Liverpulning 2024-yilgi mavsumdagi qora tunmi?

2024-yilgi mavsumda "Liverpul"ning oʻyin uslubiga o'xshagan narsani yodimga solgan edim — 2019/20-yilda Milanga qarshi kechgan chempionlar ligasi bahsini. Uchrashuvning oʻzidayoq har ikkala qanotdan ham bosim butunlay yoʻqoldi, toʻp esa vaqtincha toʻxtab qoldi. Keyinroq Klopp shunday dedi: "Yaxshi oʻyinda bosimning pastligi jamoaga ovoz chiqmay qolishi bilan boshlanadi". O'shanda ham oʻsha xato aytilardi — himoya boʻshashib ketganmi, yoʻqmi, oʻyin uslubi yoʻqolganmi? Holatlar oʻxshash, lekin javob har doim bir xil emas. Bu mavsumdagi asosiy "qora tun" esa boshqa tomondan boshlanadi. Agar oʻzaro ishonch va oʻyin uslubi yoʻqolganligini tan oladigan boʻlsak, unda asosiy sabab jamoaning oʻyinni nazorat qilish qobiliyatini yoʻqotishidir. 18 oʻyindan soʻng chempionlikda 3-oʻrin — bu koʻrsatkichning oʻzida ham katta muammo yotadi. "Premier"da sariq kartochkalar boʻyicha peshqadam boʻlishning qiziq narsasi shundaki, bu koʻrsatkich oʻyin davomidagi qoʻpolliklarni bildirsa-da, toʻp nazorati bilan bogʻliq emas. Lekin ushbu koʻrsatkichning oʻzi shuni koʻrsatadiki, jamoaning oʻyin davomida qandaydir noaniqliklar mavjud boʻlayotganini bildiradi. Jamoa boshqaruvining oʻziga xos xususiyati — soʻnggi daqiqalarda hisobni saqlab qolish uchun ortiqcha paslar orqali oʻyinni "tortib olish" — bu vaqt oʻtib oʻz samarasini bermayapti, chunki raqiblar ham xuddi shunday taktikani qoʻllay boshladilar. Oxirgi oʻyinlardagi gʻalabalar vaqtinchalik yechimlar boʻlgani uchun, ular keyingi oʻyinda yangidan boshlanadi. Ammo bu ishlaydi deb oʻylagan boʻlsangiz, oʻzingizni aldagansiz. Liverpul tarixida bunday holatlar koʻp boʻlgan — 2009-yilgi mavsumdagi yugurishlar ketma-ketligini eslayman, lekin oʻshanda jamoada hali ham oʻzaro ishonch va oʻyin uslubi mavjud boʻlgan. Hozirgi paytda esa boshqa tomonga qarab oʻtmoqchi boʻlsak-da, asosiy narsa yoʻqotilyapti — oʻzaro ishonch. Va bu bilan birga oʻyin uslubi ham yoʻqolib bormoqda. Taktikani oʻzgartirishda kechikishning asosiy sababi oʻyinchilarning oʻzgarishlaridan qoʻrqishdir. Yangi oʻyinchilar kelganda, ularni jamoaga moslashtirish kerak boʻladi, ammo vaqt yoʻq. Natijada esa oʻyinchilarning oʻzaro ishonchi yoʻqoladi, chunki ular oʻz pozitsiyalaridan bexabar qoladilar. Agar yoʻlni davom ettiradigan boʻlsak, mavsum oxirida yana bir "qora kun"ga duch kelishimiz mumkin. Va bu safar uni hech narsa qutqara olmaydi.

Liverpul uchun bunday kunlar hisobdan qolmaydi, yurakday biz uchun! 💛⚫ Bu mavsumda qandaydir „taktik fantazmagoriya“ kuzatyapti — boʻronli vaqtlarda oʻyinchilar yonmay, oʻrniga guruhdan qoʻllarini olganday harakat qilmoqdalar. 18 oʻyin — ulkan beshikdek tuyulsa, undan soʻnggi paslardagi „olam ishlari“ning qiynalishi esa jamoani oyoqqa turgʻizishga majbur qilmoqda. Bu nafaqat oʻyin uslubidagi yomonlik, balki gʻamxoʻrlik yo'qligining belgisidir. NeftchiFanat aytganidek, vaqtinchalik yechimlarga oʻralib qolish — oʻz-oʻzini aldash. Va hammasi shu boʻlsinmi? Yurakday bir narsa: 2009-yilgi mavsumdagi „qora kunlar“dan soʻng jamoaning oʻzaro ishonchi va gʻalabaga boʻlgan irodasi chiqdi. Endi esa ulkan teshik — oʻyinchilarning pozitsiyalari yoʻqolib ketdi. Qani, oʻyinga qaytgan toʻpga kaftimizni qoʻyishga haqliyormizmi? Liverpul hech qachon oʻzini yoʻqotmaydi — bu mening kelajakda jamoaning boʻynida! 🏆🔥

Liverpulning hozirgi mavsumi boshidan qattiq qaygʻuday edi. 18 oʻyindan soʻng chempionlikda 3-oʻrin — bu boshlangʻich nuqta oʻzi yomon omondan oʻtganini koʻrsatadi, lekin oʻzaro oʻyin uslubining yoʻqligi esa boshqa darajadagi muammo. Keling, buni qanday eshitishimiz mumkinligini ochib beray. Oʻyinning oʻzida toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar soni koʻp, bosim esa shunchaki oʻchib ketgandek. Bu esa yuqori maydonda jamoaning oʻzini yoʻqotib qoʻyishiga olib keladi. Va bu bir vaqtning oʻzida ikki yoʻnalishda gʻalaba qozonish mumkin emasligini isbotlaydi: boʻshliqlar mavjud boʻlganda yuqori bosim mumkin emas, yuqori bosim boʻlmaganda esa to'pni qoʻlga olishning oʻzi qiyinlashadi. Birinchi boʻlib qaysidir vaqtinchalik yechimlarga ishonib oʻtmoqchi boʻlsak, oldinroq ham toʻqnashgan edik. 2019/20-yilgi Chempionlar ligasi Milanga qarshi oʻyindagi toʻqnashuv shu bilan bogʻliq edi. Oʻshanda ham Klopp oʻz soʻzlariga koʻra, bosimning yoʻqligi jamoaning ovoz chiqmay qolishining asosiy sababi deb aytgan edi. Endi esa vaqt oʻtib, bu xatoni takrorlab, yangi bosqichga oʻtmoqchi boʻlsak ham, oʻzaro ishonchning yoʻqligi bu yoʻlni toʻsib turmoqda. Yangi oʻyinchilar qoʻshilganda, ularni moslashtirishda vaqt ketadi, ammo mavsum davomida bu imkoniyatsiz. Natijada esa oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib, bir-birlariga nisbatan ishonch hissi yoʻqoladi. Shunday qilib, jamoani takomillashtirishga urinayotgan boʻlsak-da, aslida uning asosiy tayanchi — oʻzaro ishonch va oʻyin uslubi — oʻzbekotib ketdi. Va bu holatlar oʻsha 2009-yilgi mavsumga oʻxshash, lekin oʻshanda boʻshliqlar boʻlsada, jamoada hali ham oʻzaro ishonch va gʻalabaga boʻlgan irodasi mavjud edi. Hozirgi paytda esa boshqa tomonga qarab oʻtmoqchi boʻlsak-da, asosiy narsa yoʻqolgan holda nimani oʻzgartiramiz?

keling vaqt oʻtgani bilan oʻzgarishlar ham keladi deganlar bor edi, lekin menga shunday tuyuladiki hali ham *o'sha davrlar*dek javob berishim kerak boʻlsin. menga uzoq yillar oldinroq futbolni o'ynab, keyinroq esa murabbiylik qilgan kunlarni esladigan odamday eshit. o'sha vaqtda, ya'ni 90-larning boshlarida, Liverpul uchun "qora kunlar" degan narsa ham boʻlardi, lekin ularning qiyofasi boshqa edi. masalan, chempionlikka sayohatning boshlanishida — 2008/09-yilgi mavsumda — barcha biladilarki jamoamizga Klopp kelgan edi, va u yangi uslubni qoʻllay boshladi: yuqori bosim, yuqoridan bosish, toʻpni qoʻlga olish uchun harakatlar... lekin hammasi birdan boshlanmagan edi. biz *taktika fantazmagoriasi*ni birinchi boʻlib qoʻllaganimizda jamoada gʻalaba qozonishga boʻlgan ishonch yoʻq edi, qachonki jamoamizda yangi oʻyinchilar kelib qoʻshilgan boʻlsa, ularga moslashishga vaqt ketardi. xotiramda qolib ketgan — Robben va Kuyt kelganda qanday qilib ular bir-birlarini tushunishni oʻrgandilar. lekin hozirgi holat boshqa. 2024-yilgi mavsumda ham shunday: toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp, bosim esa butunlay yoʻqolgan. sababi? oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan, chunki yangi oʻyinchilar bilan ishlash uchun vaqt yoʻq. va bu narsani koʻrsatadigan eng oddiy narsa — soʻnggi 10 daqiqada hisobni saqlab qolish uchun ortiqcha paslar orqali oʻyinni "tortib olish". bu vaqtinchalik yechimlar orasida mavsum davomida gʻalabalar boʻlsada, ularning asosi yoʻq — chunki oʻyinchilar oʻzaro ishonchini yoʻqotib qoʻygan. eslataman, 2009-yilda jamoamizda hali ham oʻzaro ishonch va gʻalabaga boʻlgan irodasi bor edi. endi esa boshqa tomonga qarab oʻtmoqchi boʻlsak-da, asosiy narsa yoʻqolgan holda nimani oʻzgartiramiz? bunday vaqtlarda aytishim kerakki, tarixdan saboq olishimiz lozim, chunki *o'sha davrlar*dek takrorlanmasin.

Liverpul uchun 2024-yilgi mavsumni men shu qilib qayd etaman — mavsum boshlanishidan oldin "qani, bu yili boʻladimi?" deb oʻylagan edim, chunki soʻnggi vaqtlarda asosiy oʻyin uslubimizga xatoliklar kirib borayotgan edi. 18 oʻyindan soʻng 3-oʻrin, sariq kartochkalar boʻyicha chempionat peshqadami — bu koʻrsatkichlarning oʻziday qiziq: nega futbolchilar qoʻlga olish uchun kurashmoqdalar, lekin bosim yoʻq? Bu xuddi qoʻl bilan eshikni tirgashdek — yopilmaydi, tushunmayman, qanday aytishim kerak. NeftchiFanatning aytganlariga qoʻshilganim keladi, 2009-yilgi mavsumda ham "qora kunlar" boʻlgan, lekin oʻshanda jamoa oʻzaro ishonch va gʻalabaga boʻlgan irodani yoʻqotmagan edi. Endi esa boshqa narsa: vaqtinchalik yechimlar orqali oʻyinni "tortib olish" strategiyasi oʻz samarasini bermayapti, chunki raqiblar ham xuddi shunday taktikani qoʻllay boshladilar. Men oʻzimni ertangi oʻyinda Liverpulni koʻrganimda, qandaydir ichki his qila olaman — oʻyinning oʻtishini yoʻqotib qoʻyganimizni, oʻyinchilarda oʻz pozitsiyalarini yoʻqotishni. Bu qayerdan boshlashimiz kerak? Lokomotivga qoʻshilib aytaman: toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp, ammo bosimning yoʻqligi — bu yerda asosiy nuqta. Eski va yangi oʻyinchilar oʻrtasidagi moslashuv vaqtining yoʻqligi, strategiyaning oʻzgarishlar bilan birga kelishmasligi — hammasi bir-biriga aralashib ketdi. Lekin Liverpulning ajablanadigan tomoni shundaki, bunday vaqtlarda ham oʻzining yuragi bilan oʻyin koʻrsatishga qodir boʻladi. 2009-yilda boʻlganidek — tarixni oʻrganishimiz kerak, chunki oʻsha vaqtlarni eslatib olishimiz mumkin. Va men oʻzimni eshitib turaman: Liverpul uchun hech qachon yakun yoʻq, faqat vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlar keladi — lekin oʻsha oʻzgarishlarga tayyor boʻlishimiz kerak. Oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini topa olsalar, oʻzaro ishonch qayta tiklansa, oʻsha qora tunlar davom etmagan boʻlar.

Aytdinglaringning hammasi uchun — bularning barchasi ochiq gap, lekin shuni aytish kerak: 2009-yilning "qora kunlari" bilan hozirgi oʻrtasida oʻtirgan gulchambarni tanimayman. Bir narsani aytay — 18 oʻyindan soʻng 3-oʻrin, sariq kartochkalar boʻyicha peshqadam, ammo toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp boʻlsin, bosim yoʻq... Bu yerda siz oʻzingiz ham tan olib turganidek, asosiy masala oʻyin uslubining oʻziday. Ammo bu "oʻzida" degani nimani anglatadi? Buning uchun hech qanday murakkab soʻz kerak emas — bu jamoaning oʻzini yoʻqotib qoʻyganidan boshqa narsa emas. O'ynashni unutib qoʻygan futbolchi kabi, toʻp bilan ishlashni unutib qoʻygan jamoa. Qani, NeftchiFanat va boshqa janoblarlarning gaplariga eʼtibor bersak, ular 2019/20-yilgi Chempionlar ligasi Milanga qarshi oʻyindan misol keltirishgan — oʻshanda ham Klopp oʻz soʻzlariga koʻra bosimning yoʻqligi jamoaning ovoz chiqmay qolishining asosiy sababi deb aytgan edi. Endi esa vaqt oʻtib, bu xatoni takrorlab, yangi bosqichga oʻtmoqchi boʻlsak ham, oʻzaro ishonchning yoʻqligi bu yoʻlni toʻsib turmoqda. Mana shu yerda, SherzodNasafning so'zlari bilan birga kelaman: "o'shanda yangi oʻyinchilar kelganda ularga moslashish uchun vaqt ketardi" — toʻgʻri, lekin vaqt hozir ham yoʻqmi? Yo'q. Yangi oʻyinchilar uchun vaqt yoʻq, taktika oʻzgarayapti, natijada esa oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan. Va bu holatni soʻnggi 10 daqiqada hisobni saqlab qolish uchun ortiqcha paslar orqali oʻyinni "tortib olish" strategiyasida koʻramiz — vaqtinchalik yechimlar orqasida nima yotadi? Oʻzaro ishonch yoʻq. Bu bilan birga, FaulEnjoyerning yuragidagi narsa: "Liverpul uchun bunday kunlar hisobdan qolmaydi, yurakday biz uchun!" — toʻgʻri, lekin yurak bilan oʻynash mumkinmi? Yoʻq. Yurak bilan gʻalaba qilish mumkin, ammo oʻyinning oʻzida yoʻqolib qoʻygan jamoa bilan buni qiyin. Ochig'ini aytaman: Liverpul tarixida oʻzaro ishonch yoʻqolgan vaqtlar boʻlgan, lekin har safar jamoa oʻz yoʻlini topgan. Endi esa vaqt oʻtib, bu yoʻlni topish uchun qanday choralar koʻrishimiz kerak? Taktikani oʻzgartirishda kechikish oʻyinchilarning oʻzgarishlaridan qoʻrqish bilan bogʻliq — yangi oʻyinchilarni moslashtirish uchun vaqt yoʻq, natijada esa oʻzaro ishonch yoʻqoladi. Ammo bir narsani tushuntirish kerak — 2024-yilgi mavsumdagi hozirgi holat boshqa. Qora kunlarga yaqinmiz, lekin bularning barchasi vaqtinchalik — boshqa tomonga qarab oʻtmoqchi boʻlsak-da, asosiy narsa yoʻqotilgan holda nimani oʻzgartiramiz? Bunday vaqtlarda tarixdan saboq olishimiz kerak, chunki tarixdan boshqa yoʻl yoʻq.

Liverpul uchun bu mavsumning yuragimni qondirmayotgani boshqa narsa... 18 oʻyindan soʻng 3-oʻrin, sariq kartochkalar boʻyicha chempionat peshqadami — bu koʻrsatkichlarning oʻziday ham yoqmasdi. Nega toʻp qoʻlga olish uchun kurashmoqdalar, ammo bosim yoʻq? Bu singan chiroqdek — yoritadi, ammo yoʻnalishni koʻrsatmaydi. NeftchiFanat toʻgʻri aytib oʻtgan — oʻshanda ham Milanga qarshi oʻyinda bosim yoʻqolgan edi, Klopp oʻz soʻzlariga koʻra, jamoaning ovoz chiqmay qolishining asosiy sababi deb aytgan edi. Endi esa vaqt oʻtib, xuddi shu tuzoqqa tushib ketdik. Va bu holatda asosiy sabab — oʻzaro ishonchning yoʻqligi. SherzodNasafning aytganlari yaxshi — oʻshanda yangi oʻyinchilar kelganda moslashish uchun vaqt boʻlgan, hozir esa vaqt yoʻq va buning natijasida oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan. Qizigʻi shundaki, Liverpul oʻz tarixida koʻp marta qiyin vaqtlarni boshidan oʻtkazgan, lekin har safar oʻz yoʻlini topgan. Endi esa boshqa narsa — vaqtinchalik yechimlar orqali oʻyinni "tortib olish" strategiyasi oʻz samarasini bermayapti. Oxirgi oʻyinlardagi gʻalabalar vaqtinchalik yechimlar boʻlib chiqmoqda, chunki oʻyinchilar oʻzaro ishonchni yoʻqotib qoʻygan. Va bu yerda boshqa tomondan qarasa boʻladi — oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan, yangi oʻyinchilar esa vaqt yoʻqligi sababli moslashish imkoniyatiga ega boʻlmagan. Va bu holatni soʻnggi 10 daqiqada hisobni saqlab qolish uchun ortiqcha paslar orqali koʻramiz. Bu nafaqat oʻyin uslubidagi yomonlik, balki gʻamxoʻrlikning yoʻqligining belgisi. FaulEnjoyer yaxshi aytib oʻtgan — yurak bilan oʻynash mumkinmi? Yoʻq. Yurak bilan gʻalaba qilish mumkin, ammo oʻyinning oʻzida yoʻqolib qoʻygan jamoa bilan buni qiyin. Liverpul uchun bunday kunlar hisobdan qolmaydi, lekin ular oʻzimiz bilan kurashib chiqishga majbur qiladigan vaqtlar. Va men ishonchim komil —Liverpulning qoʻliga yana bir bor gʻalaba qozonish uchun yetarli vaqt bor. Chunki Liverpul hech qachon oʻzini yoʻqotmaydi — bu mening kelajagim va Liverpulning kelajagi! 💛⚫🔥

qani bu futbolni yoshligimda o'ynab ko'rdim, go'yo qizil forma kiyganlarni kaftingda his qilish, ularning yuragi qanday urishini eshitish mumkin edi. hozirgi mavsumda esa hamma narsa teskarisi: to'p qoʻlga olish uchun kurashlar bor, ammo bosim noma'lum qayerda yoʻqolib ketgan. bunga misol sifatida 2008/09-yilgi mavsumdagi qora kunlarni koʻrsatib o'tganlar, lekin oʻshanda jamoada klanordagi jamoalardek oʻzaro ishonch va gʻalabaga boʻlgan irodasi bor edi. endi esa vaqtinchalik yechimlarga berilib ketish — bu tarixdan boshqa narsa. yoshligimdagi mashg'ulotlarda murabbiyim aytardi: "agar toʻpni qoʻlga olish uchun harakat qilmoqsan, ammo hech qachon bosim qilishni oʻylamasan, demak siz oʻyinni boshqarmayapsiz, toʻp sizni boshqarayapti". hozirgi vaqtda esa Liverpul aynan shu holatda — toʻp qoʻlga olish uchun kurashmoqda, ammo oʻyinni boshqara olmayapti. va minbar_tvning aytganlariga qoʻshilganim keladi: vaqtinchalik gʻalabalar o'tkinchi, ular jamoaning asosiy muammosini yashirib turadi. shuning uchun shunday aytaman: Liverpulning oʻziga xosligi shundaki, u tarixida koʻp marta qiyin vaqtlarni boshidan oʻtkazgan, ammo har safar oʻz yoʻlini topgan. ammo hozirgi vaqtda asosiy narsa — oʻzaro ishonch va oʻyin uslubining qayta tiklanishi kerak. vaqtinchalik yechimlar bilan vaqt oʻtadi, ammo asosiy narsa yoʻqolganda nima qilish mumkin? qani keling shunday deymiz: yangi oʻyinchilar kelganda vaqt kerak boʻladi — bu uning davridan boshlab haqiqat boʻlgan, ammo vaqt yoʻqligi bilan oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻyishadi. va bu yerda asosiy nuqta — vaqtinchalik yechimlarning vaqt oʻtishi bilan oʻz samarasini yoʻqotib qoʻyishi. Liverpul uchun bunday kunlar hisobdan qolmasa-da, ular bilan kurashishimiz va asosiy narsani tiklashimiz kerak.

18-oʻyinni oʻtqazib kelgani bilan koʻpchilikning soʻzida toʻgʻri — qora kunlar oʻrta yerda turibdi, ammo bu yilgi qiyofasi boshqa. Bir-ikki hafta oldin Anfielddagi oʻyinni tomosha qilganman, 80-daqiqada toʻrtta qoʻpol xatoga yoʻl qoʻyilgan edi — ammo koʻz bilan koʻrganman, oʻsha daqiqalarda jamoamiz shunchaki "oʻynamay" qoʻygan. 2019/20-yilgi Milanga qarshi oʻyindagidek emas, oʻshanda toʻqnashuv kelib chiqardi chunki oʻyinning maʼnosi yoʻqolib qolgan edi, lekin bu safar... bu butun mavsum davomidagi *oʻzini yoʻqotish*ni koʻtarib yurgan jamoa hissini beradi. Keling, buni bir daqiqamizga toʻxtalib oʻylaylik: soʻnggi beshta oʻyindagi toʻpni qoʻlga olish uchun kurashlar statistikasi 58% dan yuqori — chempionat oʻrtachasida esa 53%. Bu raqamni koʻrganingizda koʻzingizga putur yetadi, ammo Lavapdagi oʻyinda gʻalaba qozonganimizda soʻnggi oʻn daqiqada toʻp bilan ishlovchi futbolchilarning koʻzi qorayib, to‘p faqat "yurishga" majbur boʻlgan edi. Va bu ham endi yangi odatga aylanib ketdi — vaqtinchalik yechimlar orqali hisobni saqlab qolish uchun oʻtkazib yuborilgan oʻyinlarimiz boʻyi jamoani oʻzgarishlarni qabul qilishga majbur qildi, lekin oʻzgarishlar uchun vaqt boʻlmagani sabab yangi oʻyinchilarning oʻyin uslubiga moslashuvi buzgʻunlikni keltirib chiqardi. SherzodNasafning aytganidek oʻshanda yangi oʻyinchilar kelganda vaqt oʻtgan, ammo vaqt bugun ham yoʻq emasmi? yoʻq. Hoziroq Ali va Gravenberxlar bilan ishlash uchun vaqt yoʻq — oʻynashni unutib qoʻygan futbolchilarga yangi taktikani oʻrganishga imkoniyat berilmagan. Va bu juda oddiy narsa: soʻnggi vaqtlardagi oʻyinlarda toʻpga egalik qilishda davom etamiz, ammo bosim yoʻqligi sabab harbiy pozitsiyamizni yoʻqotamiz. Va shu sababdan soʻnggi oʻyinlardagi gʻalabalarimiz — vaqtinchalik yechimlardan boshqa narsa emas. Yangi oʻyinchilarni oʻz vaqtida kiritmadik, eski oʻyinchilar esa oʻzining mashgʻulotlaridan uzoq vaqt oʻtganidan keyin oʻyin uslubiga moslasholmayapti. Yurak bilan oʻynamaslik kerakmi? toʻgʻri, lekin oʻshanda ham soʻnggi ikki mavsumda koʻrganimizdek yurak bilan oʻyin koʻrsatishning ham oʻz chegarasi bor — oʻzaro ishonchsizlik va yoʻqolgan oʻyin uslubi bilan buni qilib boʻlmaydi. MinbarTV yaxshi aytib oʻtgan — bu boshqa qiyofadagi qora kunlar, ular oʻsha tarixiy qiyofaga oʻxshaydi, ammo ichki maʼnosi butunlay boshqacha. Bizning_faxrcheksizning oʻqituvchisi singari, oʻyinni boshqarish masalasiga qaytsak — toʻpni qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp, ammo oʻyinni boshqarish yoʻq. Bu yerda oʻzaro ishonchni tiklashdan boshqa yoʻl yoʻq, va bu vaqt talab qiladi. Va vaqt oʻtishi bilan oʻzaro ishonch tiklansa, oʻsha qora kunlar davom etmagan boʻlar.

Liverpulning hozirgi mavsumdagi holatiga kelsak, qayerdan boshlashim kerak bilmayman... 18 oʻyindan soʻng jamoamiz 3-oʻrinda, sariq kartochkalar boʻyicha esa chempionat peshqadami. Bu koʻrsatkichlar shunchaki koʻz oldimda — toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp boʻlsin, lekin bosim yoʻq... Qani eslayman, bir paytlar bu jamoa uchun "qora kunlar" mavjud edi, lekin ular boshqa qiyofadagi boʻlar edi. 2008/09-yilgi mavsumda Klopp kelgan edi, yangi uslub bilan tajriba oʻtkazayotgan edi — yuqori bosim, yuqoridan bosish, toʻpni qaytarish uchun harakatlar... Ammo hammasi birdan boshlanmagan edi, yangi oʻyinchilar kelganda ular moslashish uchun vaqt kerak boʻlgan edi. Hozirda esa vaqt yoʻq, yangi oʻyinchilar bilan ishlash uchun vaqt yoʻq — oʻshanda yangi oʻyinchilar oʻzaro tushunishni oʻrganar, hozir esa toʻp qoʻlga olish uchun kurashlar koʻp boʻlsada, oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan. Sabzi nimada? Yakunda toʻp qoʻlga olish uchun kurashish oʻrniga oʻyinning oʻzini boshqarish kerak. Sabzi vaqtida boshqa emas — yangi oʻyinchilarni oʻz vaqtida kiritmadik, eski oʻyinchilar esa oʻyin uslubiga moslasholmayapti. Va bu vaqtinchalik yechimlar orqali hisobni saqlab qolish uchun oʻyindan voz kechishga olib kelmoqda. Men oʻsha 2009-yilni eslayman — oʻshanda jamoamizda oʻzaro ishonch va gʻalabaga boʻlgan irodasi bor edi. Hozirda esa boshqa tomonga qarab oʻtmoqchi boʻlsak-da, asosiy narsa yoʻqolgan holda nimani oʻzgartiramiz? Bunday vaqtlarda tarixdan saboq olishimiz lozim, chunki oʻshangdek takrorlanmasin. Qizigʻi shundaki, Liverpul uchun hech qachon yakun yoʻq, vaqt oʻtishi bilan oʻzgarishlar keladi — lekin oʻshangdek oʻzgarishlarga tayyor boʻlishimiz kerak. Oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini topa olsalar, oʻzaro ishonch qayta tiklansa, oʻsha qora tunlar davom etmagan boʻlar.

To'g'ridan-to'g'ri aytsam, birinchi bo'lib O'rta yerda chiqib ketayotgan narsa — bu vaqtinchalik yechimlar orqali hisobni saqlab qolish uchun o'tkazib yuborilgan o'yinlarimizda yangi oʻyinchilarning vaqtga bo'lgan ehtiyojini ko'rsatadigan statistika. 2008/09-yilgi mavsumdan so'ng yangi oʻyinchilarni moslashtirish uchun vaqt bor edi — ammo hozir vaqt yoʻqmi? Yo'q, vaqt yo'q. Biz yangi Ali va Gravenberxlarni vaqtida qo'llab-quvvatlamadik, ular esa to'p bilan ishlashni unutib qoʻygan edi. Va shuning uchun soʻnggi beshta oʻyindagi toʻp qoʻlga olish boʻyicha koʻrsatkichimiz 58% dan yuqori boʻlsa-da, bu oʻtkinchi gʻalabalarni keltirib chiqaradi — vaqtinchalik yechimlar oʻsha asosiy muammoni yashirib qoʻyadi. Keling, bir daqiqamizga toʻxtalib qaraymiz: NeftchiFanatning aytganlari toʻgʻri — oʻshanda Milanga qarshi oʻyinda bosim yoʻqolgan edi, ammo hozirgi holat boshqa. Oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan, chunki ular oʻzlariga ishonmaydilar. SherzodNasaf yaxshi aytgan — vaqt kerak boʻlganda yangi oʻyinchilar moslashgan, ammo vaqt yoʻq boʻlganda esa oʻyinchilar oʻzgarishlardan qoʻrqib ketgan. Menimcha, MinbarTVning aytganiga qoʻshilaman — yurak bilan oʻynamaslik mumkinmi? Yo'q, ammo oʻshangdek yurak bilan oʻyin koʻrsatishning ham oʻz chegarasi bor. Yangi oʻyinchilarni oʻz vaqtida kiritmadik, eski oʻyinchilar esa oʻyin uslubiga moslasholmayapti. Bu vaqtinchalik yechimlar orqali hisobni saqlab qolish uchun oʻyindan voz kechishga olib kelmoqda. Qani, keling shunday deymiz: vaqt oʻtishi bilan oʻzaro ishonch tiklansa, oʻsha qora tunlar davom etmagan boʻlar. Va men ishonchim komil — bu vaqt oʻtishi bilan qaytadi, chunki Liverpul hech qachon oʻzini yoʻqotmaydi. 💛⚫

Liverpulning hozirgi mavsumini "qora tun" deb atash uchun ancha asosi bor ekan, qani! 2-oʻyindan soʻng 3-oʻrindan pastga tushib ketish, toʻp qoʻlga olish uchun kurashda yuqori foizlar, lekin bosim yoʻqligi — bu qanday yoʻl bu? Jamoa oʻziga qoʻygan talabni yoʻqotganidan boshqa narsa emas! Va bu borada Kloppning Milanga qarshi oʻyindagi soʻzlariga qoʻshilish kerak: "bosim yoʻq" degani oʻyinning oʻzini boshqarmaslik deganidir. Hozir ham oʻtirib, yangi oʻyinchilarni moslashtirishga vaqt yoʻqligini afsuslanmoqdalar, ammo vaqt yoʻqligi bilan oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini yoʻqotib qoʻygan! Yurak bilan oʻynamaslik kerakmi? Ha, to'g'ri! Lekin yurak bilan oʻynash oʻrniga oʻyinni boshqara olish kerak — toʻp qoʻlga qoʻyish uchun kurashish oʻrniga oʻyinni boshqarish! Va shuning uchun soʻnggi oʻyinlardagi vaqtinchalik gʻalabalar jamoaning asosiy muammosini yashirib qoʻyadi — oʻzaro ishonch va oʻyin uslubining qayta tiklanishi kerak! Lekin eʼtiboringni bir narsaga qarataman: Liverpul tarixida bunday vaqtlar boʻlgan, ammo har safar oʻz yoʻlini topgan. Endi esa vaqt oʻtib, oʻsha yoʻlni topish uchun qanday choralar koʻrishimiz kerak? Va men ishonchim komil — bu vaqt oʻtishi bilan qaytadi, chunki Liverpul hech qachon oʻzini yoʻqotmaydi! 💛⚫🔥

Liverpul uchun 18 oʻyin oʻtib, koʻz oldimda aynan nima borligini koʻrib turaman — bu jamoaning oʻzi emas, boshqa narsa. Jamoamizning toʻpga egalik qilish boʻyicha koʻrsatkichlari yuqori (58%), ammo bu raqamlar oʻzini qoʻlga olish uchun qattiq kurashayotgan, ammo oʻyinni boshqara olmayotgan futbolchilarni koʻrsatadi. Boʻsh toʻpni qaytarish uchun oraliqlarga yugurish, ammo uning yoʻnalishini belgilab berolmaslik — bu oxirgi oʻn daqiqada toʻpni yoʻqotib qoʻyishimizning asosiy sababi. Sizlar hammangizning qoʻllaringizni koʻtarganingizni koʻraman, lekin hamma narsani qandaydir vaqtinchalik yechimlar orqali boshqarishga harakat qilmoqdasaniz — soʻnggi gʻalabalarda ham shunday boʻldi. Va bu yerda asosiy masala shundaki, vaqtinchalik yechimlar vaqt oʻtishi bilan oʻsha asosiy muammoni yashirib qoʻyadi: oʻzaro ishonch yoʻqolib ketdi va oʻyinchilar oʻz pozitsiyalarini topa olishmayapti. Men tarixni eslayman — 2008/09-yilgi mavsumda yangi oʻyinchilar kelganda ular moslashish uchun vaqtga ega boʻlishgan. Hozir esa vaqt yoʻq, yangi Ali va Gravenberxlar bilan ishlash uchun vaqt yetmayapti. Oʻyinchilar oʻzgarishlarga qoʻrqib ketgan, oʻz pozitsiyalarini yoʻqotgan. Va buni soʻnggi oʻyindagi toʻrtta qoʻpol xatodan koʻra koʻproq koʻrsatadi — bu jamoaning oʻziga ishonchining yoʻqligi. Bu omadsizlik emas, chunki Liverpul tarixida bunday vaqtlar boʻlgan, lekin hozirgi holat boshqa. Ular oʻrniga oʻziga xoslikni yoʻqotib qoʻygan. Jamoa boshqa hech qachon boʻlmagan tarzda oʻyinning oʻzidan voz kechmoqda — vaqtinchalik yechimlar orqali hisobni saqlab qolish uchun vaqtni oʻtkazib yubormoqda. Va men oʻzimni soʻrayman: agar oʻyinning oʻzini boshqara oladigan boʻlsa, toʻp qoʻlga olish uchun qattiq kurashlar kelsa ham, bu muammoni hal qilish mumkinmi? Sabzi vaqtida boshqa emas — vaqt oʻtishi bilan oʻzaro ishonch tiklansa, oʻyin uslubi qayta tiklanadi. Va shuning uchun qora tunlarning davom etmasligi uchun asosiy narsa vaqt va oʻziga ishonchdir.