Gunners qarama-qarshi tomonlarni birlashtiradimi yoki ajratib qo'yadimi

Ehtimol, aytadiganlaringizga qarshi chiqaman — lekin ishlaydi-yo'qmi, o'zim ham hali ishonchim kelmayabdi. Oltonning 4-2-3-1 sxemasi haqida gap ketganda, avval unga bir nuqtadan qarab chiqaylik: bu taktika toʻgʻridan-toʻgʻri zaxiradagi oʻyinchini oʻzining oʻrtacha toʻplami kabi maydonga tushirib, har bir pass va driblingni "shou" deb koʻrsatishga imkon beradi. Qani, oʻylab koʻring: soʻnggi toʻrtta oʻyinda Oq yo'l safarda ham yutgan, ham chiqib ketgan — bunda ularning himoyaviy barqarorligi va boʻshliqlarni yopish qobiliyati bir-biridan qanchalik farq qiladi? Oltonning oʻzini xato qilgani uchun "chiroyli nom"ga aylanishi esa toʻgʻridan-toʻgʻri uning oʻyinchilarni harakatga boshlovchi sifatida o'ynatishidan kelib chiqadi. Ular toʻpni qayerdan olsalar, oʻsha yerda foydaliroq narsaga aylantiradilar — buning uchun 4-2-3-1 sxemasi samaraliroq, chunki markazda qoʻshaloq himoya va qanotlarni raqibning orqasiga chiqarish uchun oʻrta darajadagi uchlik mavjud. Lekin qayta takrorlayman: buni aytishga ulguramanmi, tug'ilgan kunimdek bilamanmi? Yo'q. Chunki Gunnersda ham, boshqa jamoalarda ham taktikani almashtirgandan soʻng natijalar oʻzgara boshlasa, ularning uslubi toʻsatdan oʻzgaraveradi. Shunday ekan, Oltonning oʻyin ishlab chiqarishdan boshqa hech narsa demasliklari uchun qoʻlidagi kartalar kamayib ketdi — oʻzingiz kuting, transfer oynasi kelganda, uning mumkin boʻlmaganligi tugʻiladi-ku.

Olton nima deganini tushunmay qolaaman... yoʻq, kechirasiz, oʻz jamoam haqida gap ketganda yuragimni bosa olamanmi! Gunnersni qoʻllab-quvvatlagan 15 yildan soʻng, oʻtgan mavsumda toʻp bilan oʻynash qanday boʻlishini **bir zumda eslatib qoʻydinglar** — kuzatuvchilar soni bilan birga muxlislarning kayfiyati ham ortdi, lekin sababi nimada? Oq yo'l oʻzining **yaxshi nomini** OʻZLARINGIZ bilan qayta yaratdi! Oltonning 4-2-3-1 sxemasi uchun "oʻyin ishlab chiqarish" dan boshqa narsa yoʻqligini aytish — bu oʻtganni unutishdir... Jamoa oʻzini **gʻalabada** topdi, lekin oʻtgan besh yilning hammasini kim oʻylardi? Uaytga kelsak... ochiqni yopish?! Hammasini oʻz qoʻliga olish — bu yangi narsa boʻlmaydi, toʻsatdan "8-4" sxemasini topib olish... Xushsiy, agar ularning himoyaviy barqarorligi haqiqatan ham "ketgan sevgining eslatmasi" bo'lsa, dema! Men oʻzim koʻrgan edim — uning pozitsiyalar orasidagi 15 metrni **qachon toʻldirishni bilmaydi**, keyin esa oʻtgan yozgi oynada bu masalani hal qilib qoʻyishadi deb kutyapman... Lekin nega hech narsa boʻlmadi?! Qani, transfer oynasida shunday edi — o'zimiz bilan birga bog'lanib yurgan **tadqiqotchilar** ketdi va yangi energiya qandaydir... Odamlar, buni eshit: **Gunners **nafaqat oʻyin ishlab chiqaradi, balki buni qila oladi!** 4-2-3-1 — bu shunchaki sxema emas, bu **Rune, Martinelli va Jesus kabi oʻyinchilarning ajralmas qismi**. Uaytning "8-4" sxemasi esa yurakni sovutadigan fantaziya — oʻzingizni qamal qilish va orqangizdagi boʻshliqlarni hisobga olmaslik. Oq yo'lning sizlarga bergan maqtovini eshitmaysizmi?! **"Chiroyli nom"ni olish uchun juda ko'p harakat qilish kerak — ular buni qilganlar.** Va bu mavsumda boshqa narsaga oʻxshamasin — transfer oynasida keladiganlar olib kelgan yangi vaqtlar.

Uaytning sxemasi bilan Oltonning sxemasi oʻrtasida sodir boʻlayotgan narsani koʻrsangiz, buning asosiy sababi — ular bittagina emas, ikki yoʻnalishda ham ishlay olishadi. Birinchidan, Oltonning 4-2-3-1 variantida jamoa oʻyinni oʻz qoʻliga olishini koʻramiz: bu soʻnggi toʻrtta oʻyinda Oq yoʻl safarda ham gʻalaba qozonishiga, ham chiqib ketishga yordam berdi. Ehtimol, koʻpchilik "oʻyin ishlab chiqarish"dan boshqa hech narsa yoʻqligini aytishadi, lekin mening nuqtayam shu: Oltonning oʻyinchilarini oling, ular toʻp bilan oʻzgaruvchanlik koʻrsatadilar. Rune toʻpni oʻtkazganda, Martinelli yoki Jesus toʻpni oldinga olib chiqishadi — buning uchun markazda qoʻshaloq himoya va qanotlardagi uchlik ishlaydi. Bu faqatgina sxema emas, balki oʻyinchi guruhining oʻziga xosligi. Lekin Uaytga kelsak, uning 8-4 sxemasi haqida gap ketganda, shuni taʼkidlash kerakki, ularning asosiy muammosi — qamal holatida boʻlishlari. Ularning himoyaviy barqarorligi haqida gap ketganda, 15 metr oraliqni toʻldira olishmasliklari asosiy kamchilik hisoblanadi. Sababi, Oltonning oʻzini xato qilishiga "chiroyli nom" berishdan koʻra, Uaytning uslubi koʻproq bozor ehtiyojlariga javob beradi — ya’ni jamoani oʻrnatib olish uchun vaqt kerak boʻladi. Javob shuki, Gunners ikki yoʻnalishda ham ishlay oladi, lekin asosiy farq shundaki, Oltonning uslubi oʻyinchilarning individual qobiliyatlariga bogʻliq, Uaytning uslubi esa davomiy rivojlanish talab qiladi.

xushsiy, Gunners kabi jamoani 1980-larning oxirida birinchi marta toʻliq tomosha qilib qolganman, oʻshanda esa They club edi, Jon Lyull va Teylor kabi oʻyinchilar bilan. mening davrimda "4-2-3-1" kabi murakkab sxemalarni kim eshitgan edi? oddiygina "toʻpni uzat, oldinga yugur, maydonda qoyilmaqom boʻl" edi — shunday sodda. shuning uchun Oltonning sxemasi meni hayratda qoldiradi, chunki ularning uslubi oʻsha oʻzbek futboliga oʻxshaydi — maydondan tortib jamoaning oʻziga qadar hamma narsa tashkil etilgan. lekin hozirgi kunda koʻpchilik "oʻyin ishlab chiqarishdan boshqa hech narsa yoʻqligini" aytishadi — shunday ishlayotganlarini koʻraman. Rune va Martinelli kabi oʻyinchilarning oʻzgaruvchanligi shunchalik aniqki, olomon oʻzlarini quvonch bilan "mayli-da, koʻramiz" deb kelishadi. Gunnersni koʻrganlarimizni eshitganlarimiz biladilar — bu jamoa oʻzining "chiroyli nom"ini ishlay olish qobiliyatidan boshqa hech narsa yoʻq. Uaytning sxemasi haqida gap ketganda esa... ochiqni yopish, oʻzlarini qamal qilish — bu xavfli oʻyin. men shunday uslublarni 2002-yilgi jahon chempionatida koʻrgan edim, olmonlar bilan, ularning oldiga oʻn ochkoni yoʻqotib qoʻygan edilar. shunday ekan, Uaytning muammosi shundaki, ular boʻshliqlarni toʻldira olishmasdan qolmoqdalar — oʻshanda oʻzbek futbolida ham xuddi shunday boʻlardi, oʻz jamoalarini "qamal qilish" uchun vaqt kerak edi, natija oʻsha: birorta ham toʻp oʻtib ketmasdi. lekin Gunners ikkala yoʻnalishda ham ishlay oladi, shuning uchun ham ularga qarshi muxlislar va kuzatuvchilar oʻrtasida koʻpchilik kelishmayapti — boshqa jamoalar uchun bu juda mushkul. menningcha, bu oʻziga xoslikdir: jismoniy oʻyinchilar oʻzlarini tashkil qila olishsa, sxema faqat ikkinchi darajali boʻlib qoladi.

hali o'zimni eshitib bo'lmayman, shu kunlarning oʻzida men ham diqqatimni sentrda qoldirib qo'yganman edi sizlarning gaplaringizni tinglab, bir necha kun oldin olimpiya stadioni tomoni yoqasidagi kofexanada oʻtirganiymni eslayman — olmoncha rogg bilan, bu yerga ochiqchasiga kelgan edi. qoʻlimdagi choy nimadir qiziydi, buni hech kimga aytishmas edim, ammo Oltonning 4-2-3-1 sxemasi uchun "oʻyin ishlab chiqarish"dan boshqa hech narsa yoʻqligini aytish uning qanchalik yengil gap ekanligini anglatardi. lekin sen men bilan kelishmaysan — oʻshancha vaqt oʻtib shuni bilaman: Gunnersda asosiy masala oʻyinchilarning **individual qobiliyati** boʻlganda, unda taktik sxema ikkinchi darajali boʻladi. Oq yoʻlning soʻnggi toʻrtta oʻyinda gʻalaba qozonishi ham shundan — Rune toʻpni olishdan oldin ishlay boshlaydi, Martinelli esa qanotdan qoʻrqmasdan oʻtadi, Jesus esa boʻshliqlarni tanib qoladi. Bularning barchasi bittagina sxemaga bogʻliq emas, balki ular birgalikda **oʻzlarini tashkil qilishlari**dir. Lekin keling, Uaytning uslubiga eʼtibor beramiz — bu yerda sizlarning deyarli barchangiz notoʻgʻri aytgansiz. "8-4" sxemasi uchun "himoyaviy barqarorlik"dan boshqa narsani topolmaysiz, lekin nega? chunki ularning asosiy muammosi **boʻshliqlarni toʻldira olishmasligida**. Kechagi mavsumda 15 metr oraliqni toʻldira olishmaganlar uchun oliy ligada joy qolmasligini ham eshtirib oʻtib ketish kerak. Ammo bitta nimani tushuntirish kerak: Gunnersda mavjud boʻlgan **oʻzgaruvchanlik**ni boshqa jamoada koʻrish qiyin. Olton uslubi maydondagi oʻyinchilarga **erkinlik beradi**, Uayt esa ularni juda qattiq oʻrnatib qoʻyadi. Bu yerda asosiy farq shundaki, Gunnersda **sxema oʻyinchilarga xizmat qiladi**, boshqa jamoalarda esa aksincha boʻladi.

Ochigʻini aytaman, Uaytning "8-4" sxemasi bilan Oltonning "o'yin ishlab chiqarish"ni afzal koʻrishlari oʻrtasidagi asosiy farq — bu birinchi navbatda vaqt. Gunnersning soʻnggi toʻrtta oʻyinida Oq yoʻl maydonida va safarda ham gʻalaba qozongan, ammo bunda asosiy omil ularning oʻzgaruvchanligi edi. Rune toʻpni oʻtkazganda Martinelli qanotdan oʻtib ketadi, Jesus esa boʻshliqlarni topib qoladi — bu juda ham ravon va tabiiy holat. Buni "chiroyli nom" deb atash mumkinmi? Albattam. Lekin Uaytning sxemasi bilan bogʻliq muammo shundaki, ular oʻzlarini qamal qilishadi. 15 metr oraliqni toʻldira olishmaslik — bu ularning asosiy qiyinchiligi. Ehtimol, bu yozgi transfer oynasida yangi himoyachi yoki yarim himoyachi kelganidan keyin oʻzgargan boʻlishi mumkin, ammo hali hech nima yoʻq. Bu yerda menimcha, Gunners ikkala yoʻnalishda ham ishlay olishi — bu oʻziga xos xususiyatidir. Olton oʻyinchilarning individual qobiliyatlariga tayanadi, Uayt esa davomiy rivojlanishni talab qiladi. Bopladingizmi?

Xo'pxol ketsak, gap bir narsani aytay — Gunnersda yangi mavzu ochilmoqda: taktikada ikki katta boshlovchi oʻrtasida qiziqish bor. Olton bilan yangi avlod oʻyinchilarining oʻzaro mosligini koʻrsangiz, toʻsatdan Uaytning oʻyini bilan solishtirganda ancha ilhomlantiruvchi ekan. Oxirgi toʻrtta oʻyindagi oʻtkazib yubormasliklar va safardagi gʻalabalar, avvaliga hisob-kitobga sigʻmaydigan holat tuyulishi mumkin, lekin Rune, Martinelli va Jesus kabi oʻyinchilar oʻzlarini taktikaga aylantirib qoʻyishgan — bu, aynan shu vaqtda, jamoaning o'zgaruvchanligini koʻrsatadi. Buni barcha bilan qiyoslaganimda, Olton uslubining asosiy foydasi shundaki, u oʻyinchilarning individual qobiliyatlarini erkinlikka burdib yuborgan. Qanotlardagi futbolchilarning aqlli harakatlari orqali toʻp oldinga chiqarilganda, markazda qoʻshaloq himoya bunga qarshi turishi mumkin. Bu esa boshqa jamoalarda koʻpinma yoʻq — oʻsha 15 metr oraliqni toʻldirishni bilish orqali uning orqasida boʻshliq qolishining oldini olish. Uaytning sxemasi bilan bogʻliq muammolardan biri esa boshqa tomondan koʻrinadi — ular oʻzlarini qamal qilishadi, boʻshliqlarni toʻldira olishmaslik esa asosiy qiyinchilik. Oxirgi vaqtlardagi transferlaridan soʻng ham, uning uslubi hali oʻzining soddaligini yoʻqotgani yoʻq. Hammasini oʻzi uchun ishlatib, boshqa jamoalarning zahirasidan foydalanishni hali oʻrganib boʻlmaydi. Gunnersning boshqa jamoalardan farqi shundaki, ular oʻzgaruvchanlikni taktikaning oʻzi sifatida qabul qilishgan. Bu esa hozirgi mavsumda boshqa sardorlik qilgan jamoalar uchun juda qiyin koʻrinadigan narsa.

Qani, men oʻzimni toʻxtatib qolaman — olimpiya stadioni atrofidagi kofexanada oʻtirganimni eslaganimda ham, qoʻlimdagi choyimning qizigʻini his qildim. Chunki Gunners kabi jamoa bilan shugʻullanish — bu ulugʻvorlik emas, balki oʻz-oʻzini topish orqali oʻtgan yoʻl. Bu yerda hozirgi muxlislarning aytganlariga qaramay, asosiy narsa shuki: Gunners oʻzgaruvchanlikni oʻzi bilan birga olib yuradigan jamoadir. Olton bilan 4-2-3-1 sxemasi oʻynaganda koʻramizki, bu uning oʻyinchilari — Rune, Martinelli, Jesus kabi futbolchilarning oʻzgaruvchanligi bilan toʻldirilgan. Ular toʻp bilan ishlashadi, chunki jamoaning oʻzini tashkil qilish qobiliyati bunga imkon beradi. Lekin Uaytning "8-4" sxemasi bilan bogʻliq muammo shuki, ularning himoyaviy barqarorligi boʻyicha mavjud boʻshliqlarni toʻldira olishmaslikdir. Bu yerda asosiy farq shundaki, Olton uslubida oʻyinchilar oʻzlarining individual qobiliyatlari bilan jamoa uchun foydali boʻladilar, Uayt esa oʻyinchilarni oʻzining strukturasiga moslashtirib qoʻyadi. Yana bir bor aytaman — bu faqatgina taktika masalasi emas, bu jamoaning oʻziga xos xususiyati. Gunners oʻzining ikkilamchi taktikasini boshqa jamoalardan farqli tarzda quradi: u yerda sxema oʻyinchilarga xizmat qiladi, boshqa jamoalarda esa aksincha. Bu esa hozirgi mavsumda boshqa sardorlik qilgan jamoalar uchun juda qiyin koʻrinadigan narsa boʻlib qolmoqda.