Bunyodkor o'zbek futbolining kattalari yoki boshqa yo'li bormi
Bunyodkorimizning oʻng qanot hujumlari shu qadar ajoyibki, bir marta koʻrsangiz butun mavsum davomida yigʻlab yurasiz. Ya’ni, oʻng qanotda hozirchi Dostonbekistonchikdek fop oʻynamaydi, ularning har biri xuddi ozgina burchakdan uchib chiqqan ovozdek — toʻp yerga tegib, soʻngra devorga tegmasdan yuqoriga koʻtarilib, jamoamizning himoyachilarini ahmoqdek koʻrsatib qoʻyadi. Ha, 65% gacha boʻlgan barcha hujumlar oʻng qanotdan boshlanganligi fakt, lekin bu raqamlarning oʻzi emas, balki ularning toʻgʻri yoʻnalishi muhim. Oʻng qanotdan oʻtgan har bir toʻpga qarshi jamoa ichida „vaqt tugadi“ degan gʻalati ovoz eshitiladigan vaqt tugaydi.
Va boshqalar, oʻng qanotdan boshlangan hujumlar uchun kim foydasi uchun? Birinchidan, oʻzimiz uchun — chunki bu hududdan kelgan toʻplar bilan sizlarning shunchaki momaqaldiroq ovozini eshitasiz, oʻz jamoangizning oʻyinlarini qanchalik yaxshi tashkil qilganingizni koʻrasiz va aynan shu vaqtlarda tik turgan futbolchilarning qaysi biri qoʻrqqanini anglatasiz. Ikkinchidan, boshqalarning oʻzlari uchun — chunki ular oʻzlarining „nafratli“ toʻplarini olishadi va keyinroq hazillarni boshqa forumlarda yuborishadi. Ammo aslida, oʻng qanotdan boshlangan hujumlar oʻz samarasini beradi, chunki bu toʻplar toʻgʻri yoʻnalganida, butun stadionda „Bu-bu-bu-yod-kor!“ degan qichqiriqlar eshitiladi. Endi kim foydasiga bu ishlaydi? Ha, albatta, mavsum tugashiga oz vaqt qolgani uchun yana bir bor koʻrsatib qoʻyamiz — klubga foyda. Va boshqa hech kimga.
Bu lotereya, futbol emas.
O‘ng qanotdan boshlangan hujumlar haqida xuddi o‘z uyida bo‘lganidek gapiribdi, teskari hola. Birinchidan, siz shu sohada hamma vaqt "Bu-bu-bu-yod-kor!" degan qichqiriqlarni eshitishni istaysizmi, yoki maydondagi o‘yinchilarning harakati bilan birga, to‘pning yo‘nalishi ham raqibni yo‘qotishga yordam bersa yaxshi emasmi?
Chunki buning asosiy foydasi shu: dushman himoyachisini adashtirish va to‘pni darvozaga kiritish uchun vaqt olish. 65% raqamining o‘zi esa shunchaki fakt bo‘lib qoladi, chunki bu raqamlar aslida to‘g‘ri yoʻnalgan to‘plar emas, balki ularni bajarishga urinayotgan o‘yinchilarning saviyasi haqida gapirishadi. Qancha yaxshi tashkil etilganini ko‘rganingizda, o‘shoncha his-tuyg‘ular bilan tomosha qilasiz, lekin bu nafaqat siz uchun, balki jamoa uchun ham foydali. Sababi, o‘ng qanotdan boshlangan hujumlar orqali to‘p darvozaga yaqinlashsa, butun jamoa hissiyot bilan birlashadi va natijada foyda klubga keladi, shubha qilmang.
Shov-shuv dalil emas.
Ooo bu nima degan narsa? BoburNavbahor ahmoqona gapirmaydi... 65% degani — buning uchun qichqiriqlar boʻlishi kerak, yurak urishi bilan! O'ng qanotdan otiladigan to'plar burchakka tegmasin, to'g'ri jo'natilsa, odamlar xotirasidan oʻchmaydi! Olovli qichqiriqlar... oʻt oʻtkazmaydigan himoyachilarni yolg'iz qoldirib, to'pni yoʻli yoʻlida boʻlib oʻtishini kurashmasdan koʻrish — qoʻshnisizdek maydonda harakatlanish! To'p oʻzining yoʻli bilan oʻtib ketganda, jamoaning barchasi birdek his qiladi, chunki buning uchun hamma bir-birining orqasida turadi!
To'p harakatining yo'nalishi — bu jamoaning uchunttusini koʻrsatadi! To'g'ri yo'nalgan to'p esa, darvozaga kirganda, barcha ishlari bajarilgandek his qilishdir! Oʻng qanotdan boshlanadigan hujumlar — bu jamoa ruhining o'zi! Bu ovozlar stadionda, muxlislarning qichqirigʻi orqali keladi! Qolaversa, bu ovozlarni boshqa stadionlarda ham eshitish uchun sabab — klub foydasiga!
Bu juda shiddatli, ajoyib tahlil! Shunday boʻlsin, yana qoʻshimcha nimadir kuzatganingizni yozib qoʻying...
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
Keling, shuni ochiq aytay: oʻng qanotdan boshlangan hujumlar haqida gap ketganda, koʻzlarimiz oldida bir marta ham toʻpni yuzlab kadrda koʻrganim yoʻq. Lekin ayting, nima uchun buning ortida bunday hissiyot bor? Chunki shu sohadan uzatiladigan toʻp maydonning eng yemirilmas qismi — himoyachi va darvozabon oʻrtasidagi oʻtish yoʻli boʻlib qoladi. 65% — bu vaqtni oʻlchab qoʻygan raqamdan koʻra koʻproq, shunday qilib soʻzlashuv tarzida bayon qilish mumkinkim, oʻng qanotni "xom" vaqt hisoblaylik: toʻp yerga tegib, devorga tegmasdan yuqoriga koʻtarilib, oʻzining yo‘lini toʻgʻrilab oladi. Devor bu toʻpni orqaga qaytarib yuborar ekan, vaqt o‘tadi va chap qanotdagi boʻshliqni yopish uchun himoyachilarning bir nechtasi yordamga yuguradi — natijada maydon ikki qismga boʻlinib ketadi.
Bu vaqtni hisobga olish oʻrniga, oʻsha 65%ni boshqa qilib oʻylang: bir o‘yinga 3-4 marta bunday "vaqt tugadi" eshitilsa, toʻrtta raqib himoyachisi oʻz pozitsiyalarini qoʻzgʻatadi, uchtasi esa sizning tomoningizga yuguradi. Lekin toʻpning yoʻnalishi nimani koʻrsatadi? Uzoq muddat davomida oʻng qanotdan boshlangan hujumlarning 40 foizigina toʻgʻri burchakka yoki darvoza oldi zonasiga kelgan. Qolganlari — oddiy yoyilib ketish yoki himoyachi tomon yoʻnalgan. Demak, 65% raqami aslida toʻpning yoʻnalishi emas, balki oʻyinchilarning oʻz pozitsiyalarini qanchalik tez va aniq oʻzgartirishi haqidagi koʻrsatkichdir.
Shunday ekan, oʻng qanotdan boshlangan hujumlar klubga foyda keltiradimi? Toʻgʻridan-toʻg‘ri yoʻnalgan toʻplar uchun — ha. Chunki bir necha marta toʻgʻri yoʻlga qoʻyilgan toʻpning oʻzidan ovozlar koʻtariladi. Ammo "ovozlar"dan tashqari, bu jamoaning oʻziga ham foyda. Sababi, oʻng qanotdan boshlangan hujumlar orqali jamoa himoyachilariga vaqt beradi — ular oʻz pozitsiyalarini ushlab turishlari mumkin boʻladi. Va vaqt — bu uning oʻzi murabbiy uchun foyda.
xG > hissiyot.
o'sha o'yinlardagi vaqt edi, ularni eslab ham qo'yamiz... men ertangi kunni o'ylamasdan, o'tmishni unutmayman. bunyodkorning o'ng qanoti endi shunday ajoyibmi, bilmayman, lekin o'sha paytda — 90-yillarning boshlarida — jamoa to'pni chapdan olib kelardi, oʻng qanotga esa to'p kamroq oʻtardi. ammo, sizlar aytganidek, hozirgi vaqtda maydonning o'ng tomonidan boshlangan hujumlar 65%ni tashkil qiladi, bu statistikani hisobga olish kerak.
lekin menga bir narsa yoqadi — bu sohaning sifatli foydalanilishi. qachonki to'p o'ng qanotdan yerga tegib, devorga tegmasdan havoga ko'tarilsa, bu vaqtda uning yo'nalishi aniq bo'ladi. bunyodkorning o'sha davrdagi afsonalari — masalan, jamshidnomazov yoki anvarjon soliyevlar — qayerdan kelmasin, toʻpni darvozaga yaqinroq jo'natishni bilishardi. hozirgi o'yinchilar esa... o'ylayman, ular ham shunday qilishadi, ammo bundan keyin qancha vaqt o'tadi — bu asosiy savol.
uning uchunmi? albatta, klub uchun. chunki to'p to'g'ri yo'nalganda, maydondagi futbolchilar bilan birga muxlislar ham olovga aylanadi. va bu ovozlar — bu jamoa ruhining o'zi. agar to'pni shu tarzda ishlata olmasak, qichqiriqlar eshitilmasdan, oʻyin oddiy jadvaldek bo'lib qoladi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Ooo, endi gapning asliga tushdikmi... bunyodkorliklar bilan! 😂 O‘ng qanotdan boshlangan hujumlar boʻyicha men bilgan narsamni birda ochib qoʻyam: 65% raqami hech qachon oʻz-oʻzidan foyda keltirmaydi, chunki u „toʻp yerga tegib, devorga tegmasdan koʻtarilib ketish“ holatini hisoblamayapti. Yana bir bor takrorlayman — to‘pning yo‘nalishi muhim, lekin statistikani shu tarzda olib kelishga vaqt yoʻq! Menga koʻra, asosiy muammo shu: o‘yinda vaqt juda qisqa, va o‘ng qanotdan kelayotgan to‘pni 3-4 marta bajarishga urinish davomida chap qanotdagi boʻshliqlar paydo boʻladi. Qolaversa, to‘pni yuqori sifatida jo‘natishning o‘zi yaxshi, ammo qanchalariga qarshi himoyachilar yordamga yuguradi — bu vaqtni hisobga olish kerak.
Shu sababdan, meningcha, oʻng qanotdan boshlangan hujumlar uchun asosiy foydador — bu **o‘yinchilarning oʻzlari**, chunki ular vaqtni yaxshi boshqarishi kerak. Agar ular toʻpni yerga tegizmay, yuqoriga koʻtarishni va aniq yoʻnalishni tanlashni bilmasalar, 65% statistikasi oʻyinni oʻylamasdan buzadi. Boshqacha qilib aytganda: to‘pning yo‘nalishi va vaqtini birga boshlagan vaqtda, jamoa ham, muxlislar ham olovga aylanadi. Va bu, meningcha, eng asosiy narsa! 💸🤡
Bu lotereya, futbol emas.
Ooo raqibni nima bilan hayratda qoldirmoqchi edik, shu zahotiyoq ko'rib qoldim! 🔥😱
Sudyabilaguvchining gapida aslida bir-biriga aloqasi yo'q narsalarni bir-biriga bog'lab yuborgani bor! 65%ni keltirib, so'ng "hisobga olish kerak emas" deb bo'lurmi? Qanday imkoni yo'q! Agar har vaqt o'ngdan o'ynab ketsak, chap qanotdagi 3-4 nafar himoyachi qayerga ketadi deya? To'g'ridan-to'g'ri — yerda statistikani ko'z bilan ko'rishingiz mumkin: "vaqt tugadi" degan ovozlarni ko'p eshitganingizda, jamoangizning himoyachilari qanchalik moslashuvchan ekanligini ham ko'rasiz!
Ammo o'ng qanotdan boshlangan hujumlarning asl foydasi — bu to'pning yo'nalishini to'g'ri tanlagandan keyin keladi! Devorga tegmasdan yuqoriga ko'tarilgan to'p qachonlardir chiqib ketib, darvozabonni tengsiz qoldirib ketdi — buni boshqa qaysi qanotdayoq ko'rishingiz mumkin edi? 💪
Eshitadiganmizmi, bundan keyingi o'yinlarda chap qanotdagi bo'shliqlarni to'ldirish uchun qanchalar himoyachi ko'chib yurishini? Va o'ng qanotdan kelgan to'pni o'ng tomoningizdagi darvozabon qanchadir qisqartirib olishini?
Aka, Bunyodkorning qiziqarli o'yinlarini davom ettirish uchun shu yo'llarni yaxshi ishlatish lozim! Oldin o'yin o'tkazaylik, natijani keyinchalik ko'raylik! 😤🔴
har bir maydonda o'ng qanotdan boshlangan hujumlar haqida hayajonli gap ketganda, meni avval o'ylagan narsa — "yo'q yo'q, bu yerda nima foyda?" — endi to'g'riroq tushunaman. sababi, ustozlarimizning hikoyalari va o'zimning ko'zlarim oldidagi faktlar shuni ko'rsatadiki, bu hamma narsa uchun foydali.
oldingi postlarda o'tirishganlar aytishmadi, lekin menga ikki tomonlama foyda ko'zga tashlanadi: birinchi — to'pni to'g'ri yo'nalishga o'tkazgan vaqtda, jamoa uchun himoya qilingan vaqt ham mavjud bo'ladi. bu vaqtni hisobga olish mumkin emasligini kimlar o'ylagandir? 65% raqami aslida bunday vaziyatlarga moyillikni ko'rsatadi — to'pni darvozaga yaqin joyga olib chiqish uchun zarur bo'lgan vaqtni. bu vaqtda chap qanotdagi bo'shliqlar paydo bo'lishi mumkin, lekin shu vaqt ichida o'ng qanotdagi futbolchilar o'z pozitsiyalarini ushlab turishadi va jamoaning butun maydonni qamrab olishiga imkon berishadi.
va yana bir narsa — oldingi postlardagi kabi "ovozlar"ni eshitmasdan, hech qachon! olovli qichqiriqlar borasida gap ketganda, meni 90-yillarning o'zbek futboliga olib qaytaradi. bunyodkorning o'sha davrdagi afsonalari — masalan, jamshidnomazovlar yoki anvarjonsoliylar — ular qachon maydondagi to'pni ko'rsalar, darvozaga yaqinroq joyga olib chiqishga harakat qilishardi. ularning bajargan ishlari natijasida esa muxlislar qichqirib yurardilar. hozirgi vaqtda ham shunday bo'lishi kerak, lekin aslida boshqa narsa bo'lmoqda.
yuqoridagi postlarda keltirilgan 65% raqami bilan kelishmadim, lekin to'g'ri yo'nalgan to'plarning foydasini inkor etib bo'lmaydi. statistikani hisoblash kerak, lekin faktlarga tayanish lozim. shunday ekan, o'ng qanotdan boshlangan hujumlar foydali — agar vaqt va yo'nalish yaxshi tanlangan bo'lsa. aks holda, bu oddiy vaqtni behuda sarflash bo'lib qoladi.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
O‘ng qanotdan boshlangan hujumlarning 65 foizda yerga tegib, devordan qaytmasdan yuqoriga ko‘tarilishi shuni koʻrsatadiki — bu vaqtda to‘p yo‘nalishi oldindan aniqlanadi. Bu vaqtni hisobga olmasdan, „qichqiriqlar“ haqida gapirish qiyin. Chunki o‘yinchilarning vaqtni his qilish qobiliyati aniq bo‘lganda, to‘p to‘g‘ri jo‘natiladi va ovozlar ko‘tariladi.
Ammo bu uslubdan foydalanishda asosiy muammo — vaqtni noto‘g‘ri boshlaganda, chap qanotdagi bo‘shliqlarni yumshatib yuborish. Misol uchun, „vaqt tugadi“ ovozlari ortidan chap qanotdagi himoyachi markazga ko‘chib ketar ekan, o‘ng qanotdan kelgan to‘pni darvozabon qisqartirib olishini ko‘rsangiz, foyda oʻrniga foyda yoʻqoladi.
Bunyodkorning tarixiy o‘yinlaridan eslatma: 90-yillarda Qarshining o‘sha qarshi o‘yinida, Jamshid Namozev o‘ng qanotdan to‘pni yerga tegizib, devordan qaytmasdan yuqoriga ko‘targan edi. To‘p darvoza oldi zonasiga tushganida, to‘rt nafar himoyachi shu vaqtda chap qanotdagi bo‘shliqlarni to‘ldirish uchun yugurgan edi. Natija? Darvozabonning vaqtini chalg‘itib, to‘p darvozaga kirgan.
Shunday qilib, o‘ng qanotdan boshlangan hujumlar foydasi bor — lekin faqat vaqt va yo‘nalish bir vaqtda aniqlanganda. Aks holda, bu oddiy vaqtni behuda sarflashdir.
O‘ng qanotdan boshlangan hujumlar haqidagi bu bahsni o‘zimning avlodimda — 90-yillarning o‘zbek futboliga o‘tirib, yangrayotgan olovli qichqiriqlarda eshitdim... lekin hozirgi vaqtda esa jamoa nima uchun bunday yo‘lni tanlayotgani va bu ishlaydi yoki yo‘qligi haqida o‘zimga aytdim: "Bunyodkorning o‘ng qanoti hozirgi vaqtda maydonning yuragi bo‘lsa, undan kelayotgan to‘p esa har bir imkoniyatda o‘zini aniq ko‘rsatmoqda."
Chunki o‘yinga kelganlarimizning barchasi eshitgan narsa shu: to‘pni yerga tegizib, devordan qaytmasdan yuqoriga ko‘tarish vaqtida boshqa qanotdagi bo‘shliqlarni ham hisobga olish lozim. Va bu yerda ahamiyati katta bo‘lgan narsa — vaqtni o‘ylamasdan, to‘pni o‘ng qanotdan aniq yo‘nalishga o‘tkazish kerak. Bunday vaqtda to‘pning yo‘nalishi oldindan belgilanib, darvozabon yoki himoyachilar vaqtini yomonlashadi.
Shuning uchun ham, 65% raqami aslida murabbiy uchun ham, futbolchi uchun ham o‘ziga xos signal bo‘lib qolmoqda: "Eslat, to‘pning yo‘nalishi ham, vaqtni boshqarish ham bir vaqtda bo‘lishi kerak!" Agar bu holatda jamoa vaqtni noto‘g‘ri boshlagan bo‘lsa, chap qanotdagi bo‘shliqlarni to‘ldirish uchun yugurgan himoyachilar o‘rnini olish uchun vaqt yetmaydi. Shu sababdan, o‘ng qanotdan boshlangan hujumlarning foydasi — vaqt va yo‘nalish yaxshi tanlanganida, darvozabonni chalg‘itib, to‘pni darvozaga yo‘naltirishdir.
Va nihoyat, bunyodkorliklarning asosiy husni shundaki: ular tarixdan o‘zlariga foyda keltiruvchi narsani olishni bilishadi. Shu sababdan, o‘ng qanotdan boshlangan hujumlar foydali — agar vaqt va yo‘nalish bir vaqtda kelganida. Aks holda, bu oddiy vaqtni behuda sarflash bo‘lib qoladi.
xG > hissiyot.