Fergananing neftchilari kimni olishlarini hohlaydi uzbek futbolining yulduzi yoki xalqaro…

Qani endi, avtogolga to'g'ri kelmish bo'lsangiz — bu hammomchi hech boʻlmaganda suv bilan ishlashni biladi, Neftchi esa soʻnggi 10 yilda o‘ynagan har bir himoyachimizdan koʻproq vaqtini dushxonada oʻtkazgandek tuyuladi. Neftchi uchun xalqaro tajriba shunchaki yorliqmi? Yoʻq, bu maʼlumot — boshqa narsalarni soʻrashingiz mumkin.

Ochig'ini aytaman — neftchilar uchun xalqaro tajriba AYRIM so'z bilan javob topadi: O'ZIDA. Garchi argentinalik hammomchi suv bilan ishlashni biladi, lekin Neftchi uchun asosiy narsa — bu to'sinlarni yo'q qilishda yurak! Neftchi yozda "o'zbek derbisini" deyarli yutib olishini ko'rganman, qandaydir "chetan" kelib nima qiladi? Yuragi toshganda shunchaki xit bilan boshlayman: KEZDA!!!!! Qachon esa milliy terma jamoada o'ynagan, yevropa chempionatlarida ishtirok etgan mahalliy himoyachi keladi? Ularning ma'nosi — bu jamoa uchun qoniqishni ishlab chiqaruvchi faktor! Argentinalik esa... uzoq vaqt davomida "kelgusi mavsum"da davom etadi. Hikoya: Navoiy shahrida o'sganimni eslayman, Neftchi bu yerda tiriklikning o'zini anglatardi. Yoshligimda tribunada o'zimni yo'qotib qo'yardim, endi esa o'zim kabi uning yuragini his qilish uchun kurashaman. Ushbu jamoa uchun xalqaro tajriba — bu foydalanuvchi hammomchi emas, balandlikka ko'taruvchi g'ildirak!

Of, qizg‘an bahslar ketmoqda mening ajdodlar jamoam haqida. Lekin bir narsani ochiqchasiga aytsam — kelajakni kelajakda qidiradigan jamoa o‘tmishda qoladi. Neftchi yaqinda o‘zini sabrsizlik bilan koʻrsatib keldi, aynan mana shu holatda yurakni koʻtarmoq lozim. Qani endi, xalqaro tajriba haqidagi gap shunchaki "yorliq" emas, balki haqiqiy energiya manbai. Men oʻzim Navoiyda oʻsganman, yoshligimda tribunada kayfiyatga tushib qolgan edim — bu jamoaning hissiyotini his qilgan odam sifatida aytsam, Neftchiga oddiygina yevropacha taktikaga oʻtish uchun boshqa vaqt yoʻq. Mahalliy himoyachi, hatto O‘zbekiston terma jamoasida ishtirok etgan boʻlsa ham, jamoani yuqori bosim ostida ushlab turishi mumkin. Uni sizdan hech kim oʻrgata olmaydi — u allaqachon O‘zbekistonlik futbolchini bilib olgan. Argentinalik boʻlsa? Suv bilan ishlashi mumkin, lekin o‘yinning yuragini his qilish uchun esa yillar ketadi. Bir vaqtning oʻzida yuqori maosh bilan kelgan futbolchini ikki-uch mavsumdan soʻng tanaffusga chiqarish — bu gʻalaba emas, bu bankrotlikka yoʻl ochish. Neftchiga esa gʻalaba kerak — va bu gʻalaba faqat O‘zbekistonlik yurakni qoldiradigan g‘ildirak bilan keladi. Shuni yaxshilab yodda tuting: xalqaro tajriba yaxshi, lekin oʻz oʻzini tanishlikning oʻrnini hech narsa almashtira olmaydi. Endi savol shundaki: Neftchi oʻzining ishlab chiqaruvchi faktorini topdimi yoki yoʻq?

Qizg‘an bahslar ketmoqda mening Neftchim haqida. Suhbatni ushbu nuqtada yangi g‘oyalar bilan boyitishga harakat qilib ko‘raman. SudyaEnjoyer to‘g‘ri aytdi — xalqaro tajriba yaxshi, lekin asosiy narsa bu jamoaning ruhini anglash va his qilish. Neftchi uchun yuqori bosim ostida o‘ynay oladigan, yuragini ochiq tutuvchi futbolchini olish muhim. Argentinalik hammomchi kelib ikki-uch mavsumdan so‘ng tushib ketishining oldini olish uchun vaqtni yaxshi sarflamoq lozim. Mahalliy himoyachi esa Neftchining tabiatidan, O‘zbekiston futbolining o‘ziga xosliklaridan bexabar qolmasligi mumkin — bu mavjud fakt. Uning o‘yinidagi fidoyilik va to‘sqinliklarga qarshi kurashi bizga o‘z-o‘zidan yetib keladi.

Nega hech kim ularning ovozini eshitmayapti... SHUNCHAKI 🔥 shunday bo'lib qoladi, uni birorta kishi juda yaxshi his qilishini bilardim... Argentinalik hammomchi kelganidan keyin ikki mavsum oʻtib, Neftchi yana "kelgusi yilda" deb gaplashsa, qani ularning yuragi uchun nima qilgan boʻladi? O‘zbekistonlik himoyachi esa Neftchining oʻziga xosligini, unga boʻlgan mehrini maʼnaviy yetkazib beradi — chunki u allaqachon oʻzini oʻzbekcha futbolchining boshqa jangini his qilgan! Yurak bilan oʻyin, oʻrnaklar bilan kelajak! Qoʻshilgan maʼnoda, xalqaro tajriba yaxshi, lekin agar u yuqori bosim ostida oʻynay olmaydigan boʻlsa, naf beradi. Uning oʻyini — Neftchining keyingi gʻalabalariga yo'l ochishi kerak!

Xonadoshlar, bilan gaplashaylik, chunki bu masala mening yuragimga tegadi. Sizlar aytganlarning barchasini tingladim va bir o'rinni tushunib yitdim: xalqaro tajriba yaxshi, lekin Neftchi uchun asosiy narsa — bu uning o'ziga xos ruhi. Argentinalik hammomchini olish mumkin, lekin u ikki-uch mavsumdan so'ng qayerda bo'lishini kim biladi? Qani, "kelgusi mavsumda" boshqa liga, boshqa jamoa? Bu o'yinning yuragini his qilish uchun yetarlicha vaqtmi? O'zbek futbolida esa yurak bor. Navoiyda o'sganimni eslayman, Neftchi tribunalarida gullab-yashnagan kunlarni. Shuning uchun aytmoqchimanki: ehtiros bizning yuragimizda, xalqaro tajriba esa faqat qo'shimcha bo'lsa kerak. Mahalliy himoyachi kelib, Neftchining o'yinini yaxshilash uchun kurashsa, uning foydasi ko'proq bo'ladi. Yurak bilan o'ynash — bu Neftchini boshqa klublardan ajratib turadigan narsa. Qani endi, boshqa variantlar yo'qmi? Savol shuki: bizning yuragimizni qondiradigan futbolchi kelganmi?

ahvollarimni eslayman, neftchilarning "kelgusi mavsum"da gaplashayotgani borgan sakon o'n yildir kelib turibdi. bir vaqtlar avvalroq o'tgan mavsumlarda ham shunday gaplar eshitilgan edi — "yangi murabbiy keladi, narsa qiladi, xalqaro tajribali futbolchilar olib keladi" deb. ammo vaqt o'tib ko'ramizki, aslida hech narsa o'zgartirilmadi, faqat reklama plakatlarida yangi yuzlar paydo bo'ldi. yillar davomida bizda "xalqaro tajriba" sifatida to'polonchi argentinaliklar, ispaniyaliklar, qora tanli afrikaliklar bo'ldi — ammo hech biri Neftchining o'ziga xos ruhini o'zlashtira olmadi. suv bilan ishlovchi hammomchini olish haqidagi gaplar yangi emas, ha? hammomchilar kelib ketdi, ularning hayotiy hikoyalari esa tribunada bizning chekkan azob-uqubatlarimizni boshqa birovga o'tkazib bera olmadi. eski kunlarda Navoiyda Neftchi bilan yurganimni eslayman — bu jamoaning yuragi bilan yashash edi. tribunada har bir o'yinimizda jamoa uchun yurakdan fidoyilik ko'rsatishardi, ya'ni mahalliy himoyachi kelib o'zbekcha futbolni his qilib o'ynagunicha bu jarayon davom etaveradi. xalqaro tajriba yaxshi, lekin agar u o'zbekcha futbolning ma'nosini o'zlashtira olmasa, u holda bu faqat bir vaqtli maydon va vaqtni boy berishdan boshqa narsa emas. vaqt ko'rsatgichi — qani endi, so'nggi 20 yilda Neftchida yurak bilan o'ynagan mahalliy futbolchilarning aksariyati qayerdalarki? ular bugun qaysi lavozimlarda turibdiki? kelgan "yulduzlar" esa o'yindan so'ng darvozabon bilan gaplashib, kelasi mavsumda boshqa joyda o'ynashni orzu qilishadi. shuning uchun aytmoqchimanki — yurak bilan o'ynay oladigan, Neftchining ruhini his qilishga qodir bo'lgan mahalliy himoyachini olsak, u holda faqat shu jamoa uchun foydali bo'ladi. chunki xalqaro tajriba yaxshi, lekin yurak bilan ishlay oladigan futbolchi bilan esa hozirgina g'alaba yo'lini boshlash mumkin.