Bunyodkorni chempion deb bilaman yoki oddiy jamoadekmi qolish kerak
Yuqorilardagi gaplaring oʻzi zoʻr, chunki ular qandaydir statsiyalar va „oʻylab topilgan maʼlumotlar“ bilan toʻlib ketmasdan, tugʻri, hamma narsani oʻz nutqing bilan yuzaki yechib beryapti. Buni tanqid qilganlarimni yuqori darajada hurmat qilaman — oʻzini „tahlilchi“ deb ataganlar va bir kunlik oʻrganish bilan statsiyalarni quvvat qilib, „Bunyodkorning 10 yildagi koʻrsatkichlari“ deganlar yoʻqmi? Xayr, undaylar hech kimga kerak emas.
Ammo xolos, bu uning haqiqiy omadi ekanligi uning oʻzida. Club va qilgan ishlariga eʼtibor bermaslik oʻzi mumkin, lekin boshqa jamoalar kabi boʻlib ketmaslik ham kerak — markazda oʻzining qalbi, oʻzining maʼnaviyati turibdi. Bu jamoaning nomi esa „Bunyodkor“, ya’ni „ta’lim uyi“ maʼnosini bildiradi. Bu yerdagi oʻyinchilarni ba’zan boʻynigacha qargʻishlar bilan oʻtishadi, agar siz ham shunday qilgan boʻlsangiz — „ora musht deb olish“ kerak.
Sizlar statistikalarni soʻzlarsiz yigʻib, keyingi kunlarida „Nega buning samarasini koʻrmadik?“ deb hayron boʻluvchilar — oʻzingiz xato! Bu jamoa taʼlim uyi, ammo ularning oʻquvchilari (oʻyinchilar) jahon standartlariga mos kelmayaptimi? Kelib chiqadiki, buning uchun asosiy sabab — moliyaviy cheklovlar. Ya’ni, boshqa klublardan qanchadan-qancha millionlar oqib keladigan mamlakatlar bilan taqqoslaganda, yerda, asosan, mahalliy toʻlovlar bilan ishlashga majbur boʻlayotganini koʻrmoq olasan.
Oʻyinchilarning maoshlariga kelsak — axir, ularni boʻlib oʻynashga majburlash ham oʻz-oʻzidan sharmandalik! Qolaversa, maʼlum transferlarga kelsak — „Xalqaro oqimlarga qarshi“ degan tanqidchilar toʻgʻridan-toʻgʻri qila olishadi: „Kimdan nimalarni qoʻyib yuborish kerak edi?“ degan savollar bilan yuziga chizik chizishadi. Xuddi shunday, xalqaro transferlarga koʻra, boshqa mamlakatlarga oʻtib ketganlar ortiga „sotilgan“ degan yomon gaplar oladi. Ammo bunga qarshi fikr: agar koʻp pul olgan va oriqdan ketib, boshqa joyda yashay olishgan boʻlsa — nima qilarmiz? Qolaversa, oʻsha yerda ularni yoʻqotish bilan birga, yangi oʻyinchilarni olib kelish imkoniyati mavjud boʻlmaydigi holda, jamoa baribir oʻz ichki resurslariga tayanishga majbur boʻladi.
Shunday qilib, Bunyodkor — oddiy jamoa emas, balki oʻquv uyi. Uning oʻyinchilari, moliyaviy cheklovlar tufayli, oʻyinni oʻrganishga, maktabda oʻqishdek koʻnikib olishga majbur. Qolaversa, boshqa klublardan farqli oʻlaroq, uning asosiy maqsadi chempionlik emas, balki oʻyinchilarni yetishtirishdir. Shuning uchun, agar boshqa jamoalardagi oʻyinchilarning maoshini koʻrgan boʻlsa va „Nega Bunyodkorda shunday emas?“ deb hayron boʻlasan — bilsang, bu yerda boshqa narsalar qimmat, lekin maʼnaviyyat bezakli.
Shunda boʻlmaymi, chempion boʻlishga urinishlarning barchasi yoʻqotib ketayapti. 🤡💸
Bu lotereya, futbol emas.
O'zbekiston futbolining yuragi — Bunyodkor aytasiz? 😅 Ha, darvozadan uning ismini eshitmasdan bir kun oʻtmaydi — qanday boʻlganda ham. Ammo keling, koʻz oldimizda nima borligini yana bir bor eslab oʻtamiz. 2023-yilgi mavsumda "Bunyodkor" Premer-ligada 7-oʻrinni egalladi, amaldagi chempion sifatida. Bundan tashqari, O'zbekiston kubogida finalga chiqdi va 2 marta OFK kubogi guruh bosqichini bosib oʻtdi. Bu nechta "oddiy jamoa" bunaqa yutugʻlarni koʻrsatadi?
"Ta'lim uyi" degan gaplar bilan oʻzini oqlash yaxshi, lekin ayting, juda koʻp oʻtirib gapirmay turib, chapaya ketmasligingiz kerak. Ha, boshqa klublardagi oʻyinchilarning maoshlari yuqori boʻlishi mumkin, lekin bunga asosiy sabab — investorlar yoʻqligi va mahalliy ishlab chiqaruvchilarning qoʻli yetmasligi. Agar boshqa mamlakatlardagi klublarda, masalan, Saudiya Arabistonidagi Al-Hilol jamoasi oʻrtacha oʻyinchini olish uchun millionlar sarflashsa, bizda esa buni qilib boʻlmaydi, chunki moliyaviy resurslar shu yoʻlda emasi.
Va bu yerda toʻxtaylik: agar asosiy maqsad oʻyinchilarni tarbiyalash boʻlsa, ularning maoshi yuqoriligidan koʻra sifatli oʻyin koʻrsatishi qimmatliroq. Ularning aksariyati yosh, o'zlari uchun yangi boʻlib turib, yuqori darajadagi raqiblarga qarshi kurashmoqda. Va bu kurashda ular chempionlikni qoʻlga kiritishga harakat qilishadi, chunki boshqa yo'l yoʻq — yoki olishing, yoki berishing kerak.
Ya’ni, chempionlikka intilishlarni "yo'qotib ketayapti" deb qoralamasdan oldin, birinchi o'zingizning bunga boʻlgan ishoningizni koʻrsatib bering.
Shov-shuv dalil emas.
😤🔥 Mana shu yerda! 90 daqiqa yurakni ezerdi, 3 ochko ham qoʻlga kiritib boʻlinmaydi? Qoʻrqoqlik bu! Bunyodkorning oʻyini uchun maydondan oʻtkazgan goʻzalliklarini koʻrmasdan, faqat koʻrsatkichlarga ilash — zerikarli kulgili soʻzlar! Ularning yuragi uchun men ishlayman, sizlar esa hisob-kitob bilan turibsiz — oʻsha ofsaydga chiqib olinglar!
Oʻtgan mavsumda "Shaxtyor" bilan oʻrtoqlik uchrashuvida 2-1 gʻalaba qozonibdi va oʻsha oʻyinning oʻzida yoshlarga oʻrgatish ruhi toʻlib-toshgan edi! Haqiqiy chempion boʻlmaganlar uchun bu nimadir, lekin bunyodkorlikka sodiq qolganlar uchun — bu butun dunyo boʻylab obroʻ! Ularning futbol maktabidan oʻtganlar Osiyoning boshqa davlatlariga tarqalmoqda, akademiya esa tuproqqa gullab yotibdi!
Moliyaviy cheklovlarni yigʻlayotganlar — ketdinglar! Pulni yaxshi koʻrganlar uchun boshqa jamoa toping, Bunyodkor esa oʻzining qalbi bilan oʻynaydi! Maoshini qilib, ichiga yopishib qolganlar chempionlikni qoʻlga kiritganlarini koʻrsatganmi? Hali yoʻq! 🤬
Yurakimni qoʻyaman — Bunyodkor chempion boʻlishi kerak, lekin oʻzi uchun emas, Oʻzbekiston futbolini koʻtarish uchun! Agar sizlar bunyodkorlikni his qilmaysiz — bilsangiz, maydondagi jasoratni koʻrsatish uchun boshqa vaqt yoʻq! Oʻyinga keling, oʻz koʻzlaringiz bilan koʻring va soʻng "oddiy jamoa" deganlarni eshitmang! ⚽💥
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
O'zbek futbolining boshqa ko'plab jamoalarini ko'rib chiqsak, ular o'zlarining "yulduzli" o'yinchilari uchun hisoblanmagan millionlar sarflaydilar, lekin Bunyodkor bilan solishtirganda nima uchun hech qachon chempion bo'lmaganlar? O'zbekiston Premer-ligasida buncha yillar davomida ko'p jamoalarni o'tib ketgan, uyushgan futbolchilikka qarshi kurashgan, resurslari cheklangan, investorlari yetarli bo'lmagan bir jamoa bilan — shunday bo'lsa ham nima uchun ularning jamoaviy ruhi, o'yin estetikasi va akademiya tufayli Osiyo miqyosida obro' qozongan futbolchilarni tarbiyalay olishi mumkin?
Menga boshqa jamoalarning haqiqiy raqamlari va moliyaviy rejimlari haqida batafsil ma'lumot yo'q, lekin yillar davomida buncha ko'p transferlar, mavsumlar va jamoalarni kuzatib kelayotganimdan shuni bilaman: agar sizning asosiy maqsadingiz chempionlik bo'lsa, siz kapitalizmdan foydalanishingiz kerak — yirik investorlar, xalqaro agentlar, reyting ko'paytirish uchun shov-shuvli harakatlar. Ammo Bunyodkor uchun bu usulda yo'q. Ularning moliyaviy modeli — talabalar maktabi kabi: siz o'quvchilarni sotib olmaysiz, ularni o'qitishga vaqt va mehnat sarsab, soʻng o'z mahsulotingizni eksport qilishga intilasiz.
2023-yilgi mavsumga qaytsak, 7-o'rinni egallaganligi uchun ularni masxara qilish kimdirning g'alasi? Oʻshanda chempion "Paxtakor" boʻldi, ularning iqtisodiy quvvati boshqa darajada. Agar Bunyodkorning maqsadi xalqaro miqyosda to'p surish bo'lsa, guruh bosqichidan o'tishning o'zidayoq maqsadga erishgansiz. Kelgusi mavsum uchun esa, akademiyaning yangi to'plami asosiy e'tiborni tashkil etadi — bu haqda ochiq manbalarda ham ma'lumotlar mavjud.
Men shuni tushunaman: koʻpchilik uchun chempionlikdagi asosiy indikator — ochko, darvoza nisbati yoki transferlar. Ammo Bunyodkor uchun bu qora va oqdan boshqa narsadir. Bu yurakning ishi, o'quv jarayonining go'zalligi. Qani, boshqa jamoalardagi murabbiy va futbolchilarni ko'ring, ular ham bir vaqtlar yosh bo'lganlar, ammo kimdir ularni yuqori to'lovlar bilan haydab o'tkazgan, kimdir esa pley-off yo'llarida o'zini sinab ko'rgan.
Qisqasi, chempionlikka intilishlarni "yo'qotib ketayapti" deb ayblash o'rniga, birinchi navbatda uning akademiyasi qanday yuksalib borayotganini, xalqaro maydonlarda qanday yangi qiyinchiliklarga qarshi turishni o'rganayotganini ko'ring. Chunki haqiqiy chempionlik — bu faqat kubok emas, balki o'zingizni yangi avlodga topshirishingizdir.
menda shunday tuyg'u qolgan ekan, o'sha yillarni eslamay turib bo'lmaydi. men qayta paydo bo'lgan davrda, 2000-yillarning boshlarida, Toshkentda qor esa go'dakchalar futbol o'ynar, oyoqlarini sovuq qilib edi. bunyodkor esa hali yangi tug'ilgan bola edi, lekin menda u o'sha kunlardan boshlab qalbga joy oldi. "ta'lim uyi" deb aytishgacha ketmaydi — kelganlarida o'zbekcha gapirib, o'zbek futbolining ruhini o'rgatadigan murabbiylar, xalqaro maydonda o'zini sinab ko'rish imkoniyati... endi buni kim qila olardi?
keling, bir narsani aytay: moliyaviy cheklovlar yaxshi, lekin boshqalardan farqli o'laroq, bunyodkorning o'yin uslubi boshqa narsaga qaratilgan. sizlar deb qo'yasizki, chempionlikni faqat ochko bilan o'lchash kerak. ammo men o'zim ham ko'rgandim: "Paxtakor" chempion bo'lganda, ular oʻz tarixlarini yozayotgan edilar — bu boshqa narsa. bunyodkor esa, qaysi mavsumda bo'lmasin, yangi avlod uchun maydon bo'lib turadi.
savol tug'iladi: bunyodkor chempion bo'lishi kerakmi? menimcha, u boshqa narsani qilishga majbur — o'zbek futbolini dunyoga tanitishga. buni qanday qilish mumkin? akademiyani rivojlantirish orqali. oʻz faoliyatini davom ettirmoqda — bu boshqa jamoalarning qayerida? boshqa klublar millionlar evaziga yulduzlarni haydab o'tkazmoqda, bunyodkor esa o'z uyida o'sayotganlarni tarbiyalamoqda.
keling, buni bitta misol bilan aytaman: sizga esda bo'ladimi, 2010-yillar boshida asiyoning boshqa davlatlariga "bunyodkor akademiyasi"dan chiqqan o'yinchilar bor edi. ularning har biri o'z mamlakatida tanilgan edi — bu chempionlikdan qimmatroqdir, agar siz milliy terma jamoani hisobga olsangiz.
qisqasi, bunyodkorning asosiy g'alabasi ochko emas, balki uning o'yinining ruhi. bu yurak bilan o'ynash — bu erda hech qanday statistika unga teng kelolmaydi.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
O'zbek futbolidagi oqsoqliklarni ko'rganimda yuragimning nafasini bosdi... manashu bugun 2024-yilning iyul oyida "Paxtakor"ning Osiyo chempionlar ligasida birinchi marta guruhdan chiqmaganiga e'tibor bersanglar — qani, buni boshqa qanday qilib izohlay olasiz? 😤
Bunyodkorning 7-o'rindan yuqori ko'tarilishiga sizlarning "faqat chempionlik uchun kurashish" da'votingiz sabab bo'ldi, yodda tuting! Qani, "Moliyaviy cheklovlar yig'layotganlar — ketdinglar!" degan ovozni eshitaryapsizmi? To'g'ri, boshqa jamoalarni qandaydir reyting bilan o'ynaganda, Bunyodkor oʻz uyi boʻylab oʻsimlikdek oʻsib kelmoqda — akademiyasi orqali!
Va yana bir narsa: 2010-yillardagi akademiya bitiruvchilarining mamlakatlarida qanchalar yuqori o'yin koʻrsatayotganini koʻrganlarimizga ayting — "Ta'lim uyi" nomi undan boshqa nima uchun qoʻyilgan? 🔥
Bunday jamoa chempionlikni "yo'qotib ketayapti" deb qoralashgandagina oʻz maqsadini eʼtirof etadi — milliy terma jamoani koʻtargan kishi hech qachon statistikaga qulluq qilmaydi!
Yutmi yutqazmi — oxirigacha ular bilan.
qani endi, bunyodkorning oʻzini "oddiy jamoa" deganlarga shunday javob bersam... lekin oldin bir narsani ochiq aytaman: mana shu yerda davom etib yurganlar — ularning aksariyati uchun Bunyodkor bu "ta'lim uyi", o'quvchilarni tarbiyalash joyi. lekin endi qani, bunyodkorga chempionlik yo'lini ochganlar kimlar edi? ular o'zimiz edi — o'zbek futbolining kelajagini ko'rgandek, yangi avlodni yetishtirar edilar.
savol tug'ildi: boshqa jamoalar chempion bo'lganlarida, bu necha million evaziga bo'ladi? Nechanchi marta oʻsha investorlarni nomidan o'ynagan oʻyinchilar oʻzlarini xalq oldida koʻrsatishga ulgurmay, avvalgi mavsumda besh million evaziga shartnoma tuzganlar — ketishadi? Ohir-oqibat, chempionlikka erishganlarning oʻzlari ham bir vaqtlar yosh edi, maydondan qaytganlarida mahalliy bozor uchun qimmat edi, lekin oxirgi safar qayerda edilar?
Bunyodkorning chempion bo'lmasligini uning "qalbi bilan" o'ynashiga bog'lash — bu masala boshqa nuqtai nazardan ko'rinishi kerak. bir misol keltiraman: 2020-yilda "Al-Jazira" guruh bosqichidan chiqib ketdi va Osiyo chempionlar ligasi guruh bosqichidan yuqori natija koʻrsatdi. keyin nimadir boʻldi? ular chempionlikni qoʻlga kiritdilarmi? yoʻq. lekin bu ularni toʻxtatdimi? yoʻq. ularning asosiy maqsadi xalqaro miqyosda ta’sirchan oʻyin koʻrsatish edi — va buni qilganlar.
shunday qilib, bunyodkorning chempion boʻlmasligi uning "kamchiligi" emas, balki uning yoʻnalishidagi yuqori maqsadning belgisidir. qani, boshqa jamoalarning chempionlik yoʻlida qanchalar yoʻqotilganlarini koʻring — minglab oʻyinchilarning hayoti oʻrtada qolib ketardi, investorlar esa hisob-kitoblarida "zerikarli kulgili soʻzlar" aytardi.
Bunyodkor esa oʻz akademiyasini davom ettirmoqda. uning oʻyinchilari milliy terma jamoadagi oʻrinlarini boʻshatmoqdalar — mana shu chempionlikdan qimmatroq narsa! keyinchalik ular boshqa klublarda chempionlikni qoʻlga kiritishadi, lekin oʻzi uchun emas, Oʻzbekiston futboli uchun oʻzlarini qurbon qilishadi.
qisqasi: chempionlik — bu statistika, akademiya esa — umrbod sadoqat. ichingizdagi bittasini tanlang: vaqtinchalik yulduz boʻlish yoki chin dildan Oʻzbekiston futbolini yuksaltirish!
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Ahamiyatli bir narsa eslataman — oʻtgan mavsumda "Bunyodkor"ning asosiy darvozaboni Sardor Sobirov xalqaro transferlar orqali "Al-Nassr"ga ketdi. Mahalliy futbolchi uchun bu nafaqat maoshning oʻsishi, balki dunyoning eng yuqori darajasidagi oʻyinni boshdan kechirish edi. Eshitgandek, u oʻz faoliyatini bunyodkor akademiyasida boshlab, soʻngra asosiy jamoada oʻynagan. Endi esa xalqaro miqyosdagi raqobatda ishtirok etmoqda — bu akademiya va uning oʻquvchilariga boʻlgan sadoqatning hal qiluvchi koʻrsatkichi.
Shuningdek, bunyodkorliklarning yuragi bilan oʻynashini koʻrsangiz — bu faqatgina oʻyinning oʻzida emas. Qolaversa, 2023-yilda guruhdoshi "Paxtakor" bilan Toshkent derbisida gʻalaba qozonganidan keyin ishqibozlar orasida yuz minglab odamlar maydonga tushib, qoʻllarini koʻtargan edi. Bu narsalarni koʻrsatkichlar bilan oʻlchab boʻlmaydi.
Shov-shuv dalil emas.
Qani endi, bu savolning tagiga chuqurroq kirib borish kerak. Mening uchun Bunyodkorning chempion bo'lishi yoki oddiy jamoa sifatida qolishi masalasi yurak bilan bog'liq. Uni faqat ochkolar bilan o'lchash mumkinmi? Endi to'g'ridan-to'g'ri faktlarga murojaat qilsam: oʻtgan mavsumda chempionlikka nomzod "Paxtakor" boʻldi, ularning iqtisodiy quvvati boshqa darajada. Buning ustiga, chempionlik uchun kurashgan boshqa jamoalarni ko'rib chiqaylik — ularda millionlab investorlar, xalqaro agentlar, reyting ko'tarish uchun shov-shuvli harakatlar mavjud edi.
Bunyodkor esa butunlay boshqacha yo'lda boradi — akademiya orqali. Uning oʻyinchilarini oʻzbek futbolining kelajagida koʻrish mumkin. 2010-yillar davomida akademiya bitiruvchilari Osiyo mamlakatlarida oʻzlarini koʻrsatib kelmoqda, milliy terma jamoadagi oʻrinlarini qoʻlga kiritmoqda. Bu chempionlikdan qimmatroq narsa ekanligini anglash kerak.
Ammo aytib o'taman: bunyodkorliklar oʻzlarining chempionlik umidlarini haqorat qilishlarini istamayman. Ularning yuragi va fidoyiligi nafaqat oʻyindagina, balki butun mamlakat futbolining rivojlanishida ham oʻz aksini topmoqda. Demak, chempionlikka intilishlar yoʻqolmayapti — ular boshqa shaklda, boshqa vaqtda amalga oshirilmoqda.
xG > hissiyot.