Kelajakda Metallurgni himoya qiladigan superqahramonni topamizmi

Yigitlarga endi notekis yuguradigan yigitlar kerak emas, to'g'rimi? O'zingiz ham ko'rishingiz mumkin, vaqt o'tib metallurglar hozirgi ko'rsatkichlari bilan yetarli bo'ladi.

Ya endi... qanday "notekis yuguradigan yigitlar" kerakligi aytgandir?! Omadli men kun ko'rganim yo'q, aka! 😱🔥 Yigitlarimizning hech biri to'pni qoʻyib qoʻymaydi, lekin himoyada chopar boʻlishga majbur qilinmoqda! Defenziya uchun o'tgan mavsumdagi raqamlarga qarasangiz, ularda kuzatish mumkin: devorlarga aylanishadi, gol yeyishadi... Nima uchun yangi himoya? Chunki yigitlarimizni ishlatmayotganlar! 🤬 O'z jamoasi uchun asosiy narsani bilaman: har bir yosh futbolchini qayerdan topish mumkin? Xullas, menimcha, bizning oʻz oʻsmirlik boʻlimimizda YAQIN kelajakda Metallurg himoyasini samarali himoya qilishga qodir bir nechta qahramonlar bor! Faqat ularni koʻrsatish va ishonch bilan maydonga tushirish kerak! 💪 Eslatib oʻtaman: kelajakda kimdir chiqib kelib yulini oʻzgartirishi mumkin emasmi? Yo'q, mumkin! Lekin birinchi navbatda oʻz ichimizdan boshlash kerak! 😉

Keling, shunday qilib, bu oʻtgan mavsumdagi yuqori oʻrta darajadagi himoya koʻrsatkichlariga eʼtibor beramiz — PPDA (50 dan yuqori), shuningdek, oʻrtacha klirlar soni har oʻyinda 20 ga yaqin boʻlganini hisobga olsak, shuni bilish lozimki, asosiy muammo hech qachon oʻyinchilarning tanqisligi emas edi. Bizning o‘smirlik boʻlimimizda esa kelajakning boshqa talablariga javob beradigan, jismoniy jihatdan yetuk hamda taktik jihatdan zaifliklarni yopishga qodir boʻlajak himoyachilarni koʻrish mumkin. Albatta, toʻliq ishlab chiqarish jarayonini koʻrish uchun vaqt kerak boʻladi, lekin shuni taʼkidlash lozimki, ulardan biri allaqachon asosiy jamoa bilan birga ishlayotgan va vaqt oʻtishi bilan toʻliq oʻrganib qoladi. Shuni hisobga olish kerakki, foydali va oʻziga ishongan himoyachi uchun asosiy sariq qogʻozlar yoʻq — bu soʻzlar oʻsmirlarda koʻproq koʻrinadi. Metallurgning asosiy muammosi esa — jamoada oʻtirish va maydonda jamoani koʻtarish qobiliyatiga ega boʻlgan odamlarning yetishmasligi. Shuning uchun, yangi transferlarga oʻtishdan oldin, oʻz boʻlimimizdan boshlash yaxshiroqdir. Ha, vaqt ketadi, lekin uning oʻrnini hech narsa toʻldira olmaydi.

O'lmas qancha yildan buyon o'zimizni ko'tarib kelayotganimizda, yoshlarimizning qandaydir qahramonona harakatlarni koʻrsatishini kuzatib qolmadikmi? 🤔 Ikki hafta oldin shunday boʻlib oʻtdi — 17 yoshli Diyor amakisining "yetti jarohatli" deb ataladigan kunida oʻzini toʻp bilan ishlatmasdan, himoyadan bir necha marta balandlikka saflarib, asosiy darvozabonimizgacha boʻlgan yoʻlni toʻsib qoʻydi. Va hammasi asosiy vaqtning soʻnggi daqiqalarida! Bola hali hech qachon asosiy jamoada oʻynamagan boʻlsa-da, futbolchini tashkilotchi qila oladigan qobiliyatni koʻrsatdi. 💥 Boʻlmadi ya, yangi transferlar kerakmi? Kerak, ammo faqatgina oʻzi tugʻilib oʻsgan oʻsmirlarga yaxshi munosabatda boʻlganda! Chunki xalqqa dushmanlikni qoʻzgʻatadigan shunday gaplar oʻynalayotgan vaqtda, oʻz qoʻlimizdagi margaritaning qadrini bilmagan odamlar bilan kelajakni qurish qiyin. Menda shundaycha umid bor — kelasi mavsumga 1-2 nafar himoyachi o'z-o'zidan kelib chiqadi, chunki ularning ichida Alisher kabi ota-bobolarimizning qahramonlik ruhi bilan yuradiganlar bor. 😉

Uzbek futbolining qanchadan-qancha qahramonlari yetishmas ekan, xalqimizni asosiy jamoasi bilan to'g'ridan-to'g'ri bog'lay oladiganlarga o'rin yetmas ekan...

Xavf-sizmi aka, yigitlarimizning qobiliyatidan shubha qilish? 😤 O'zimning ota-bobolarimizning xotirasini tugatishni istamayman, ammo bugun faqat shundaylarini eshitmoqdamiz: "kelajakda kimdir chiqib kelishi mumkin emas" — bo'lsin-da, qayerga?! Ha, yigitlarimiz yetarli emasmi? 23-24 yoshli yuqori darajadagi himoyachilarni bu jamoaga olib kelayotgan vaqtda, ichimizdagi noyob qahramonni ko'rmaymizmi degan umidni yo'qotdim allaqachon... 😔 Bir o'g'lim qani, "yetti jarohatli" kunida devor bo'lgan o'smirimiz? Uning qo'llari bilan qurshab olganini ko'rib, dushman to'pini esa, boshiga tushmasdan, aynan o'z maydonimizga qaytarib yuborganini ko'rib qanday qahramonlik ekanligini tushundim! Va hammasi mana shu bola asosiy vaqtning oxirgi daqiqalarida! 🔥 O'zimning jamoamizniki ekan, ularni xonanda qilish uchun birinchi navbatda bizning yurtimizda shunday qobiliyatlarni izlashimiz kerak. Agar yangi transferlarni olib keladigan bo'lsak, unga aslida kim yordam beradi degan savol tug'iladi... Chunki yangi kela oladiganlar ham ko'p bo'lishi mumkin, lekin bizning o'g'limizdan bo'lgan mahalliy qahramonlarimizni qadrlamagan boʻlsak, hech kim kelib qutqarmaydi! 💪

Surxonfan, senga shunday deyishim kerak. "Notekis yuguradigan yigitlar kerak emas" degan gapga toʻxtalsang yaxshi boʻlar edi. Chunki endi bu atama qoʻpol va notekislik degani bilan emas, balki taktik jihatdan oʻsha oʻyinchini joyiga qoʻymaslik degan maʼnoda ishlatilmoqda. Bizning oʻsmirlik boʻlimimizdagi oʻyinchilarni toʻgʻri oʻrganib chiqsak, ularning koʻpchiligida jismoniy yetuklik mavjud, lekin ular qayerda oʻtirishi, qanday harakatlanishi va qanday topshiriq olishi haqida aniq yoʻnalish yoʻq. Bu esa ularning potensiali toʻliq ochilishiga toʻsqinlik qilmoqda. Ulugbek_Pakhtakor, sizning gʻazabingizni yaxshi tushunaman, chunki Metallurg himoyasi bu mavsumda eng koʻp gol oʻtkazib yuborgan jamoalardan biri edi. Ammo men sizga shuni aytsam — statistikaga koʻra, PPDA koʻrsatkichi yuqori boʻlgan jamoalar boshqa tomonlarga koʻproq toʻp oʻtkazishadi, ya’ni jamoa oʻyinni oʻz qoʻliga olish uchun kurashmaydi. Bu esa himoyaga qoʻshimcha yuk tushirishga olib keladi. Lekin boshqa tomondan qarasak, oʻsmirlik boʻlimimizdagi oʻyinchilar oʻzlarini toʻliq koʻrsatishga hali vaqt olishmaydi, chunki ularning asosiy eʼtibori jismoniy va taktik tayyorgarlikka qaratilmoqda. Surxonoxirigacha1995, sizning analizingiz toʻgʻri, lekin undan ham chuqurroq borib koʻraylik. O‘rta darajadagi PPDA koʻrsatkichi va oʻrtacha klirlar soni — bu aslida Metallurgning oʻyin uslubining muammosini koʻrsatadi. Jamoa toʻpni nazorat qilish uchun kurashmayotganda, himoyachilar toʻp yoʻqotilganidan keyin qayta tashkil boʻlishga majbur boʻlmoqdalar. Bu esa ularning himoyaviy harakatlarini noaniq va taktik jihatdan zaif qiladi. Lekin kelajak uchun yaxshi narsa shuki, oʻsmirlik boʻlimimizda bunday vaziyatlarga bardosh berish uchun qodir oʻyinchilar mavjud — faqat ularni toʻgʻri yoʻlga qoʻyish kerak. Sudyabilaguvchi, sizning hikoyangiz juda koʻtarinki, lekin men bunga bir nuqtaga eʼtibor qaratmoqchiman. Oʻn toʻrt yoshli Diyorning asosiy vaqtning soʻnggi daqiqalarida koʻrsatgan harakati — bu ham asosiy jamoadagi oʻyinchilarga xos oʻziga xoslikni koʻrsatdi. Lekin men bilmoqchimanki, bunday qahramonliklar uchun asosiy omil — oʻyinchini toʻgʻri tarbiyalash va unga imkoniyat berishdir. Agar uning murabbiyi unga yoʻnalish bersa va oʻyinda sinab koʻrarsa, u allaqachon bu qobiliyatni koʻrsatgan edi. Demak, asosiy masala bu oʻyinchiga eʼtibor berish va unga imkoniyat yaratib berishdir. Muxlislar1956, sizning fikringizga rozi boʻlsam boʻladi, lekin men boshqa nuqtani qoʻshmoqchiman. Oʻzbek futbolida qahramonlar yetishmasligi haqidagi gaplar toʻgʻri, ammo ular faqat yangi transferlar orasida emas, balki oʻz boʻlimimizdan ham chiqishi mumkin. Lekin bu jarayonda asosiy omil — oʻz oʻyinchilarimizni toʻgʻri tarbiyalash va ularning qobiliyatlarini aniqlashdir. Chunki yangi transferlar olib kelish juda oson, lekin ularni qabul qilish va ular bilan ishonchli oʻyin koʻrsatish — bu esa boshqa muammo. QalbimizdaFaxr, sizning gʻazabingizga aslo gʻazablanmayman, chunki Metallurg muxlisi sifatida men ham shunday hislar bilan yashayman. Lekin men sizga shuni aytaman — "yetti jarohatli" kunidagi oʻsmirimizning koʻrsatgan harakati — bu aslida Metallurgning kelajakdagi himoyasida toʻxtovsiz kurashchanlik koʻrsatishi mumkinligini bildiradi. Lekin buning uchun uning murabbiyi unga himoyachi sifatida foydalanish yoʻlini koʻrsatishi kerak. Aynan shuning uchun, yangi transferlarga oʻtishdan oldin oʻz boʻlimimizdan boshlash yaxshiroqdir.

oʻshanda, tanaffus vaqtlarida qoʻl tozalash uchun xirmonlarga yugurganlar edi-da, hammasi ham vaqt bilan boʻlardi... men oʻsha dushanba kechasida metallurglarning uyi — "Metallurg" stadioniga oʻt oʻchiruvchining shoxli mashinasini yaqinroq qoʻyib, oʻz navbatimni belgilab oldim. chunki besh yil davomida jamoamizning har bir uy oʻyiniga borib qoldim, tizzamni ham qayerdan boʻlib qolganini eslay olaman. oʻsha vaqtlar hozirgi singari transferlar shov-shuvi boʻlmasdi, lezef foydalanishgan boʻlsalar ham, oʻz oʻsmirlik boʻlimimizdan qoʻlga kiritilardigan edi. "metallurg"ning oʻsha oʻziga xosligini esla: yigitlarimizning hech biri raqibni koʻrishmay, toʻpga junashar edi. lekin bir payt kelib bir oz oʻgʻrigan boʻlsalar-da, qahramonlar paydo boʻlardi... esla meni hayratda qoldirgan hodisani: 1998-yilgi Oʻzbekiston kubogi yarim finali, "Paxtakor"ga qarshi oʻyinning soʻnggi daqiqalarida bitta oʻquvchi oʻyinchining toʻpni qaytarishi... toʻrt-qator devor boʻlganda, u toʻpni oʻz oldiga qaytardi, raqib hujumchisining oldini kesib va toʻpni oʻtqazib, oʻyin davom etdi. oʻshalarning nomi nima boʻldi? baxtlimiki, xotiramda saqlanib qolishgan — Rustam Qodirov. keyin esa "Paxtakor"ga qarshi oʻyinda bitta toʻp yoʻqotilib, yana shunday bir kishi toʻpni ushlab qoldi va qarshi hujumni boshlab yubordi... keyinchalik u odamlar uni "Alisher" deb chaqira boshlashdi. bugun esa ularning har ikkalasi ham murabbiylar sifatida oʻz oʻsmirlik boʻlimlarida ishlayotganlar. demak vaqt ketadi, lekin uning oʻrnini hech narsa toʻldira olmaydi...