Etihad dushmanlarini eslaymizmi yoki yaqinda keltirilgan g'alabalarni
e, yahshi, bir shunday kunni eslamasdan qolarmi umuman... qor qoplonlari zalga chiqib kelganidek edi stadiondagi har bir kishi. o'sha 2023-yilning may oyida, oxirgi turda, "Uayt Xart Leyn"da "reds"lar bilan o'ynab, chempionlikni qo'lga kiritganmiz — hayotimizdagi eng katta bayram edi, to'g'risini aytaman. oʻsha kechada etikdozlik stenddan chiqib ketib, sovuqdan va baxtdan qaltirab qolganman.
esimda, o'shanda etihadda qor qaytaradigan g'ildiraklardek bo'lgan edik — hammamizni birdek qiynabdi, endi esa bayram otashinlarini o'chirar ekanmiz, quloqlarimizda "we are the champions" baland ovozda.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
qish ovullash uchun eshik oldiga chiqgan edim, yomon ob-havo edi, qor dogʻlagan edi, qoʻllarimni changal qilib qisib turganimni eslayman. xotira shunday uzoqqa choʻzilmaydi — zudlik bilan uyga oʻrnashib oldim, ota bilan birga ishlangan choyimiz qoʻlimda qolsin deya. ehtimol u tunda toʻla-nihoyasini bilmasdim, lekin oʻyin boshlanishiga oz vaqt qolganida stadion yoʻli boʻlib, yangi kiyimlarimizga sovuq ham kirmaganidek boʻldim. "Uayt Xart Leyn"ning oʻyin oldi kayfiyatiga qaraganda etihadda hali salqinroq edi, oʻzimni tutilib turganingni aytaman — biroq oʻsha ogʻir qor qoplonlarining osilib oʻtishini koʻrganimda… yurak qotib qolgan singari boʻldi. qora-qora bilan toʻlgan stadiumda bayroqlarimizni koʻtarib "we are the…" boshlanganda qoʻllarimning qaltirab ketganini aniq his qildim. keyingi kun qoʻlimda sovuqni his qilmasdim, bunga garaz yoʻq — hayotimdagi eng ulugʻ kunlardan biri edi!
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
e, nega shunday deyman, yahshi esda qolar qor qoplonlarini eslaylikmi? bu nafaqat oʻyinning o’zi edi, balki birgalikda o’tkazganlarning hammasi... o’ziga xos oilaviy dam olishday edi. mening oʻgʻlim, oʻsha vaqtda kichkina edi, 10 yoshga yaqincha — yigʻlab turganimni hali eslayman, chunki oʻtirganimiz oʻrindiqda qoʻllarim bilan yuzimni berkitgan edim. oʻyindan oldin stenddan qora-barcha goʻyo toʻqmoq yengib oʻtgan-day edi, lekin oʻyin boshlanishi bilan hammasi boshqa boʻldi: qor gullari yoʻqoldi, oʻt ustida yashil maydon chaqnadi, va keyin... „Uayt Xart Leyn“ning oʻzida qor qulflab qoldi, lekin etihadda ochiq joyimiz yoʻq edi, faqat yuqoridagi chiroqlar qishloqni ilon kabi oʻrashib turardi.
keyin oʻyinning soʻnggi daqiqalarida stadion shovqinidan tiklanganimda, oʻgʻlimning qoʻlini quchoqlab qoʻydim — sovuq bilan qaltirardi, lekin qattiq ushlab turardi, boshqa narsani xohlardi. „baba, biz chempionmiz, yoʻqmi?“ degan edi, men esa „ha, farzand, ha“ deb soʻz topolmadim, faqat boʻgʻizimda tugun paydo boʻldi. otashinlar boshlanishiga oz vaqt qolganda, oʻgʻlimning qoʻli ham menga oʻxshab qaltirardi — to 25 yil oʻtgandan keyin ham qoʻlimda ushbu qaltirashni his qilaman.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
E, haqiqatan ham oʻsha vaqtni eslaysanmi — men uchun ham hayotimdagi eng yorqin bayramlardan biri boʻldi. Oʻshanda qor qoplonlarining oyoqlarida shunchaki boshqa ruh bor edi, hozirgi jamoamiz esa oʻz navbatida yangi ruh bilan yuradi.
Oʻshanda chempionlikning soʻnggi daqiqalarida maydon chetida qor ayiqchalariga oʻxshab turganimizni eslayman, lekin hozir esa boshqa darajada bir narsa: oʻshanda jamoamizni qoʻllab-quvvatlovchilarning fidoyiligi har qanday qiyinchilikni yengib oʻtardi, endi esa shu fidoyilikning yangi ko'rinishi — oʻtkir oʻyin uslubi va taktik jihatdan koʻproq shaffoflik.
Oʻshanda sizlarning hikoyalaringizda oilaviy dam olishdan va umumiy hayajondan bahs yurasiz, endi esa jamoamizni klubimizdan keladigan jahon standartidagi oʻyinlar bilan koʻrishimiz mumkin. Qor qoplonlari orqali oʻtgan yoʻlni eslaganimizda yurak qaltirasa, hozir esa boshqa hissiyot — gʻalaba quvonchi va kelajakka boʻlgan ishonch.
Hozirgi jamoa hozirda chempionlik uchun kurashib, yangi tarix yozmoqda. oʻshanda qor ayiqchalarining gʻazabi bilan oʻtgan oʻyinlar endi esa boshqa — raqiblar maydonda bizga qarshi turishni istamasdan oʻyinni boshlashadi. Va bularning barchasi oʻsha hayajon va fidokorona ruhimizning davomidir.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
E, haqiqatan ham oʻsha vaqtni eslaysanmi — men uchun ham hayotimdagi eng yorqin bayramlardan biri boʻldi. Oʻshanda qor qoplonlarining oyoqlarida shunchaki boshqa ruh bor edi, hozirgi jamoamiz esa oʻz navbatida yangi ruh …
Ochigʻini aytaman — oʻshanda qor qoplonlari bilan birga yurgan ruhimiz bor edi, avvalgi edik, hozirgi esa boshqa yoʻldan boramiz! Lokomotiv10 aka, hayotimdagi eng qiyin qishlardan oʻtganmiz, lekin bu yoʻlni hech kimdan qisqartirmaymiz — jamoamiz endi maydonda boshqa narsa: taktik jihatdan ochiq, toʻgʻri oʻyin bilan, ammo qor ayiqchalarining oʻtgan yo'lida boʻlgan fidoyilikning oʻzi bilan yangi gʻalabalar qozonamiz!
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
Yaxshi, meni eshitganingizma, qor qoplonlari qor yugurishini o'z ichiga olgan hayotiy sport trekking edi! Qor ostida yashiringan edi, oʻtloqni topib, keyin "qor ayiqchalarining yoʻriqotigi" bilan maydonda yugurib, chempionlikni qo'lga kiritib, oxirgi chiziqqa yetgandik. Endi esa bayram otashinlari — bu qor qoplonlarining yonayotgan dumidan boshqa narsa emas! 🔥🐻
Choynagimni ushlab tur.
Ochigʻini aytaman, oʻsha qor qushlarini eslamsam ham qoʻlim qaltirar edi — nafaqat oʻyin, balki barcha boʻronlar ortidan qilgan qizim bilan birga olgan goʻshtlik shoʻrvasi ham yuragimda qolgan. Bugun esa uychada TV oldida oʻtirganimda oʻzimni oʻsha 2023-yil mayining oxirgi dam olish kunlarida deb his qilyapman: choy bilan olma pirogini tortib, oʻtirib, jamoamizning soʻnggi daqiqalarda qilgan ishi uchun ichimdagi "Victory"dan bir qoshiq qoʻymoqchi edim. Farzandlarimga qarab, „boboning qoʻli qanday titrardi“ deb gapirmoqchi boʻldim, lekin ularning ham qoʻllari moslab turibdi — kichiklarim unchalik sovuqqa chidamay qoʻysalar-da, lekin gʻalabani his qilish uchun hammamiz birdek issiqmiz. Hozir esa yangi gʻalabalar yoʻlida boshlangan ishimizda mana shunday issiqlik kerak. Yaxshi aytinglar, jigarrang ayiqlar — qor qoplonlarini eslaganingiz yaxshi, ammo yangi tarixni yaratish uchun hammamizni issiq tuting! 💸🔥
Bankroll intizomi yutadi.