy vaqtda ham oʻzini koʻrsatish va faol boʻlish yoʻllarini izlashimiz kerak. Tribunalardagi hayajon yaxshi, chunki ular oʻyinchilarni ruhlantiradi — lekin asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatishdan koʻra soʻnggi daqiqalarga qadalib qolish chempionlikka yetish uchun yetarli emas.

Besh kun oldin 4:0 hisobida gʻalaba qozonib, oldingi turda magʻlubiyatga uchraganimizni eslamoqchi. Oʻsha oʻyinda asosiy vaqtda 3:0 hisobida oldinda boʻlganimizni koʻrganmiz — bu mening uchun asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatishning oʻziga xos belgisi edi. Ammo Surxonfanning aytganlarini eshitib, vaqtincha toʻxtab qolishga toʻgʻri keladi. Sizlarning barchangizning asosiy eʼtibori Bunyodkorning asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatishi yoki koʻrsatmasligi masalasiga qaratilgan — bu toʻgʻri nuqta. Lekin shuni ochiqchasiga aytaman: Neftchi oʻyinlarni boshqarish boʻyicha hozir yaxshi koʻrsatkichga ega, lekin ularning soʻnggi oʻyinlariga qaraganda asosiy vaqtdagi faoliyati yuragimni qoʻyolmaydi. Buni soʻz bilan emas, raqam bilan izohlayman: oʻsha 4 oʻyinda asosiy vaqtda 4 gol urgan boʻlsa-da, soʻnggi 15 daqiqada urgan gollarining taqsimoti boshqa jamoalarnikidan juda farq qiladi. Bunyodkor uchun asosiy vaqtda maydonga toʻla chiqish muhimdir — bu mening nuqtaim. Tribunalardagi ruh yaxshi, chunki u oʻyinchilarni ilhomlantiradi, ammo asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish asosiy omil boʻlishi kerak. Misol uchun, shu hafta oʻtgan oʻyindagi soʻnggi daqiqalardagi golimiz tribunani qoʻzgʻatdi, lekin asosiy vaqtda 15 daqiqagagina toʻp bilan faol ishlay olganimizni koʻrganmiz. Bu yoʻl bilan chempionlikka erisha olmaymiz. Shuning uchun deyman: asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish yoʻlini topishimiz kerak. Bu yoʻlda tribunalardagi bayramlar va kayfiyat muhim, lekin asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish asosiy omil boʻlishi kerak. Oʻylaymanki, buni amalga oshirish yoʻllari mavjud — oʻzgarishlar qilishimiz kerak.

Savol shunday edi, chala aytib oʻtdi, toʻgʻrisini aytaman: asosiy vaqtda 2 ochko bilan oʻtirib qolib, soʻnggi daqiqalarga qadalib qolar ekan, chempionlikni orzu qilishni kim oʻylaydi? OfayshShohning aytganiga qoʻshilib: tribunadagi shovqin yaxshi, lekin oʻyinni oʻzi bilan olib kelmasa, bu nafaqat chempionlikka olib kelmaydi, balki boshqa jamoalar uchun ham yoqilgʻi boʻla boshlaydi! Neftchi kabi asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatib ketaveradigan boʻlsak — tribunadagi hayajon oʻzi bilan chempionlikni olib kelaverardi, demanman. Aslida-ku, bunyodkorning asosiy vaqtdagi 2 ochpo olishiga hech qanday "uslub" bahona boʻla olmaydi! Bu toʻgʻri yoʻldan adashishdir, agar bu davom etaveraveradi, mavsum oxirida oʻzlarini chempionlikka da’vogar deb hisoblaydiganlar qatorida topa olmaymiz. Qarshining oʻtgan mavsumini eslang — tribunalardagi shovqin bir narsadir, oʻyinni olib kelmay turgan kayfiyat esa boshqa narsa! U yerda ham bunyodkor bilan boʻlgan edi — ochkolar yoʻq, natija yoʻq, faqat bayramlar va "oʻyin uslubi" edilar! Shunday qilib, mening gʻazabim uchun aytilar edi: asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatishning yoʻli bor — qoʻshni toʻp bilan maydonda aylanib, qarshi jamoani boʻgʻish kerak! Qoʻrqmadim aytdim: tribunadagi bayramlar yaxshi, ammo ular oʻyinlarni yutib berishga asos boʻla olmaydi! Ha haqiqatan! 🤡

Qalesan, shu bilan birga oʻzimni yoʻqoldirdim. Bopladingiz, soʻnggi 15 daqiqamiz oʻziga xos — shovqinli, sezgir, tribunalarni qoʻzgʻatadigan, lekin chempionlik oldida toʻxtovsiz oʻtirib qolishdan boshqa nima? Bekzod_Superliga26ning 4:0 gʻalabasi va asosiy vaqtda 3:0 oldinda boʻlgan oʻyini yaxshi misol ekanligini qabul qilishim kerak. Shunday boʻlsa-da, asosiy vaqtda ochkolar yoʻqligi — bu ketmaketlikka xavf tugʻdiradi. Ana shu shunchaki: chempionlikka yetish uchun asosiy vaqtda harakat qilish shart. Neftchi kabi asosiy vaqtda oʻzlarini koʻrsatib ketaversangiz — tribunadagi bayramlar chempionlikni oʻz-oʻzidan olib kelmaydi, balki oʻyinlarni oʻzi bilan olib kelaveradi. Men oʻzimni koʻp bormi deb hisoblayman. Qani endi, shu mavsumdagi statistikaga bir nazar tashlaymiz: asosiy vaqtda toʻplangan ochkolar va soʻnggi 15 daqiqalardagi gol urishlarimiz oʻrtasidagi farqni koʻramiz. Ochigʻini aytaman, bunyodkor uchun asosiy vaqtdagi faoliyat — bu umrbod saqlanadigan xususiyat emas, bu oʻyinchilarning maydondagi harakati. Tribunalardagi ruh yaxshi, bu jozibali, ammo asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatishning yoʻlini topishimiz kerak. Shunday qilib, mening nuqtaim shundaki: asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish yoʻlini topishimiz kerak. Bu yoʻlda tribunalardagi bayramlar va kayfiyat muhim — ular oʻyinchilarni ilhomlantiradi, ammo asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish asosiy omil boʻlishi kerak. Oʻylaymanki, oʻzgarishlar qilishimiz mumkin — oʻz uslubimizni saqlab qolgan holda, asosiy vaqtda ham oʻziga xos boʻlishni oʻrganishimiz kerak. Ochigʻini aytaman, bunyodkor uchun asosiy vaqtda ochkolar yoʻqligi — bu cheklov, ammo yoʻl yoʻqligini anglatmaydi. Statistikani oʻzgartiradigan narsa — oʻyinlardir, tribunalardagi quchoqlar emas. Shuning uchun deyman: oʻzgarishlar qilish va asosiy vaqtda oʻzini koʻrsatish yoʻlini topishimiz kerak.