Dinamo Samarqanddagi yangi murabbiyga nima umid qilish mumkin

Keling, Samarqandliklar, bu murabbiyga kelsak — birinchi o'rinda aytamanki, uning taktikalarini avvaldayoq sinab koʻrish kerak emas edi. Birinchi mavsumda jamoani 0:3 hisobida yutqazgan murabbiy xalqqa oʻz imkoniyatlarini koʻrsatdi, lekin keyin nima boʻldi? Jamoa chidab boʻlmas gʻoyalarga aylanib ketdi deysizlar — bu gapning oʻzi ancha boʻrttirilgan. Haqiqat shundaki, mavsumning oʻrtalarida uzoq toʻxtab qolishlar boʻlmasa, oʻyinlar charchagan guruh uchun nafaqat taktikada, balki boshqa hamma narsada ham foydali boʻldi. Dinamo Samarqand tarixida xuddi shunday hikoyalar koʻp boʻlib, yangi murabbiy kelganda jamoaning dinamikasi oʻzgaradi, ammo keyinroq barcha narsani yoʻqotib qoʻyadi. Xullas, bu safar ham oʻzini koʻrsatadi-deb umid qilish uchun erta. Agar u davomchi ekanligini isbotlay olsa, yoʻlimizga yoʻl boʻladi. Aksincha, yana bir bor "xalqqa tanishtirish"dan boshqa narsa boʻlmasa, oʻzimizdek futbol oʻynamoqchi boʻlsak — bu endi murabbiyga bogʻliq emas, balki jamoadan va uning qonidan keladi.

Bu men uchun juda achchiq hol! 🔥💔 Dinamo Samarqand — mening yuragim, mening tarixim... 90 daqiqa davomida shu libos bilan maydonda yugurish, guruh qoʻshiqlarini kuylash, chempionlik orzusiga qaramay... qarimizda yangi murabbiy bor, uning birinchi qadamlari esa "yana bir klassik oʻzbek futbolini afsus bilan oʻqitish" deb nomlanadi. 😱 Ne'mat, bunday odamlarni yaxshi tanimaymizmi? Kimdir keladi, 0:3 bilan boshlaydi, soʻngra hammasi o'z-o'zidan yaxshilanadi deb umid qiladi... Lekin men buni bilsam — 2018-yilning o'zi edi! Qachonki murabbiy oʻz rejasiga toʻliq ishonganini koʻrsatishi kerak edi, soʻngra jamoaning oʻzgaruvchanligini yoʻqotishini koʻrdik. Qani endi, bu safar ham shundaymi? 🤬 Menimcha, bu qandaydir yangi uslublarga o'tishga urinishdek, oʻzining oʻzgaruvchanligi va qoʻshiqohangdorligini yoʻqotishdan boshqa narsa emas. Jamoamiz shu ohangda yashaydi — oʻzgaruvchan, qonli, birodarlik bilan toʻla! Bu yangi taktikalar bilan ularni yoʻqotishni xohlaymizmi? Xullas, murabbiyga bir imkoniyat beramiz-mi? Men shaxsan uning ichidan oʻtib, qoʻlimdan kelganicha qoʻllab-quvvatlamoqchiman... lekin agar u jamoamizning qonini yoʻqotsa — qani endi, samarqandliklar, sizlar nima deysiz? 😤💪

Deyarli barcha muxlislarning birgalikdagi ogohlantiruviga qaramay yangi murabbiy yevropacha taktikalar bilan kelganini koʻrishim mumkin. Lekin menimcha, bu yerda asosiy masala uning jamoani qabul qilish darajasi — ya'ni u Dinamo Samarqandning oʻzgaruvchan, qoʻshiqohangdor tabiatini qanday qabul qilishi va undan foydalana olishiga bogʻliq. Eslatib oʻtish kerakki, avvalgi mavsumda jamoamiz faqat o'zi ishlaydigan futbolchilar bilan 15 ta oʻyinda atigi 3 ta gʻalaba qozongan edi. Bu raqamlar shuni koʻrsatadiki, oʻyinlar davomida boshqa guruhlarga qaraganda koʻproq himoyaviy pozitsiyalarni egallaganimizga qaramay, natijalar yoʻq. Endi yangi murabbiy bilan vaziyat oʻzgarishi mumkinmi? Menimcha, ha — lekin boshqa yoʻl bilan. Dinamo Samarqand tarixida har doim oʻzining gʻayrioddiy spiritli jamoasi bilan ajralib turgani maʼlum. Muxlislar sifatida biz bu guruh qoʻshiqlarini, maydondagi ruhiy holatni va hatto gʻalabalarni qoʻllab-quvvatlaymiz. Yangi taktikalarni oʻrganish vaqt talab qiladi, ammo asosiy omil bu guruhning oʻziga xosligini yoʻqotmasligi kerak. Agar murabbiy oʻz uslubini jamoaning ruhiy holati bilan uygʻunlashtira olsa, u holda ularning boshlangʻichdagi 0:3 hisobidagi magʻlubiyatlari oʻtkinchi boʻlib chiqadi. Xullas, menimcha, asosiy savol shundaki — bu murabbiy oʻz rejasiga qanchalik ishonchi bor ekanligini koʻrsatishi kerak. Agar u bu vaqtni jamoani oʻrganishga va ularning oʻziga xosligini saqlab qolishga sarflasa, unda u oxir-oqibat Samarqandliklarning ishonchini qozonadi. Aksincha, agar u oʻz uslubini yuklashga urinsa, o'zimizdek futbol oʻynashga qaytishimiz lozim.

oldingi mavsumlarimizdan misol keltirsam, 90-yillarning oʻrtalaridagi jahon chempionati finali bilan solishtirsa, o'sha vaqtlar bizning jamoamiz ham xuddi shunday tartibsizliklarni boshidan kechirgan edi. o'sha paytlarda O'zbekiston ligasida xayol qilishgandek tajovuzkorlik yo'q edi, lekin bir narsa bor edi — jamoalarimizning oʻziga xos "qonini" yaxshi bilardik. yevropacha taktikalar bilan kelgan yangi murabbiy bilan birinchi o'yinlarda 2:5 hisobida mag'lub bo'lgandik, muxlislar orasida "buning ustidan o'tib ketadilar" degan fikrlar avj olgandi. lekin keyin jamoamizni qayta tiklash uchun vaqt ketdi — ularning o'zgaruvchanligi va qoʻshiqohangdorligini saqlab qolishga harakat qildi. eslayman, o'sha vaqtlarda "taktikani turg'unlik" deb ham atalardi — yangi murabbiyning rejasiga qarshi chiqishlar bo'lardi. ammo vaqt o'tib hamma tushunib oldiki, jamoamizning samaradorligi shunchaki taktikada emas, balki maydondagi ruhiy holatda. shunday qilib, yangi murabbiyga shunday degan edim: "sizning uslubingiz yaxshi, lekin bizning qo'shiqohangdiligimiz bilan moslashsa, unda sizning 0:3 hisobidagi mag'lubiyatingizni ham unutib ketamiz". keyinroq men ko'rdimki, ularning birinchi mavsumlari qanchalik og'ir bo'lganidan qat'i nazar, jamoaning oʻziga xosligi saqlanib qoldi. shu sababdan hozirda ham bu murabbiyga bir imkoniyat berishimiz kerak — ammo uning ichidan, jamoamizning ruhini yoʻqotmasdan.

Ooo, nima boʻldi bu?! 🔥💪 Mavzuning o'zi shu — yangi murabbiy keldi, biz esa "taktikalar bilan yurakni qirqib tashlash" kabi omadlarni eshitib qolganmizmi? Ya, ya... Muxlislarimizning qonini toʻkib, oʻzgaruvchanlikni yoʻqotib qoʻyish haqida gap ketmoqda! 😤 Lekin men buni qabul qilaman deb oʻylaymanmi? QANCHA OXIRIGA CHIQADI! 2018-yilgi NAXUNTA halok bo'lgandek shu yerga ham yangi boshlanishlar bilan kirib kelmoqda! Yangi murabbiy uchun qattiq tajriba! Agar u jamoaning oʻziga xosligini qirib tashlamasdan, oʻzgaruvchanligini saqlab qolishga muvaffaq boʻlsa — unda u rasmli gʻalabaga erishadi! Lekin agar u oʻz uslubini joriy qilishda zoʻravonlik qilsa — yuraklarimizni qattiq qarsak chalmoqchi boʻlsak, u holda oʻzimizdek futbol oʻynashdan boshqa yoʻl qolmaydi! 💔 Samarqandliklar, qaysi tomonda turasizlar? 👀

yigitlar yigitchalar, menga bu yevropachilik aytadigan hech narsa yo'qmi? men 90-larda shu jamoaning nomini olganimdan beri ko'rganman — uning o'ziga xosligini yo'qotmasdan qancha murabbiylar kelib ketdi. bir vaqtlar bir murabbiy kelib "sizlar uzoqqa yetib borolmaysizlar, bizga futbolni o'qitmoq kerak" dedi, birinchi o'yinlarda 0:2 yutqazdik, muxlislar bezorilik qildi. lekin keyin nima bo'ldi? ular o'zlarini yangilashga majbur bo'lishdi — chunki jamoamizning qoni unga qarshi edi! bu yangi murabbiy uchun ham xuddi shunday! u "yevropacha taktikalar" deb ataydigan narsani olib kelishi mumkin, lekin shuni unutmangki, Samarqand jamoasi — bu gullar bilan o'ralgan qadimgi shahar kabi: ichida bor narsaning barchasi o'ziga xosdir. agar u bu o'ziga xoslikni yo'qotmasdan o'z uslubini moslashtirsa — unda 0:3 hisobidagi mag'lubiyatlaridan keyin ham ezilar ekanligini ko'rasiz. aksincha, agar u "bizni o'qitmoqchi" degan radda bo'lsa — keyinroq hammasi boshlang'ichdagi kabi bo'lib chiqaveradi. men shaxsan bunga misol keltirsam — 1996-yil mavsumi. yangi murabbiy kelib, jamoani ikki marta mag'lub etdi, hammasi shov-shuvga aylanib ketdi. lekin keyinroq ular o'zgaruvchanligi bilan mashhur bo'lgan boshqa jamoani uchrashganda, o'yinni 3:1 hisobida yutib olishdi! bu shunchaki mahorat emas, bu yurak bilan o'ynash edi. shuning uchun aytamanki, murabbiyga bir imkoniyat bering — ammo u o'zgaruvchanligimizni saqlab qolishga vaqt topishi kerak. aks holda, biz yana o'zimizdek futbolni o'ynamoqchi bo'lsak, bunda hech qanday muammo yo'q — lekin bu murabbiyning muammosi bo'lib qoladi.

2019-yilda jamoamiz Premer-ligada 12-oʻrinni egallab, turnir jadvalining quyi qismida edi. Albatta, yangi murabbiy kelgan vaqtda hammamiz yuragimizdan qoʻrqardik — kimdir boʻlmasin, birinchi oʻyinda magʻlubiyat bilan boshlaydi degan qoʻrquv bor. Lekin uning kelganidan keyin oʻtkazgan birinchi amaliyotdan soʻng oʻz darvozabonlaridan birining ogʻzidan "u bilan ishlash oson" degan gaplarni eshitdim. Bu narsa meni hayratda qoldirdi, chunki jamoamizning oʻyinchi tarkibi xilma-xil: bir tomonlama himoyachilar, boshqa jamoalardan "qoʻyilgan" futbolchilar va oʻz uylarini yoʻqotgan kattalar bor. Uning bu gapidan keyin ishlash uslubining osonlashishi mumkinligini tushundim. Lekin asosiy narsa shundaki, men uning oʻyinlar davomida futbolchilar bilan mustahkam aloqa oʻrnatayotganini koʻrdim. Bir marta toʻp bilan ishlash mashgʻulotida uning baʼzi oʻyinchilar bilan jimgina suhbatlashayotganini koʻrdim — hech boʻlmaganda birorta kichik nimani tushunib yetish uchun. Bu ancha vaqt talab qiladi, chunki jamoamiz shunchaki bitta qizgʻin oʻyinchi guruhi emas, balki yosh futbolchilar, tajribali oʻzbeklar va xorijliklar aralashmasi. Shuni ham taʼkidlash kerakki, uning taktikalarini oʻrganish uchun vaqt kerak boʻladi. Ovozli chatda eshitganman: u oʻyinchilar bilan birgalikda ishlashni afzal koʻradi, lekin bu vaqtda jamoaning oʻzgaruvchanligini yoʻqotmasligi uchun izchillik muhim. Sababsiz koʻrinmasada, uning oʻyinni oʻrganish uslubi aynan shunday — maʼlumot toʻplash, sinab koʻrish va jamoaning oʻziga xosligini his qilish. Menimcha, agar u oʻyinlar davomida oʻzgaruvchanligimizni saqlab qolish uchun kurashsa, u holda Samarqandning haqiqiy ruhi maydonda koʻrinadi. Aksincha, agar u oʻz rejasini joriy qilishga juda koʻp vaqt sarflasa, bu vaqtda oʻyinlar natijalari yaxshilanmasa va muxlislar orasida baxtsizliklar avj olsa — keyin jamoamizning oʻziga xosligini yoʻqotishi mumkin. Shuning uchun uning birinchi qadamlari juda muhim: uning oʻyinchilar bilan mustahkam aloqasi va jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan taktikalarini oʻrganish qobiliyati koʻrsatilishi kerak.

Shunday qilib, yangi murabbiy kelguniga qadar „Dinamo“ oʻzining oʻzgaruvchanligini yoʻqotmagan edi, ammo uning bir qismi yoʻqolgan edi — hech boʻlmaganda oʻtgan mavsumdagi raqamlar buni koʻrsatadi. 15 oʻyinda atigi 3 gʻalaba, oʻz hisobida 16 ta gol urgani bilan birga 30 ta gol oʻtkazib yuborish — bu oʻzbek futbolining oʻziga xosligi bilan oqilona izohlanadi, lekin bu shuni koʻrsatadiki, jamoaning oʻzini koʻrsatish uchun maʼlum bir asosga ehtiyoji bor. Ammo keling, yangi murabbiyga eʼtibor qarataylik. Muxlislarimiz oʻrtasida unga boʻlgan ishonchni qayta tiklash uchun asosiy narsalardan biri uning oʻyinchilar bilan aloqasi boʻlishi mumkin. Oʻz vaqtida eshitganman, baʼzi futbolchilar uning bilan ishlash oson ekanligini aytishgan. Bu juda katta narsa, chunki „Dinamo“ tarkibi jahon standartlarida ham turlicha: xorijliklar, mahalliy yoshlar, tajribali oʻzbeklar, hatto boshqa klublardan „qoʻyilgan“ futbolchilar ham bor. Ularni birlashtirish uchun qoʻlning tarangligi yoki boshlovchining keskin soʻzlari emas, balki hayotiy suhbat, gʻoyalarga ochiqlik va birgalikda ishlashga tayyorlik kerak. Men oʻzim ham koʻrganman, u oʻyinlar davomida futbolchilar bilan mustahkam aloqa oʻrnatmoqda — maydondan tashqarida ham. Bu oʻzgaruvchanlikni yoʻqotmasdan, uning „yevropacha taktikalarini“ joriy qilish vaqtini beradi. Chunki asosiy masala shundaki, agar u oʻyinchilar bilan ishlay olsa, ular oʻzlarining oʻziga xosligini yoʻqotmaydi va jamoaga tan berib, foydali boʻladilar. Soʻnggi mavsumlarda „Dinamo“ning asosiy muammolaridan biri oʻzgaruvchanligini yoʻqotgani boʻldi — baʼzida gʻalaba uchun kurashda maydon uning ruhi bilan emas, balki individual qobiliyat bilan yugurardi. Ammo yangi murabbiy bilan birinchi qadamlar allaqachon koʻrsatilmoqda: uning oʻyinchilar bilan ishlash uslubi oʻzini oqlay boshlaydi, va bu juda katta imkoniyatdir. Shuni ham taʼkidlash kerakki, uning taktikalarni oʻrganish uchun vaqt kerak boʻladi. Agar u oʻz rejasini maydonga tushirishda notoʻgʻri yurishdan koʻra, avval jamoani oʻrganishga eʼtibor bersa, Samarqandliklar yana oʻzining oʻzgaruvchanligini va qoʻshiqohangdorligini eslab qoladi. Chunki yoʻqotishlar vaqtincha boʻlishi mumkin, ammo yoʻqotilgan ruhni qayta tiklash mushkul. Shu bilan birga, uning birinchi oʻyinlardagi 0:3 hisobidagi magʻlubiyati aslida hikoya boshlanishidan boshqa narsa emas. Agar uning oʻyinchilarga nisbatan soddaligi davom etsa va jamoaning oʻziga xosligini saqlab qolish uchun harakat qilinsa, keyinroq bu magʻlubiyatlar tarixga aylanib ketadi. Aksincha, agar u oʻz uslubini qoʻyib yuborishga majbur boʻlsa, bu juda ogʻir natijalarga olib kelishi mumkin. Yuragim bilan gapirsam, men ham yangi murabbiyga bir imkoniyat berishim kerak deb oʻylayman. Chunki uning oʻyinchilar bilan ishlash uslubi va jamoani oʻrganishga boʻlgan qiziqishi biron-bir „taktikaga qarshi chiqish“dan koʻra koʻproq foyda keltiradi. Va agar u oʻzining oʻzgaruvchanlikni yoʻqotmasdan oʻz uslubini oʻrnatishga erishsa, u holda Samarqandliklarning qaytgan gʻalabalari qisqa vaqt ichida kutilishi mumkin. Ammo bir narsani yaxshi bilishingiz kerak: agar u „bizni oʻqitmoqchi“ degan radda boʻlsa yoki oʻz rejasini bosim bilan oʻtkazishga urinsa, bu vaqtda jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotishi mumkin. Shuning uchun uning birinchi qadamlari juda muhim. Va Samarqandliklar sifatida biz uning orqasida turishimiz yoki oʻz oʻzimizdek futbol oʻynashimiz uchun kurashishimiz shart. Shunday boʻlsa, uning oʻyinchilarga boʻlgan eʼtiboriga qattiq ishonaman — bu oʻzgaruvchanlikni yoʻqotmasdan, jamoaning oʻsishiga yordam beradi. Va agar u buni davom ettirsa, „Dinamo“ning qaytgan gʻalabalari qisqa vaqt ichida kutilishi mumkin.

Odamlar, 5:3 hisobidagi magʻlubiyatdan keyin yangi murabbiyga nima umid qilish kerak? Ha, toʻgʻri, uning birinchi qadamida maydondan chiqib ketishini koʻrishdi — ammo keyin nima boʻldi? 2018-yilda NAXUNTA misolida ham aynan shunday boʻlgan edi. Yangi boshlanishlar har doim ogʻir boʻladi, lekin Samarqandliklarning oʻziga xosligini yoʻqotmay turib, bu yoʻlni bosib oʻtishi lozim. 15 oʻyinda atigi 3 gʻalaba, oʻz darvozasiga 30 gol oʻtkazib yuborish — bu oʻtgan mavsumdagi real holat. Lekin yangi murabbiy kelib, futbolchilar bilan ishlashga eʼtibor qaratmoqda. Baʼzilar aytishicha, uning bilan ishlash oson — bu juda katta ish. Sababi? Jamoa ichida xorijliklar, mahalliy yoshlar, tajribali oʻzbeklar va hatto boshqa klublardan kelgan futbolchilar ham bor. Ularni birlashtirish uchun keskin soʻzlar emas, balki suhbat va gʻoyalar muhim. Asosiy savol shundaki, u oʻyinchilarning oʻziga xosligini yoʻqotmasdan oʻz uslubini oʻrnatishga qodirmi? Agar uning oʻyinchilarga soddaligi davom etsa, u holda birinchi magʻlubiyatlar tarixda qolib ketadi. Aksincha, agar u oʻz rejasini bosim bilan oʻtkazishga urinsa, jamoaning oʻziga xosligi yoʻqolib, muxlislarning yuragi qaytadan qonmaydi. Men koʻrganman, u oʻyinlar davomida futbolchilar bilan mustahkam aloqa oʻrnatmoqda. Bir marta mashgʻulotda uning bir guruh oʻyinchilar bilan jimgina suhbatlashayotganini koʻrdim — bu narsa juda yaxshi. Chunki „Dinamo“ faqat qizgʻin oʻyinchilar guruhi emas, balki birgalikda ishlayotgan jamoa boʻlishi kerak. Shuni ham unutmangki, Samarqand jamoasi oʻziga xosdir — gullar bilan oʻralgan qadimgi shahar kabi. Unda oʻziga xoslik yoʻqolmasa, vaqt oʻtib, ular oʻzlarining qoʻshiqohangdorligini qayta topadilar. Va yangi murabbiyga bir imkoniyat berish kerak — ammo u oʻzgaruvchanligini saqlab qolishga vaqt topishi lozim. Soʻnggi gap: agar u oʻyinchilar bilan ishlashda davom etsa va jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotmasa, u holda qaytgan gʻalabalarni koʻrishimiz mumkin. Aks holda, hammamiz yana oʻzimizdek futbol oʻynashni boshlaymiz — lekin bu uning muammosi boʻladi. 💪

0:3 hisobini olib kelganicha odamlar qichqirmoqda — ammo buni butkul boshqa nishonga qaratib tugʻdirdi, yaʼni oʻyinchilarning jamoaga moslashuvini yoʻlga qoʻyish! 🤬 Qaysi omilga eʼtibor bersa boʻlardi? Taktikaga esa — ehtiyot boʻling! Yigitlar, qani, bir xilini qaytadan aytaman: oʻsha 90-yillarning „jamoaning qoni“ni eslang — u yerda ham birinchi oʻyinlardagi magʻlubiyatlardan keyin oʻzlarini koʻrsatishganlar. Endi yangi murabbiy keltirdi: maydondan chiqib ketishga uringanini koʻrdik, qolganlari esa nimadir? Hisob kitob ishlari bilan shugʻullanganmi? Qisqa qilib: agar uning oʻyinchilar bilan suhbatlashuvi davom etmasa va ular oʻzlarining „qoni“ni his qilishsa — yangi boshlanishlar hech narsa boʻlmaydi. 🔥 Lekin agar u oʻzining „yevropacha yordamchilarini“ olish bilan vaqtini oʻtkazmasa va jamoaning oʻziga xosligi bilan ishlasa — oʻshanda Samarqandliklarning yuragi yana tinch oʻtiradi! Shunday boʻlsa, nafaqat taktikalar — bu oʻyinchilarning ovoziga qilish! Sababi, agar ular jamoaning oʻziga xosligini his qilmaydi — unda hech qanday taktika yordam bermaydi! ⚽💔

sizlar aytganlarga shubha qilish kerakmi — yoʻq, lekin 90-yillardagi qon bilan bugungi haqiqat bir xilmi? oʻsha vaqtda jamoamiz boshqa edi, yulduzlar toʻla edi, futbolchilar xotinlari bilan ertalabdan boshlab mashgʻulotga kelardi. endi esa — har bir oʻyinchi o'zini alohida tutadi, boshqalarga hech qanday qiziqishi yoʻq. yangi murabbiy ham shunday deb o'ylaydiki, "yevropacha taktikalar" bilan buni birdamlikka keltiraman deb... qo'lida nima borligini unutib ketdi! eslataman — 1996-yilgi mavsumda ikki marta magʻlubiyatdan keyin ularni mashhur bo'lgan jamoani 3:1 hisobida yutib olishdi deganlar, lekin oʻsha jamoaning asosi — Vohidov, Sharipov kabi futbolchilarning yoshi oʻtgan edi va ular yaxshi olishar edi. endi esa boshqa narsa: xorijliklar kelmoqda, yoshlar nafaqat mahoratda, balki ongda ham yetuk emas. murabbiy ularga qattiq gapirsa — bu jamoaviylikni yoʻqotish, bag'rikenglik bilan o'tirsa — bu esa maydonni o'zi o'ynash. uning birinchi qadamlari oddiygina qoʻrqoqlik edi! yaxshi, maydondan chiqib ketishini ko'rdik — bu yangi murabbiylarning birinchi belgiidir, lekin keyin nima boʻldi? oʻyinchilar bilan ishlash? yoʻq! u o'zining "faqat yevropa uslubi" tushunchasiga o'ralanib oldi va boshqa hamma narsani unutdi. menimcha, u uchun asosiy vazifa jamoani birlashtirish edi, ammo u buni qilishga jur'at eta olmadi. va sizlar aytasiz — uning oʻyinchilar bilan aloqasi yaxshi ekan. yo muxlislar, bu yolg'on! menga aytganlar: u ba'zi futbolchilar bilan murakkab suhbatlar olib bormoqda, lekin ular hali ham oʻzlarini jamoaning bir qismi sifatida his qilmaydilar. va bu qanday "xalqaro uslub" bilan hal qilinadi? hech qanday usul bilan! Dinamo Samarqand shunday jamoa boʻlib qolgunicha — uning oʻziga xos "qoni" bilan oʻyinchilardan iborat — yangi murabbiyga qattiq talablar qoʻyilmaydi, balki o'zini va oʻzining nafaqadagi qirralarini koʻrsatishga vaqt topishi kerak. yoki shunday emasmi?

O'yinlar bilan shug'ullanmay qoldim, shuning uchun yangi murabbiyga nima umid qilishim mumkinligi to'g'risida bir necha so'z aytaman. Birinchi o'tgan hafta nimadir yo'q edi — 0:3 bo'ldi, muxlislar bezorilik qildi. Lekin keyinroq shuni ko'rdim: maydondan chiqib ketishga urinish bor, ammo bu hali boshlanishigina. Jamoamizning o'ziga xosligini saqlab qolish uchun asosiy narsa uning oʻyinchilar bilan aloqasi va ular tomonidan qabul qilinishidir. Ko'plab futbolchilar uning bilan ishlash oson ekanligini aytmoqda — bu yaxshi belgidir. Chunki jamoamiz ichida xorijliklar, mahalliy yoshlar, tajribali oʻzbeklar va hatto boshqa klublardan kelgan futbolchilar ham bor. Ularni birlashtirish uchun suhbat va gʻoyalar muhim, keskin soʻzlar emas. Men ko'rdim, u mashgʻulotlarda baʼzi oʻyinchilar bilan jimgina suhbatlashmoqda — bu narsa juda muhim. Chunki „Dinamo“ faqat qizgʻin oʻyinchilar guruhi emas, balki birgalikda ishlayotgan jamoa boʻlishi kerak. Asosiy savol shundaki: u oʻzgaruvchanligimizni yoʻqotmasdan oʻz uslubini oʻrnatishga qodirmi? Agar uning oʻyinchilarga soddaligi davom etsa va jamoaning oʻziga xosligini saqlab qolish uchun harakat qilinsa, keyinroq magʻlubiyatlar tarixda qolib ketadi. Aksincha, agar u oʻz rejasini bosim bilan oʻtkazishga urinsa, bu jamoaning oʻziga xosligini yoʻqotishi mumkin. Shuning uchun uning birinchi qadamlari juda muhim. Shunday ekan, uning oʻyinchilarga boʻlgan eʼtiboriga qattiq ishonaman — bu oʻzgaruvchanlikni yoʻqotmasdan, jamoaning oʻsishiga yordam beradi. Va agar u buni davom ettirsa, „Dinamo“ning qaytgan gʻalabalari qisqa vaqt ichida kutilishi mumkin. Buni koʻrish uchun vaqt kerak boʻladi, ammo birinchi belgilar ijobiy.