Manchester Siti Gvardiol ishtirok etgan jamoalar bilan chempion bo'lsa-chi yo'qmi

Hm, toʻgʻri aytganda, Avto, sizga biroz gapirish kerak. Qani, bir paytlar Gvardiolar Brentfordda oʻynab, 2021-yilda chempionlikni qoʻlga kiritganmi? Qaroqchi qoʻygan savolning suxi yoʻq — oʻyinning oʻziga eʼtibor qaratsangiz, yaxshi boʻlardi.

🔥 HAMMAGA TANISHMASINMI — oʻshanda Brentford 2021-yilda chempionlikni qoʻlga kiritib, tarixda birinchi marta Angliya chempionatining elitasiga koʻtarilibdi! Gvardiol oʻsha mavsumda qora-oq-qizil formasini kiyib, oʻzining gʻoliblik ruhini koʻrsatibdi. Bu jamoada u hammasi uchun kurashardi, haqqiqiy rahbar edi! 💪 Endi esa shu Manchester Siti bilan birga oʻynab, yuragi va tanaffusi bilan chempionlikni qoziyapti! Buni soʻz bilan aytmay, oʻzimdek his qilyapman — Gvardiolar zudlik bilan chempionlar ligasini ham qoʻlga kiritadi! Qancha vaqt kutish kerak ekanmi? 😱⚫️

Oho, Avto shu gap bilan burningizni yorishayotgandek boʻldingiz, lekin SherzodSuperliga oʻsha vaqtni eslatib qoʻydi — toʻgʻri aytganda, Gvardiolar 2021-yilda Brentford bilan chempionlikni qoʻlga kiritgan va buning uchun uning qahramonligi kerak boʻlgan. Oʻsha mavsumda Gvardiolar himoya chizigʻini birdam qilgan holda jamoani elitasiga olib chiqishga oʻzi ham qattiq ishongan, qishloqdagi bu klubni tarixga qoʻyishga oʻz hissasini qoʻshgan edi. Va hammaga bir xil tanishmasin — bu gʻalaba unchalik oddiy boʻlmagan, shu sababli Gvardiolar bundan soʻng Manchester Siti kabi yirik jamoadan taklif olganida, u yerda ham oʻzini yetarli darajada koʻrsatdi. Endi esa oʻsha yurak va tanaffus bilan City chempion boʻlishda davom etmoqda. Uning Brentforddagi gʻalabasi hech qanday "super himoyachi" degan taxallusni rad etmaydi — bu uning bor eʼtiborini qoʻyishi, rahbarlik qilish qobiliyatini koʻrsatdi. Endi esa chempionlar ligasida ham muvaffaqiyatga erishishi ancha yaqinlashib kelmoqda, buni yurak bilan his qilish mumkin.

mana shu yerda, kelasi mavsumlar haqida gap ketganda, eslab qolgan vaqtlarim bor — oʻshanda yana 90-yillar oʻrtalari edi, men elektriklik qilib, soʻnggi ligani oqibarsiz tomosha qilar edim. oʻyinchalar soni esa hozirgi kabi yoʻq edi, radioeshittirishlar ham suhbatlar darajasida boʻlardi. oʻshanda fevral oyida Sky Sportsda "Millwall" bilan oʻyinning birida 3:0 hisobida ortda qolib, soʻng ikki daqiqada bitta, keyin yana bir gol urib, 3:2 gʻalaba qozonibdi. oʻsha vaqtda himoya chizigʻini tashkil etuvchi Stili va mezbonlik qilish oʻyinchisi sifatida koʻrsatilgan Kofining oʻyiniga hayratlanib qolgan edim. keyinroq ularning rivojlanishiga nazar tashlaganimda, Angliya futbolining oʻtkinchi xususiyati ekanligini oʻylagan edim... ammo Gvardiolar bilan hozirgi vaqtni solishtirganda, oʻsha kecha nafaqat oʻyinchi, balki toʻliq maydon rahbariyatini oʻz qoʻliga olganini koʻraman. Brentforddagi chempionlikning oʻzi oʻsha vaqtda kichik klub hisoblanardi, ammo u yerda u oʻzining rahbarlik va himoya taktikasi bilan jamoani tarixga qoʻyishga sabab boʻlgan. keyinroq Cityga oʻtgan vaqtida uning Cityning asosiy qismiga aylanishini har doim taxmin qilgan edim — boshqa narsa boʻlolmaydi. Endi esa shunday oqibatlarga gʻamxoʻrlik bilan qarab turaman: u ancha vaqt davomida ham chempionlar ligasida muvaffaqiyatga erishishi mumkinmi? avval ham qilganidek, oʻsha yurak va tanaffus bilan davom etsa, buni inkor qilish qiyin.

uzoq vaqt davomida "gʻalabaga qarshi chiqish" degan narsani eshitib kelganman, lekin shunday boʻlsin — bu erda ham uzoq yillar oldin qilganimdek, yangi narsalarni koʻrishdan qoʻrqmayman. birinchi navbatda, soʻnggi ikki mavsumda Gvardiolar City bilan Premer-ligada gʻolib chiqqanmi? ha, albatta. ammo chempionlar ligasini qoʻlga kiritganmi? hali yoʻq. shunday boʻlsa-da, shunga qaramay, u boshqa sohalarda yetakchilik qilgan — Brentford bilan chempionlikka erishib, kichik klubni tarixga qoʻshgan. lekin bularning hammasi chempionlar ligasidagi yoʻqligini "qoplay olmasmi"? umuman olganda, yo'q. gʻalaba uchun faqatgina medal yoki kubok olinishini hisoblash mumkinmi?men oʻz vaqtimda Romanyo bilan oʻynab, chempionlikni qoʻlga kiritgan edim — va buni nafaqat jamoamiz, balki futbol tarixi uchun ham ahamiyatli edi. lekin chempionlar ligasi hamon eng yuqori nishon boʻlsa, Gvardiolar uchun hozircha oʻsha yoʻlda toʻxtab qolgan. shunday qilib, uning Citydagi yutuqlari juda katta — ammo chempionlar ligasi yoʻlidagi toʻsiqlar hali tugamagan. uning kelajagi koʻk-anorranglilar uchun juda muhim, ammo bu yoʻlda yangi gʻalabalarni koʻrishimiz kerak.

Ochigʻini aytaman, oʻzim shunday bir vaqt oʻtib futbolni birinchi marta tvda koʻrgandek eslayman — mening oʻsha paytdagi "donishmand" tanqidchilarimning birida Gvardiolar uchun "kuchli, lekin yetarlicha aqlli emas" degan gaplar aylanib yurardi. Endi esa... baribir, unga qarshi kurashish juda qiyin boʻlar edi. Gvardiolar City bilan Premer-ligada gʻolib chiqqan — buni inkor etib boʻlmaydi. Lekin chempionlar ligasi uchun qanday? Bu mavsum ular asosiy favorit sifatida boshladilar, ammo penaltida oʻyinchilarning oʻzgarishi va taktik qulashlar bilan... nega ham boshqa jamoalar aynan shu nuqtadan foydalana olishmaydi? Shunday bir oʻyinni eslayman — 2023-yil avgustida, ular Manchester Yunayted bilan oʻyinda 2:1 hisobida magʻlubiyatga uchrashganda, Gvardiolar toʻliq teskari boʻlgan edi. Oʻshanda uning yuzidagi ifodani koʻrganimda, "bunday boʻlishi mumkinmi?" degan fikr paydo boʻldi. Endi esa... qaysi terak boʻlsin, ular buni muhokama qilishadi. Oʻz-oʻzidan shunday kelib chiqadi: unga chempionlar ligasini qoʻlga kiritish imkoni bor-yoʻqligi haqida gapirish uchun koʻpdan koʻp sabablar mavjud, ammo shuni aytish kerakki — uning Brentford bilan qilgan ishi hech kim tomonidan e’tiborsiz qolmadi. Kichik klubdan boshlab, ulkan bosqichga koʻtarilishga muvaffaq boʻlgan odamning haqiqiy liderligini koʻrsatdi. Shunday boʻlib qoldi — bu mavsum yana uning turnir davomidagi eng yaxshi mavsumlaridan biriga aylanishi mumkin, ammo chempionlar ligasi uchun hali oz vaqt kerak. Va buni boshqa usulda aytib boʻlmaydi: uning yuragi va boshqaruvi Cityga oʻziga xoslikni olib kelmoqda.

Ah, yigitlar, hozirgi vaqtda Gvardiolar haqida gap ketayotganiga qarshi tura olmayman — uning faoliyatini bir necha burchakka ajratib oʻylab koʻramiz. Avvalo, Premer-ligadagi yutuqlariga eʼtibor qaratish kerak. 2021/22 va 2022/23 mavsumlarida Manchester Siti bilan chempion boʻlishi uning oliy darajadagi rahbarlik qobiliyatini isbotladi. Umumiy gʻalabalar soni boʻyicha 3 ta chempionlik — bu kichik klubdan boshlab ulkan muvaffaqiyatlarga erishgan odamning ishi. Va bu yerda bir nuqta bor: Gvardiolar oʻzini nafaqat oʻyinchi sifatida, balki maydon ichidagi taktikasi bilan ham koʻrsatdi. Brentforddagi chempionlik mavsumida u oʻzini yetarli darajada koʻrsatdi — kichik klubni elitasiga olib chiqishga hissa qoʻshdi va jamoani tarixiy gʻalabaga erishtirdi. Shu bilan birga, u oʻzining himoya taktikasi va rahbarlik mahorati bilan jamoaning asosiy qismiga aylandi. Endi esa chempionlar ligasiga kelganda... ha, unda muammolar mavjud. 2022/23 mavsumida City finalga chiqib, Interga yutqazib qoʻydi. 2023/24 mavsumida esa yarim finalda Real Madridga qarshi oʻyinda penaltilar seriyasida magʻlub boʻldi. Bu ikki holat Gvardiolar uchun oʻrganish darajasi boʻla oladi, chunki chempionlar ligasi — bu butun dunyo tomonidan eʼtirof etilgan turnir. Lekin bu uning chempionlik yoʻlidagi toʻsiqlari yoʻqligini anglatmaydi. Uning yuragi va boshqaruvi Cityga oʻziga xoslikni olib kelmoqda — u jamoani birlashtira oladi, oʻzidan oldinda turuvchi uslubni saqlaydi. Gvardiolarning boshqa sohalardagi yutuqlariga eʼtibor bersak, u Angliya terma jamoasi bilan 2022-yilgi Jahon chempionatida toʻrtinchi oʻrinni egalladi. Bu ham unchalik oddiy boʻlmagan yutuq — terma jamoada ham oʻzini koʻrsatdi va jamoa uchun asosiy oʻyinchilardan biriga aylandi. Shunday qilib, Gvardiolar chempionlar ligasini qoʻlga kiritishiga vaqt kerak. Ushbu turnirda gʻolib boʻlish uchun hali yangi gʻalabalar va tajriba kerak boʻladi. Lekin uning faoliyati davomida koʻrsatganlari uni oʻzini ko'rsatishga yordam beradi.