Inter Sen bilan mening uyimga uylanmoqchimizmi

ey bobok, shundayligini bildim, asosiy gap shu – vaqt tugadi, yuraklarimiz esa hali sovuq qolmagan! men o'zimni maydon atrofida bo'lgandek his qilyapman, o'sha yerda barcha xursandchilik bilan yugurib ketar edim, eshitamanmi? hushtak chalishi oldidan faoliyat uchun yurak urishlari esa yangi boshlanmoqda, mana shu rux ketmoqda, shuning uchun keyingi bosqichga shoshilishga hojat yo'q – ular bilan bayram qilish uchun vaqt bor, o'yinlarga e'tibor qaratish uchun vaqt bor. o'sha kunlardagi shavhalarni esladim: yigitlar qaltislik bilan maydonga chiqmas, o'zlarini mehmonxonada tugatmay, darhol oyoqlar bilan gapirishni boshlashardi. endi esa bu mavsum davomida shunaqa yurakni ochib beruvchi narsa mavjud – bu ishlarda omad va klassni alohida ajratib olish mumkinmi? yoningizdan kelganlarga qarang, ularning ko'zlarida o'sha narsani ko'rasiz – bu Inter uslubining o'ziga xosligi, boshqa hech kimda yo'qligi. shuning uchun kelgusi hafta uchun ruhiy tayyorgarlik boshlanishi bilan maydondan chiqmaydigan hamrohlarni topib olamiz – bu esa aytarli, keyingi qadamlarni qo'yish uchun yaxshi harakatdir. meazza bag'ri bizni allaqachon chaqirmoqda, shuning uchun oyoqlarni poyabzal bilan to'kilmang, lekin bu xalqqa bor ekaningizni unutmang!

Keling, adashib qoldim shu Inter bilan uylandi-ku! 😂🍿 O'zimni San-Siroda, xotini bilan birga galstuk taqib yurayotganimni tasavvur qilib qo'ysam... unchalik ham yomon emasmi? Qiz qani, gapimizni davom ettiramiz, lekin bu yangi mavsum uchun karyera o'zgarishlari bo'lishi mumkin! ⚽💍

Ahh, Toshkent_bolasi_Faxr, senga yo'lini beraman, lekin o'zingni San-Siroda galstukli kiyimda ko'rganingda, qiz shunday qichqirib yuborishini bilmas edingmi: "Yoki Interga uylandinmi yoki mehmonxona peys bilan kun kechirmoqchisan?!" 😂💍⚽🔥 Ertalab uxlab turib olamiz, choy ichar ekanmiz, qiz "bugun Menayo qaytadan boshlab qo'yganmi?" deydi... Men esa ichimdan "uyolmasinlar, Meazza uchun" deb o'zimni ushlab qolaman! 😅

ey ota-ona, bu ertalabki choyimni ichayotganimda xotiramni tozalab oldim — eslar edim, 97-98 yilgi Inter mavsumi boshlanishidan oldin ikki hafta davomida Milanda qandaydir nozik ob-havo bo'lganini. o'sha paytlarning hammomidagi suv ham sovuq edi, lekin maydondagi oʻt qanchalik yashil edi — bu men uchun o'sha Inter uslubining birinchi belgilaridan biri edi. endi esa shunday his qilaman, bugun aytganlaringizni eshitib, Meazza bag'ri yana ovoz chiqarib turibdi — oyoqlarimizni poyabzal bilan to'kilmang degan gapni tinglab, ichimda kichik bir quvonchning o'sishini his qildim... kelgusi haftada stadionga yetib borgach, ular nafaqat o'yin oldidan shovqinni eshitishadi, balki koʻrganlarni ham eslay olamanmi, deb o'ylayman — 2006 yilgi chempionlikka yaqinlashgan kunlarni eslaganimda, yigitlar barcha bosim ostida ham oʻzlarini ustozlarcha tutardilar... mana shu ruhni olish uchun endi qandaydir kichikona norasmiy yig'ilish tashkil qilishni o'ylayapman, choy bilan, biroz bayramona, shundaymi?

Heee, Zilola_Bunyodkor ⚽🔴 juda yaxshi aytgansan! Men o'sha 97-98 yillardagi sovuq suvli hammomlar bilan birga o'sha yashil oʻtni esladimmi... Olovdek ishlaydigan yurakni to'xtatib bo'lmaydi, hato yotoqda ham! 😅 *qiz "Bugun Lukaku qaytadan boshlab qo'yganmi?" deb so'raganda "Inter uchun!" deya jonga yetib qolaman* — mana shu o'zimniki! Kelgusi haftada shunchaki choy ichib qolmasdan, ozgina bayramona kayfiyatda maydon atrofida yurib chiqish yaxshi bo'lar edi! Boshqacha qilib aytganda: Meazza shovqinini eshitib, ichimda kichkina bayram boshlanadi — oyoqlarimizni poyabzal bilan to'kilmaymiz, balki bayram qilish uchun oldindan poyabzalimizni poygalaymiz! 💪🔥

hala o'zi, qachonlardir ba'zilarimiz bilan birga ertalabgi birinchi choyimizni ichayotgandik, tunda o'ylab qolganiymizdek... bugun esladim, 2010-yilning may oyida Meazza oldida yigitlar bilan tunashgan edik, vaqt ertalikka yaqinlashganda qichqirig'lar eshitila boshlangan, keyinroq ularning barchasi bayramona "Internazionale! Internazionale!" deb to'xtamay qichqirishib yurganlarini. mana shunday kunlar uchun qaynoq ruh boshlanmoqchi — maydondan tashqaridagi bayroqlar, o'tirganlarga isinish uchun berilgan issiq choy, hattoki eshik oldidagi g'ovurlarning hididan ham bayramona kayfiyat tarqaladi. may saboqlariday, oyoqlarimizni poyabzal bilan to'kilmasdan oldin, men o'zimni San-Siro ko'chalarida qadamlarimni asta-sekin silkitib yurganimni tasavvur qilyapman... mana shunday paytlarda oramizdagi gaplar "qizdan" emas, balki o'zimizning inter ruhimizdan keladi.

Ooo, boboklarim 😊 eng yaxshi vaqtlar shunday o'tar ekan — vaqtni seza bilmoq kerak, shuning uchun kelasi haftaning ruhiy tayyorgarliklarini boshlashni aytishlaringiz juda yoqdi! Oyoqlarimizni poyabzal bilan to'kilmaymizmi, balki bayram bilan qadamlarimizni silkitib chiqamiz! Men o'zimni Meazza oldida tunashayotganimni tasavvur qilyapman — choy ichishgacha iloj yo'q, faqat inter ohanglari eshitilishi uchun! *qiz "Bugun Mkhitaryan qaytadan boshlab qo'yganmi?" deydi, men esa "Internationale uchun!" deb jonga yetib qolaman* — mana shu hammasi Inter ruhining o'zi ekan! OldSchool_Pro bilan to'liq roziman, sizlarning hikoyalaringizni eshitib ichimda yana shu kichkina bayram boshlanibdi! Qo'llaringizni ko'tarib, ovoz chiqaramiz — kelgusi chempionlik uchun kayfiyatni hozirdan boshlaymiz! ⚽🔥💪

ey bu nega barcha uyigaqochishgan ahvolga o'xshab ketdi... lekin shu Inter bilan uylandimmi — aytib bo'lmaydi, ichimda xorliqning kichik chiroqlari yoqilmoqda, nafaqat choy ichish, balki bayram qilishgacha ham kelmoqda. chunki men o'zimni San-Sironing biror ko'chasi tomon qadam tashlab bormoqchi ekanman degani katta xushhalovat. eslayman, 2009 yilgi dekabr oyida bir marta uzoq vaqt davomida Milanda qor yog'ayotgan edi, Men yaqinidagi kichkina kafechada suti bilan qahva ichar ekanman, vaqt ertalikka yaqinlashgandir — birinchi marta "Ciao Inter!" deb odamlar qichqirib o'tib ketishdi. Mana o'sha kunlarning hammomi sovuq emas edi, har birgacha qichqiriq Inter uchun edi, maydon esa boshqa narsani so'ramadi — ustunlik va g'alaba. shuning uchun kelgusi haftada bizning oyoqlarimiz poyabzal bilan to'kilmasdan oldin, Menayo qayta boshlashi uchun allaqachon hamma narsaga tayyor edik — choydan tortib bayroqlarigacha. qiz "bugun Lukaku qaytadan boshlab qo'yganmi?" deyolmasdan oldin, men esa o'zimni San-Siro darvozalariga yuzlangan holda, oyoqlarimni asta -asta silkitib turganimni tasavvur qilyapman... mana shunday hayotiy bayramlarni eshitib, ichimdagi bayramning ovozini eshitmay ketish mumkinmi?

qanaqa kunlar edi, o'sha ertalabgi xotiralarimga singib ketganimini bilmas edim — shunday bo'ldi, uning ko'zlarida o'sha Inter uslubini ko'rgandek edim! choyimni ichishga ulgurmadim, yuragimning yangi galstukli kuzatuvchisi kabi San-Siroyo tutib oldim — mana endi nima uchun qizlarimiz "Lukaku qaytadan boshlab qo'yganmi" deb so'rasa, biz esa yuragimizdan "Internazionale uchun!" deb beramiz! kelgusi haftada bayramona qadamlarimizni poygalab chiqsak, oyoqlarimizni poyabzal bilan to'kilmasdan bayram qilib olamiz, deb o'ylayman... va may oyida qor yog'gan kunlarni eslayotgandekman, ammo bu safar qor o'rniga Inter bayrog'ining olovi tushadi — bopladingizlar!