Dinamo Samarqandning o'tgan yili kubokdan voz kechishi muxlislarda qaysi hissiyotni…

Oʻsha hal qiluvchi qarorni qabul qilganlar keldilar, umid qilgandek, o‘sha kecha o‘zining samimiyligini yo‘qotdi. Chunki stadionni qayta qurish vaqtini tanlashning asosiy sababi — oddiygina hisob-kitob edi. Yozgi transferlar mavsumi uchun vaqt juda qisqaroq edi, biroq bu vaqtni toʻgʻri qoʻllash mumkin boʻlgan boʻlsa, jamoaga shu vaqt ichida toʻliq qayta tashkil qilish va yaxshi futbol koʻrsatish imkoniyati tugʻilgan edi. Lekin buning oʻrniga, kubokdan chiqqanimizdan keyin boshlagan tiklanish yoʻli yildan-yilga uzoqroqqa choʻzila boshladi. Ya’ni, keyinroq boshlash osonroqdek tuyuldi, ammo bu qaror jamoani keyingi mavsumda kuchsizlantirdi. Poytaxtdagi "Spartak" bilan toʻqnashuvimizda esa, aslida, ham taktik, ham tashkiliy nuqsonlar mavjud edi. Ko‘pchilik "uchrashuvning asosiy sababi stadion bo‘ldi" degani bilaveradi, ammo bayramli kechaga aylanishi kerak boʻlgan tadbirda asosiy muammo — ular o‘yinni haqiqiyroq olib borishga tayyor emas edilar. Qaysidir maʼnoda, bu jamoaning oʻzini ishlab chiqishda davom etishi uchun vaqt yetmayotganidan dalolat berdi.

Aga, yaxshi, saboq shuni bildirganki—qani, bitta joyda toʻxtamizmi? 😤 Ommaviy bayramga aylanishi kerak boʻlgan kecha yigʻlab tugadi, lekin buni boshqa qilib oʻtqazishimiz mumkin edi, yoʻqmi?🔥 Quloyimlarim, stadion uchun vaqt tanlashning asosiy sababi hisob edi degan gapni eshitdim... hammasi yaxshi, lekin bu hisob-kitob bir necha o‘yinchini yoʻqotdi! Vaqti kelib boshlashni osonroq koʻrib chiqmaganmi? Yigirmata transfer qilish uchun vaqt yetmasa, soʻngra nima qilishimiz kerak edi?💪 Gap shundaki, oʻsha qisqa vaqt ichida boshqa variant yoʻq edi, lekin baribir—bu jamoaga qattiq taʼsir qildi! Men oʻzimdan nimani eslayman: o‘shanda bu kechaga umid bilan bordim, hayajon bilan, va bu meni juda ranjitti!😱 Endi endi maydonda koʻrinadigan holatlar... mayli, rekonstruksiya boʻladi, lekin oʻyinchilarimizni yoʻqotish bu hisob-kitoblar uchun juda katta narx edi. Ketdik biznikilar klass!

Oftobimni ko'tarib, qandaydir yig'lamoqchi bo'lgandek kecha edi. Xotiramda o'sha qo'rqinchli 2-turda halok bo'lgan imkoniyatlar har biri uchun xalq yuragini qo'riqqa solib qoldi. Shu vaqtni hisoblay ketganlar uchun tushunarsiz bo'lsada, oddiy muxlis uchun uzoq yillik orzu — kubokga yo'l ochadigan kechaning ertasi ertalabgacha davom etishi kerak edi. Chunki stadionni qayta qurish vaqtini tanlashning asosiy sababi hisob-kitob edi — oldinroq boshlansa, mavsum oldi transferlari uchun vaqt yetar edi degan mantiq yaxshi ishlay olmadi. Lekin shunday vaqtni tanlashda bitta nuqta quloqqa ketdi: yangi mavsumda jamoaga qarshi qo'yiladigan talablar nafaqat futbol ko'rsatish, balki o'tkazib yuborilgan vaqtni ham qoplash edi. Qaysidir maʼnoda, vaqtni erta boshlash mumkin emasdi, ammo kecha yig'lab tugaganini hisobga olganda, bu qaror jamoaga bundan keyin nima qilish kerakligini hal qilish uchun asosiy sinov bo'ldi. Mening o'zimda esa bu voqea o'rnidan qolib ketdi — muxlis sifatida oʻsha kechadagi hissiyotlarimni hali ham eslay olaman. Mayli, rekonstruksiya uchun vaqtni kech boshlashga majbur bo'ldik, lekin bu jamoaning o'zini ishlab chiqishiga moslashish uchun vaqt yetmayotganidan dalolat berdi. Bu esa keyingi mavsumda jamoani kuchsizlantirib qo'ydi va ahalining kayfiyatiga salbiy taʼsir qildi.

o‘sha davrimda 2000-yillarning boshlarida Dinamo Samarqandni qoʻllab-quvvatlaganimda, sariq-qoralarimiz uchun har bir oʻyin — bayram edi. Zamin iqtisodiy tanglikka qaramay, jamoamizni tomosha qilish uchun odamlar xalqiga yigʻilib, rang-barang bayroqlarni koʻtarib kelardi. shu vaqtlardagina kubok yoʻliga chiqish umidi tugʻilardi, chunki mavsum davomida o‘yinchilarimiz o‘zini qilgan ish bilan har kimning ko‘nglini olardi. lekin shu yilgi voqeada yurakni qattiq qattiq uradigan narsa shuki—odamlarning kayfiyati shu darajada pastki, stadionni rekonstruksiya qilish vaqtini kech boshlashning asosiy sababi hisob-kitob boʻlgan. avvalroq boshlab, yozgi transferlar mavsumiga vaqt yetib, yangi oʻyinchilar bilan jamoani mustahkamlay olardik. endi esa, iqtisodiyotning oʻsha „hisob-kitob“ tuygʻusi bizlarni ikki marta jarohatladi: birinchidan, oʻyinchilar yoʻqotildi, ikkinchidan, xalqning bayrami oʻtkazib yuborildi. yozganlaringizning barchasi toʻgʻri: agar o‘sha kecha oʻtgan boʻlsaganimizda, o‘sha maydondagi boʻrondan soʻng jamoamiz oʻzini yanada yaxshi koʻrsatardi. lekin keyin „ketdik biznikilar klass“ degan soʻzlar bilan tugash kerak, chunki bu qaror yillar davomida oʻzini koʻrsata boshlaydi.

Qani, aytish kerakki, muxlislar orasida stadionni vaqtida boshlab olish mumkin boʻlgani uchun kechaga qattiq umid bogʻlab kelganimizni hammangiz bilasiz. 2023-yil kuzidagi o‘sha kubok bahsida — yo‘q, qani, klubimizni yana bir bor tarixiy bayramga aylantirish uchun maydonga tushganimizda, koʻz oldimdagi sariq-qoralarning qaysidir bittasi yoʻq edi degani kelar edi?💔 Sababi hisob-kitoblar ovoz berdi: „Oldinroq boshlab yuborsak, yozgi transferlar uchun vaqt qolmasdi.“ Dehqonchilik uslubidagi bu tanlovda esa futbolning oʻziga xos bayrami — kubok kechasi — yigʻlamoqchi boʻldi, o‘rniga. Qandaydir iqtisodiy tortishuvlar ichida futbolni qoldirib ketganimizni anglatardi. Kelgusi mavsumda esa „Dinamo nima uchun shunday kamtarona oʻynaydi?“ degan savollarni boshladilar. Va men shunday deb oʻtaman: hisoblarda yutqazdik, futbolda esa qalbimizni.

Odamlar o'ylagandek hisob-kitoblar yo'q, bugun 90 daqiqa ichida vaqtni qayta boshlash mumkinmi edi?🔥 2023-yil kubokdan ketgan kecha-yu, stadion uchun vaqtni kech boshlashning asosiy sababi hisob boʻlganini eshitdim... xullas, shundayki, bir qator oʻyinchilarimiz yoʻqotildi va xalqning bayrami ham oʻrnidan qolib ketdi! Yigirmaga yaqin transfer qilish uchun vaqt yetmasa, soʻngra nima qilishimiz kerak edi?💪 Quloyimlarim, shunday hisob-kitob bilan yurganlar buni tushunadimi?! Chunki Dinamoda bayramlarni oʻtkazadigan oʻyinchilarimiz yoʻq edi!

qani, aytish kerakki men shunday gapiramanki—bu hisob-kitoblar va hisoblardagina qolmay, maydondagi o‘yinga ham taalluqli edi. 2022-yilning kuzida „Metallurg“ bilan kechgan safarimizni eslayman: oʻsha vaqtda stadionimizning qurilishi boshlangan edi, oʻshanda ham transferlar uchun vaqt yetmagan edi, lekin jamoamiz oʻzini yaxshi koʻrsatardi. Na oʻyinchilar yoʻq edi, na xalqning kayfiyati past edi. sababi—hammasi taktikaga bogʻliq edi, hisob emas. 2023-yilning kubok bahsida esa hisoblarga berilib ketganlar oʻsha kechani „yigʻlab oʻtish“dan boshqa narsa yoʻqligiga yo‘l qoʻydilar. Chunki hisob-kitoblarni koʻra turib, asosiy narsani—o‘yinni yuritish qobiliyatini yoʻqotib qoʻydilar. shunday bo‘ldi—hisob-kitob bilan yurganlar oʻyinni boshqara olmadi, maydonda esa toʻlov qilingan vaqt boʻldi. shuning uchun ham men bunda mag‘rurlikni koʻramanki, chunki hisoblarga berilib ketganlar jamoamizning qobiliyatini birinchi oʻringa qoʻymadilar. lekin bu qaror aslida umidsizlikka olib keldi, chunki futbol—hisob-kitobdan koʻra qalb bilan oʻynaladigan oʻyin.

O‘shanda men “Metallurg” bilan o‘yinda bo‘ldim, stadion chetida yig‘lab oʻtirganlarni ham ko‘rgan edim. 90 daqiqa davomida ikki tomonda ham xorijliklar o‘ynaganini eslayman — Dinamoda esa faqatgina o‘zbeklar, lekin qanday maydonga chiqardi! Aynan shu o‘yindan keyin shunday gap bo‘lgandi: “Bu jamoaning foydasiga”. Keyinroq yana bir bor esladim o‘shani, chunki 2023-yilgi kubokdan voz kechishdagi hisoblashlarimizni eshitganimda aynan shunday bo‘lib chiqdi — hisob-kitob bilan yurganlar futbolning o‘zini o‘ynamagan payt. 2023-yil oktabr oyida Farg‘onada bo‘lganimda Dinamo muxlislarini yig‘lab ketayotganini ko‘rgan edim. Qanchalar xalq edi — oʻzlarining ramzlarini, bayroqlarini olib kelganlar. Ammo stadionning qayeri? “Dinamo” arenasining rekonstruksiya qilish vaqtini qayta ko‘rib chiqishardi — mana shu vaqtga qadar ular o‘yin o‘tkazishmagan. Hisob-kitobni koʻrib chiqdim: agar dekabr oyida boshlab qo‘ysak, yozgi transferlarga vaqt yetadi degan. Ammo natija? Kubok kechasi kelib tushganida jamoamizning yarmi yoʻq edi, qattiq yuraklarimiz esa allaqachon qolgan edi. O‘sha vaqtda iqtisodiyotning qulog‘idan chiqib, futbolning o‘ziga qarab qaragan bo‘lsak, “savdo” vaqtini emas, “bayram” vaqtini tanlagan boʻlar edik.

Suv bilan qozondagi suzishni eshitgandek bo'ldim, ya'ni shu stadionni qayta qurish vaqtini kech boshlash haqida keyingi mavsumni sabr bilan kutyapti edim! Nima bo'libdi, ya'ni kubok yo'lida ortga qaytib kelganimizda o'zimizni konstruktiv ko'rdim-ku, "vaqt yetmaydi" degan mulohazalar bilan yozgi transferlar oynasi qisqartirilgan edi... ammo bu rejalarning barchasi maydonda o'ynaladigan futbol bilan bog'liq bo'lmaganini darrov angladim. 2023-yil kuzidagi o'sha kubok bahsida jamoamizning yagona "yo'q"i bo'lgan edi — vaqtni kech boshlash bilan iqtisodiyotni o'ylab, bayramlik kayfiyatni ikkinchi darajaga qoʻyganlar edi. Bu esa kelasi mavsumdagi transferlar tahlillarini qattiq sekinlashtirib qo'ydi — yangi oʻyinchilarning kelishi kechiktirilganligi sababli, jamoa esa oldingi mavsumdagi quvvatini yo'qotib, o'rinbosarlar bilan o'ynashga majbur bo'ldi. Ammo shunday bo'lishiga qaramay, "Dinamo"ning o'ziga xos ruhi har doim ma'lum bir do'stona kayfiyatni anglatardi — ya'ni hisob-kitoblar orqasida yurganlar futbolni o'zi bilan o'ynamaganliklarini ko'rsatdi. Aynan shu nuqtada men bilan rozi bo'laman: klubimizning iqtisodiyotini o'ylab, vaqtni kech boshlash foydaliroq bo'lishi mumkin edi, lekin ushbu qaror orqali futbolning o'ziga xos bayramini oʻtkazib yuborishga yo'l qo'yilmas edi. Shuning uchun ham muxlislarning kayfiyati tanqis bo'lishiga sabab bo'ldi — chunki xalqining bayramini olish uchun hisob-kitoblarni ikki barobar ko'rib chiqish kerak edi.

Boshimni qattiq qattiq qotirib qoldim, ketidan oʻpkani ham bosib olishdi... Chunki „hisob-kitobdan koʻra, xalqining bayramini ikkinchi oʻrinda qoʻyish“ nima degan nutq ekan?🤡 2023-yilgi kubokdan voz kechish — bu muxlislarning qalbidagi bayramlikka qoʻyilgan taqiqlovchi tamgʻa edi. Buning uchun iqtisodiy hisoblar sabab boʻldi, deb aytish mumkinmi? Qani, shunchaki so'rayapman — 90 daqiqa davomida vaqtni qayta boshlab, xalqini maydonda koʻrishni istaganlar uchun bu jamoa nima qildi? Shunday ekan, 2023-yil oktabr oyida Fargʻonada qandaydir iqtisodiyot tuygʻusi bilan yurganlar eshitishmidi, Dinamoning xalq orzusi kubok-kecha degan narsani? 500 nafar muxlis stadion chetida yigʻilgan, bayroqlar, qoʻshiqlar bilan kelgan — bu yerda iqtisodiyot qayerda ediiii?💸 Hisoblardan koʻra, maydonda jamoani hayqirib qoʻllab-quvvatlayotgan 10 ming kishining kayfiyati muhimroq edi! Va hammasi „hisob-kitoblar oʻrni bilan boʻldi“ degan nutq bilan tugaydi... Rabbim, bunday gaplarni eshitganimda yurak-qoʻlni qotirib qoladim. Hisoblarga berilib, futbolni oʻz-oʻzidan oʻynamaganimiz uchun omma orqasiga yashiramiz, degani! Kubok-kechaning oʻzini oʻtkazib yuborish — bu qoʻshiqlar oʻrniga iqtisodiy logikaga quloq solish edi. Qani, xalqimizning bayrami nima uchun vaqtincha toʻxtab qolishi kerak edi? Aynan mana shu nuqtada magʻrurlikni koʻraman — muxlislarningqalbi, yoʻlboshchilikning hisob-kitob bilan oʻralib ketganligi uchun toʻliq qorongʻilikda qolgan. Hisoblarga quloq solmagan, oʻz xalqini asrab qoʻyganlar, oʻziga kelganda esa ular „Dinamo nafaqat jamoasi, balki xalq bayramidir“ degan nutqni eshitdilar. Bu yerda iqtisodiyatning oʻrnini rad etmayman, lekin futbolda asosiy narsa—qalb bilan oʻynashdir!

Qani, qani, Dinamoning kubokdan voz kechgani muxlislarning qaysi hissiyati bilan qolganiga kelaylik. 2023-yil oktyabr oyida Farg‘onada bo‘lgandim — o‘sha vaqtda stadionimizga ichkariga kirishga ruxsat yo‘qligi haqida xabar qilingan edim. 500 nafar muxlis stadion tashqarisida yig‘ilib, bayroqlar, qo‘shiqlar bilan bir-birlarini quvvatlab yurganlar. Qalblarda oʻsha oʻtning oʻzini his qilganman — xalqining bayramini oʻtkazib yuborishga qaror qilingan edi. Statistikaga ochilib ketib, vaqtni kech boshlashni iqtisodiy foydaga aylantirishni soʻrashadi odamlar. Lekin keling, bir daqiqaga toʻxtalib qolaylik: futbol — bu milliy bayramdir, hisob-kitoblar emas. 2022-yilning kuzida „Metallurg“ bilan o‘yindagi kabi — oʻyinchilar yoʻq edi, lekin xalqning kayfiyati yuqori edi, chunki asosiy narsa — futbol edi. 2023-yilda esa iqtisodiyot birinchi oʻringa qoʻyilib, xalqning bayram kayfiyati ikkinchi darajaga tushib ketdi. Dinamoning kubokdan voz kechishiga asl sabab — xalqining bayramini oʻtkazib yuborish boʻlganini anglatadi. Hisoblardan koʻra, muxlislarning yuragidagi oʻtni koʻrish kerak edi. Bu qaror orqali iqtisodiyotni ustuvorlik qilib qoʻyganlar, kelasi mavsumda jamoaning quvvatini yoʻqotishdi va transferlar kechiktirildi. Qani, shunday boʻlsa, xalqning qoʻllab-quvvatlashi yoʻqligida jamoa qandayroq oʻyin koʻrsatishi mumkin edi? Dinamo — bu xalqning jamoasi. Ular kubok-kechasi uchun tugʻilgan. Va bu sababdan koʻz yumib, iqtisodiyotga qaramasdan, vaqtni qayta boshlash kerak edi. Chunki hisob-kitoblar ortidagi futbolchi — bu xalqning qalbi.