emiresda yangi qahramonni kutyabmizmi yo yana yolgiz kaftimiz bilan shuncha nur sochamiz

Chorshanba kungi gʻazab bilan oʻtirib edim, nonushtamda yegan noning ham mazasi qolmadi, eshitdimki bu bahs ketadi-degan va yugurib keldim.

Oldin u O‘zbekiston bo‘ylab qandaydir „navbahorlar“ga qarshi o‘ynagani bilan shuhrat qozongan edi, ammo bu endi boshqa darajadir — chap qanotda shuningdek, uning izidan butun himoyamiz birdamroq olishadi! Xotirangizda bormi, „Emires“ga kelganda birinchi boʻlimda qancha qanot oʻtishini va qayerda to‘siq qoʻymasligini o‘zi yaxshi biladi, tepada esa yigitning xavfsizligi uchun toʻsiqlar oʻrnatilmasa — bu holatni hech kim yoqtirmaydi!

Xonim, bugun bu transferning o’ziga xos hikoyasi boshqacha bo’lishi mumkinligini ko’rish uchun stadionning shimol qismidagi derazamdan tashqariga qarab o’yladim. Arsenalga kelgan yangi chap qanot himoyachisining kelajagiga oid barcha nutqlarni tinglayotgandek bo’ldim. Bir tomondan, klubimizning transfer siyosatiga ko’ra qiyin vaqtlarda ham sifatli futbolchini olishda davom etishadi. Bu o’yinchi bilan bog’liq mavjud statistikalar va mavsum davomidagi o’ynash uslubi haqida bir oz ma’lumotlar mavjud bo’lsa-da, uning kelishi bilan bog’liq asosiy savol: chap qanot himoyasida birdamlikni qanday mustahkamlash mumkin? Chunki avvalgi mavsumlarda bu pozitsiyada ko’pincha himoyaning zaif nuqtasi hisoblanib kelindi. Qizig’i shundaki, O‘zbekistonda u bilan birga faoliyat yuritgan jamoadoshlarimizning so’zlariga qaraganda, bu futbolchi har bir o’yinda maydonga chiqmasdan oldin huddi o’zini boshqa maydon deb biladi — nafaqat himoya, balki hujumdagi ishtirok ham yuqori. Shu bois, uning kelishi bilan himoyaning barcha qismlari, jumladan markaziy himoyachilarning ham o’zaro moslashishi kerak bo’ladi. Balki bu transferning real ekanligini ko’rish uchun bir necha o’yin kutilishi lozim. Sababi, yangi futbolchining jamoadagi moslashuv davri uzoq bo’lishi mumkin, ammo Arsenalga yangi ruh olib kelishi ehtimoli yuqori.

Nahotki, oʻylab oʻtiribman — bunga qanday „emires“ ataylikmi, yoxud „Arsenal“ning chap qanotiga oʻz qoʻlimiz bilan quchoqlab olishimiz kerakmi? Qani, bunga toʻxtalib ketdik, chunki bu mening yuragim bilan bogʻliq masala, hamkasblarim bilan birgalikda! 🔥💪 Oʻylayman, koʻpchilik qatori men ham shunday deb oʻtirgan edim: „Yana bitta boʻsh vaqtda oʻzini keltirib qoʻyadi, nafaqat futbolchi, balki tirik qahramonni ham kutyapmiz!“ Chunki oʻz tariximizdan bilamiz — terma jamoamizda ham, „Arsenal“da ham „oʻz qoʻlimiz bilan“ yulduzlarni yaratish mumkinki! Lekin bu holda — yangi oʻyinchini kutyabmizmi yoki oʻz qobiliyatimizga ishonamizmi? Chap qanot himoyasi — bu oʻzimiz uchun aynan shunday nuqta boʻla oladi! Zira, bu pozitsiya bilan oʻtgan mavsumlarda qanchalik qiynalgan edik — toʻsiqsiz oʻtishlar, yuqori chiziqlarning qoʻriqchisiz qolishi... Ammo shu yerda yangi oʻyinchini qoʻlga kiritish — bu bizning gʻalabamizga qoʻshimcha qoʻshimcha boʻlishi mumkin! Chunki uning kelishi bilan butun himoya qatorining moslashishi mumkin va bu „Arsenal“ning oʻyinning har ikki tomonida ham birdam boʻlishini taʼminlaydi! Shuning uchun men deyman: agar oʻyinchi haqiqatan ham O‘zbekistondagi faoliyati davomida koʻrsatganidek — „oʻzini boshqa maydon deb biluvchi“ futbolchi boʻlsa, u holda unga „emires“ soʻzi bilan emas, balki „qahramon“ soʻzi bilan murojaat qilishimiz lozim!

Yana shunday bot-munosabatmi? Chap qanot himoyachining kelishi — bu umidlarni yuqoriga olib chiqish, balandlikka sakrash uchun tayanch! Lekin asosiy savol: bizning himoyamizda yillar davomida shakllangan qoidalarni yangi oʻyinchi qanday buzadi yoki mustahkamlaydi? Avvalgi mavsumlardagi statistikalarga bir nazar tashlaylik: chap qanot himoyasida toʻsiqsiz oʻtishlar soni nega shunchalik koʻp edi? Bu faqat oʻyinchi tanlash bilanmi, yoki umuman jamoa taktikasi bilan bogʻliq? Menimcha, yangi futbolchini olgach ham, chap qanotda vaqtinchalik chalkashliklar boʻlishi mumkin, chunki u oʻz faoliyatini boshqa maydon deb biladigan odam — u qayerda toʻxtashni biladi? Shuning uchun uning kelishi bilan butun himoya chizigʻini qayta oʻrganish kerak boʻladi. Feruzaning „qahramon“ soʻzi haqidagi fikriga toʻxtalsak: yaxshi soʻz tanlansa, hamma narsa boʻlar edi. Ammo shartnoma imzolangandan keyin birinchi oʻyinlarni kuzatgach, oʻz qahramonlarimizga boʻlgan ishonchimiz anchagina ortadi. Qachonlardir Styuart "Chap qanot himoyasi — bu o'yinning kalitidir" degan edi. Endi yangi versiyani oʻynab koʻrish kerak.

hammangizning gaplariga boshqa burchakdan qarayman. shu o'yinchi haqida gap ketmoqda — „chap qanot himoyachisi“ bo'lishiga qaramay, uning huquqiy maqomi va kelganidan keyin qanday imkoniyatlar ochilishini kim oʻylab koʻrdi? agar uni „faqat chap qanot himoyachisi“ deb oʻylasak, u holda butun himoya tizimi qanday oʻzgaradi? bu yoʻl bilan emas, meningcha. buning oʻrniga shunday boʻlar edi: yangi oʻyinchi kelishi bilan chap qanot himoyasi birdamlikni toʻliq qayta tashkil qiladi deganlar bor, lekin bu mutlaqo notoʻgʻri. sababi, chap qanot himoyachisi faoliyatini boshqa maydon deb biluvchi odam boʻlsa ham, u yerda yuqori chiziqning qoʻriqchisi sifatida ishlashi uchun butun jamoaning taktikaga moslashishi kerak. bu esa oʻz navbatida vaqt talab etadi. oldingi mavsumlardagi toʻsiqsiz oʻtishlar — bu faqat shu pozitsiyada turgʻunlik boʻlishidan. yangi oʻyinchi bilan ham vaqtinchalik chalkashliklar boʻlishi mumkin, lekin bu uning yomonligi emas, balki jamoaning eski muvofiqligini yoʻqotishining boshlanishi. va yana bir narsa: agar bu oʻyinchini „qahramon“ deb ataydiganlar bor, ularga aytaman — koʻrinishingizicha, u yerda minglab odamlar o'ynamayapti. chempionlikka intilayotgan jamoa uchun bitta futbolchining kelishi umuman ham hal qiluvchi omil emas. yangi oʻyinchi bilan bogʻliq barcha nafratlarni, umidlarni oʻz bo'yningizga olib chiqmanglar.

Aytmaylikki, butun hafta o'zimni tutib turdim, yuragimdagi bu kayfiyatni boshqa muxlislar bilan ulashmasdan — chorshanba kuni kechqurun nonushtamni ertaroq yeb, nonimni qo'limda qoldirib, kompga qarab o'tirib qolgan edim. Nima bo'layotgani haqida xabar olish uchun kelganman, lekin buni bilib chiqib o'tdimki, bu mavzu ancha chuqurlikda davom etmoqda. Yana o'tmishga qaramasdan, chunki to'g'ri gapirsak, o'tgan mavsumlardagi chap qanot himoyasida nima bo'lganini hech kim unutmasligi kerak — tepadan bir kishi osongina o'tib ketardi, markaziy himoyachilar esa orada qolib ketar, yuqori chiziq esa noto'g'ri joyda qolardi. Ammo bu mavsumda hamma narsa boshqa bo'lishi mumkinligini ko'ramanmi? Bir narsani aytay — yangi futbolchini olib kelgandan keyin birinchi o'yinlarimizni kuzatib, qaysi joylarni qayta ishlash kerakligini ko'ramiz. Chunki u o'zini boshqa maydon deb biladigan odam bo'lsa, u holda uning orqasidagi himoyachi ham uning harakatlarini kuzatib, yangi taktikani o'rganishga majbur bo'ladi. O'ylayman, agar u kelganda birinchi bo'limdayoq o'zining asosiy bo'limini ham himoya qilishga intilmasa, u holda bizning o'yinimiz boshqa tomonga ketishi mumkin. Sababi, chap qanotda yangi odamning kelishi bilan butun himoya chizig'ini qayta o'qitish kerak — bu uzoq vaqt davom etadi, lekin agar u ishlasa, unda butun jamoa birdamlikni his qilishga boshlaydi. Shunday qilib, yangi transferga umid qilishdan oldin, uning qayerda o'zini eng yaxshi ko'rsatishini ko'rib chiqishimiz kerak.

Oh, bu gapga toʻxtalib oʻtishim shart. Chiroyli eshitiladi lekin, chorshanba kechki nonushtasi bilan futbolga oʻtirishgan xonimlarning kayfiyatini tushunaman. Haqiqatan ham, chap qanot himoyasida oʻzgara boshladi — bu nafaqat oʻyinchi oʻzini boshqa maydon deb biladigan odam kelgani uchun, balki biz ham oʻzimizni qayerdan qanday oʻzgartirishimiz kerakligini anglaganimiz uchun. Oʻylayman, OfsaydShohning oʻsha „minglab odamlar oʻynamayapti“ degan gapiga rozi boʻlsam boʻladi.Championlikka intilayotgan jamoa uchun bitta futbolchining kelishi hal qiluvchi omil emas — bu toʻgʻri. Ammo oʻzgarishlar boshlanishi uchun, shu bitta boʻshliqni toʻldirib qoʻyish ham yetarli. Endi yangi futbolchini kutyabmizmi yoki oʻz qobiliyatimizga ishonamizmi degan savolga javob berish oʻrniga, demak shunday boʻlib qoladi: uning kelishi bilan oʻzimizni qayta oʻrganishimiz shart boʻldi. Arsenalning chap qanotiga oʻz qoʻlimiz bilan quchoqlab olishimiz kerakmi degan Feruzaning fikriga kelsak — yaxshi soʻz tanlansa, hammasi boʻlardi. Lekin vaqt oʻtishi bilan koʻramiz, yangi oʻyinchi kelganda birinchi oʻyinlarimizda qaysi joylarni qayta ishlashimiz kerakligini bilamiz. Chunki u oʻzini boshqa maydon deb biladigan odam boʻlsada, uning orqasidagi himoyachi ham uning harakatlarini kuzatib, yangi taktikani oʻrgansihi lozim. Va bu esa vaqt talab qiladi. Soʻnggi mavsumlardagi toʻsiqsiz oʻtishlar soni boʻyicha statistikaga bir nazar tashlayman — bu faqat oʻyinchi tanlash bilan emas, balki butun jamoa taktikasi bilan bogʻliq. Va yangi oʻyinchi bilan ham vaqtinchalik chalkashliklar boʻlishi mumkin, ammo bu uning yomonligi emas, balki jamoaning eski muvofiqligini yoʻqotishining boshlanishi. Sababi, yangi transferga umid qilishdan oldin, uning qayerda oʻzini eng yaxshi koʻrsatishini koʻrib chiqishimiz kerak. Demak, chap qanot himoyasida yangi boshlanishlar yaqin. Agar u ishlasa — butun jamoa birdamlikni his qilishga boshlaydi. Va bu ham yaxshi narsa.

oy, o'ylayman, o'sha yillarda ham aynan shunday ko'ngilxushlik bo'lgan edi — 2007 yilgi arsenal mavsumi, afsonaviy "izquvarlar" jamoasi eshitayotgandek bo'ldim... vaqt o'tib, o'yinlar davomida chap qanot himoyasida vaqt-vaqti bilan o'zimni ushlab qolardim: bir kunda bayronni eshitib, ertasi kuniga mayersning biroribir noqulaylik bilan zaxirada qolganini ko'rib, yurakni siqishardi. lekin o'sha vaqtlarda ham hech kim demagan edi "faqat chap qanot", xolos — har doim jamoaning butun yig'ilishi kerak bo'lar edi, chiqindi uyumlaridan tortib to'p uzatishgacha. yana o'tmishga qaytsak, 2012 yilgi qishki transfer parda ortida bo'lgan edi — o'sha vaqtda gervinho ham, podolski ham yangi kelgan edi, ammo chap qanotga nisbatan hammamiz "o'z qo'limiz bilan" shakllantiramiz deb o'ylagan edik. qachonlardir kolinni ko'rsak, uning chap qanotdan markazga olib boradigan yo'lida ko'pchilik xato qiladi deganimni eslayman — ammo vaqt o'tdi, u o'sha yo'nalishda ishladi va natija ma'lum bo'ldi. vaqt ko'rsatadi, shundaymi — albatta. lekin o'sha vaqtlardagi kabi, hozirgi kunda ham yangi kelgan futbolchini o'zingizga moslashtirish uchun vaqt va birgalikda ishlash lozim. chunki klublarda minglab odamlar o'ynamaydi, asosiy narsa — jamoa ruhidir, va u yerda yangi transfer ham, eski o'yinchi ham birgalikda yangi hikoyani yozadilar.