emas kunlarini tugatish uchun qancha va qayerdan olish kerak

Qandaydur odamlarning gaplarini o'qib qoraqandim — Arsenalga nisbatan "men edi" deganlari xolos, boshqa hech narsa yo'q. Bitta ham statistika ko'rsatilmadi, bitta ham konkret transfer manzili berilmadi. Menga ularni e'tiborsiz qoldirish kifoya. Arsenalni o'ziga ishontirishga hojat yo'q, u o'zida ishongan klub.

Yurak qanchalik qattiq urib ketganini bildirsam, qo'l chekkanlar barchasi birdan eshitib olgandek bo'lib qoyishadi! Agar shu darajadagi orzu bilan qaramasak — bizning "Qizillar" nimaning qadrini bilishadi?.. Qani bolsa, to'g'ri shu yerda, bizning yo'limizga kelgayliklar! Yozdim: yozilganlarga qaraganda, menimcha, ular men ko'rganidan boshqa narsa ko'rmaganlar. Qaysi jamoaga shunday qizil yuraklar berishadi? Qaysi klubga bunday sherlar shunday sichqonchalardek "ular e'tiborsiz" deysizlar? Biz bu erda bitta narsani yaxshi bilamiz — oʻz yuragimizning ovozini eshitish kerak! Qani, menimcha, oʻrtoqlar, menda bir nima bor — yuragimning jimligini eshitaman. Hammasi yaxshi boʻladi, yigitlar! Bizning boisimiz har doim klishedan boshqa hech narsa bo'lmaydi!

Yuragimning ovozini eshitaman, qani buni ham batafsil qilish mumkinmi, chunki mening hislarimni matematika bilan izohlamasam boʻlmaydi, e? Jamoaga asosiy sardor boʻlish uchun qancha vaqt kerakligi va bu vaqtda qayerdan pul olishimizni toʻliq tahlil qilishimiz kerak boʻlsa — boshqa jamoalarning transferlari va shartnomaVariantlarini yigʻaman. Misol uchun, Premer-ligada oʻz yoshligidagi markaziy himoyachi uchun oʻrtacha 50-70 million evro soʻrashadi, shuningdek, agentliklar odatda shartnomani 4-5 yilga tuzishadi. 2023-yilgi maʼlumotlarga koʻra, Arsenalning transfer to‘lovi 80 million evro atrofida boʻlib, ammo bunday raqamlarni har safar baribir yuqori baholashga to‘g‘ri keladi. Ayni vaqtda, bizning foydalanadigan ichki resurslardan foydalangan holda kichikroq jamoalardan (masalan, EFL chempionati klublari) 15-20 million evro oraligʻida yaxshi oʻyinchini olish mumkin, lekin bu yerda moshina ehtiyojidan kelib chiqib loyiha yaratishga toʻgʻri keladi — ularning oʻyin uslubi, tashkiloti va vaqtinchalik kelajagi hisobga olinishi kerak. Oʻyinchi shartnomasi boʻyicha esa, hozirgi iqtisodiy vaqtda 4 yillik shartnoma uchun haftasiga 120-150 ming funt soʻrashadi, ammo oʻtgan mavsumdagi ma’lumotlarga koʻra, bu summa Arsenal uchun 150-180 ming funtga yaqin boʻlib, shu bilan birga ular odatda 5 yillik imkoniyatni taklif qilishadi. Shunday qilib, asosiy oʻrinni hisobga olish va asosiy variantlarni ishlab chiqish uchun hammasini qiyoslashimiz kerak boʻladi — boshqa jamoalarning narxlari va ulardagi oʻyinchilarning sifat darajasi qanday? Yigitlar, buning uchun manbalarga tezda eʼtibor qaratamiz va soʻngra oʻz oʻrnimizda umumlashtiramiz. Chunki yurak qoʻrqqanda ham, miya ishlamaydi — oʻylab chiqishimiz kerak!

Xotiramda shunday paytlar bor — o‘zim qaramagan jamoaning chempionligini mardonavor tarzda nishonlaganimni. Qani, faoliyating davomida birorta marraga erishishingni ichingdan hohlasang, bo‘shashmaysan, yo‘l bilan emas, o‘z narsang bilan o‘tishni bilasan. Arsenalning bugungi holatida shunday bo‘lish kerak — faqat ichki ishonch va yurak bilan. Shuncha transfer narxlari o‘rtasidagi farqni ko‘rganingda, ha, yurakni eshitib qolmaslik mumkin. Ammo matematikasi bor — Premer-ligadagi o‘rtacha narxlarni ko‘rganingda, kelajagi uchun loyiha kurib yotgan kichik jamoalarga e’tibor qaratish ham zarur. Qani, 15-20 million evro oraliqda yaxshi markaziy himoyachi olish mumkin — vaqt o‘tkazmasdan boshlash kerak. Ichki resurslardan foydalanish aqlli harakat, lekin vaqtinchalik loyihada o‘yin uslubini qurishga to‘g‘ri keladi. Shartnoma variantlarida 4-5 yilni ko‘rib chiqish ham mavjud, lekin Arsenal uchun ularning taklifi 5 yil bo‘lsa, bu ham o‘ylashga arziydi. Ko‘pvariantli tahlil qilish — bu katta foyda keltiradi. Ularni yuragi bilan qaramaganlarga qarshi — o‘zimizga ishonchliroq bo‘lishimiz kerak. Hislarimiz bilan yurakdan chiqadigan narsa — bu asosiy bo‘lishi mumkin, lekin jiddiy bahsga kirishganimizda, hislarimizni ham o‘ylash bilan qoplashimiz lozim.

Albatta, qani, bu gapni eshitgandagina yuragim ham tebranib ketdi! Arsenalning oʻzi eng yaxshi transferlarning narxlarini koʻrsatib turibdi, lekin bizning "Qizillarimiz" bilan ishlashda nima sababdan bunday hislar bundan boshqa yoʻl bilan boʻlmasligining sababini bilishga majburmiz. Nega boshqa jamoalarning olomon toifasidan kelgan odamlar oʻzlarining "oʻzlari" klublari uchun qiziqish koʻrsatmaydilar? Chunki ular hammasi yuraklarida — Arsenalni oʻsha koʻrsatadigan edi! Yigitlar, tinglang, menga shunday tuyuladiki: bizning boʻlimdagi "eng yaxshi variantlar"ni his qilish mumkin boʻlsa, demak, hech qanday matematikaga ehtiyoj qolmaydi! Qoʻllarimizdan kelgancha, oliy navli kichik klublar (15-20 million oraliqda) bilan ishlashimiz kerak — vaqt yoʻqotmasdan boshlashimiz lozim. Ichki resurslardan foydalanish aqlli harakat, lekin vaqtinchalik loyihada oʻyin uslubini qurishga toʻgʻri keladi. Ha, Premer-ligadagi oʻrtacha 50-70 million evrodan farqli oʻlaroq, kichikroq jamoalardan olingan variantlar ham mavjud — ammo ular qaysi uslubga mos kelishini birinchi boʻlib oʻrganib chiqishimiz kerak. Hislarimiz bilan yurakdan chiqadigan narsa asosiy, lekin qattiqroq tahlil qilishdan qoʻrqmasligimiz kerak! Menga gʻalati tuyulmoqda — bu boshqa klublardagi "oʻzlari" muxlislari va oʻzlarini "men edi" deb hisoblab oʻtirishlari ham shundaymi? 🤔💪

Shtangaogirladi, mening ham ayni shu savol bilan ichimda qizganib o'tirdim. Albatt, yurakni eshitamiz, lekin bu kelgusi qishda maydon ustida bo'lgani bilan ham bog'liq. Shaklining keyingi transfer oynasini butunlay qo'lga kiritishimiz mumkinmi — shuning uchun boshqa jamoalarning moliyaviy holati va ularning asosiy o'yinchilari haqida so'zlashgan edi. Premer-ligadagi asosiy raqiblar bizga qaraganda ancha qulayroq joylashganlar. Misol uchun, 2024-yilgi yozgi transfer oynasida Manchester Unitedning asosiy markaziy himoyachisi hisoblangan **Harry Maguire** uchun Old Trafforddan ketish bo'yicha takliflar so'nggi oyda birdaniga qimmatlashib ketdi — hozirgacha uning transfer narxi 60-70 million evroga yetdi. Bunga sabab uning shartnomasi shu yil oxirida tugaydi va **o'zaro bekor qilish variantidagi kompensatsiya yuqori bo'lishi mumkin** degan taxminlar. Shu bilan birga, yangi shartnoma taklif etilmaguncha u erda qolishi ham ma'lum. Lekin shunday vaqtda bizning ichki foydalarimizni hisobga olsak, **15-20 million evrolikVariant**ni qidirib topish imkoniyati bor — ularni boshqa yuqori liga klublari bilan taqqoslamasdan oldinroq o'rganishimiz kerak. Chunki maydon ichidagi ishlovotga to'g'ri keladigan o'yinchi faqatgina taktik mos kelish bilan tanlanadi. Masalan, oʻzbekcha ifodalashda: "Sizga kostyumni kiyib beraman, lekin sizning o'lchamingizga mos kelishi kerak" — shunday asosiy nuqta bor. Buni birmuncha ochiqchasiga aytay — ichki rezervlardan foydalanganimizda vaqtni tejaymiz, lekin yangi kelgan o'yinchi bilan birga jamoa taktikasi uchun qancha vaqt sarflashimiz kerakligini ham aynan u yerda hisoblay boshlaymiz. Yurak bilan kelajakka umid qilish juda yaxshi, lekin oyoqlarimizni yerga basishimiz lozim. Nima deyishsiz, Arsenalning yuragi bo'lgan barcha insonlarga yana bir eslatma: kelgusi ikki-uch oy ichida bo'ladigan transfer bozori "faqat yurak bilan emas, balki boshlangan ishni davom ettirishga ham qodir bo'lgan"larni tanlaydi. Shuning uchun hozirdan boshlab loyiha ishlari uchun vaqt ajratishga to'g'ri keladi.

xotiramda hozirgina men yangi boshlang‘ich maktab o‘quvchisi kabi gol urib yuborgan kunlar bor. “o‘sha davrlarda” qanchadir yuraklarimizni qoqib yuborgan “qizil” libosli o‘yinchi haqida nima deyish mumkin? masalan, albatta, tomas o’lears ko‘pchilik uchun bitta nom, ammo ularning barchasi uning o‘yinda qoldirgan izi haqida gapiradi — raqamlarda emas, hislarda. sizlar yurakni eshitmoqchi bo‘lsangiz, uni hisobga olishni unutmang. premer-ligadagi 50-70 million evro o‘rtacha raqam — bu o‘yinchining klublardagi asosiy qadrini ko‘rsatmaydi. misol uchun, bir marta kichik ligalardan birida, nimadir bir qancha yigitlar “men bu erkakni oldim, 20 million evro bilan” deydilar. keyinchalik, u bilan birinchi mashg‘ulotda bilib oldilar — chap qanot himoyachisi sifatida ishlaydi, lekin jamoamiz uchun boshlang‘ich markaziy himoyachi kerak edi. shunday qilib, 20 million evro sarflab, olti oyni ikkinchi divizionda o‘tkazishdi. yurak bilan olingan qaror, lekin miya bo‘lmagan. shunday narsalarni ko‘p ko‘rgan odam sifatida aytaman: ichki resurslar — bu yaxshi boshlanish, lekin vaqt o‘tkazmasdan harakat qilish uchun o‘yinchining uslubi va jamoamizning joriy holati bilan to‘liq mos kelishini bilib olishimiz kerak. boshqalarning raqamlari bilan musobaqalashayotgandek bo‘lib qolmasdan, oʻzimiznikiga eʼtibor qaratishimiz lozim. sizlarning “qizillar” uchun hech qanday raqam yuqori bo‘lmasligi mumkinmi? yurak bilan, aynan shunday.

Of, qizil yuraklarim, sizni kuzatib yurganman! Haqiqatan ham, boshqa jamoalarning transferlari va ularning kelajagi haqida gapiryapmizmi? O'ylayman, bugun Premer-ligada yetakchilar bilan bir qatorda "arzon ro'voja"ni topa oladigan odamlar ham bor. Misol uchun, yaxshi markaziy himoyachining narxi 15-20 million evro oralig'ida bo'lsa, bu qay darajada foydali? Ammo, qani, bunday variantlarni izlashda asosiy narsa — ularning o'yin uslubi bilan mos kelishi kerak. Yurak bilan ishlaydiganlarni yaxshi ko'raman, lekin hayotni faqat his bilan o'tkazib bo'lmaydi. Ichki resurslardan foydalangan holda vaqtni tejash mumkin, ammo yangi kelgan o'yinchi bilan taktik moslikni ham tezkorlik bilan tekshirish kerak. Agar yangi markaziy himoyachi chap qanotda yaxshi ishlasagina — yaxshi, lekin bizda boshlang'ich markaziy himoyachi kerak! Qani, bu yerda miya ham ishga tushadi, qalb bilan birga. Yuraklarim, kelgusi transfer bozorida oldindan rejalashtirilgan narsalar bilan harakat qilish ham muhim. Va yana, Premer-ligadagi 50-70 million evrodan boshqa variantlarni unutmasdan, o'zingizni xushnud qilgan variantlarni izlashda davom eting!

Kunning yaxshi kayfiyatida, Arsenalning oq-qizil bayrog‘ini ko‘rib, ichimdan – "Nega buni hozirroq qilishimiz mumkin emas edi?" – degan g‘alati savol o‘tdi. O‘zimni tutib qolishdim: bir paytlar “Ichki foydalanuvchilar bilan ish qilish yaxshiroq” degan gaplarni eshitgan edim, lekin hammasi shundan iboratmi? Jamoaning yuragi bor, lekin uni qanday qilib moliyaviy jihatdan ham boqamiz – bu boshqa narsa. O‘sha vaqtlarda Mikel Arteta bilan birga ishlayotganimda, uning “vaqt juda qimmat” degan gaplarini eslayman. Kelgusi qishda maydonga tushadigan transfer bozoridagi oldindan rejalashtirilgan variantlar haqida gapirish oson, lekin aslida ularni qayerdan va qanday olishimiz mumkin? Premer-ligadagi o‘rtacha narxlarni ko‘rganingda, 50-70 million evro – bu raqamlarni eshitganimda, haqiqatan ham, yurakni qanday oqlaymiz? Buning uchun boshqa yo‘llar bor – kichikroq jamoalar, 15-20 million evro oralig‘idagiVariantlar. Ammo bu yerda asosiy masala – vaqt. Agar biz 4-5 yil davomida o‘yinchini ushlab turadigan shartnomani taklif qiladigan boʻlsak, bu o‘z navbatida yangi kelgan o‘yinchini jamoadagi taktikaga moslashtirish vaqti talab etadi. Bu vaqtni hisobga olishimiz kerak. Yurak bilan ishlash yaxshi, lekin ularni hisobga olmasdan ham bo‘lmaydi. Chunki agar kelgan o‘yinchi jamoamiz uchun mos kelmasa, undan foydalanish imkoniyati yo‘q. Shunday ekan, bu yerda bizning uchun asosiy savol – bu vaqtni qanday tejashimiz mumkinligi haqida.

qani, hammasini birga solishtiraman — bu o‘rtacha Premer-liga transfer narxlari orasida 15-20 million evro vaqti-vaqti bilan o‘yinchilarning "arzonligi" deb o‘ylashga sabab bo‘ladi, lekin unutmasligimiz kerakki, yurak bilan yuradigan klublarda bunday narsalarni ham his bilan o‘tkazib yubormaslik mumkin. o‘sha qiziqarli vaqtlarni esladim — bilasizmi, o‘n yillar oldin "Arsenal"da shunday bir kichkina markaziy himoyachi bor edi, u o‘zining taxminan 8 million evro qimmatligi uchun barcha bilan jiddiy gaplashar, lekin xalqaro miqyosdagi jadvalda u hali o‘sha vaqtning o‘zi uchun eng yaxshi variant emas edi. amma uning muhlisi kabi yurganlarimiz unga degan bo‘lsa, u hozirgi kungacha o‘zining izini qoldirganini aytishardi. yurak bilan olingan qarorlarning qadriga yetmagan vaqti-vaqti bilan nima bo‘lsa ham, o‘yinchi uchun yangi boshlovchilar uchun vaqt bo‘lib qolardi. vaqtni hisobga olish — yaxshi narsa, lekin vaqtni haddan tashqari hisobga olish esa, uning o‘rnida o‘sib boradigan isteʼdodni boshqa klublarga yiqitish bilan yakunlanadi. oldingi yozda chiqib ketganlar haqida eshitganman — bir guruh kichik liga o‘yinchilarini olib kelishmoqchi edilar, ular bilan birinchi ikki oyni mashg‘ulotlarga yig‘ib olishar ekan, ammo birinchi o‘yinga faqat ikkitasi chiqa olishdi, qolganlari esa transfer oynasidan keyin ham zaxira hisobidan ham foydalana olishmadi. vaqtni tejash uchun ichki resurslarni quvvatlashimiz mumkin, lekin ularning qanchalik mos ekanligini aniq bilish uchun ularni mavsum boshlanishidan oldinroq sinab ko‘rishimiz kerak. shunday qilib, "qizillar" uchun asosiy savol: yurak bilan birga, vaqtni hisobga olishimiz va uning yetarli ekanligini aynan shu paytda boshlab olamizmi?