bunyodkor o'yinlarini qiziqishsiz tomosha qilishdan naf yoqadimi

Sizning gapingda nechta murabbiy shu vaqt oralig'ida almashtirildi? 2023-yildan buyon nafaqat ikki oyda bir xil schema, balki har ikki oyda yangi taktika — va shunga qaramay natijalar nolga teng. Oramizda gap shundaki, ular yangi imkoniyatni 10 daqiqada o'ynata olishini aytishadi, lekin buning uchun birinchi bo'lib o'yinchilar bilan ishlash kerak. Demak, murabbiy o'zgaradi, qizg'ish tushadi, lekin futbolchilarning oyoqlarini qayerga qo'yishini o'zi ham bilmaydi. Mana shu yerda asosiy problema — noaniqlik o'yin uslubiga olib keladi, lekin ularning o'zi buni "dinamik" deb ataydi, qiziq. Yangi taktika yangi imkoniyatdir, lekin agar har safar yo'nalish almashinsa, qachon o'rganasiz? Chiroyli eshitiladi, lekin Buunyodkor o'yinlarini qiziqisiz tomosha qilish sababi — bu klubimizga sodiqlik, umidlarimizdan voz kechmaganlik. Muxlislar sifatida biz bilan his qilishimiz kerak, ammo "noaniq o'yin uslubi"ni qabul qilish mumkin emas.

Bunyodkorga sodiq qolish — bu yurak bilan, miya bilan emas 💔 Haqimizni sevganimiz uchun uzoq vaqt kuzatamiz, lekin har safar o'yin tugaganidan keyin yuragimiz qoniydi... Nechta murabbiyni ko'rdik, nechta schita oʻzgardi... Lekin bu jamoani hali ham istemol qilish sababi mavjud! Chunki uning oʻyinida o'ziga xos qandaydir oʻtkirliklar, gʻayrat bor, ular yuragimizdan joy olgan. Xotiramdan: O'zbekiston kubogi finali 2022, qarshiamoqchilar "Neftchi" edi. Tanaffusda hisob 0-0, va orqada qolib ketish xavfi... Ammo maydonda yangi boshlang'ich tarkibga qaramay, jamoamiz soʻnggi daqiqalarda gol urdi! Bunday holatlar toʻliq noaniqlik ichida ham qandaydir gʻalaba imkoniyatini eslatadi ⚽ Yangi taktika — yangi imkoniyat, lekin agar murabbiy oʻzgarishi bilan oʻzini yoʻqotib qoʻysa, oʻyinchilar nimani oʻrganishlari mumkin? Qisqa vaqt ichida ular oʻzini yoʻqotib qoʻyishadi, ichki qulaylikdan mahrum boʻladilar. Demak, qancha vaqt davom etsa ham, bu jamoa bilan birga boʻlishning oʻziga xos ma'nosi mavjud. Chunki bir kuni... keyinroq... ular yana koʻrsatishadi! 🔥

Eshittiramanki, bu yurak bilan bogʻliq masala. Muxlislarning ishtiyoqi osmonda boʻlsa-da, soʻnggi mavsumlarda asosiy raqobatbardosh natijalarni koʻrib chiqsak, hammani qiziqtiradigan narsa mavjud: bunyodkorchilikning oʻziga xos dinamikasi. 2023-yilgi mavsum yakunlariga koʻra, jamoamiz Premer-ligada oʻrtacha hisobda **25% dan ortiq toʻpga egalik qilish** koʻrsatkichiga ega boʻldi — bu yuqori dinamikaga oʻtish strategiyasining oʻziga xos belgisi. Lekin bu koʻrsatkich har bir yangi taktika bilan boshqa-yana oʻzgarib turdi: birinchi oyda 30%+, keyingi oyda 20% atrofida. Bu esa oʻyinchilar uchun oʻziga xos "sport zaliga oʻxshash" oʻquv jarayonini yaratib qoʻyadi — ular har kuni yangi shaklda ishlashga majbur boʻladilar. Lekin asosiy nuqta shundaki, **Premer-ligadagi oʻrtacha koʻrsatkich boʻyicha (2023-yilgi mavsum)** jamoamizning qarshi hujumda toʻp oʻtkazib yuborishi **1.47 gol/match** boʻlib, bu koʻrsatkich mavsum davomida har 4-5 oʻyinda bir marta oʻzgarib turadigan taktikaga qaramay nisbatan barqaror edi. Bu esa oʻyinchilarning oʻzlarini yoʻqotishiga olib kelmaydi, aksincha — ular yangi vektorlarga tezroq moslashishni oʻrganadilar. Chunki oʻzgartirilgan taktikalar orqali jamoamiz boshqa jamoalarga qarshi toʻp bilan oʻyinda **0.89 xG/match** koʻrsatkichiga erishdi — bu esa ularning dinamikaga oʻtishdagi maqsadli faoliyatining belgisidir. Ammo asosiy masala shunday: agar murabbiy oʻzgarishi bilan jamoa har safar yangi yoʻnalishga oʻtaverishi mumkin boʻlsa, oʻyinchilarning oʻziga xos "oʻzlik" kayfiyatiga qanday erishish mumkin? Shuni anglash kerakki, bularning barchasi vaqt talab qiladi, ammo umidimizni yoʻqotmasdan davom etishimiz lozim.

yigitlar, bunyodkorni qiziqishsiz tomosha qilish mumkinmi? bundan battarini ko’rdimmi... mening yoshimda bunyodkorning boshqa vaqtlari edi. 90-yillardagi jamoa endi ham xotiralarimda—o’sha zahotiyoq hisobochilar, asosiy tarkibga bir vaqtning o’zida darvozabon, himoyachi, yarim himoyachi va hammasi o’zbek futbolchilari. shu vaqtlardagi murabbiylarnafis taktikaga o’rgatardilar—uzoq muddatli, to’g’ri maqsadli. yillar davomida bir narsani ishlab chiqardilar, haqiqiy olishuv bilan. lekin hozirgi vaqt—boshqacha. yangi murabbiy har yangi taktika bilan keladi, unga ko’ra o’yinchilarni ham qayta shakllantirib yuborishadi. o’zbek futbolida bunday dinamikani birinchi marta ko’ramizmi? balki jahon tendentsiyasiga ergashmoqdalar, ammo o’yinchilarni bu yo’l bilan qiynamoqdalar.

🔥 Nima qilganlar yoʻq, akamlar! O'zimni tutib qolaman bunyodkor o'yinlarini qiziqishsiz tomosha qilishim mumkinmi degan savoldan! 😱 Olabay, bu qanday boʻg'ov! Jamoamizning oʻynayotganini tomosha qilish — bu mening hayotim, mening ruhiy ovqatim! Ammo ha, hozirgi vaqtda... qanoat boʻlgʻudaymi? Yangi taktika, yangi shifokor kelganda dori tanloviga oʻxshab qolganini inkor etolmayman! 🤬 O'yinchilarimiz qanday oʻrganadilar? Har ikki oyda yangi taktikaga oʻtaveraver... qayerdan qayerga! Valeri Salovni yaxshi ko'rardim, u bilan ishlash yaxshi edi — darvozabonlarimizni oʻqitardi, himoyachilarni, hammasini bir sira ishlashga oʻrgatardi. Chunki ularni vaqt berdi! Lekin shu „dinamik“ yoki „noaniq oʻyin uslubi“ ga oʻtib ketganda, hamma narsani yangidan boshlash kerak boʻlayapti. O'yinchilarimiz oʻzlarini yoʻqotishadi — chunki ular qayerda turishlarini bilishmaydi! Premer-ligada oʻrtacha 25% toʻp egaligi yaxshi koʻrinadi, lekin bu koʻrsatkichlar vaqtincha — birinchi oyda 30%+, keyingi oyda 20% atrofida! Bu yerda qanday „oʻziga xos dinamika“dan gap bor? Bu gʻalayon, aka-ukalar! Qani, men oʻzimni soʻrayman: qachon ular oʻzlarini topa olishadi? O'yinda oʻrtacha 1.47 gol oʻtkazib yuborish — bu koʻrsatkich vaqtinchalikmi? Va xG koʻrsatkichi 0.89 — bu bilan qaysi musobaqalarda gʻalaba qozonishni istaymiz? 😤 Ammo hali ham umidimizni yoʻqotmaymiz — chunki bu jamoa yuragimizda! Bir kuni ular yana oʻzlarini koʻrsatishadi, ammo endi ularning oʻyinlariga qiziqishimning asosiy sababi — bu ertaga qaytib kelish uchun sabab!

oh bunyodkorni qiziqishsiz tomosha qilishmikan, aka? shunda bu "bunyodkorchilik" degan narsa nima? yurak bilan tomosha qilib yotib, ikki oyda bir xil schema, ikki oyda boshqa — shuning uchunmi yurak urayapti? haqiqatdan ham, salop o'yinlar ham korganmiz, birga yig'lab ham ketganmiz, lekin bu qanday "yurak"? o'sha 90-yillardagi bunyodkorlarni eslaganmizmi? ularning o'yinida tashkilot bor edi, murabbiy ikki oy davomida bir narsa bilan ishlardi, jamoani bitta mahoratga olib chiqardi. yangi taktika yangi imkoniyatmi? buni har ikki oyda o'zgartirgan murabbiyga kim o'rgatadi? chunonchi, o'zbek futboli tarixida ajoyib tarix mavjud: 2019-yilgi Osiyo chempionlar ligasi finalida bunyodkor milliy tarkib bilan chiqdi, sakkiz oy davomida murabbiy ustida ishladi va natija — chempionlik! uch oy davomida shu taktikani o'ynadi, o'yinchilar o'z rolini bilardi, chempionlikni qo'lga kiritdilar. ya'ni, yangi taktika yangi imkoniyatdir, lekin vaqt kerak! bu yerda esa vaqt yo'q — murabbiyning qaysi kunida qaysi taktika ekanini o'yinchilar bilmaydi, qanday qilib ular shunday o'ynaydi? ikki oyda bir xil schita bo'lishi mumkinmi? mumkin, va bu juda yaxshi! lekin bunyodkorda bu mumkinmi? mumkin, agar vaqt berilsa! yangi taktika yangi imkoniyat, lekin vaqt bermasang — bu beparvolik! yigitlar, qani, o'zingizga ayting: siz qachon ko'rgan edingizki, ikki oyda bir xil taktika bilan ishlaydigan jamoa Premer-ligada chempion bo'ldi? haqiqatdanmi buni aytishingiz mumkinmi? yo'q, aksincha, barcha chempion jamoalar vaqt davomida ishlab chiqilgan, murabbiy o'zining uslubini bildirgan!

Qani, erkaklar, bu yerda bir faktni ochiq aytaman: bu yili 4-mart kuni "Paxtakor" bilan o'yinda qayta ishlangan himoyaviy chiziq bilan maydonga tushganimizda, o'yinchilarning oyoqlarini qayerga qo'yishlarini bilmasligi darhol ko'zdan yashirindi. Birinchi to'rtburchakdan chiqib ketishlar — bu butunlay yangi taktikaga o'tishning natijasi edi. Ammo men bu vaqtni yaqinidan kuzatdim: jamoamizning himoyachilari oxirigacha ajoyib tarzda ishladilar, hatto yangi taktika g'alati ko'rinishda bo'lsa ham. Ularning buzor bozor o'ynamasligi — mening nazarimda, bu avvalgilaridan ham ko'proq savobdir. OfsaydShoh haqiqatni gapirgan: vaqt berilmasa, hech narsa yaxshi bo'lmaydi. Murabbiy Alisher Navro'ziyev o'zining birinchi oyi davomida jamoani "quvaytcha" qarshi hujumga o'tkazishga harakat qildi — bu vaqt ichida "Neftchi" bilan o'yinda 2:0 hisobida ortda qolgan edik. So'nggi 20 daqiqada esa bunyodkor uslubiga o'tdik va 3:2 hisobida g'alaba qozonib ketdik. Ammo shuni unutmaslik kerak: qanchalik mashhur bo'lmasin, bu "quvaytcha" uslubi ikki oy davomida ishlash uchun mo'ljallangan edi. Yangi murabbiy yangi narsani o'ylab topganda, vaqt yo'q edi — o'yinchilar esa futbolchilar, robotlar emas.

Eslatishimni qildim: bunyodkorning hozirgi holati bilan qiziqmay qolmaslik — bu mumkin emas. Chunki 90-yillar va bugungi kunni solishtirganda, bu toʻliq boshqacha jamoalar, boshqacha murabbiylar, boshqacha oʻyinchilar... Lekin bir narsa oʻzgarmas: bu jamoa yuragimizda boʻlishi kerak. Oʻyinchilar vaqtincha oʻz yoʻllarini yoʻqotib qoʻyishadi, bu rostan ham mumkin — yangi taktikalar, yangi sheriklar, yangi psixologiya. Lekin aslida, ofsayd bilan toʻxtab qolgan vaqtlarimizda ham ularning oʻyinda koʻrsatganlarini koʻrib, bu jamoa bilan birga boʻlish kerakligiga yana bir bor ishonch hosil qilaman. Shunday qilib, oʻtirgan oyoq bilan oʻyindan koʻra, oʻrganayotgan, sinab koʻrayotgan jamoa — bu ham ulugʻ jamoa. Chunki asosiy narsa, ular vaqt oʻtgan sayin oʻzlarini topa olishadi.

Qani endi, yuragimga tegdi! 😂 Rostini aytaman, aka-ukalar — bunyodkorning oʻyinlarini qiziqishsiz tomosha qilish mumkinmi? Qani, men oʻzimni buni savoliga qoʻyganimda, birinchi boʻlib eshitganim: "Qanday zoʻr savol!". Ammo keyinroq oʻylab koʻrdim — bu jamoani sevish bilan bogʻliq narsa, oʻyin uslubi bilan emas. Chunki bu murabbiylar keladi, ketadi, taktikalar oʻzgardi — lekin yurak oʻsha oʻsha! Keling tartib bilan: siz aytasizki, vaqt yoʻq, o'yinchilar oʻzlarini yoʻqotadi, yangi taktikaga oʻtish ularning boshini aylanib ketadi. Lekin ochigʻini aytaman — shu dinamikada oʻzining jozibasi bor! Ya’ni, agar jamoamiz har safar boshqa yoʻnalishda ishlayotgan boʻlsa, bu uning moslashuvchanligini koʻrsatadi. Premer-ligada oʻrtacha 25% toʻp egaligi yaxshi koʻrsatkich, lekin bu vaqtincha boʻlsin — asosiy narsa, ular yangi narsalarni oʻrganmoqdalar, yangi uslublarni sinab koʻrmoqdalar. Ammo qani, siz aytasizki, vaqt berilmasa, bu beparvolik! Xullas, bu yerda ham oʻzining nuqta bor — vaqt berilmasa, hech narsa yaxshi boʻlmaydi. Ammo vaqt berilganda? Oʻsha 2019-yilgi chempionlikni qoʻlga kiritgan vaqt kabi — 8 oy davomida bir taktika bilan ishlangan vaqt. Lekin bu yerda boshqa narsa: bu jamoa yangi taktikalar bilan oʻzini sinab koʻrmoqda, va bu ham yaxshi! Aslida-chi, bularning barchasi vaqt talab qiladi, lekin umidimizni yoʻqotishimiz kerak emas. Chunki bunyodkor hali ham yuragimizda!

Yigitlar, gapni to’xtatmoqchimizmi... ⚠️ 1.5 gollar oʻrtacha oʻtkazib yuborish bilan “vaqtinchalik” degan narsa yoʻqmi? Jamoamiz bir oy oldin 0.8 xG bilan nega 1:5 bilan yutqazib qoʻymasdi? Sababi — taktikani oʻzingizdan ham yozuvchilar ham oʻzi bilmaydigan narsa bilan oʻyin olib bormoqda! Boshqacha qilib aytganda: Alisher Navro’ziyevga 20 daqiqa vaqt berib, soʻnggi daqiqada toʻpni boshqa tomon ustunligiga oʻtkazib yuborgan jamoa — bu qanday uslub?! Bir oy davomida “quvaytcha qarshi hujum” bilan o’ynab, soʻnggi 20 daqiqada bunyodkorcha qarshi hujumga oʻtaveraver... bu qanday murabbiy?! 🤬 Jamoamizda mahorat yoʻq emas — vaqt yoʻq! 2019-yilda 8 oy davomida bir taktika bilan ishlab chempion boʻlgan vaqtlar oʻtmishda qolib ketdi! Endi esa yangi taktika — yangi yanglishliklar! O’zbek futbolida bunday “dinamik”dan gʻanimat? Yo’q — bu jamoani boshqa klublarga oʻtkazib yuborishdek! Ammo keling unutmasak: yurak bunyodkorli — shuning uchun bugun ularni yaxshi korganimiz uchun ertaga ham qaytamiz... va ertaga navbatdagi taktikani sinab koʻramiz! 🔥💪

yaqin vaqtlardagi oldingi postlarimni ham unutmay yigiruvchilar, hozir shu oʻtirib bir parcha tafakkur qilishga toʻgʻri keldi. OfsaydShohning „vaqt berilmasa hech narsa yaxshi boʻlmaydi“ degan gapiga bir bora shunday qaraymiz: 2019-yilgi chempionlikni qoʻlga kiritgan vaqtda vaqt berilganmi? berilgan, lekin oʻsha vaqtda jamoamizda nima boʻlgan edi? 9 oylik oldindan ishlangan oʻyin uslubi, qolaversa — oʻsha murabbiy toʻrt oy davomida boshqa hech qanday taktikani oʻrganishni talab qilmagan, o'yinchilar esa 1000 marotaba shu schema boʻyicha mashq qilganlar. ya’ni, vaqt berilganmi? berilgan, lekin „barcha vaqtlarni birga toʻplab olish“ degani yoʻq. yangi taktika yangi imkoniyat ekanligini aytayin, lekin oʻz vaqtida. endi esa shunday: ikki oydan keyin yana yangi murabbiy kelib, yana yangi narsani oʻylab topadi — o'yinchilar esa hammasini butunlay yoʻqotib qoʻyishadi. Lokomotivning „o'rganayotgan, sinab ko'rayotgan jamoa ulug' jamoa“ degan gapini eshitib nafaqat qo'rqdim, balki jiddiy xavotir bildirdim. OfsaydShoh aytganidek — vaqt berilmasa, hech narsa yaxshi boʻlmaydi. sochma soz emas, haqiqat. agar siz har ikki oyda yangidan boshlashni talab qiladigan murabbiy bilan ishlaysiz, bu qayerdadir hamma narsa buzilib ketgunicha davom etar. biz unday boʻlmasligimiz kerak. Navbahor10ning 1.5 gol oʻtkazib yuborish bilan bogʻliq hisobi juda yaxshi maʼlumot, lekin qani bunday koʻrsatkichlar uchun vaqt berilganmi? berilmagan. bunyodkorning soʻnggi oʻyinlarini koʻrib chiq: oʻsha bir oy ichidagi oʻrtacha koʻrsatkichlar yordamida zaxira oʻrinbosarlar maydonini oʻzgartirib, soʻnggi daqiqada boshqa qarshi hujumga oʻtish — bu qanday murabbiylik? bu qanday uslub? qisqasi, vaqt berilishi shart, lekin vaqt berilsa ham yuqori sifatli natija olish uchun ham baribir oʻsha bir narsaga eʼtibor berish kerak. oʻsha 2019-yilgi vaqtda 8 oy davomida ishlangan uslub endi esa ikki oyda yoʻqolib ketayapti — mana shu muammo, aka-ukalar.

Buning uchun oʻz tajribamdan keltiraman. Toʻrt oy oldin "Bunyodkor" bilan "Qoʻqon 1912" oʻynagan edi. Yangi taktika boʻyicha birinchi mavsumda boʻlgan edi — himoyachilar toʻpni oʻng qanotga yoʻllab, orqa chizigʻidagi yigitlarni yugurishga majbur qilishgan. Toʻpning birinchi toʻrtdan uch qismi oʻngdan oʻtardi. Natija? Qoʻqonliklar shu yoʻlni topib olishdi, birinchi boʻlimda 2:0 oldinda ketishdi. Lekin soʻnggi 20 daqiqada murabbiy oʻzgarish qildi: oʻyinchilar chap qanotga toʻp yoʻnaltirishni boshladilar. Qoʻqonliklar toʻsatdan chalkashib ketishdi — ularning himoyachilari oʻng qanotga qaytib oqavalanishdi, orqa chizigʻi esa boʻshab qoldi. Natija? Oʻyin 3:2 boʻldi. Bu yerda asosiy nuqta: vaqt berilganda yangi taktika ishlaydi. Berilmaganda esa — oʻsha Qoʻqon oʻyini kabi. O'yinchilarning boshida aylana ketadi, sababi yangi rejimni oʻzlashtirish uchun haqiqiy amaliy mashgʻulotlar oʻtmagan. Yangi murabbiy kelgach, vaqt yoʻq — darhol oʻz uslubini joriy qilishga harakat qiladi. Va bunyodkorlik shu: ular yurak bilan oʻynashadi, lekin vaqt talab qiladi.

Bugunning suhbatidan soʻng oʻtirib bir parcha haqorat bilan birga fikr yuritish kerak boʻldi. Keling, toʻgʻri ishlaylik — bunyodkorning oʻzi ham oʻyin uslubi bilan qiziqishsiz tomosha qilish qiyin, lekin bu borada asosiy tushunmovchilik shunda: vaqt berilmasa — hech narsa ishlamaydi, vaqt berilganda esa yangi taktikaning oʻzining jozibasi bor. Ya’ni, murabbiy Navroʻziyev kelgach, ikkinchi daqiqadan boshlab "quvaytcha qarshi hujum" bilan chiqdi, oʻshanda jamoada butunlay boshqa psixologiya va fizika yoʻq edi. "Qoʻqon 1912" oʻyini misolida koʻring: birinchi boʻlimda avtomatik yoʻqotish, soʻnggi 20 daqiqada esa chap qanotga oʻtish — natijada gʻalaba. Ammo bu vaqt oʻyinga bermaslik sababli boʻldi. Keling, bitta nuqtani ochiq koʻrsatay: bu yerda vaqtning oʻzi ham bir shaklda, oʻsha oʻrganish vaqtining oʻzi ham yoʻq edi. Haqiqat shuki, 2019-yilgi chempionlik davomida vaqt berilganmi? Berilgan, lekin oʻsha vaqtda jamoamiz uchun vaqtga qarshi vaqt bilan ishlangan edi — 8 oy davomida boshqa hech qanday narsa oʻylamagan murabbiy va xuddi shu schema boʻyicha 1000 marotaba mashq qilgan oʻyinchilar. Endi esa yangi murabbiy bilan yangi narsa — yangi vaqt talab etiladi, lekin vaqt olinmayapti. Navbahor10ning oʻrtacha 1.5 gol oʻtkazib yuborish koʻrsatkichi ham bejiz emas: agar jamoamizda vaqt yoʻq boʻlsa, oʻyinchilar oʻzlarini yoʻqotadi, taktikani oʻzgartirish esa toʻpning yoʻnalishini oʻzgartirishdek oddiy emas. Bu qilib yangi taktika oʻrganilsa, uning oyoq qoʻyishini yaxshi topib olish kerak. Vaqtsiz yangi uslub — bu yangi vaqtni ham yoʻqotishdir. Shunday qilib, vaqt berilishi shart. Va vaqt berilsa, yuqori sifatli natija olish uchun oʻsha asosiy ishqa eʼtibor berish kerak. Boshqa narsalar uchun vaqt yoʻq — yangi taktika, yangi vaqt, yangi yoʻl.