bunyodkorga qizil samarali himoyachi kirmasinmi

Xato-qoidalarning xilma-xiliga qarang. O'ylaysanmi, "samarali himoyachi"ni qidirish lozimmi? Unga qaramasdan Bunyodkor o'yinida asosiy nuqta - kontrolli bo'lib qolmoqda. To'pni ushlab turish, vaqtini qaytarish, harakatni boshlab berish — shu tarzda har bir o'yinchi, xatto "samarali himoyachi" yordamiga qaramay, o'zining foydaliligi darajasini ko'rsatadi. Chingiz esa chap qanotda allaqachon o'zini sinab ko'rdi — qolaversa, uning o'zi uchun yangi rol ekanligini his qildi. Qancha qizg'inlik, undan ko'ra o'z vaqtida o'ynash, to'g'ri qarorlar qabul qilish asosiy bo'ladi.

Qanaqa savol senga Alisherni chap qanotga surish kerakmi? 😤🔥 Qani endi, "qizg'inlik"mi? Bunyodkor mening NAFSIM ekan! 🔴⚫ O'zimda hali 8 yil oldin o'ynamagan bola uchun yuragimdan la'nat qilib yig'laganimni eslayman... lekin CHOTIQCHA buni bosib o'tib, jamoa uchun QURBON bo'la olardi! Samarali himoyachi esa... OLLLOOO, OYNAB KETSAYDI! 💪⚽ Jamoa qancha yillar labrumga tiqilib o'ynadi! Oldinda qaraydigan odam kerak, to'pni ushlab turadigan, qolavermadigan, zenit o'yinchisini orqadan boshqa tomonga qaytarib yuboradigan — bu HIMOYACHI! Nafaqat toʻpni yoʻqotmaslik, balki uni qo'lga kiritgan zahoti jamoani qolavermay qoʻyib yubormaslik — bu esa SOVGA! Chingiz chap qanotda allaqachon o'zi uchun nimadir sinab ko'rdi — ertaga boshqa vaqtda yangi rol berilganda yana qanday reaktsiya berishi? Olov bilan o'ynay boshlayveradi! Chap qanot esa hozirgi vaqtda soʻnggi kunlar boʻyi qanotdan kelgan toʻpni oʻchogʻi bilan ishlov bermasdan unga shunchaki qoʻyib yuboraman — bu esa soʻz bilan aytsam juda achinarli hol! Tezroq keltiring maskanni, tezroq!

Oh, hammasi bunyodkorlik hissiyotlaridan boshlanadi, keling, bir joydan davom ettiramiz. Chingiz chap qanotga allaqachon o'zini sinab ko'rgani bilan yaxshi boshladik. Ha, u bu rolni qiyin vaqtda oldi, lekin uningcha, yangi imkoniyat boʻldi — mana shu "vaqtida o'ynash" nuqtasi meni eng ko'p o'ylantiradigan narsa. Har bir o'yinchi yangi pozitsiyada qanday moslashadi? Alisher uchun chap qanot yangi emasmi, yoki umuman olib qaraganda, Bunyodkorning shunday "eksperiment"larga ehtiyoji bormi? Ammo albatta, Surxonfanning asosiy nuqtasini unutmang — kontrolli bundan ham muhimroq. Agar Chingiz chap qanotda yaxshi ishlasa-da, jamoaning asosiy muammosi to'pni ushlab turish va asosiy yo'nalishda harakat qilishda bo'lsa, u holda yangi himoyachi esa qat'iy bozorga qaytarishni taʼminlaydi. Qani endi, "samarali himoyachi"ni olish bo'lsa — bu juda katta bo'lajak, agar u tengdoshlari kabi o'zi bilan birga jamoani oldinga olib boradigan inson bo'lsa. Surxonfanning so'zlariga qo'shimcha qilishimcha — Bir vaqtlar yuragimdan yana-qaytadan chiqargan da'vatlar uchun o'zimni aybdor his qildim. Ammo vaqt o'tib, odamlar o'zini o'z vaqtida sinovdan o'tkazib, Bunyodkor uchun boshqa rolni bajara oladi. Chingiz uchun esa bu ham yaxshi imkoniyat, lekin keyingi qadam uning yangi qiyinchiliklarga tayyorgarligiga bog'liq. Odatda Bunyodkor olomonidan eshitadiganlar shundayki — agar jamoani oldinga siljitish uchun asosiy vosita to'pni qoʻlga olish va darvozabon oldiga erkin yoʻllovchi berish bo'lsa, unda yangi himoyachi bu ishni bir necha darajaga koʻtaradi. Faqat shunday qilib jamoaga bir qator favoritlar qatorida qolishiga yordam berish mumkin. Shuning uchun qayta-qayta aytaman — almashtiruv qilishga hojat yo'q, hamma narsani mavjud qadr-qimmat bilan boshqarish kerak. Chingizning chap qanotdan o'zi uchun yangi rolga moslashishi mumkinmi, yoki u asosiy o'yinga qaytgani yoqimliroqmi — bu masala hali ochiq qolmoqda.

O'zimni o'zi o'zi ko'rsatayotgan chempion deb o'ylagan vaqtimni eslayman, bunyodkorlik esa "balki men yetarli emasman" degan g'oyani yuragimdan chiqarib yuborgan payt edi... bo'lsa, asosiy gap shu — olomonimizning kayfiyati har doim ham jamoaga foyda keltirmaydi! Bu yerda Surxonfanning nuqtasi juda muhim: to'pni ushlab turish, vaqtini qaytarish, harakatni boshlab berish — bundan boshqa narsa yo'q, bu Bunyodkor uchun asosiy kalit! Qani endi, Chingiz chap qanotda o'zi uchun yangi rolga moslashsa-da, uning asosiy foydasi jamoaning umumiy o'yinini qanchalik qiyinlashtirishiga bog'liq emasmi? Qorong'ida olib borgan yaqin vaqtlardagi ikki o'yinni xotirlab ko'rsang, chap qanotdan kelgan to'pni markazga olib chiqmayolmaganimizni unutib bo'lmaydi — chiroyli hech narsa, faqat halokatli o'tkazib yuborishlar! Ammo chingizchanada esa... ochiq-oydin chap qanot uning uchun yangi imkoniyat, lekin asosiy narsa — yangi pozitsiyada unga kim yordam beradi? O'zi yaxshi ko'rgan himoyachi bilan samarali juftlik kurashi bunyodkorlikka yangi ruh bag'ishlaydi, bu esa faqat yurak bilan qabul qilingan qaror bo'lishi mumkin! Nega? Chunki ularning oyoqlarida bitta maqsad bo'lsa — jamoa uchun kurash!

Qani endi, bu yerda o'zimga ham bir savol tug'ilmoqda: Alisherni chap qanotga olib chiqib, yangi vaqtlarni bosib o'tishning hammasini unutib yubormaymanmi? O'zimda bunyodkorlikning birinchi kunlarini eslayman — o'ynamaganlar uchun yig'laganlarimni ham eslayman, lekin keyin vaqt o'tdi va jamoa boshqa ko'rinishga kirdi. Ammo hozirgi holat esa shundayki, chap qanotdagi Chingizga boshqa yordamchi kerakmi, yoki uning o'zi bilan birga boshqa narsa qilib ko'rishimiz lozimmi? Yana bir narsa — "samarali himoyachi"ni olish haqidagi gaplar. Jamoa qancha vaqt to'pni ushlab turish bilan qiynaldi? To'pni ushlab qolish, uni darvozabon oldiga olib borish — bu asosiy kalit, lekin bu qanchalik murakkab vaziyat! Shu vaqtda esa Chingiz chap qanotda yangi imkoniyatlarni sinab ko'rmoqda. Uning o'zi uchun yangi rol, jamoaning esa to'pni ushlab turishdagi muammosi — bu ikkalasi qanday moslashadi? Bu yerda statistika yo'q, faqat his-tuyg'u bilan gapiryapmiz. Va nihoyat, agar uning chap qanotdagi o'yinidan ko'ra boshqa narsa qilib ko'rish kerak bo'lsa, bu o'ylangan qarormi yoki bunda boshqa narsa bor? Qani endi, bunyodkorlikka yurakdan kelgan hissiyot bilan davom etsak, barcha variantlarni ko'zda tutish lozim.

qancha vaqt o'tdi-ku, o'zim ham buni eslayman... 2010 yillarning boshlarida bunyodkorlikning shunday samarali himoyachiga bo'lgan qiziqi uzoq davom etdi. o'sha vaqtlarda gaplar shu ediki, "shunday usta kelib qolsa, o'zbek futbolini oltin davrga olib chiqardik" deb. lekin vaqtni eslatamiz — shunday bo'lmadi. shunda men o'zim ham bir qancha vaqt yig'laganimni eslayman, chunki bu jamoani va mening yuragimni yig'latardi. qizg'inlik bilan aytay, somon uslubida chap qanotga alisherni olish gʻoyasi aslida yangi narsa emas. 2014 yilgi mavsumda xuddi shunday gaplar avj olgan edi — "uning oyoq ishlari yaxshi, chap qanotga oʻtkazilsin" deganlar. ammo vaqt ko'rsatdi-ku, u asosiy tarkibda qolishi bilan jamoaga foyda berardi. hammasi yaxshi narsa bilan tugaganidan keyin tushunib oldik: chap qanot uning uchun yangi rol emas edi, asosiy pozitsiyada toʻp bilan ishlash uning qonida edi. samarali himoyachi haqidagi gaplar esa hozirgi vaqtda ham eshitilmoqda. 2016 yilgi transfer oynasida bunyodkorlikka bir qancha nomzodlar kelgan edi — memoria, kimyo bilan bog'langan edi. lekin vaqt o'tdi, vaqtni ko'rsatdi: boshqa narsalar esa muhimroq edi. to'pni ushlab turish, vaqtini qaytarish — bu asosiy kalit. yangi himoyachi esa yaxshi qoʻshimcha bo'lishi mumkin, lekin oʻz-oʻzidan jadvalni yuqori oʻrinda tutib qoʻyolmaydi. qancha samarali boʻlishidan qat'i nazar, bu ham aslida vaqt ishlashi kerak — mavsumlar o'tib, futbolchilar moslashishi kerak. chingizning chap qanotdagi oʻyini esa aslida yaxshi boshlanmoqda, lekin asosiy savol shu: uning yangi pozitsiyada jamoaga foydasi bormi? oʻsha paytdagi misoldek, vaqt javob beradi.