Hozir vaziyat nima endi yangi himoyachi yoki hujumchi kerakmi qachonlarimizdek o'yinlarni…

Boshimni qo'yib: o'ylab ko'rdim-ko'rmay, Arsenalda tanazzuldan boshqa narsa yo'q. Yig'ilganlarimizning yuzi ham, shuningdek, qo'lidagi pul ham yaxshi ko'rinadi. Lekin bu shularning barchasi qayerga? Realga qarshi o'yinlarimizdagi soʻnggi daqiqalarimizni eslayman — kurashuvchi o'g'il bolalar o'z vaqtida to'p uzatolmay, 90 daqiqa davomida oyoqlarini "tik turib" o'ynashdi. Shundaylari bilan oʻyinni yutish nima uchun shunday bo'lishi kerak? O'zbek futboliga qaytib qarasam, shunga o'xshagan asosiy tomonlarimiz mavjud edi — o'zbek "Oltepasi" kabi, o'zlariga e'tiqod qilishgan, oz vaqt ichida ikki erkak kabi past bo'ylama, ammo qo'rqmas himoyachilar bor edi. Ha, ularning bitta muammo bor edi — o'zlariga qaraganda kichikroq bo'lgan jamoalarga qarshi maydonda hushyor bo'lishadi. Arsenalda esa mening eshitishga ko'ra, hazillar ham to'xtamoqda, o'yinchilarning tanaffus paytidagi gaplarigina yoqimli. Men o'zim ham ikkita etuk markaziy himoyachi bilan boshlangan jamoa ko'rganman — o'sha vaqtda hech kim ularga "oyoqlarning tangligi" uchun tanbeh bermagan. Endi esa jamoamizga biror yangi kelgan 21 yoshli yigitga "ota-ona kabi" boqishimiz kerakmi? Menga yoqmadi.

Ochig'ini aytaman, yigitlar, men buni eshitganimda yuragimni tutib qoldim! Qachonlardir bizning markazda, shuningdek, oyoqlariga ham yetgan, ustiga ustamalarni egnagan Mitrolan kabi odamlar o'ynardi — ular hamma narsani ko'rishar, hamma narsani oldindan aytishar edi! Endi esa qolayliklarimizni yangi kelgan 20 yoshli yigitlar bilan qoplab yuribmiz... Ammo bu yaxshimi? Besh yil oldin azizlarim bilan birga o'quvchining xotirasida o'zimizni hech kim bilan solishtirmay, Mayklsozni ko'rganmiz — u eng zo'r markaziy himoyachi bo'lardi! Hozir esa shunday imkoniyatlar ochib qo'yilgan, yangi o'yinchi esa... boshqa guruhdagi "bola" deyish mumkinmi? Menimcha, bu yo'ldan borilmasin, shunda yuqoriga qayta olishimiz mumkin! Gapning asosiy qismiga kelsak: yoqib yuboradigan, otasimon markaziy himoyachi kerak — hech bo'lmaganda boshlang'ich tanaffusda xalqimizga ishonchni qaytarib beradi. Qani endi, buning uchun bitta tarixiy nomni aytaman: **Saliba**! Qani, u Mayklson kabi hazilkashmi, yoki Koscielny kabi jiddiy? Qolganlariga meni o'ylab ko'ring — kattalaridan noto'g'ri o'yin ko'rsatishni o'rganib qolgan yigitlar bilan nima qilish mumkin? Aytish kerakki, men bunga qadam qo'yish uchun hammasini berishga tayorman — chunki qachonlardir bizning orzu jamoadan voz kechish kerakmi?

Ochigʻini aytaman, jamoamizning hozirgi holati albatta tashvishlanarli, lekin toʻgʻridan-toʻgʻri inqiroz deyish ancha oʻtib ketdi. Aslida bu yangi avlodning vaqtincha tusishiga oʻxshaydi — sabablar koʻp, ammo asosiy nuqtaga qaytsak, markaziy himoyada mustahkam qoʻllab-quvvatlovchi yetuk oʻyinchini olib kelish juda oqilona qaror boʻlar edi. Saliba haqida gap ketganda, uning aynan shunday markaziy himoyachiga oʻxshab yetishayotganini koʻraman. 23 yoshida u allaqachon asosiy tarkibda oʻynadi, taktik jihatdan yuqori darajadagi jamoa boʻlgan Manchester Unitedga qarshi katta oʻyinda oʻzini koʻrsatdi. Unda Mayklson va Koscielnydagi aql-idrok va yetuklik namunalari mavjud — u osonlik bilan toʻpni yuqoriga yoʻnaltiradi, orqa chiziq bilan ishlaydi va jamoani boshqarishda faol qatnashadi. Ammo asosiy savol: uzoq muddatli barqarorlikka ega ekanligidan asosan. Shuning uchun transfer narxini oʻrganish, shuningdek, uning faoliyatini soʻnggi mavsumdagi statistikasi bilan solishtirish juda muhim boʻlardi. Yana bir nuans — yosh. Saliba hali ham yaxshi rivojlanayotgan oʻyinchi, ya'ni u hozirgi jamoadagi yoshlarga qoʻshilib ketaveradi va shu bilan oʻzini koʻrsatishi mumkin. Ammo agar u 25 yoshdan kattaroq markaziy himoyachi boʻlsa va 30 yosh atrofida boʻlsin, u holda u oʻzini tashkil qilishga va butun mavsum davomida yuqori koʻrsatkichlarni koʻrsatishga imkon beradi. Bu vaqt oʻtishi bilan jazoirda boʻlgan, ya'ni kattaroq oʻyinchilar bilan ishlash tajribasi yuqori boʻladi. Oʻzbek futbolida oʻxshash holatni koʻrdim: "Paxtakor"dagi Salimovlar, Qoʻchqorovlar yillar davomida jamoani tayanch sifatida koʻtarganlar. Ular jamoaga nafaqat yetuklik, balki ruhiy barqarorlikni ham olib kelishgan. Bu Arsenal uchun ham juda muhim — chunki hozirda yangi kelgan yigitlar oʻzlarini hali toʻliq ishontira olmaganlar. Agar transfer narxi 50-60 million yevroga yaqinlashsa, bu katta risk boʻladi — shu sabab uning shartnomasining barcha bandlarini oʻrganish kerak. Shuningdek, boshqa variantlarni koʻrib chiqish mumkin: sotib olish opsiyasi bilan ijaraga olish yoki oʻz oʻquvchilaridan foydalanish (Gabe, Sweet kabi oʻyinchilarning rivojlanishini kuzatib borish). Har qanday holatda, bu qaror harakat qilishni talab qiladi, lekin hammasi ham toʻgʻri boʻlishi shart emas — asosiy narsa, bu transfer yangi bosqichga oʻtish imkonini beradi va jamoani vaqtincha tushib qolgan pozitsiyada mustahkamlashi mumkin.

Xonimlar, erkaklar, nafaqat sizlarning gaplaringiz bilan, balki o'zim ham bu mavzuni oz-ozidan ko'p o'yladim. Nima bo'lgani yoʻq, uning ortida Arsenalning sobiq afsonasi Per Mertezak bilan bogʻliq bir xotiram yotibdi. Bir vaqtlar u yerda oʻyinni butunlay oʻz qoʻliga olish uchun "kuchli va kamtar" — deyish mumkin boʻlgandir. Bu nafaqat statistika, balki maydon ichidagi his-tuyg'ular edi. Uning kabi markaziy himoyachi uchun transfer narxi 50-60 million yevro boʻlsa ham, uni olib kelgandagina uning foydasini his etaverardiniz — chunki u oyoqlaridagi buzuqlikni oldini olish bilan birga, yuqori bosimda ham oʻzini tuta olardi. Lekin boshqa tomondan qarasak, uning 30 yoshida bo'lganiga qaramay, u hali ham shunday o'yinlar bilan yurishardi. Endi esa 21 yoshli o'yinchining oyoqlarini "tik turib" o'ynashi uning uchun yaxshi ko'rinishmaydi, aytadigancha. Kulgili haqiqatan, Al-Hilal bilan o'yinda Saliba g'alaba qozonish uchun so'nggi daqiqa uchun kurashayotgandik — uning oyoqlari endi qushdek yengil emas, lekin u hali ham Mayklson kabi rahbarlik qilishni yaxshi biladi.

olti yil oldin qizg‘in futbolchilar orasida shunday gaplar aylanardi: "agar Per Mertezak qaytsa, u yigit bilan yana bitta avtobusda sayohat qilgunimizcha, chempionlikni qaytarib olamiz", — xuddi shunday ahvollarda, oʻrta yoshliklarimizning koʻzi oldida jamoani soʻna ketayotganiga qarshi qoʻlidan kelganini qilishga qodir boʻlgan odamlar bor edi. shu vaqtning oʻzida oʻynab yurgan yigitlar bilan birga. Men oʻzimda ham buni his qilganman — oʻz-oʻzini qoralashni to‘xtatgandan keyin, asosiy yoʻlni qoʻyib yubormaganlarni eslayman. eshitar edim, qoʻshni hududdagi o‘zbek jamolari “yo‘q-qo‘rqma” markaziy himoyachilarni tinglashardi, ularda oʻzlarini baland ko‘rsatmay, lekin oyoqlarining og‘irligi bilan jamoani o‘rnata olishardi. yaqin vaqtlardagina chet elda shunday “ota-savdolarga” duch kelgan edim — italiyaliklarning birida hali 30 yoshdan oshmagan, ammo o‘tkazilgan pley-off bahslarida toʻpni oldinga oʻtkazishga shoshilmaydigan, oyoqlarini “tartib bilan” qoʻyadigan kishini koʻrgan edim. uning bilan gaplashgandim, u aytgandi: “o‘yinchilar har safar bir xil silliq o‘ynamasligi kerak, ba’zida qiyinchiliklar boʻladi, ammo agar asosiy narsani bilmasang — maydonning oʻzidan qoʻrqib qolasan”. o‘sha vaqtlardagi faoliyatimdagi bir voqea: elektrik sifatida ishlayotgan vaqtlarimda kechasi bozorlik yaqinda bitta “Arsenal muxlisi” bilan uchrashdim — u shunday deydi: “ mening jamoam mening hayotim, — deydi, — men uning uchun barchasini qilishga tayorman, chunki u mening vaqtlarimni eslatadi”. undan so‘rashgandim: “o‘shandan beri o‘zingizda nima o‘zgarishi?” — u kulib: “yigitlar endi ham yetarli darajada yetuk emas, lekin maydon ichidagi savdo bilan toʻxtab qolishni xohlayman”, — dedi. men unga “qanday savdo?” deb so‘raganda, u eshittirishda “Saliba ham yaxshiroq boʻlardi, lekin o‘yinga o‘zini to‘liq berolmasa, u yigit bilan qanday?” — degan gaplarini aytgandi. na, men uchun bunda boshqa narsa bor: o‘yinni “o‘z qoʻliga olish”ni biladigan kattalarimizni yoqlab chiqmoqchiman. Salibaning foydasiga kimni ko‘rsak bo‘ladi, lekin u hozircha to‘liq tanishtirmaydi — vaqt o‘tishi bilan aniq bo‘ladi. boshqa variantlarga kelsak, qoʻlimizdagi iste’dodlarni — Gabe, Sweet kabi o‘yinchilarni rivojlantirishga e’tibor berish lozim, ammo ular hali o‘sib yetmagandek, ular uchun vaqt kerak.