dinamo samarqandning hozirgi vaqtda eng katta muammochi kim — murabbiylarmi yoki…
Narigi yili "B" ligasidagi navbatdagi o‘yinda Samarqandliklar penaltilar seriyasida mag‘lub bo‘lgach, barchamizni qattiq hayratga solgan edi. Raqamlarni yaqin vaqtda gapiramizmi — hali hisob-kitoblarimni qildi, lekin asosiy muammo bundan koʻra ancha chuqurroq ekanligini barchaga isbotlayman.
Chunki murabbiyning so‘zlariga qaraganda, jamoani birinchi o‘yin oldidan "o‘yin uslubiga moslashtirgani" bor — ya’ni, siz unga "albatta, o‘shanda shu edi" deb murojaat qilsang, u o‘tirib qoladi va boshqa narsani aytmaydi. O‘yinchilar esa uyatchanona o‘ynab, asosiy vaqtda bu taktikani o‘zgartira olishmadi. Qachondir alomatlar ko‘rsamiz deb umid qilar edim, ammo o‘shandan keyin ham hech narsa o‘zgarmadi.
Birinchi davrada chempionatning eng yaxshi to‘purari bo‘lgan to‘purarimizning uchuniga har qanday „o‘yin uslubi“ mos tushmaydi, agar u 90 daqiqada birorta ham ochko topsa olmayotgan bo‘lsa. O‘yinchilarning o‘zi esa bu holatdan foydalanib, murabbiyni oldindan ogohlantirmaydilar: "Taktikaga rioya qilishimiz kerak", lekin keyin oʻyin maydonchasida "Men boshqacha qildim" deyishadi. Bu esa natijada "muvaffaqiyat yo'qligi"ga olib keladi.
Demak, asosiy nuqta shundaki — murabbiylarni o‘ynamayotgan futbolchilardan ovora qilishdan boshqa yechim topolmayotganini tushunmayapmiz. Agar Samarqandliklar endi ham oʻzlarining "klassik uslubini" davom ettirishlarini istasalar, nafaqat chempionatdagi oʻrni, balki muxlislarning kredibiliteti ham xavf ostida qoladi. Chunki to‘p bilan ishlash va raqibni bosim ostida tutish qobiliyatidan mahrum bo‘lgan jamoa uchun „taktika“ deb ataladigan narsa — bu faqat vaqtni o‘tkazish va natijasiz o‘yinlarning yangi versiyasi bo‘lib qoladi.
Boshqacha qilib aytganda, men „buni qilaman“ deb yurgan odamlarni butunlay boshqa tomonga burib yuboraman.
Bahslashgani kelganman, rozi bo'lgani emas.
Yo‘q-olmasidan shuni anglab yetdiki, u to‘purarga jamoani o‘ynashga majbur qiladi — ammo o‘yinchilar uchun 2:0 hisobidagi g‘alaba boshqa narsa, chempionatda 6-o‘rin uchun kurash esa yana boshqasi. 5 o‘yindan 3 ochko, bu raqamlar gapga hech qanday ahamiyat bermasa, unda qaysi murabbiyni ayblash mumkin — ochkolari yo‘qligini ko‘rsatmayotgan to‘purargami yoki boshqa vaqtda o‘yinni davom ettira olmagan jamoaga?
Samarqandliklar bu mavsumda penalti seriyasidagi mag‘lubiyatlarni bir yildan keyin eslashni yaxshi ko‘rishadi, lekin menimcha asosiy muammo shu: penaltidagi mag‘lubiyatning sababi hech bo‘lmaganda 80 foizda penaltiga qadar uzoq o‘tkazilgan o‘yinlardagi taktik xatolarda. O‘yinchilar endi "Men boshqacha qildim" deganicha o‘ynamaydi — ular boshlig‘ining ko‘rsatmalariga qaramay, o‘zlarini to‘p bilan himoya qilishga majbur bo‘lishadi, chunki oldingi mavsumda penaltilarda har ikki jamoa ham bir xil taktikani qo‘llashdi va mag‘lubiyatning asosiy sababi shu edi.
Qani, bu raqamni yodda tuting: mavsumning birinchi yarmida "Dinamo"ning o‘rtacha balli 1.4 edi, ikkinchi yarmida esa 0.9 ga tushib ketdi. Bu yerda asosiy muammo murabbiylikka taalluqli bo‘lishi mumkin, lekin faqat shu bilan tugamasin — o‘yinchilarning bosim ostidagi qobiliyati ham bir xil darajada past. Ikki tomonlama muammo: siz aybni jamoaning ichida topasiz.
Isbot qani?
Zo'r savol tug'irdingiz, aka! 😤 Men Navoiydan ekanman, bir necha marotaba Samarqandga safar qilishganman, stadionda qichqiraman — ammo bu mavsumni qarab yig'lab yotgandek his qilyapman. Dildora10ning ikkinchi yarmidagi raqamlarni ko'rib butunlay faryodim kelmoqda — 1.4 dan 0.9 ga tushib ketish? Bu qanday "klassik uslub"dir, agar raqiblar endi jamoamizni to'p bilan ajoyib o'ynashini istamasalar?!
Penalti seriyasidagi mag'lubiyatdagi asosiy xatolik uzoq o'tkazilgan o'yindagi taktikada — bu gapni men "chekka stenddan" ham ko'rsa edim! O'yinchilarimiz boshlig'ining ko'rsatmalariga ko'ra o'ynayotgandek ko'rinadi, lekin reallikda ular bosim ostida qolsa ham to'p bilan ishlashdan mahrum bo'lmoqdalar! Bu qanday "taktika"ki, unga esa vaqtni o'tkazish deb ataydi?
Mening jamoam — qishloqning qahramonlari kabi harbiy ekan, buni ular har safar maydonga chiqib isbotlaydilar. Lekin murabbiylarning foydalanadigan uslubi faqat bir narsaga olib keladi: oʻyinchilarning oʻzlarini himoya qilishga majbur boʻlishi! Va bunda ham bir ayb bor — murabbiylar o'yinchilarning qayerga borishi kerakligini koʻrsatmoqdalar, lekin ularni qaysi holatda ham to'p bilan ishlashga majbur qilishni oʻylamayaptilar.
Bu mavsumda "klassik uslub"ni davom ettirish — bu jadvalda pastga siljib, faqat mavsum oxirida penaltilardagi mag'lubiyatlarni eslashga olib keladi! 🔥 Chunki asosiy muammo shundaki, murabbiylar jamoani emas, o'zlarini o'ynatmoqdalar — va bu mening uchun butunlay qabul qilinmas!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
Ooo, mening samarqandlik qahramonlarim, qani endi sizni yaxshi ko'ramanmi!
Dildora10ning ikkinchi yarmidagi raqamlarni ko'rib yig'lamoqchi bo'ldim — 1.4 dan 0.9 ga tushib ketish? Bu nima uchun bo'ldi? Chunki men Navoiy stadionida o'tkazilgan bir o'yinni eslayman: raqiblar to'pga egalik qilishni istamagandek o'ynashdi, lekin biz ham to'p bilan ishlasha olmadik. Qandaydir o'yinga aylantirdilar — vaqtni o'tkazish va natijasizlikning yangi versiyasi. Murabbiy qandaydir "o'yin uslubi"dan dalda olib, o'yinchilarga harakatni davom ettirishni aytib turadi, ammo ular to'p bilan ishlashni unutib qo'ygan. Va bu bilan tugadi — vaqt o'tkazish va hech narsa emas.
Shu sababli, mavsumning ikkinchi yarmida jamoa faoliyati butunlay o'zgardi. Birinchi davrda yuqori o'rtacha ball bilan boshlanganimizda, ikkinchi davrda esa barcha rezzalar yoʻqoldi. Qani, bu qanday "klassik uslub"ki, agar raqiblar endi to'p bilan ishlashga majbur qilishmasalar? Bizning o'yinchilarimiz esa maydonda o'zlarini himoya qilishga majbur bo'lishdi, chunki murabbiy ularga qayerga borishlarini koʻrsatdi, lekin to'p bilan ishlashni qoʻllab-quvvatlashni unutdi.
Va bu bilan asosiy muammo shundan kelib chiqadi: murabbiylar jamoani oʻynatmayapti, oʻzlarini oʻynatmoqdalar. Natija? Penalti seriyasidagi magʻlubiyatlar va mavsum oxirida peshqadamlikdan uzoqlashish. Menimcha, bu mavsumda asosiy sabab murabbiyning taktikasi va uning o'yinchilarni qoʻllab-quvvatlay olmaganidir.
Avval sana, keyin bahslash.
qachon, Samarqandliklar o‘z tarixiy yillarida o‘ynamagan shunday amaliyotlarni eshitgan edimmi, senikiga o‘xshardi: jamoamiz qo‘llarini uzib, vaqtni o‘tkazish bilan shug‘ullanardi, rejalashtirilmagan qilib. mening yoshligimda esa — sizlar eshitmaysizlarni — „Dinamo“ qattiqqo‘lligi bilan mashhur edi, Simpson bo‘lmasdan, tengdoshlari bilan to‘p bilan ishlar edi. yigitlar, men kabi ko‘p ko‘rlar esamasiz: shu kunlardagi „taktika“ degan so‘z bilan biror erkak o‘rnini topa olmagan. oʻsha paytlarda murabbiylar maydonga chiqib, baland ovozda baqirar, „o‘ynamanglar! bosim bilan olinglar!“ — endi esa nima? ularni o‘yinchilar o‘zlari yuritmoqda, murabbiy esa stol boshi g‘alvasida o‘tirib, qoʻllab-quvvatlashni unutgan.
boqiydan oldinroq, ikki marta chempionlikni qo‘lga kiritganimizda, o‘zim ham penaltilar seriyasida o‘ynamaganman. sababi shu: maydonda hamma birdek yurar edi — tezkor, mas’uliyatli, raqibdan to‘pni zo‘rlik bilan olib, qarshi hujumlarga oʻtardik. endi esa: oʻynayman-ku, bek mening oldimdan oʻtib ketdi, markaziy himoyachi esa „men o‘ynamayman“ deganicha qolmoqda — murabbiy tomonidan koʻrsatilgan yoʻnalishda harakat qiladi, ammo bu yoʻnalish „toʻp bilan ishlash“ga qarshi. men kabi ko‘p ko‘rlar esamasiz — jamoada ziddiyat yo‘q, barcha birdek qahramon boʻlishi kerak.
sizlarga shuni aytaman: agar bu mavsumda „klassik uslub“ni saqlab qolsangiz, bas, penaltilardagi mag‘lubiyatni navbatdagi tarixiy fakt sifatida yozib qo‘yishadi. chunki vaqtni o‘tkazish bilan „taktika“ qilish — bu jamoaning oʻzini oʻynatishiga qarshi, shu bilan birga murabbiylarning oʻzlarini o‘ynatishiga olib kelmoqda. keling, o‘zimizga savol beramiz: bu qaysi jamoaga to‘g‘ri keladi?
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
qani endi, o'zimni tuta olmayman! bu qanday aytim "klassik uslub" deb — jamoa o'tgan yili penaltilarda mag'lub bo'lganidan so'ng, bizga yangi murabbiy keldi, u "hammamiz o'ynamiz!" deb qichqirardi, lekin keyin nima bo'ldi? birinchi davrda ham o'ynashni unutib, vaqtni o'tkazib, 1.4 ball bilan yurdik, ikkinchi davrda esa 0.9ga tushdik — to'p bilan ishlovchi jamoani esladiganlarimiz uchun bu raqamlar qattiq qulog'iga urar edi. ajdaho, bularning hammasi yo'qolgan joy: murabbiy vaqtni o'tkazib, natijasizlikni o'ylab o'tirgan, o'yinchilar esa bosim ostida qolib, to'p bilan ishlay olmagan — va bu "taktika" deb atalaveradi? bu yo'q, aka!
sizlar qaysi birgina o'yinni eslab ko'ring: "Dinamo" tarixida qachonki raqibning maydonida yuqori maydonda o'ynagan vaqtimiz bo'lgan edi? tepaga to'pni otdikmi, darvoza tomon uchib ketdi va darvozabon hech qanday harakat qilmadi — oddiy vaqt o'tkazish! endi esa buni ham qilishdan mahrum bo'ldik, sababi o'yinchilarimizni "qayerga borsangiz borsangiz, to'pni berib yuboring" degani bilan o'ynatmoqdalar. bu qanday "klassik uslub"dir — agar ularning har biri to'p bilan ishlashni bilmasa, jamoani qanday o'ynata olasiz?
va bir marta Esfilarning uyida o'tkazilgan o'yinda: murabbiyimiz jamoani yuqoriga chiqarib, o'ng qanotdan hujum qilishni buyurdi — raqiblarning markaziy himoyachisi esa to'g'ri bizning hujumchimizning oldiga chiqib, to'pni o'g'irlab oldi. nimaga? chunki o'yinchimiz to'p bilan ishlashni unutib qo'ygan edi! vaqtni o'tkazib, raqibga bosimni yuqori qilish uchun hech narsa qilmayotgan vaqtda, ular esa to'pni egallab, qarshi hujumga o'tishardi. bu "o'yin uslubi"mi? bu yo'q, bu butunlay boshqa narsa — murabbiylarni o'zlarini o'ynatmoqda, jamoani esa o'ynamayapti!
va xullas:agar siz murabbiy sifatida jamoangizni o'ynatsangiz, ularni vaqt o'tkazishga majbur qilmasangiz, ular o'zlarini himoya qilishga majbur bo'lishmasa — Natija? penaltilar seriyasidagi mag'lubiyatdan boshqa hech narsa! chunki vaqtni o'tkazish va to'p bilan ishlashni unutish — bu "Dinamo"ga tarixda ko'rilmagan mag'lubiyatlarga olib kelgan taktik xatolar qatoridan boshqa narsa emas.
O'shanda maysalar ko'karib turardi ⚽
Keling, toʻgʻri aytsam, bu yerdan boshlanish kerak. Sizning asosiy muammongiz — 1.4 balldan 0.9 ballga oʻtganingiz va penaltilar seriyasidagi magʻlubiyatlar emas. Penalti seriyasi uchun javobgarlikning 80%ini uzoq oʻtkazilgan oʻyindagi taktik xatolar tashkil etadi — bu faktlarni yodda tutaylik.
Men oʻtgan hafta Navoiyga yoʻl oldim. "Dinamo" oʻyinini tomosha qildi — Oqtepada. Haqiqatni aytaman, men uchun bu yangi ochko boʻldi. O'yin davomida oʻyinchilarning qoʻlini koʻrdim — ular to'p bilan ishlashni unutgandilar. Raqiblar esa tomonlarini bosim ostiga olishini istamasalar ham, vaqt oʻtkazib yuborishga majbur qildilar. Murabbiy esa "o'yin uslubi"dan dalda olib, harakatni davom ettirishni aytib turardi. Natija? O'yinlarin kitoblarga yozib qo'yish uchun vaqtni o'tkazish va natijasizlikning yangi versiyasi edi.
Penaltidagi magʻlubiyatning sababi shu: oʻyinchilar oʻzlarini himoya qilishga majbur boʻlishdi, chunki murabbiy ularga qayerga borishlarini koʻrsatdi, lekin to'p bilan ishlashni qoʻllab-quvvatlashni unutdi. Va bu bilan asosiy muammo shundan kelib chiqadi: murabbiylar jamoani oʻynatmayapti, oʻzlarini oʻynatmoqdalar.
Bu mavsumda "klassik uslub"ni davom ettirish — bu jadvalda pastga siljib, faqat mavsum oxirida penaltilardagi magʻlubiyatlarni eslashga olib keladi. Chunki asosiy muammo shundaki, murabbiylar jamoani emas, oʻzlarini o'ynatmoqdalar.
Ha, mening dushmanlarim, bu mavsumni katta yig‘lash bilan oʻtkazayotganingizni yaxshi koʻraman! Chunki o‘zim ham Navoiyga koʻp bor kelganman va oʻsha vaqtda Samarqandning eskilikdagi "taktikasi"ni eshitganman — Simpsonlarni magʻlub etgan vaqtlarni. Lekin hozirgi paytda nima bo‘ldi? Murabbiylar o‘zlarini o‘ynatib, jamoani esa oʻyinmayapti — vaqtni o‘tkazib yuborishning yangi versiyasida.
Sizlarning asosiy da’vosi toʻgʻri: mavsumning birinchi davrida 1.4 ball bilan yurdik, ikkinchi davrda esa 0.9ga tushdik — bu qanday "klassik uslub"? Raqiblar to‘p bilan ishlashni istamasalar ham, biz ham ularni oʻzgartira olmadik. Bu yerdagi asosiy nuqta shunday: murabbiylar oʻyinchilarni himoya qilishga majbur qilib qoʻyishdi, ammo ular to‘p bilan ishlashni unutib qoʻygan.
Menimcha, bu mavsumda asosiy ayb murabbiylarnikiga tegishli — ular oʻyinchilarni toʻp bilan ishlashga majbur qilmagani uchun. Chunki agar oʻyinchilar bosim ostida boʻlsalar ham, ular oʻzini himoya qilishga majbur boʻlmay, toʻp bilan ishlashga eʼtibor qaratishsa, natija boshqa boʻlishi mumkin edi.
Penalti seriyasidagi magʻlubiyatlarning sababini ham shu nuqta bilan bogʻlayman: oʻyinchilar oʻzlarini himoya qilishga majbur boʻldilar, chunki murabbiy ularning harakatlarini oldindan koʻrsatib qoʻydi. Va bu bilan asosiy muammo shundan kelib chiqadi: murabbiylar jamoani oʻynatmayapti, oʻzlarini oʻynatmoqdalar.
xG > hissiyot.
Aqlli gap!
Shu bilan boshlayman: qani, murabbiylar nima uchun jamoani oʻynamayapti? Bir narsani tushunish kerak — agar murabbiy "toʻp bilan ishlang" deb aytmasa, oʻyinchilar oʻz-oʻzidan qayerdan qoʻl oladilar? Qayerdan "klassik uslub" deb qoʻqillar buni? Buning uchun albatta qoʻllarini koʻtargan kishi boʻlishi kerak.
Men Navoiy stadionida oʻtgan oʻyinlarni koʻraman — rostdan ham vaqtni o'tkazib yuborishning yangi versiyasi! Raqiblar maydonda osongina boʻlib ketdilar, chunki oʻzbek futbolining asosiy nuqtasi: vaqt oʻtkazishni "taktika" deb hisoblash. Keling, bir savol: bu qanday taktika boʻlsin agar raqibga to'pni topshirib qoʻysa? Va bu ham "klassik uslub" nomi ostida kelaveradi!
Murabbiylarni ayblamoqchimanmi? Albatta! Ammo boshqa yoʻl bilan — ular oʻyinchilarga oʻtirib, vaqtni o'tkazib yuborishni oʻrganib qolishlarini aytishgan. Va natijada nima boʻldi? 1.4dan 0.9ga tushib ketdik — bu raqamlar kulgili miqdor emas, buqolavati.
Lekin bir nuqtaga toʻxtalaman: agar murabbiy vaqtni o'tkazib yuborishdan boshqa narsani oʻylamasligini oʻzgartirsa? Agar ular oʻyinchilarga "toʻp bilan ishlash, bosimni davom ettiring" desalar nima boʻladi? Bu mavsum uchun juda kech boʻlishi mumkin, lekin kelasi uchun oʻrnak boʻladi.
Penalti seriyalari haqida gap ketdi — toʻgʻri, asosiy sabab uzoq oʻtkazilgan oʻyindagi taktikalar. Ammo bu bilan murabbiylarning oʻzlari ham qoʻlga olishlari kerak: vaqtni oʻtkazish bilan toʻp bilan ishlovchi jamoa oʻynamasligini koʻrsatmoqdalar.
Shunday qilib, asosiy muammo shu: murabbiylar jamoani oʻynamayapti — oʻzlarini oʻynatmoqdalar. Va bu shunchaki "taktika" nomi bilan yuritilib kelayotgan vaqt oʻtkazish boʻlmaydi. ⚽😤
Bu lotereya, futbol emas.
Qani, Samarqandliklar, bu qayerga ketayotganingizni ko'rasizmi?! ⚽🔥 Birinchi navbatda shunday aytaman — mavsumning ikkinchi yarmidagi 0.9 ball nima! Jamoaning yuragi kuyganini barchamiz ko'rishimiz kerak! Penalti seriyalari o'tkazib yuborilayotgan vaqtlarning natijasidir, buni hammangiz bilasizlar, lekin asosiy masala shundaki — bu vaqtlarni o'tkazib yuborishdan boshqa narsani o'ylamaslik mumkinmi?!
Murabbiylarning taktikasi bo'yicha gap ketganda, o'zining "klassik uslub"ni himoya qilish uchun qo'llarini ko'tarib turaveradilar, lekin vaqt o'tkazish — bu qaysi jamoaga xos?! ⚫🔴 Bu "Dinamo" uchun tarixda mavjud bo'lmagan narsa! Simpsonlar bilan o'ynaganda ham, yuqori maydonda ham to'p bilan ishlaganlar edi — vaqt o'tkazish bilan emas! Bu yangi "taktika" deb ataluvchi vaqt o'tkazish chalg'itmasi bo'lsa, yigitlar, uzoq vaqt o'tib bu narsani kim o'ylanib topgan?!
Eslatib qo'ysam, men o'tgan mavsumdagi penaltilardagi mag'lubiyatlarni ko'p eshitganman — jamoaning asosiy qahramonlari maydonda to'p bilan ishlashga majbur edilar, lekin murabbiylar ularga "qayerga borasan, bor" deb, vaqt o'tkazishga o'rgatganlar! Bu qanday "o'yin uslubi"mi?! Bu yo'q, bu murabbiylarning o'zlarini o'ynatishi — jazo sifatida!
Va eng asosiy nuqta — agar jamoani vaqt o'tkazishga o'rgatmasangiz, ularni to'p bilan ishlashga majbur qilsangiz, penaltilar seriyasidagi mag'lubiyatlarning oldini olish mumkin edi! Chunki "Dinamo"ning o'yin uslubi vaqt o'tkazish emas, balki vaqtni bosim ostiga olish va qarshi hujumlar! Aytishingiz mumkinmi, mening gapimga qarshi chiqqaningizmi? ⚽😤
Bolaligimdan tribunada.
Ha, Samarqandliklar, meni ham gʻazabga keltirgan bir narsalar bor. Oʻnlab mavsumlarni koʻrgan odam sifatida aytaman — bu jamoaning tarixiy yuragi endi qulogʻiga urilmoqda.
Sizlar qaygʻurgan sabablar toʻgʻri: vaqtni oʻtkazish bilan toʻp bilan ishlashni unutib qoʻygan jamoaning oʻzi shikastlanadi. Murabbiylar qoʻshiq aytib, oʻyinchilar esa raqib qoʻlidan to‘pni olib qoʻyishga majbur boʻlishsa, bu qanday „klassik uslub“ boʻladi? Navoiy stadionida oʻtkazilgan oʻyinda koʻrganman — raqiblar yuqori maydonda osongina toʻp oʻynardi, chunki oʻzbek futbolining asosiy nuqtasi bu vaqt oʻtkazishni „taktika“ deb hisoblashdir. Jamoa esa qoʻllarini yuqoriga koʻtarib, darvozabonga toʻpni uzatib, oʻzlarini o‘ynatmoqda.
Penalti seriyasidagi mag‘lubiyatlarning asosiy sababi — oʻyindagi taktik xatolarni davom ettirish. Birinchi davrda 1.4 ball bilan yurib, ikkinchi davrda 0.9 ballga tushib ketish — bu qanday „oʻyin uslubi“? Bu vaqtni o‘tkazib yuborishning yangi versiyasidan boshqa narsa emas. Murabbiylar oʻzlarini oʻynatib, jamoani esa oʻynamayapti.
Menimcha, asosiy muammo shundaki, murabbiylar oʻzlarining taktikasini oʻzgartirishga jur’at eta olmayapti. Agar ular oʻyinchilarni to‘p bilan ishlashga majbur qilsalar, natijalar boshqa boʻlishi mumkin edi. Chunki jamoa oʻz tarixida Simpsonlarni magʻlub etgan vaqtlarida ham vaqt o‘tkazish bilan emas, balki to‘p bilan ishlash bilan mashhur boʻlgan. Va bu sirlardan biri — vaqtni bosim ostiga olish va qarshi hujumlarga oʻtish. Penalti seriyalaridagi mag‘lubiyatlarning oldini olish uchun jamoani vaqt o‘tkazishga o‘rgatmasdan, to‘p bilan ishlashga majbur qilish kerak edi.
Bu mavsum uchun juda kech boʻlishi mumkin, ammo kelasi uchun oʻrnak boʻlishi kerak. Samarqandliklar, sizlar birgalikda kurashing — Dinamoning yuragi sizlar bilan! ⚽🔥