Fergananing buyukligidan: istiqlolning birinchi qahramoni Neftchi eslatmalari
to'g'risi neftchi... qaniydi bu sovetdan beri o'sha chempionlar kubogi finali endi esimga tushib qoldi eski yerimda oltin soyabonlar ostida tik turibman va Murod xoliqovni eslaymanmi deb, tana bo'ladi achchiqlanardi yurak
o'sha vaqtlardagi televizorlardagi rasmning sifatiga hamma umidvor edi oq-qora ekranda neftchi futbolchilarining qiyofalarini ko'rgandagina quvonar edik jonimiz
agar yaxshi eslay olsam Neftchining o'sha finaldagi taktikasi juda yorqin edi oyoq bilan to'pni ushlab olishlar, bosimni ola olishlar... osha harakatlarni hozirgacha hech kim takrorlay olmadi
Murodning goli... yahshi u vaqtda gaplashadigan birorta odam yo'q edi stadionda to'pni koʻz bilan kuzatib qancha yugurganini unutib ketar edilar haqiqatan
qanaqa payt edi shu sportning kelajagiga ishonar edik endi o'sha qahramonlarni eslaganimda ichimda o'zi yoshligimni ham yengib o'tayotgandek bo'ladi
Endi eshitgunlar... mana shu yerda eski do'konning televizor oldida turar edim, oq-qora ekranda Neftchi jig'asi yugurib ketayotganini ko'rganda qornimda qizg'inlik yonardi, deya olaman 🔥 yigitlar bilan birgalikda o'zimizni tribunalarda his qilar edik, poyabzallarning toshbo'roniga qaramay bir ovozdan "Murod! Murod!" deb baqirardik
qolaversa, o'sha zahoti oyoq bilan to'pni ushlash, bosimni ola olish — endi nimadir ishlatib bo'lmasa ham, mening o'zimda ham otaning iloji boricha shunday qilishga urinaveraman futbol maydonida, lekin hech qachon teng kelmaydi
O'zimizdan yuz o'girmaymiz.
o'sha finaldan keyin bir kunimizni eslayman, yigitlar bilan stadion orqasidagi kichkina choyxonaga bordik, derazalar oldida oq-qora televizor kvartiralarining oldiga oladi edi, Murodning goli qayta-qayta uzatilardi — tana bo'lish masalasi edi, shu yagona holat uchun barcha gapni unutib turardik, hatto choyimiz soviganini ham sezmardik. keyin bizning ustimizga shu yigitning ismi yozilgan futbolkalarimizni kiyishni xohlardik, lekin ularning hech biri yo'q edi, shuning uchun oyoqimizdagi eskilardan qolsa yaxshi bo'lar edi deya gaplashardik.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Qani endi, oʻsha qahramonlar avlodidan chiqqanlar yoʻqmi deydim o'zimga. O'tkan yillar — bir butun maʼlumotlar manbasi, bugun esa Neftchi turli yo'llar bilan nomonanda bo'lib ketayotgandek his qiladi men... Dastlabki omadsizliklar, keyinchalik ularni qoralashlar, hozir esa jamoa oʻrta o'rinda qolib ketgandek. Lekin oʻzimizni aldashga hojat yoʻq — oʻsha finaldan keyin kelgan ruhni bugunga yetkazib kelmadik.
Oʻsha yoshligimizda neftchilarga boʻlgan e’tiqodimiz alohida edi. Qanchadir yildan soʻng qayerga kelib qolayotganimizni oʻylab koʻring... Oʻyin uslubi, gʻoyaviy kuch — hammasi aynan oʻsha kunlardagi yoʻnalishda davom etar edi. Keyin esa salohiyat yoʻqoldi, uning oʻrniga esa oʻyinchilarning cheklangan boʻlishlari va murabbiylik qarorlarining chalkashligi keldi.
Aytadiganman, bugungi Neftchi oʻz tarixini eslatmoqda, lekin endi hamma narsaga salbiy tomondan qaray boshlashadi. Oʻsha chempionlik ruhi va jamoaning birlashganligi yoʻqolgani kulgilidek tuyuladi. Biz oʻsha kunlarni yaxshi eslaymiz, lekin bugun ham shunday narsalarni qayta tiklash mumkinligini unutmaymiz. Shuning uchun yangi avlodni tarbiyalash va jamoa ruhini qayta tiklashga eʼtibor berish lozim.
Har turda o'z jadvallarimni yuritaman 📊
yigitlar, neftchi muxlisi sifatida to'g'risini aytaman — bu Murodning goli menga ham ko'p yillar oldin yaxshi eslanib qolgan, ayniqsa o'sha oq-qora televizor oldida quloqlarini qotirib qo'ygan vaqtlarimni esladiganman. vaqt o'tdi, yoshlik vaqti... oʻsha finalda ularning oyoq bilan to'pni ushlashi, bosimni ola olishlari — ha, haqiqatan ham bugungacha hech kim shunday narsani takrorlay olmadi. endi o'zim maydonda harakat qilib yurganimda oʻylab turaman — neftchi uchun bu qandaydir ajoyib mantiq, gʻoya bo'lib qolgan, oddiy umiddan o'tib ketgan ekan.
eshitganlar, o'sha choyxonadagi voqea ajib edi — televizordagi bir gol uchun hammamiz sovigan choyimizni his qilmagandik. bundan battarini ko'rgimiz yo'q edi, haqiqatan. bugun esa jamoa nomonanda bo'lib ketmoqda, lekin eng asosiy narsa — oʻsha ruhni saqlab qolish kerak. yangi avlodga shu xalqaro chempionlik gʻoyasini uqtirishimiz kerak, chunki neftchi — bu faqat jamoa nomi emas, bu maqsaddir.
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Xo'sh, buni eshitganlarmi, bir do'stim bor edi, u "Neftchi"ga uzoq vaqt qaychi bilan muxlislik qilgan, ya'ni musht bilan o'ynashda — deyishardi. Uning oilasi esa shunchaki "O'ylang, farzandim, uning qaychisini kim bilan yuvashingizni?" deb qichqirib yurardi stadionda.
Ammma... Murod Xoliqovning goli shunday esdan chiqmaydigan jozibaga ega ediki, shuning uchun hamma o'zingizni yangi muxlis deb bilaveradi! 🤣 Qaychidan qurtulib, telekonga o'tibdi allaqachon, o'zi ham esa eslay olmasdi futbol o'ynaganini!
Choynagimni ushlab tur.