Dinamo Samarqand: boshqarilmaydigan shuningdek bo'lgan imkoniyatmi, yoki 4-o'rin orzu darajasi edi?

58 ochko 30 ta o'yindan keyin... qanaqa janjalman bular! 🔥💪😱 ZO'R-DA avvaliga oʻyinning manzili yoʻqligini yashirish uchun o‘yinlardir-bu, jamoaning oʻzidan umidning yoʻqligini koʻrsatadi! 47 gol imkoniyatlarni o‘tkazib yuborishga qaramay! Negadir 30 ta oʻzi 30 gol o‘tkazib yubordi—BUmi???? Yoʻq-qani bilan 1,56 GD/GP bilan markaziy jamoalarga nisbatan pastmi deganlar, endi toʻgʻridan-toʻgʻri soʻnggi qatordagi jamoalarga qoʻyib yubormaslik uchun qanchadan qanoatlanishdi?! Aslida-chi, bu mavsumda yuzaga kelgan "boshqarilmaydigan" holatga olib kelgan sabab—havo oʻynash uchun yoʻq, naqadarini izlash uchun yordamchi yoʻq! Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Akmalning 8i—GOʻSHT kerakmi, oʻyinni tashkil qilish kerak edi, lekin oʻynamay qolishdi. Qachonkim xalqaro miqyosda oʻyinchilar bilan raqobat qilish kerak boʻlsa, oʻz darvozasi oldiga 30 martta toʻp oʻynab kelishgan—bu qanday futbol?! 🤬 4-o‘rin uchun ham bu miqdor yetarli edi-yu? YOʻQ! 58 ochko bilan ligada 2-3ta oʻyin ortiqcha boʻlishi mumkin edi, lekin asosiy muammo—JAMOA sifatida qanday oʻynashni bilmaslik! Samarqandliklar qancha yaxshi boʻlgan boʻlsalar-da, oʻz darvozasiga yetarlicha gol oʻtkazib yuborish bilan oʻzlarini jazoladilar. Qisqasi: mavjud tarkib bilan ularning mumkin boʻlgan maksimal natijasi—bu XAMma narsa! Ammo kelasi mavsumga hozirdan ishlash kerak, boshqa tomondan, iqtisodiy qiyinchiliklar qattiq tormoz!

Davronov bilan Iskanderovning gollari yigʻindisi 30ga yaqin, qolgan 17ta esa boshqa qayerdan? Mayli, hammasi Alibek va Jamshidniki emas. Qolgan toʻrt nafar futbolchining oʻrtacha koʻrsatkichi 4,25 gol — bu nima degani? Jamoa sifatida toʻp oʻynay olishmayapti, chunki toʻp yetmayapti. 2-oʻrindagi jamoa bilan farq 12 ochko — bu farq katta, lekin 4-oʻrin bilan cheklanib qolish kerakmi? 58 ochko — bu yuqori koʻrsatkich emas, lekin agar shunday boʻlsagina, jamoani qoʻllab-quvvatlashga arziydi. 47 ta gol oʻtkazib yuborishning sababi nimada? Himoya chizigʻi yoʻqligi yoki ularning oʻyin uslubida? Bu mavsum ularning mumkin boʻlgan maksimal natijasi edi — keyingi mavsumga iqtisodiy qiyinchiliklar sababli transferlar yoʻq, demak hozirgidan boshqa yoʻl yoʻq.

U yoqimli 30ta oʻyin davomida 58 ochkoni qanday yigʻishganini koʻrib chiqamiz — bu 1,93 ochko oʻyiniga teng. Statistik jihatdan, Superligada bu koʻrsatkich yuqori oʻrtacha bilan teng, ammo jamoa sifatida ular oʻz imkoniyatlarini toʻliq ishlata olmaganlar. Alibekning 12si, Jamshiddan 10, Mozgovoydan 8 — bu raqamlar yakuniy ballga hissa qoʻshgan, lekin jamoaviy oʻyinlarda asosiy yoʻlni topa olishmaganlar. Qani, asosiy masala shundaki — samaradorlik yigʻindi boʻlib, jamoani bir butunga aylantira olmagan. Himoyadagi 30ta oʻtkazib yuborilgan golning sababi ham shu: jamoaga oʻralib oʻynamoqchi boʻlganda, individual qobiliyat yetarli emas edi. Misol uchun, yevropacha oʻyin uslubini qoʻllab-quvvatlayotgan oʻyinchilar oʻz boʻlimlarida toʻp bilan oʻtkazish vaqtini boshqara olmaganlar. 4-oʻrin uchun 58 ochko kifoya edi-deb aytish qiyin. Ligada 2-3 ochko farqi bilan mavsum oxiri oʻzgarishi mumkin edi. Ammo asosiy muammo shundaki, hisobda 47 gol yoʻq, balki jamoaning oʻzini tashkil etishga boʻlgan yetishmaslik mavjud edi. Qolgan 17ta gol boshqa oʻyinchilarga boʻlinganda, ularning har biri oʻrtacha 4,25 gol bilan mavsumni oʻtkazgan — bu koʻrsatkich individual darajada yaxshi boʻlsa-da, jamoaviy oʻyinlarni tashkil etishga yetmagan. Yana bir nuans: GD/GP 1,56 boʻlib, bu markaziy jamoalarga nisbatan past, lekin soʻnggi oʻrinlar bilan oʻyindan boshqa narsa qilishmayotgan jamoalarga nisbatan yuqori. Demak, iqtisodiy qiyinchiliklar hisobiga transferlar yoʻq boʻlganda, kelasi mavsumga hozirdan boshlab oʻz oʻyin uslubini oʻzbekcha yoʻlga solish kerak. Samarqandliklar oʻz darvozasiga 30ta gol oʻtkazib yuborgan boʻlsalar, bundan keyin oʻyinda qancha ehtiyot boʻlishlari mumkin — bu yoʻl bilan qolib ketishadi.

58 ochko 30 oʻyinda — bu bir daqiqada yuzlab oʻtirishni istaydigan odamga oxirgi daqiqada gol urishni eslatadi, bunga qanday munosabat bildirish mumkin? 📊 Dinamo uchun bu mavsum "yaxshi oʻynab, yomon yutib olish" klişesidan boshqa narsa emas edi. 47 ta gol urilgani Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Akmalning 8i bilan taʼminlangan, lekin shu bilan birga oʻz darvozasiga 30 ta toʻp oʻtkazib yuborish — bu futbol emas, bu hisoblab chiqilmagan qonunbuzarlar futboli. Shunday qilib, mavjud tarkib bilan 4-oʻrin — bu ularning mumkin boʻlgan maksimal natijasimi? Qisqasi, ha. Ammo bu nafaqat oʻyinchilarning qobiliyatsizligi, balki klub tizimining butunlay yoʻqligi bilan bogʻliq. Kimdir individual qobiliyatni keltirib koʻrsatadi, lekin kimdir esa jamoaning oʻzini tashkil eta olmasligini eʼtiborsiz qoldiradi. Qoʻshimcha ravishda, iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar boʻlmasa, kelasi mavsumga qanday yoʻl bilan boshlash mumkin? Dinamoning GD/GP koʻrsatkichi 1,56 boʻlib, bu markaziy jamoalar bilan solishtirganda past, lekin soʻnggi oʻrinlardagi jamoalar bilan esa yuqori. Bu koʻrsatkichlar va mavsum davomidagi oʻzgarishlar Dinamoni oʻzbek futbolining oraliq zonasiga qoʻyib qoʻygan — ular oldinda boʻlish uchun yetarli, lekin orqada qolmaslik uchun ham. Shuning uchun bu mavsumning yakunini "boshqarilmaydigan imkoniyat" sifatida belgilash mumkin emas, aksincha, mavjud resurslar bilan eng yaxshi natijani koʻrgan jamoalardan biri.

Qani, 58 ochko bilan 30 oʻyinda — bu dinamoning mavsum davomida jilov bilan suzgani. Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Mozgovoyning 8i — bular faqat raqam, meningcha, samaradorlik koʻrsatkichi boʻlib qoladi, chunki oʻyinlarning yarmi "yozda toʻp koʻtarib yurgan boʻriga" oʻxshagan. 30 ta oʻtkazib yuborilgan gol nima degani? Himoyaviy chiziq yoʻqligini koʻrsatadi, lekin bu jamoaning oʻzini tashkil etolmasligi ham oʻzini koʻrsatadi. 4-oʻrin uchun bunday natija yetarli edi-deganlar bor, ammo men shunday deb aytmayman. 58 ochko bilan ligada 2-3 ochko farqi bilan mavsum oʻzgarishi mumkin edi, lekin asosiy nuqta shundaki — Dinamo oʻz darvozasiga 30 ta gol oʻtkazib yuborgan boʻlsalar, boshqa jamoalar bilan oʻyinda qancha taslim boʻlganlar. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: GD/GP 1,56 bilan ular markaziy jamoalarga nisbatan orqada, lekin soʻnggi oʻrinlardagi jamoalarga nisbatan oldinda. Bu shuni koʻrsatadiki, mavjud imkoniyatlar bilan ular oʻzlarining mumkin boʻlgan eng yuqori natijasini koʻrganlar, ammo iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli kelasi mavsumga transferlar yoʻq boʻlganda, bu yoʻl bilan qolib ketishadi.

58 ochkoni qanday tarqata olganliklari bilan boshlaymiz — 1,93 ochko oʻyiniga teng. Hisoblar yolgʻon gapirmaydi: bu koʻrsatkich Superligada yuqori oʻrtacha hisoblanadi, ammo jamoaning yoʻqotiqlari bilan taqqoslanganda qanchadir kamroq koʻrinadi. Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Mozgovoyning 8i — bu raqamlar yakuniy ballga hissa qoʻshgan, ammo asosiy yoʻlni topa olishmagan. 47 ta golga erishish uchun jamoaning toʻp bilan ishlashida zaifliklar mavjud edi. Qolgan 17ta gol boshqa oʻyinchilarga boʻlinganida esa oʻrtacha koʻrsatkichlar shunchaki individual farqlardan iborat boʻldi — bu boʻlmasa, jamoaning toʻplarini tashkil etish yoʻqligini ochiqchasiga koʻrsatdi. 30 ta oʻtkazib yuborilgan gol esa asosiy muammo: himoyaviy chiziq yoʻqligi yoki oʻyin uslubidagi nuqsonlar? GD/GP koʻrsatkichi 1,56 boʻlib, markaziy jamoalarga nisbatan past, soʻnggi oʻrinlardagi jamoalarga nisbatan esa yuqori. Bu nima degani — mavjud tarkib bilan ularning mumkin boʻlgan maksimal natijasi edi, ammo iqtisodiy qiyinchiliklar hisobiga transferlar boʻlmasa kelasi mavsumga yoʻl yoʻq. Toʻg'risi, 4-oʻrin uchun bunday hisob yetarli edi-deb aytish qiyin. Ligada 2-3 ochko farqi bilan mavsum oʻzgarishi mumkin edi. Asosiy masala shundaki — jamoaning oʻzini tashkil etishga boʻlgan yetishmaslik hamda individual qobiliyatlar yetarli boʻlmaganda jamoaviy oʻyinlarni tashkil etolmaslik. Dinamo uchun bu mavsum "yaxshi oʻynab, yomon yutib olish"dan boshqa narsa emas edi. Kelasi mavsumga esa iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar yoʻq boʻlganda, oʻzbekcha yoʻlda oʻz oʻyin uslubini oʻzgartirishga toʻgʻri keladi — boshqa yoʻl yoʻq.

58 ochko, 47 gol urish va 30 ta oʻtkazib yuborilgan — bu raqamlar qoʻlga oʻtib turibdi. 1,93 ochko oʻyiniga nisbatan yuqori oʻrtacha koʻrsatkich boʻlsa-da, statistikani ochiqchasiga soʻzlasak, jamoaning asosiy muammosi oʻziga yetarli vaqtni ajrata olmasligida. Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Mozgovoyning 8i — bu yaxshi raqamlar, lekin ular raqiblarga qarshi individual qobiliyatni koʻrsatishdan boshqa narsa qilishmadi. Qolgan 17ta golni esa toʻrt nafar futbolchi oʻrtasida boʻlishgan — bu nima koʻrsatadi? Jamoa sifatida toʻp bilan ishlashda zaiflik mavjud edi, chunki toʻplarni oʻzaro oʻtkazish yoki himoyani tashkil qilishda yetishmaslik bor edi. 30 ta oʻtkazib yuborilgan golning sababi ham shu: himoya chizigʻi yoʻqligi yoki oʻyin uslubidagi nuqsonlar emas, balki jamoaning oʻzini tashkil etolmasligi. 4-oʻrin uchun bu natija yetarli edi-deganlar bor, ammo meningcha, bu mavjud imkoniyatlarning toʻliq oʻzlashtirilishi emas. Raqiblar bilan oʻyinda koʻpincha oʻz darvozasiga toʻp oʻtkazib yuborishlar ham jamoaning oʻzini tashkil etolmasligining asosiy koʻrsatkichi boʻldi. GD/GP 1,56 bilan ular markaziy jamoalarga nisbatan orqada, soʻnggi oʻrinlardagi jamoalarga nisbatan esa oldinda — bu shuni koʻrsatadiki, mavjud tarkib bilan ularning mumkin boʻlgan eng yuqori natijasi edi. Kelasi mavsum iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar yoʻq boʻlganda, oʻyin uslubini oʻzbekcha yoʻlda oʻzgartirishga toʻgʻri keladi. Ammo asosiy savol shundaki, klub tizimi butunlay yoʻqligi bilan boshqa yoʻl yoʻq edi.

Oʻzbek futboli mavsumlarini oʻz koʻzlarim bilan koʻrganman — toʻp maydonda boʻlmay, koʻpchilik hayotda turadi. Dinamo Samarqandning ushbu mavsumidagi 58 ochkosi va 47 goli meni oʻyinning juda katta qismi "yomon tashkil etilgan order" deb ataganiga ishora qiladi. Shunday qilib, meni birinchi boʻlib hayratga solgan narsa — jamoaning oʻz darvozasiga kiritgan 30 ta golidir. Bu raqamni koʻrib, darhol "qayerdan bunga yoʻl qoʻyildi?" degan savol tugʻiladi. Buning sababi nafaqat himoyaviy chiziqning yoʻqligi, balki oʻyinning butun falsafasining yoʻqligida yotadi. Dinamo oʻyinchilarini individual sifatida koʻrish mumkin: Alibek, Jamshid, Mozgovoy kabi futbolchilarning oʻz darvozasiga qoʻygan gollari mavjudmi? Mutlaqo yoʻq. Lekin bu oʻyinchilarning faoliyatini hisobga olishimiz kerak. Alibekning 12ta goli uchun uning oʻzi qanchalik koʻp toʻpni oʻz darvozasiga kiritib qoʻygani bilan tenglashtirish kerak — ushbu klubning hisobida koʻrsatilmagan. Raqamlar yolgʻon gapirmaydi: 58 ochko 1,93 ochko oʻyiniga toʻgʻri keladi. Superligada yuqori oʻrtacha koʻrsatkich sifatida baholanishi mumkin, ammo shuni unutmaslik kerakki, bu koʻrsatkich jamoaviy oʻyinlarning yoʻqligini ham yashiradi. Qoʻshni javoblar bilan kelishib, kelasi mavsum iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar yoʻq boʻlganda, oʻyin uslubini oʻzbekcha yoʻlda oʻzgartirishga toʻgʻri keladi. Lekin shuni tushunish kerakki, bu yoʻlning oʻzi mavjud boʻlgan klub tizimi yoʻqligi bilan toʻsqinlik qiladi. Oʻyinlardagi koʻrinishlar jamoani "yaxshi oʻynab, yomon yutib olish" klishelariga toʻgʻri keldimi? Albatta. Dinamoning asosiy muammosi — toʻp bilan ishlashda boʻlgan yoʻqotishlarda. Oʻyinchilar oʻrtasidagi toʻp oʻtkazish vaqtidagi kamchiliklar, himoyaning tashkil etilmasligi, darvozabonning oʻz darvozasiga toʻp kiritishi kabi holatlar jamoani bir butunga aylantira olmagan. Va nihoyat, asosiy nuqtaga kelamiz: 4-oʻrin uchun bunday natija yetarli edi-deb aytish qiyin. Sababi shundaki, bu mavsum ularning mumkin boʻlgan maksimal natijasi edi, ammo iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar yoʻq boʻlganda, kelasi mavsumga yoʻl yoʻq. Ammo shuni taʼkidlash kerakki, oʻyin uslubidagi oʻzgarishlar ham foyda keltirishi mumkin.

30 ta oʻtkazib yuborilgan gol — bu hech boʻlmaganda haftasiga bitta toʻp oʻyindan tashqari vaqtda oʻz darvozasiga kiritilishi kabi. Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Mozgovoyning 8i — raqamlar yaxshi, lekin ular oʻzlarini "jamoa" deb atay olmaydi, chunki oʻyinlar qachonlardir boʻlib turgan edi, endi esa toʻp koʻtarib yurgan boʻrilarni koʻtarib yuradigan holga kelib qolgan. GD/GP 1,56 bilan ular markaziy jamoalarga nisbatan orqada, ammo soʻnggi oʻrinlardagi jamoalarga nisbatan oldinda — bu shuni koʻrsatadiki, mavjud imkoniyatlar bilan ular oʻzlarining mumkin boʻlgan eng yuqori natijasini koʻrganlar, lekin iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar yoʻq boʻlganda kelasi mavsumga koʻz yumishga toʻgʻri keladi. 4-oʻrin uchun bunday hisob yetarli edi-deganlar bor, ammo men buni "mahorat yengib, talant yutib qoʻygan" deb atashim mumkin emas. 58 ochko bilan ligada har ikkinchi oʻyin soʻnggi daqiqada gʻalabadan mahrum qilib qoʻyilgan — bu faqat shunday boʻlishi mumkin edi, chunki jamoaning oʻzini tashkil etolmasligi asosiy sabab.

qanaqa xotira buni eslaganimga... 30 oʻyinda 58 ochko, 47 ta gol va 30 ta oʻtkazib yuborilgan toʻp... oʻz vaqtimda xalqaro oʻrtalarda oʻynab yurganman, qizgʻin mavsumlarni koʻrganman, lekin shunday raqamlarga qaramasdan jamoaning "yaxshi oʻynab, yomon yutib olish" hikoyasini eshitdimda yuragim orqasiga qarab qoldi. bizning oʻsha yillarda samarqandliklar stadionlarga suyanib kelishardi — olovli tumorlar, qoʻl qoʻl tutish va oʻz jamoasiga boʻlgan mehr bilan. ammo bu kunlarda koʻproq individual "yulduzlar" va koʻp vaqtlarda esa to'p koʻtarib yurgan boʻrilarni eshitaman. Alibekning 12si, Jamshidning 10i, Mozgovoyning 8i — yaxshi raqamlar, lekin ularning birgalikda ishlashi yoʻq edi. oʻsha paytlarda bitta jamoani tashkil etish uchun berilgan kurashni koʻrganman, shuning uchun bilaman: individual qobiliyat bilan katta natijaga erishish mumkin emas. 30 ta oʻtkazib yuborilgan gol... buni koʻrib, darhol "qayerdan bunga yoʻl qoʻyildi?" deb oʻylardim. Himoyaviy chiziq yoʻqligi yoki oʻyin uslubidagi nuqsonlar emas, balki jamoaning oʻzini tashkil etolmasligi asosiy sabab edi. agar oʻyinchilar oʻzaro toʻp almashishni oʻrgana olmasa, toʻpni bir-birlariga oʻtkazib koʻrinsa, soʻngra individual harakatlarga oʻtib ketsa — nimadir notoʻgʻri ketdi deganidir. GD/GP 1,56 koʻrsatkichi bilan ular markaziy jamoalarga nisbatan orqada, soʻnggi oʻrinlardagi jamoalarga nisbatan oldinda boʻldilar — bu koʻrsatkichlar mavjud imkoniyatlar bilan ularning mumkin boʻlgan eng yuqori natijasi boʻldi. ammo iqtisodiy qiyinchiliklar tufayli transferlar boʻlmasa, kelasi mavsumga toʻgʻri yoʻl topish juda qiyin. 4-oʻrin uchun bunday hisob yetarli edi deganlar bor, lekin men shunday deb aytmayman. ligada 2-3 ochko farqi bilan mavsum oʻzgarishi mumkin edi. asosiy masala shundaki, jamoa oʻzini tashkil eta olmaganda va individual qobiliyatlar yetarli boʻlmaganda jamoaviy oʻyinlarni tashkil etolmaslik asosiy yoʻqotish edi. kelasi mavsum uchun esa... iqtisodiy qiyinchiliklar hisobiga transferlar boʻlmasa, oʻyin uslubini oʻzbekcha yoʻlda oʻzgartirishga toʻgʻri keladi. lekin buni qilish uchun ham klub tizimi boʻlishi kerak — boshqa yoʻl yoʻq. mumkinmi? vaqt aytdi.