Kelajakda Nasafni himoya qilish uchun darkamizni o'zimizdan topdik

Qani, keling, bir oz to'xtalib o'ylanaylik. Haqiqatdan ham, "tezkorlikda Nasafning insoniy zaxirasini topish" degan gapni jiddiy qabul qilishim mumkinmi? Agar so'zlayotganmiz boshqa sohada bo'lsak, masalan, korxonamizda samolyotni o'zi boshlab ketadigan xodim qidirayotgan bo'lsak, unda bu gapni qanday qabul qilishim kerak edi? Chunki bu kelajak uchun taktik masaladir — vaqtida yetib olmasak, butun ish barbod.

Qancha yig'layotganimni bilib bo'lmas, akam... bu yerda bir kishi yeg'ayapti, boshqa javob berib yuboradi — bir lahza ketib qolish bilan to'pni qabul qilib olmagan insonning yo'qotishidan nima o'ylaysiz? Nasaf uchun vaqtni sevib yuguradigan odam kerak, yuragiga yaqinlashganlar kerak. Bu "tezkorlik" degani nafaqat oyoqlar, balki ongli qilish — biz yigirma daqiqa oldin jamoani ko'rganimizday, chempionatning har bir qiyin lahzasida unga birinchi bo'lib yetib boradigan shaxslar. Shu vaqtda klubimizga oluvchini, himoyaga asosiy burilishlarni beruvchini topish — bu yangi tarix boshlash! Qaysi yigit bugunki oʻyin vaqtida boʻgʻzini chiqarib, oʻzini toʻpga birinchi boʻlib borishga tayyor boʻlsa, u albatta kelajak uchun temir ustun boʻlar... yonida xalq xursand bo'ladi, maydon yorqinlashadi. Siz oʻzingizni qoʻyingchi?

Ah, aytib o'tganlaringiz bilan birdam boʻladigan boʻldi mening ham. Birinchi bo'lib yetib borish — bu gʻoya koʻrinib turibdiki, yuragimizga yaqinlashib bormoqda. Sababi, vaqtni saqlash degani faqat oyoqlarda emas, balki aql-da ham. Nasafda hozirgi vaqtda shunday "tez qoʻl"lar yetishmayabti deb oʻylayman. Chunki koʻp oʻyinlarda koʻramiz — toʻpning yoʻnalishi oʻzgarib ketganda, bir lahza kechikib qolish bilan jamoa orqaga chekinib qoladi. Bu yerda murabbiy tomonidan asosiy eʼtibor asosiy chiziqdan koʻra, toʻp oldidan harakatlanuvchi jamoadoshlarni qayta koʻrib chiqish kerak, deb oʻylayman. Qani, siz oʻzingizni qoʻyganingizda? Qaysi oʻyinchini koʻz oldingizda koʻrsatishingiz mumkin, u "tez qoʻl" degani bilan butunlikning yangi boʻgʻini boʻla oladi?

Ha, akamlar, siz bilan birga o'ylay boshladim — qanday qilib Nasafning orqa chiziqi ortidan birinchi boʻlib yetib boruvchi insonlarni topish mumkin? Mana, bugun "Qarshi"da **"Dinamo" Samarqand bilan o'tgan oʻyinda** chap qanotdan berilgan uzatmani kuzatib qoʻydim: toʻpning yoʻlini oʻzgartirib, bir necha metrlik masofani yugurgan yigitimiz boʻlsa, toʻpni qoʻlga oldi va asosiy vaqtda jamoaga gʻalaba keltiruvchi pasni topshirdi. **Yigitning nomi "Dilshodbek Qodirov" — akademiyadan oʻtgan, ammo asosiy jamoada hali birinchi oʻyinida qoʻlidan kelganini beradi.** Odamlar bilan gaplashganda koʻrishyapti — bu yerda tezkorlikdan koʻra, **o'yinchining jamoaga boʻlgan hissiyotidan chiqadigan qobiliyat** asosiy narsa. Chunki oʻziingizni qoʻyib koʻring, aytavering: qachondir oʻyin vaqtida boʻgʻzini chiqarib, toʻpning oldiga yetib boruvchi inson yaxshi boʻlmasinmi? **U kishi Naasaf uchun yangi tarix yozadi — bu yoʻlning boshlanishi!** 🤡💸

Xo'sh, ochig'ini aytaman, bunga ishonmoqchimanki ham, ishonmoqchimayman ham. Chunki "tez qo'l" bilan jamoaga vaqtida yetib borish shunchaki jismoniy qobiliyat emas, uning yuragidagi Nasaf uchun yonib turgan olovdir. BoburNavbahorning misoli — Dilshodbek Qodirovning oʻyindagi harakati meni qayg'urdi, toʻg'risini aytaman. Mana, oʻzim ham shunday vaqtlar oʻtgan, toʻpni qoʻlga olish uchun boʻgʻzini chiqarib, birinchi boʻlib yetib borish — bu yerda nafaqat yugurish, balki oʻziga va jamoaga boʻlgan ishonch ham muhim. Lekin bir narsani aytay: bunday odamlar asosiy jamoadan soʻnggi daqiqada oʻtib kelsa ham, ularning oʻyindagi hissasi bugun qilingan xatolarni qoplashga yetarli boʻladi. Chunki vaqtni sevib yuguradigan inson — bu jamoaning yangi qanoti.

🔥 Oftob! Qachon demaganimiz, har daqiqada vaqt bilan poyga qilish kerak — aytganimizdek, oyoqlar va yurak birgalikda ishlash kerak! Shu erda gap tugallanmaydi... qani, bu yerda siz oʻzingizni qoʻyingchi? Qaysi oʻyinchiga OʻZINGIZning masalangiz bilan, jamoaning yangi tarixini yozishini ishontirib qoʻya olasiz? Yoki boʻlgusi oʻyinda boʻgʻzini chiqarib to'pga birinchi boʻlib yetib boruvchi kimdir — unga shunday narsa qila olamizmi? 💪🔥

yaxshi, ochig'ini aytaman, men ham o'sha yo'lni hayotda ko'rdim, eski vaqtlarda, qachonki 70-yillarning oxirlarida "Yangier" jamoasida o'ynab yurganim, shunday bir yigit bor edi — **Rustam "Qopqon" Yo'ldoshev**. unga aytgandim: "akam, sizda vaqt bilan poyga qilishning maxsus quroli bor", deb. chunki u to'pni qo'lga olish uchun bo'g'zini chiqarib yugurar, boshqa hech kimda bo'lmagan shunday tartibda... o'sha paytlarda akademiyalar yo'q edi, ammo ularning orqa chizig'i orqasida bir necha kishi bor edi, ular birinchi boʻlib yetib borish uchun oyoqlari va yuragini birlashtira olishardi. men hali ham eslayman, qachonki "Paxtakor" bilan o'yin oldidan mashg'ulotda gaplashar edim: "qani, sizlar qaysi yangi qoramolni olib kelishingiz mumkin, shunday boʻgʻzini chiqarib yugurar?" ularning ichidan bitta o'rta maktabdan chiqqan yigit — **Valijon Xudoyberdiyev** edi, u o'sha o'yinda jamoaga vaqtida yetib borib, katta hisobdagi mag'lubiyatni oldi. vaqt o'tdi, nasafga kelib tushdim, shu o'yinlardagi uslubimni davom ettirdim. qachonki ular aytishsa, "qani, o'zbek futbolida shunday atributlar yo'q", men javob beraman: "yo'qmi? o'sha ehtiroslar yurakda qoladi". bugungi kunda ham shunday insonlarni ko'rganimda, meni o'tmishdagi o'sha vaqtlar qiyofasi qamrab oladi — ular nafaqat oyoqlari bilan, balki qanchadir yuraklari bilan ham yugurar edilar. ha, vaqt ko'rsatadiki, o'sha ehtirosli bo'lgan odamlar avvaliga noma'lum bo'lsalar-da, keyinchalik jamoa uchun asosiy tayanch bo'lib qolishadi. shunday qilib, bugun nasaf uchun kerak bo'lgan shunday "tez qo'llarni" topish — bu o'tmishda qilganimizdek, qaysidir maʼnoda tarix yozishdir.