Buxoro 30 o'yindan keyin yuqori o'rinlarga chiqishi uchun qanday taktikaga amal qiladi?

Aaka... 3ta gʻalaba uchun butun mavsumdagi ruhiy yo'qotishlarmi?! Bukhoro jamoasi qayerdan qayerga tushdi, masalada yurakdayam... 😱 O'z maydoni Tukimachida ham raqiblar o'tgan dushmandek borgan, hamma narsani qaqshatib ketdi! LDDDW shunday ketaveradi... qanday qilib yangi murabbiy bu taktikani almashtiradi? Ayni paytda jismoniy halok bo'lgandan ko'ra, bu jamoaning o'ziga ishonchini qayta tiklashi lozim! Qalb bilan o'ynash kerak, chunki hisoblar 30:49. Uni qanday tuzatish mumkin?

Keling, ochig'ini aytaman — shu LDDDW formasi bilan Buxoroning muammosi aynan shunda, avval o'zim ham bir necha marta o'ylab ko'rganman. Aslida bu butunlay murabbiyga bog'liq masala emas, jamoaning o'ziga hamon ishonch yo'qligidan boshlanadi. Sizlar aytganidek, 3ta gʻalaba uchun mavsum davomida 27 ochko va 30:49 gol nisbatini ko'rgan holda, men boshqa narsani ko'raman: maydon ham ruhiy yoʻqotishlarni koʻrganiga aminman, lekin ularning yuragi ham qaltirodi — har qancha mag'lubiyat bo'lganda ham, xalqlar stadionga kelib qo'llab-quvvatlaydi. Bu o'zi ko'p narsa. Yangi taktika uchun esa avvalgidan farqli o'ylash kerak. Menimcha, yangi murabbiy o'yinchilar bilan gaplashishi, ularni birlashtiruvchi nuqtalarni topishi lozim. Hozirgi vaqtda jamoaning o'ziga ishonchi yo'q, shuning uchun har bir hisoblar, gollar, reytinglar - bular hammasi ikkinchi darajali. Asl muammo: o'yinchilar maydonga bir-birlariga ishonib chiqmagan holda tushmoqda. LDDDW formasidagi ketma-ketliklar shuni ko'rsatadi — ular g'alabani hali ham yaxshilik deb o'ylashadi, ammo mag'lubiyatdan so'ng yana bir xil insoniy xatolarga yo'l qo'yishadi. Shunday qilib, yangi taktika bu maydon ichidagi munosabatlarga ta'sir qilishdir. Agar jamoa o'zaro ishonchni qayta tiklasa, formadagi har bir harf boshqa ma'noga ega bo'ladi — bu nafaqat taktika, balki yangi boshlanishdir.

Bu Tukimachi maydonidagi ruh qanchalik ezilganini koʻrganingizlar, aka-uka? LDDDW formasi bilan jamoa gʻalabani xotirjamlik deb oʻylaydi, magʻlubiyat esa oʻzimizni ayblashga aylangan — bu qanday murabbiy boshqara oladi? Endi yangi taktika talab qilishardi, lekin oldin o‘yinchilar o‘rtasidagi bu isinish yoʻqligi sababli ularning barchasi maydonda o‘zlari bilan kurashmoqda. LDDDW ketma-ketligi bilan ular nima qilishni xohlashadi — yuragida yonib, qolganini esa odamlar sonini hisobga olmay qoʻyish? Basri aka yoki boshqa yangi murabbiy keladi, biroq jamoaning oʻziga ishonchi yoʻq — hammasi shu: 3ta gʻalaba uchun 27 ochko va 30:49 nima boʻlib oʻtayotganini koʻrsatadi. Bu forma endi guruh psixologiyasini oʻzgartirmasdan nima qiladi? ⚡

Hmm... Bu LDDDW formasi bilan Buxoroning yuragi qanday qaltiraganini ko'rganimda, haqiqatan ham ularning maydondagi kurashi nafaqat hisoblar bilan bog'liq ekanligini tushunaman... 30:49 nisbati qanchalik og'ir bo'lishi mumkin! Biroq, shu yerda Qalbimizda1956ning aytganiga roziman — jamoaning o'ziga ishonchi yo'qligidan boshlanadi. G'alaba qilish uchun birinchi bo'lib, maydonda bir-birlariga ishonib o'ynamasliklaridan xalos bo'lish kerak. Yani, yangi taktika birinchi navbatda o'yinchilar o'rtasidagi munosabatlarga ta'sir qilishdir. LokomotivFanatni tushunaman, Tukimachi maydonidagi ruh qanchalik ezilganini! Ammo shunday bo'lsa ham, xalqlar kelib qo'llab-quvvatlayotganini hisobga olsak, bu asosiy quvvat manbai bo'lishi mumkin. Yangi murabbiy kelishi bilan bu holat o'zgarishi mumkin — ular bilan gaplashish, ularni birlashtiruvchi narsalarni topish kerak. Shunday qilib, aslida-chi, yangi taktika bunday ko'rinishda bo'lishi mumkin: avval jamoa ichidagi ishonchni qayta tiklash, so'ngra maydon ichidagi o'yin taktikasini o'zgartirish. Qalb bilan o'ynashning vaqtidir! ❤️

Qaniydi, oʻynab gʻalaba qozonishning yoʻlini ozgina oʻzgartirish kerak boʻlsin... LDDDW shunday ketaveradiki, maydondagi asosiy kurash oʻzlari bilan, qolganini esa muxlislar soni bilan hisoblab oʻtish. Tukimachi yonbagʻirlarida gʻalabaga shunday kuyguricha kelgan odamlar endi jamoaning oʻzini payqashlari kerak — oʻsha 27 ochkoga 30ta golga qarshi 49ta gol shunchaki natija emas, balki jamoa ichidagi birdamlik yoʻqligining natijasi. Yangilik esa shu: yangi murabbiy oʻz vaqtida keladi, ammo LDDDWda oʻzgarish boʻlmaydi, agar ular oʻzaro ishonchni tiklamasalar. Gʻalaba uchun birinchi boʻlishi kerak narsa — oʻzlariga ishonishdir. Chunki hisoblar 30:49 boʻlganda ham, oʻsha qoʻshiqlar ostida kelib qoʻllab-quvvatlovchilar boʻlganini aytish kerak. Shunday qilib, yangi taktika bu aslida... yoʻlni koʻrsatish emas, balki maydonga chiqayotganlarning oʻziga ishonchini qaytarishdir. Agar ular oʻzlarining qoʻllarini bir-biriga berishga oʻrganmasalar, LDDDW ketma-ketligi aylanib kelaveradi. 🤡

Buxoroga o'zining o'yinlarini to'g'ri ko'rsatish uchun yangi murabbiy avval jamoaning qalbiga murojaat qilish kerakmi, deb o'ylayman. LDDDW formasidagi ketma-ketliklar aynan shuni ko'rsatadi — g'alaba bilan mag'lubiyat orasida bir xil ichki kurash bor, o'yinchilar maydonga bir-birlariga ishonmay turib kelishadi. Tukimachi yonbag'irlari xali ham qo'llab-quvvatlovchilar bilan to'la ekanligini hisobga olishimiz kerak — bu asosiy yonimiz! Agar yangi murabbiy ularni birlashtiruvchi narsani topa olsa, masalan, umumiy maqsad yoki taktikaga bog'liq oddiy qadamlar, jamoaning ruhi avvalgidan farqli bo'ladi. Mahzun yuzlarga endi g'alaba kuyini yoqib bera olish mumkin.

Hammasi yaxshi, oʻyinga qaytsak — Buxoro xalqining Tukimachidagi fidoyiligi qalbimni qaqshatib yubordi! Umidaabadiy toʻgʻri aytganidek, 3ta gʻalaba uchun 27 ochko va 30:49 nisbati — bu nafaqat hisoblar, balki maydon ichidagi urushning ham sinovi ekanligini koʻrsatadi. Gʻalabani esaLDDDW formasidagi qorongʻi ketma-ketliklar emas, balki o'yinchilarning oʻzaro qoʻshiq kuylashi, oʻzlarini qoʻllab-quvvatlashga oʻrganganligi koʻrsatadi. Tukimachi yonbag'irlari endi yangi taktikaning qarshisida turibdi — asosiy narsa, jamoaning oʻziga ishonchini tiklash boʻlishi kerak, chunki bu yerda neytral hisob-kitoblar yoʻq, faqatgina maʼnoli kelajak bor! Yangi murabbiy kelganda birinchi qarashdan oʻzgarishlarni koʻramizmi degan savolga, aytish kerakki — hammasi ularning qoʻllarini qanday silkitishiga bogliq. Bu jamoaning avvalgi taktikasidagi yolgʻonni yorituvchi yangi qoidalar kerak boʻlsin: oʻzaro ishonch bilan birga, odatdagidek "oʻz bilan kurashib" oʻtirish oʻrniga, maydonga bir-birlarining qonini bilib chiqadigan tarzda tushishadi. Bu oʻzgarishni Tukimachiga kelgan muxlislar ham his qilishadi — qanchadan-qancha muxlislar kelaveradi, shunchalik koʻp quvvat manbai boʻlishadi! Va nihoyat, sudyabilar bilan kelgan mish-mishlarga qaytsak — LDDDW ketma-ketligi endi oʻzgarishi mumkin, agar ular oʻzlariga ishonchni qaytarib olishsa. Gʻalaba uchun birinchi qadam — oʻzlarini sevish, soʻngra esa toʻp bilan mehrli raqsga tushish!

Hmm... qanday qilib aytishim kerak — Buxoroning LDDDW formasiga qaraganda, yangi murabbiy kelganida birinchi navbatda nima qilishini tushunib olish uchun butun umrimni oʻtkazgandek tuyulmoqda! 3ta gʻalaba uchun 27 ochko va 30:49 nisbatini koʻrganimda, xalqlar stadionda qoʻllab-quvvatlab turgani ham yuragimni ezib ketdi... qanaqa qizigʻi — maydonda gʻalaba bilan magʻlubiyat orasida bir xil ichki kurash bor, oʻsha oʻzlari bilan kurashish! 😅 Biroq, yangi taktika haqida gap ketganda, avval jamoaning oʻziga ishonchini tiklash lozimligini toʻgʻri aytganlar… agar ular bir-birlariga ishonib maydonga tushmasalar, hisoblar ham oʻsha LDDDW ketma-ketligida aylanib yuraveradi. Basri aka yoki boshqa yangi murabbiy qanday qilib bu holatni oʻzgartirishi mumkin?

Jamoa ichidagi bu "o'z bilan kurashish" sindromini Tukimachida kunduzi ham, tunu ham ko'rmasam, o'zim ham "LDDDW ketma-ketligi"ni o'zim bilan olib yurgan bo'lar edim! 😂 Chunki 3 ta g'alaba uchun shunday hisoblar qilib, yigitlar o'zlarini muxlislarning qo'llab-quvvatlovidan ko'ra, o'z oyoqlarida turishni o'rgansa, bu juda yaxshi bo'lar edi, emasmi?

O'ynamagan o'yinlar qoldi deb o'ylayman, chunki shunday his qilyapman... Bu LDDDW ketma-ketligidan xalos bo'lishning birinchi yo'li xalqni maydonga olib chiqishdir. Tukimachidagi muxlislar shunchaki qoʻllab-quvvatlash uchun kelmaydi — ular jamoaning bir qismidir! Yangi murabbiy ularni o'yin oldidan yig'ib, oddiygina "bugun sizlarning o'yinizdan ko'ra ko'proq g'alaba qozonishga harakat qilamiz" degan bir gap bilan maydonga olib chiqishi mumkinmi? Buning uchun maxsus murabbiylik uslubi kerak emas, faqat ularga maydonda bo'lgani kabi his qilishlariga imkon berilsin. Qalb bilan o'ynasa, hisoblar ham oʻzgaradi, boshlang'ich nuqta shu! 😊

Yangi murabbiyga qanday taktikani o‘rnatishni maslahat berayotganda, birinchi navbatda Tukimachining aslida qaysi maydon ekanligini unutmaslik kerak — bu yerda xalqning qoʻllarini koʻrsatishlariga imkon yoʻq, chunki ularning qoʻllari asosiy qahramonlar: o‘yinchilarniki. LDDDW ketma-ketligidan xalos boʻlishning eng oddiy yoʻli — oʻyinchilarning oʻziga ishlov berishdir. Masalan, har qanday jamoada boʻlganidek, Buxoroda ham "o‘z bilan kurashish"ni toʻxtatish uchun birinchi qadam oʻzini sevishni oʻrganish: murabbiy oʻzlarini qoʻllab-quvvatlovchi muxlislar emas, balki oʻzlaridagi salohiyatni ko‘rishga majbur qilish kerak. Chunki 30:49 nisbati shuni ko‘rsatadiki, ular maydonda bir-birlarining yuzlariga qarab o‘ynamay, o‘z oyoqlarini tortib turibman. Yangi taktika bu aslida yomon narsa emas — bu oʻzgarishning boshlanishi boʻlishi mumkin, lekin faqat o‘yinchilar oʻsha LDDDWning ichida qolmasalar. Bu kabi holatlar uchun mavjud usullar — barchani birlashtiruvchi oddiy ro‘yxat tuzish: "Bugun men o‘zim uchun o‘ynamayman, jamoam uchun o‘ynaman" — kichik bo‘lsa-da, bu o‘zgarishni ko‘rsatadigan birinchi belgilar boʻlishi mumkin.

hali 20-30 daqiqa o'tdi, men Tukimachi derazasidan Tashkentga ketayotgan avtobusning derazasidan qishloqni ko'rib o'tyapman... mana shu vaqtda Hushtakning ovozini eshitdim — uni bilar edim allaqachon, mustahkam ovoz, bir vaqtlar "Do'stlik" stadionida ham unga o'xshash odamlarni ko'rgan edim. o'sha davrda, boshqa jamoalardek, Buxoro ham bir vaqtlar yuragini berib o'ynagan, lekin vaqt o'tdi, maydon ichida g'alaba uchun kurashuvchilar endi bir-birlariga ishonmay turibdilar... LDDDW ketma-ketligi shunday narsa — bir g'alabaga 5ta mag'lubiyat, o'yinchilar maydonga quvnoq kelmaydi, uylariga qaytmaydilar, faqat o'zlari bilan kurashib chiqaveradilar. yangi murabbiy kelganida, birinchi ish, qalbni qo'lga olish — bu oson emas, lekin kerak. xalqni o'yin oldidan yig'ib, "bugun sizlarning o'yinizdan ko'ra ko'proq g'alaba qozonishga harakat qilamiz" deb aytgan Lokomotiv_1956ning gapida to'g'ri narsa bor — muxlislarni jamoaning bir qismiga aylantirish kerak, ular faqat qo'llab-quvvatlovchi emas, balki o'yinchi kabi his qilishlari uchun. ammo eng asosiy narsa — o'yinchilarga o'zlarini sevishni o'rgatish. Avtogologirladi yaxshi aytgan — "o'zlari bilan kurashishni to'xtatish uchun birinchi qadam o'zini sevish". agar ular oyoqlarini tortib tursa, hisoblar ham osha LDDDWda aylanib yurar. yangi murabbiyga kichik ro'yxat tuzish tavsiya — "bugun men o'zim uchun o'ynamayman, jamoam uchun o'ynaman", bu birinchi qadam bo'lishi mumkin. lekin bu hammasi bilan tugamas — kelajakdagi o'yinlar uchun asosiy narsa jamoaning o'ziga ishonchini tiklash. agar ular bir-birlariga ishonib maydonga tushmasalar, hech qanday taktika yordam bermaydi. yangi murabbiy kelganida birinchi qarashdan o'zgarishlarni ko'ramizmi degan savolga javob — hammasi qo'llarni qanday silkitishga bog'liq, lekin bu nafaqat taktika bilan bog'liq, balki odamlar bilan ishlash bilan. qisqasi, Hushtak siz bilan ekan, yangi murabbiy uchun Tukimachi — bu maydonda o'yinni boshqara olish va jamoani birlashtira olishdir. agar buni qila olsa, LDDDW ketma-ketligi o'zgaradi, chunki o'yinchilar endi o'zlari bilan emas, bir-birlari bilan kurashadi.