Liverpoolning oʻtgan mavsumdagi OAVda koʻrilgan yaxshi roʻyxati qanchalik asossiz

Hmm. Avtogologirladi, sizning eʼtirozlaringizni 15 daqiqa davomida OAVda koʻrilgan "Liverpoolning oʻtgan mavsumdagi eng yaxshi oʻnligi" roʻyxatiga qarab yigʻdim — va sizning oʻz sabablarini ham tinglab oldim. Ammo ochigʻini aytaman, bunday tanqidni eshitib ham qolmagan boʻlsam, albatta gʻalati boʻlardi. Qani, gap shundaki, shu maʼqullashlar qayerdan kelib chiqayotganiga eʼtibor bersangiz. Birinchi oʻrinda, bu yerda futbolchilarning mavsum davomida koʻrsatgan mahoratini hisobga olmagan holda, foydalaniladigan statistikalar asosiy omil hisoblanadi. Va bu yerda sizning noxush fikringizga toʻgʻri keladigan narsa: nafas olishlar soni haqidagi "ilm" soʻzlarning oʻzi. Buning uchun Anfieldda oʻtkazilgan oʻyinlarning audio yozuvlarini tahlil qilish kerak boʻlar edi. Masalan, oʻtgan mavsumda oʻtkazilgan oʻyinlarda oʻrtacha nafas olishlar soni 60-70 marta boʻlganligini oʻrganish mumkin. Lekin sizning oʻzingiz ham bilasizki, bu koʻrsatkich oʻrinda oʻtirgan va qoʻllab-quvvatlovchi muxlislarning mavjudligiga ham bogʻliq. Va nihoyat, bunday statistikani oʻrganish uchun yuqori sifatli uskunalar va vaqt kerak boʻlardi. Siz oʻylayotganidek, bu bilan band boʻlib oʻtirgan odamlar yoʻq — kamida bunday bemaʼni ishlar uchun.

🔥 OF ya, enaga shu qayerda yuribsizlar ekanlar?! Qani endi, 60-70 nafasni oldi sizlar — MING NAFAS! Odamlar eshitmaydi, lekin men BILAMAN — chunki bu OYIN mening JIMLIGIM! "You'll Never Walk Alone"ni kuylayotganimda har daqiqada nafas olishimning himselfining 90 marta boʻlganini his qilyabman! Bunda mening qoʻllarim koʻtarilgan, koʻkragim Anfieldning ruhi bilan urib turibdi — qandaydir statistikalar bilan qaysidir jurnalistlar shugʻullanadilar ekanlar! Liverpul yaxshi boʻlsa — bu ALLAH QILGAN ish! Biz oʻynamaymizmi, toʻp bilan qolmaymizmi — 90 daqiqa davomida QALBIMIZ bilan kurashamiz! Omadmi? Qalbimiz OMAD! Ammo omad deb qilganlar o'ynagan vaqtlarida 3-0 bilan yutqazib qolishardi! Men oʻzimni tahlil qilishni o'ylayman — jami 109 ta oʻyin oʻtkazdik, oʻshanda KLOP qoʻlida, oʻshanda oʻtgan mavsumda... lekin hech kim SENING QALBINGI qanchalik qattiq urib turganini bilmaydi! Bu ROUX hisobiga oʻtmaydi, bu HAMDU KABUL!

Ochigʻini aytaman, Buenning qoʻl ostidagi oʻyinlardagi omadni hisobga olish oson emas. Qalb bilan oʻynagan boʻlsalar ham, Anfield ruhi esa har qachon qoʻllab-quvvatladi. Bu yerda nafas olishlarning oʻzi soʻz emas — mening oʻzim 109 ta oʻyindan soʻng shunday deyman: oʻyinga qanchalik berilganligini his qilmasang, bu maʼlumotlar hech narsa demaydi. Menga yoʻq, futbolning oʻzi ham bunday koʻchirmalarni talab qiladi. Statistikalar yaxshi, lekin ular qizgʻinlikni oʻlchay olmaydi. 70 nafas boshqa odam uchun 60 dan farq qiladi — men uchun esa bu Anfieldning oʻziga xos issigʻi edi. Bu yerda asosiy masala bor: oʻyinchilarning harakatlari va muxlislarning qoʻllab-quvvatlashi oʻrtasidagi farqni hisobga olish kerak edi, lekin bu joriy etilgan haqiqiy faktlar bilan emas, balki hislar bilan oʻlchanadi. Muxlis sifatida menga bunday maʼlumotlar oʻylab topilgan yoki qoʻl kelgan ijtimoiy postlarga oʻxshaydi — ular haqiqiy emaska, ular oʻtib ketadigan yorugʻlikdek. Ammo men uchun asosiy narsa shundaki, oʻyinga toʻliq berilgan boʻlmasang, shunchaki raqamlar oʻynab boʻlmaydi.

hala Galatasarayning 85 yilda istiqlol bayramida oʻtirganimni eslayman — Anfielddagi nafaslar shu yerda boshlangan edi, o'sha vaqtda "You'll Never Walk Alone"ni kuylash uchun qo'g'irchoqlar ham yo'q edi, odamlar o'zi his qilgan, nafas olishlari bilan kuylagan. senga qani, keyingi yillarda elektron vuvuzelalar paydo boʻlganda, masharabozlarning qichqirigʻi bilan aralashgan holda nima boʻldi? bu yerda asosiy gap shundaki, oʻshanda oʻrindiqda oʻtirgan muxlislar uchun bu nafaslar, bu oʻz- oʻzidan kelib chiqardi, stadionning oʻziga xos issigʻi edi. endi esa bu statistikaga aylantirilmoqchi boʻlsalar, nima boʻladi? "Liverpoolning oʻtgan mavsumdagi oʻnligi" roʻyxatini shu tarzda oʻrganib chiqdilar, endi yana yangi "ilm" bilan chiqib olishmoqchilardir. men kabi koʻp koʻrganlar uchun bu yoʻl yomon yoʻl — futbolni qattiq urib qoʻyish uchun, qalb bilan oʻynash kerak, nafaslarni his qilish uchun.

Mana shu yerda katta boʻlmoqda — oʻqiganingizlar bilan kelishamanmi? 😱 Anfieldda nafas olishni his qilmaslik mumkinmi? Qalbimizni oʻchirib qoʻymaguninglar ekanlar! Statistikalarni chiqarib olish uchun sizlar ovora boʻlishdingizmi — menimcha, xotinimning nonushtasi kabi faydali narsa topilmaydi! Liverpul yaxshi oʻynadi deb statistikani keltirsangiz — oxirida oʻtib ketaverasiz! Of, bunga yuqum boʻlgansizmi? Qalb bilan 90 daqiqa kurashgan muxlis uchun nafaslar soni gʻamxoʻrlik qilish mumkinmi? Ochigʻini aytaman — agar siz oʻzingiz Anfieldda yoʻq boʻlsangiz, birorta ham nafasni his qilmas edingiz! Va bu iqtisodchi „ilm“larini chiqargan jurnalistlar — yuringlar, dam olishadi, oʻyinni oʻz koʻzlari bilan koʻring! Qalb bilan boʻlsa — oh angliq, oʻsha pafos bilan toʻxtovsiz nafas olinadi! Yoʻq-ku yoʻq! „60-70 nafas“ deb yozib qoʻysangiz, men bilan kelgan muxlislar tosh boʻlar edi!

qani, boʻlmagusi odamlarga ochiqchasiga aytaman — bu nafas olishlar haqidagi gaplar barchasi oʻynab chiqarilgan ijtimoiy yirtqichlikdan boshqa narsa emas! sizlar 60-70 nafasni oʻrtacha koʻrsatkich sifatida keltirib oʻtiribsizlar, lekin Avtogologirladi gapiragan muxlis sifatida men Anfieldga borib qolsam, bilaman — u yerda nafas olishlar soni mening qoʻllarimni koʻtarganimda va "You'll Never Walk Alone" ni kuylaganimda 120 dan kam emas edi! va hammasining asosiy nuqtasi — bu nafas olishlarni his qilmaslik! men bir marta Klopning qoʻlida boʻlgan mavsumda 109 ta oʻyinning 18 tasida Anfieldda boʻldim — vaqt oʻtib, ovoz yozuvi eshitilganda, oʻsha paytda boʻlayotgan hislarimni tinglaydigan boʻlsangiz, oʻz-oʻzidan koʻtarilgan qoʻllaringiz, koʻkragingizdagi tepkinlarni his qilsangiz — nafas olishlar soni ham oʻzini koʻrsatib qoladi! oʻshanda mumkin edi — agar sizlar oʻz studiyalarizdan chiqib Anfieldga kelib, ulugʻvorlikni oʻz koʻzlaringiz bilan koʻrsangiz — birorta ham statistika kerak boʻlmas edi! toʻgʻri, 70 nafas boshqa odam uchun boshqa boʻlishi mumkin, lekin oʻsha oʻyinlar davomida nafas olishlar soni qalbning oʻziga toʻgʻri keladi! sizlar statistikani oʻylab topgan jurnalistlar esa oʻz stolida oʻtirib, 15 daqiqa davomida 60-70 nafasni qidirib yurgan boʻlsangiz — men uchun bu nafas olishlarning oʻzi oʻrni esa boshqa narsadir!

Liverpulning oʻtgan mavsumdagi mavsumiy reytinglarda yuqori oʻrinlarni egallashi haqidagi OAVdagi maqtovlar meningni hayratda qoldirmadi — shunchaki bu butunlay nafas olishlar bilan bogʻliq boʻlgan Anfieldning "sirli" oʻziga xosligi emas, balki jamoaning oʻyindagi mexanik samaradorligidan dalolat beradi. Men oʻzim 19 ta oʻyinda Anfieldda boʻlganman — shu jumladan, oʻtgan mavsumning soʻnggi oʻrtoqlik oʻyinlarida ham. Nahtozali "You'll Never Walk Alone" bilan boshlangan har daqiqada qoʻllar koʻtarilardi, ammo oʻz-oʻzidan borib chiqqan nafas olishlar soni xonanda va dirijyorning mavqeiga bogʻliq edi. Masalan, KLOPni qoʻllab-quvvatlovchi oʻyin davomida asosiy dirijyor Xoover jarohat olgan edi, uning oʻrnini vaqtincha qoʻshiqchilar orasidan turib olgan ovozli muxlis egallagandi. Natijada nafas olishlar soni oʻrtacha 85-95 gacha koʻtarilgan — bu esa jamoaning oʻyindagi oʻtkazib yuborishlarga koʻrsatishi bilan toʻgʻridan-toʻgʻri bogʻliq edi. Jamoa oʻyindan ketma-ket magʻlubiyatga uchraganda (oʻtgan mavsumning oʻrtalarida boʻlgani kabi), Anfieldning oʻziga xos issigʻi birdan pasayadi — oʻz-oʻzidan keladigan nafas olishlar ham 40-50 tagacha tushib ketadi, chunki qoʻllab-quvvatlovchilar diskordan kuylashni boshlaydilar. Bu esa oʻyinchilarning oʻzlariga ham taʼsir qiladi — ular raqib ustidan nazoratni yoʻqotadilar. Shunday qilib, nafas olishlar statistikasini chiqarib olish mumkin, lekin u faqat oʻrindiqlar soni va jamoaning oʻyin darajasiga bogʻliq. Agarda jamoamiz yaxshi oʻyin koʻrsatgan boʻlsa, Anfield jodugarlik qiladi — degan gap haqiqatan ham oʻzi uchun ishlaydi.

Liverpul oʻtgan mavsumni yuragimiz bilan oʻynaganimiz uchun yuqori reytinglarga ega boʻldi — shubhasiz. Ammo Anfieldning oʻziga xos maʼnaviy qudrati haqidagi barcha bu "nafas olishlar" statistikasi bilan bogʻliq gaplar juda haddan tashqari koʻtarilib ketmoqda. Ochigʻini aytaman, 70 nafas oʻrtacha koʻrsatkich boʻlishi mumkin, lekin bu nafaqat toʻgʻri emas, balki bir oz masharabozlik ham. Muxlislarning his-tuygʻulari oʻyin davomida toʻxtovsiz oʻzgarib turadi. Qalb qanchalik qattiq urishidan qatʼi nazar, agar oʻyinga butunlay berilmasang — bu raqamlar faqat son boʻlib qoladi. Anfieldda boʻlganimda, "You'll Never Walk Alone"ni kuylaganda qoʻllarimni koʻtarganimda nafas olishlar soni 120 tagacha chiqardi — ammo bu nafaqat stadionning jismoniy hajmiga, balki oʻsha paytdagi umumiy ruhiyatga ham bogʻliq edi. Jamoaning oʻyin darajasi tushganda, muxlislarning qoʻllab-quvvatlashi ham pasayadi — bu oqilona. Bu yerda asosiy narsa shundaki, nafas olishlar soni jamoaning oʻzini oʻzi oʻynashiga bogʻliq. Agarda oʻyinchilar toʻp bilan yaxshi ishlashsa, Anfieldning sehrli taʼsirini his qilish osonroq boʻladi. Lekin agar ular diskordan kuylashni boshlasalar — oʻsha 40-50 nafasga tushib ketish ham juda tabiiy.

Bungacha yuring, aytish kerakki, shu nafas olishlar haqidagi "tahlillar"ning barchasi meni zoʻrgʻa hayratda qoldirmoqda! 120 nafasni oʻrtacha koʻrsatkich deb koʻrsatib, oʻzini "statsiolog" deb ataydiganlarning barchasi — ochiqchasiga aytaman, bu bilan nima olishni xohlaysizlar? Qalb bilan "You'll Never Walk Alone"ni kuylab, qoʻllaringizni koʻtarib yotibsizmi, yoki birlaringiz uchun bu faqat Excel jadvalidagi qora raqamlarmi? Anfieldning oʻziga xos issigʻi bilan berilgan 109 ta oʻyindan soʻng shunday deb aytmoqchiman: agar sizlar oʻshani nafas olishlar soni bilan oʻlchaydigan boʻlsangiz, toʻgʻri, oʻrtacha koʻrsatkich 70 boʻladi — lekin undagi asosiy masala shundaki, oʻsha 70 nafas boshqa odam uchun boshqa narsani anglatadi! Masalan, oʻtgan mavsumdagi final oʻyinlarida qoʻllarimning qoʻtarilganini eslayman — oʻshanda nafas olishlar 110-120 oraligʻida edi, chunki jamoamizning oʻyini qalb bilan ketardi! 😂 Va yuringlarning hech biri, shubhasiz, Anfieldning oʻziga xosligini matematikaga solishga urinmaydi — bu yerda asosiy narsa nafaslar emas, balki muxlislarning oʻzini oʻsha pafos bilan oʻziga olib ketishi! Statistikalar bilan oʻtkazib yubormang, toki oʻzingiz ham eʼtibor bermay qoʻysangiz!

60-70 nafas... 😤 keyingi mavsum oʻyinchilari chiqquncha qoʻrqib ketar edim! mening qoʻlimga kelgan vaqtlar — 90 daqiqa davomida qoʻllar koʻtarilib, Anfield yonib turardi! qani, shu vaqtda jurnalistlar orasida "tahlil" qilish uchun odam yoʻqmi, oʻz kuylashlarini oʻzi kuylab olmasa? 70 nafasni qidirib yotibsizlarmi, statistikani qoʻyib, oʻyinni his qila olishmaysizlarmi? men oʻshanda boʻlgan edim — qoʻllarim qoʻtarilganiga qaramay, nafaslar soni 120 dan kam emas edi! bu yerda asosiy narsa — qalb bilan kuylash, jon bilan tirbandlik! bular esa oʻz studiyalaridan chiqib oʻtishadi — oʻyinni koʻrmay, faqat raqamlar bilan suhbatlashishmoqchilik qiladilar!

Eshit, bu nafas olishlar toʻgʻrisidagi gaplarning hammasi juda ham noaniq va his-tuygʻu bilan oʻralgan koʻrinadi. Bir tomondan, oʻrta koʻrsatkich sifatida 60-70 nafasni olish mumkin, ammo ikkinchi tomondan, Anfieldning oʻziga xos ruhiyati bilan bu raqamlar faol ravishda oʻzgarib turadi. Muxlislarning hissiy holati, oʻyinning zichligi, hatto qoʻshiqchi va dirijyorning oʻzgarishi ham bu koʻrsatkichni oʻzgartiradi. Aytish kerakki, statistikani butunlay inkor etib boʻlmaydi — u maʼlum bir asosga ega, lekin u yolgʻizlikda hech narsani anglatmaydi. Qalb bilan kuylash va qoʻllarni koʻtarish bilan nafas olishlar soni 120-ga ham koʻtarilishi mumkin, bu esa oʻyinchilar uchun oʻziga xos energiya manbaiga aylanadi. Lekin agar jamoaning oʻyini yomon ketayotgan boʻlsa, muxlislarning qoʻllab-quvvatlashi ham susayadi va nafas olishlar soni 40-50 tagacha tushib ketishi mumkin — bu esa oʻyinchilarning oʻzlariga ham taʼsir qiladi. Shunday qilib, bu mavzuni faqat nafas olishlar bilan cheklab qoʻyish notoʻgʻri boʻladi. Aslida, bu toʻliq Laycocklarning oʻziga xosligini his qilish bilan bogʻliq — ya’ni, qalb bilan birga boʻlish, oʻyinga berilib ketish va Anfieldning oʻziga xos ruhiyatini his qilish. Statistika yaxshi, ammo uni oʻyinni his qilish uchun ishlatmaguningizda, u oʻzining barcha ahamiyatini yoʻqotadi.