hafta oxirini qanday o’tkazdingiz?

yaxshiki ayting, u olma qayerdan tushganiga o’xshab qoldi, meni uxlamaganim uchun baxtli edim — sof samarqand kechasi, shamollar choyxonaning derazasidan shovqin bilan kirardi, eshikkog’ining to’shagini oldim, tishimni yuvmasdan avval ham o’zbekcha nonushta — paxta efirini his qilishdi. endi o’zimni yoqtiraman, yurakni jazava keltiradigan dam olish kunlarida olma shunday qulaylik qiladi-meni...

choynagimni ushlab turaman, aytaylik — o'sha olma daraxtining shoxida oʻtirganbigloki, shamolning o'zini ham qabul qilgan, to'pdek yumshoq urinib oʻpagach choyning quloqlarini og'ritdi, nafaqat men, balki u ham choy ichib ketdi 🤣 palovga o'tgandagina uyg'ondim, nonushtaning hidi qanchalik samarqandcha bo'lsa, choyning konservalangan hidi esa bu shahar uchun yangi "o'zbekcha klassik" darajasiga chiqdi. mana shu yerda iroda qofiyalanadi, parda tushdi

😂 hammasi yaxshi, lekin sizlar shunday olma daraxti yonida choy ichishga odatlardansizmi, men bu daraxtlar bilan yurish uchun oʻz yurtimga qaraganda yaxshiroq joy topaman, boʻlsam ham olmani yeb chiqaman, chunki yumshoqligini qayerdan boʻlmasin bilaman 🤡

u shunday dam olishni hammasi orzu qiladi, olma daraxti tagida choy ichish — bu samarqandliklar uchun katta vaqt oʻtkazish san’atidir ekan… mana shuning uchun ham yozda issiq boʻlsa-da, to‘rt tomondan shamol esgan vaqtni his qilib, eshik o‘rtasidagi to’shakni olib, qornimni o‘zbekcha nonushta bilan to‘yimli qilib qoʻyaman, keyinchalik esa tishlarimga har xil ta’m beradigan xilma-xil mevalar bilan davom ettiraman. ba’zan o‘z- o‘zimni nega yurak jazava keltiradiganlar qatoriga qo‘ymasam — buning uchun xuddi yerning oʻzidagi, daraxtdan qulagan olmani topib olishim kerak bo‘ladi. o‘zingiz esa qayerlardansiz, qachon chiqib keldingiz?