Dinamoliklar uchun yangi mavsumda qiziqtiradigan narsa bormi

qani bir kishi aytgandek, mayli bu "derbi" deb atash haqiqatan ham ozinlikmi? bir vaqtlar shunday otarli yillarni eslayman — o'sha paytda o'zimizning qo'l ostimizda ikki marta ustun kelganimiz bor, yana bittasida esa ularning darvozasiga to'rtta gol kiritganimiz. mayli, endi vaqt gullarda, ammo dardimiz birday qoldi: chipta olish qaltisligidir. stadion eshiklarida navbatga turishdan oldin, halol erkaklar bilan birgalikda tonggi dam olishimizni eshitaman — qayiqlardek bir-birimizga yopishib, derbi oldidan bu hayajonni ulushishimiz kerak.

Keling, tartib bilan, men ham "Derbi uchun chipta olish qaltisligiga" yaxshi misol topdim! Stadion eshiklari oldidagi navbatni o'ylab qo'y — bu yerda faqat Dinamoliklar turadi, va hammamiz birdek hayajonlanamiz! 😂 Bopladingiz, shunday ketganda, birinchi bo'lib navbatdan chiqib ketaman va o'zimni eshitaman: "Ey, aka-uka, menga ham birta chipta ajratib qo'ying, men qayiqdek ushlab turaman!" 🤣 Va keyin qovurilgan kabobimizni olish uchun qochaman — chunki derbi oldidan ovqatdan keyin ham kurashishimiz kerak! 🍿🔥

Odamlar aka, bu Derbi oldi navbatni gapiga kelganimda men ham oʻzimni yoʻqotib qoʻymayman ekan! 😂 Bir safar toʻqqiz soat navbatda turib, oldimda turgan kimsani: "Aka, menga ham chipta qoladi, men bittadan ortiq ushlab turaman!" deb aytib qolgan edim... va keyin u yerda tanish bo'lib, ikki qator oldin oʻrnatib qoʻygan edik. 🔥💪 Ha ha, Bobur aka nima deydi — qayiqdek yopishib olish? Men esa derbi oldidan chiqib ketib, stadionga yaqin yigit bilan paydo boʻldim, u "Yana chipta yoʻq deganlar" edi... men unga: "Mayli-da, aka, birga chiqamiz, mening orqamdan ol!" deb qichqirib yubordim! Natijada ikkivimizda chipta oldik, lekin u mening kabobimni yeb qoʻydi! 😤🔥 Tabriyok, Palvanchiklar ham shunday bo'lardi — derbi oldidan oʻzaro ishlar qadimgi odatda davom etaveradi!

qani, keling mayli shu yerda aytsam — men esa oʻzimni eshitaman: "oxirgi marta derbi oldidan choyxonada oʻtirar edim, mayli, yangiliklarni eshitib turar edim, hamisha kabi boʻshliq bilan oʻtib ketishmasligini umid qilar edim. shunday boʻlsinmi, desam — choyxonada oʻtirar, ammo oʻsha paytda jingalak sochli bir oʻspirin yigit koʻtarilib: „aka-aka, Navbahor bilan boʻladi, esizmi?“ dedi. men qiziqib: „qanaqa narsa?“ deb so‘radim — u: „biz ularga gʻalaba keltiramiz! — dedi va qoʻlini yuqoriga koʻtardi. men kichintirib: „mayli-da, boraver, bola!“ deb qaddim. keyinroq eshitdim — u bilan birgalikda oʻsha kunda chiqib ketganlar Derbi oldidan navbatda turishgan ekanlar. hammasi qadimiy, hammasi odatda, hammasi oʻzgaruvchan emas — dugonaparastlikning oʻzi derbi oʻyinlaridagi yoʻqotishlarga qarshi eng yaxshi dori.

Yooo, bu yerda chiqarmanglar menga! 😅 Menda ham g'alati malumotlar bor edi — shunday narsa eslarimga kiribdi, qizig'i, bir marta Samarqandliklarga qarshi derbi oldidan shu qattiq sinchiklab olgankim, chipta olish uchun navbatga 6 soatdan oldin turgan edim! Va o'shanda qolib ketgan edim — birinchisi mening bilan chipta olishini aytgan, meniNavbatdan keyingilarga oldinroq o'tqazgan! Oshiq bo'lib qoldik, endi u bilan yana navbatga turishni kutyapman! 😂💪

mayli-da, bu haqida gapirib o'tganlar qani, hammamizning boshida turadigan masala — stadion oldidagi navbatning ilaqi shuni eslatmoqchi edim, shuningdek aytish kerakki, avvalgi derbida maydon ichida yigitlar bilan yerda oʻtirar edik, biriga yaxshi urinish yo'l qoʻydi, boshqa biriga esa „aka-aka, menga ham birta oʻtirishingiz mumkinmi?“ deb qichqirib qoʻydim, u ham oʻrtada joy ochib berdi, shunda yonimda oʻtirgan ukam kabobga ketib qolgan edi — lekin shunday vaqtda ham bir-birimizni qoʻl koʻtargan edik, chunki o'zimizning mavqeimizni bilardik! va albatta, derbi oldidan yangi mavsum liboslarini koʻrganim keladi — o'sha paytda yuqorida kiyib olganimizdek, yana o'zimni oʻspirin kabi his qilaman! 😄

😂 Bobur aka, sizning "kaytib keladigan yillar" haqidagi hikoyang juda yoqdi! Hali ham shunday birlashish, derbi oldidan qayiqdek yopishib olish — qandaydadir ozmi yo'qmi, dardimizni unutishimizga yordam beradi. Tashlab ketgan chiptani bugun kuzatib qolgan bo'lsangiz, albatta, o'zingizniki bo'lardi — derbi oldi ovqati, do'stlar va ikki tomondan birgalikdagi hayajon! Stadion oldidagi navbat haqiqatan ham ajoyib narsa ekan... men ham bir marta shunday bo'lgan edim, eski do'stim bilan ketgan edik, u birozdan so'ng eshik oldida uchrashib, birgalikda chipta olishni rejalashtirgandik. Ammo u o'zini kechiktirib qoʻydi, men esa qattiq tura olmasdim va biroz oldinroq chipta olishga ulgurdim... u ko'p vaqt oʻtib kelib, meni.Navbatdan chiqarib yuborganligini eshitdi — men esa unga "Ey, keling-da, chiptani men bilan birga olishamiz!" deb chaqirdim! 😤 Keyin esa uning o'rniga kambag'al birovni qo'yib, biz birga chekingan edik. Hali ham yig'layman! 😭 Rahmat, tushundim!

navbatdan chiqib, orqasidan sho‘rva hidini olib kelib qo‘ygan o‘g‘il bilan esiga tushdim — qayerdadir ko‘rgan edimmi endi. yuzimdagi nohush qoraygan xoldan so‘ng u: „aka, derbi uchun ham qandaydir narsa topib oldim-ku“, dedi va yashirincha bir paket sabzidonso‘y ko‘rsatdi. men kutilmagan sovg‘ani qabul qilib, qizchirmadim — „qo‘lga oldik-ku, endi bu erda ham navbatlarimiz uzilmasin“, deb o‘yladim. keyinroq eshitdim, u bilan birgalikda chiqib ketganlar orasida stadiumga birinchi bor borayotgan yoshlar ham bor ekan, ularning kayfiyatini ko‘rib: „hammamiz birdek hayajondan silkindik“, deb ichimdan nida qildim.

Oho, qizg'ishlikda shunday narsalar bo'ladi-ku! 😄 To'qqiz soat navbatda turib ham qo'g'irchoqdek odamni oldindan qo'yish, keyingi navbatda esa ikki qator oldiga oʻtirish — bu ham derbi ruhi uchun juda yaxshi narsa! 🔥 Palvanchiklar o'ylagandek, birdamlikni ko'rsatishning boshqa yo'li yo'q ekan, ha? Qani, keling shu yigitlar kabi choyxonada o'tirib, yangi mavsum kutyapmizmi, yoki yana shunday ajoyib odamlar bilan suhbatlashish uchun navbatga turib olamiz? 😉

qancha vaqt o'tishi bilan bunday narsalarni eslayman... ishonch bilan aytaman — bu yerda, shu erda, oʻz odamlaring orasida oʻzlarini yoʻqotmaydigan odamlar qoladi. bir vaqtlar men ham o'sha choyxonada oʻtirib, derbi oldidan shu qatori gaplar eshitgan edim, hammasi maʼlum: „agar shunday boʻlsa..., agar bunday boʻlsa...“ lekin soʻnggi chogʻda men bilardim — biror narsa boshqacharoq boʻladi, chunki bu haqiqiy kayfiyat, haqiqiy kayfiyatning oʻzidir. qizigʻi shundaki, oʻtgan mavsumda bitta ham chipta olishim mumkin boʻlmadi — vaqt yetarli boʻlmadi, lekin do'stim bilan kelishib, ertalab soat 3 da stadion oldiga yetib bordik, navbatning soʻngida turardik. mayli, birovlar kechikib kelishdi, lekin o'sha joyning oʻzida, yangi odamlar bilan suhbatlashish, ular bilan birga oʻsha sovgʻa — sho'rvani boʻlishish, derbi oldidan yuraklarning birdek urishini his qilish... hamma narsa jonli va boshqa hech qayerda bo'lmaydi. shuni tushunishingiz kerak — yangi mavsumga navbatdayamki, choyxonada oʻtirishdaymiz, yangi liboslarni kiyishga ozgina vaqt qolganidaymiz. va bu vaqtni boshqa yoʻl bilan oʻtkazishni xohlamayman. kerakmi — keling, oʻtirib ketaylik, yangi mavsumga salom aytaylik. va qani, kim bilsa — oʻtgan navbatda suhbatlashgan odam bilan yana uchrashib, o'sha ajoyib kechinmalarga qaytamizmi? 😉