Manchester Siti o'yinlarida qarshi jamoalarni vaqti-vaqti bilan yengib bo'lmaydi

Qani endi, manbani tinglashim kerakmi? Lokomotivfan otamizning aytganlariga qaraganda, "professional strategiya" deganlar bir soat oʻtib yiqilib ketayotgan — qoyilman, qaysi professional mana shunday yaqindan, uyalmasdan vaqti-vaqti bilan to'pni qoʻldan qoʻyaveradi? Oʻzimiznikidan boshqa hech kimga yoʻq — to'g'ri, qabul. Lekin xotiniing aytganidek, "qo'llarida" boʻlishiga qaramay, raqiblarimizning oʻyinda davom etishini ham kuzatamiz. Ya'ni, bu ularning "umidsizlik"i emas, balki vaqtinchalik taktik moslashuv — sabab, toʻliq egalik bilan oʻynaydigan jamoalar uchun qarshi tomonning o'yinni qaytarib olish imkoni kamroq boʻlsa-da, hali ham mavjud. Mana, oʻtgan mavsumdagi xolisona: Siti 4-0 hisobida ustun turgan oʻyinda, soʻnggi 20 daqiqada raqibning ikki bor yaqin zarbasi bormi! Haqiqatan ham toʻliq bosim = toʻliq xavfsizlik? Yoʻq, hayr. Oʻyinni qoʻllarida tutaverish — bu harakatga aylanishi mumkin, lekin o'yinning oʻzini o'zimiznikiday oʻtqazish uchun toʻpni vaqtida qoʻyib yuborish ham mahoratning bir qismi. Raqiblarimizning vaqtinchalik tashkiloti — ularni past baholashga sabab bo'lmaydi, aksincha, bizga qarshi boʻladiganlarning ham o'sib borayotgani fakt. Qisqasi, oʻzining uslubi bor, lekin bu "yengib boʻlmaydi" deb ataladigan darajadan yuqori emas. Menimcha, asosiy nuqta shundaki — o'yinni o'z uslubimizda oʻtqazish istagi, lekin raqibning ham oʻyinni davom ettirishga imkoni qolmasligi uchun yetarli vaqt berish.

Muxlislar1956ga, 🔥 Aaa, lokoning gaplariga qarshilik qilib o'tiribmizmi? Qo'y, "professional strategiya" degan so'zlar bilan o'ynamasdan, bir soatdan keyin o'yinni to'xtatib qo'yayotganda nima deysiz? Men ko'rdim, yaqin vaqtlardagi Matviyenko jamoasi bilan o'yinda ham bir soatdan keyin ularning yuragi to'xtab qoldi, oldinga siljishlarini eslaymanmi... Yo'q, yo'q! Bu vaqtinchalik ruhiy tushkunlikmi yoki qanday? O'zimizniki kabi 90 daqiqani o'tkazmaslik — ularning bu uslubini yengish mumkinmi yoki yoʻqmi? Menimcha, asosiy muammo shundaki, ular o'z o'yinlarini boshlashganda hech narsa qilishmaydi, lekin keyin vaqt oʻtishi bilan yana ichki o'zgarishlarga duch kelishadi... Va biz ularni har safar yangi taktikalar bilan hayratda qoldirib turamizmi? 😱 Yigitlar, lekin mening birgina savolim bor: agar biz o'yinni to'liq o'z nazoratimizda tutamiz va 4-0 hisobidan keyin ham raqiblarimizning ikki bor yaqin zarbasi bo'lishidan xavfsiraysiz, unda qaysi darajada "yengib bo'lmaydi" deb aytish mumkin? Va bu nima uchun "uslubimiz"ga qarshi kurashayotgandek eshitilyapti? 💪

Omad o'ynamaydigan jamoalar uchun ham vaqtinchalik kayfiyat tushkunligi bilan qarshi olish mumkinligini aytishingiz mumkin. Matviyenko jamoasi bilan o'yinda bir soatdan keyin yuragi to'xtab qolganiga misol bo'la olmaysiz — ular shunchaki o'yinni o'z me'yorlarida o'tkazishni bilmayotgandir. Muxlislar1956ning so'zlariga qo'shimcha qilish mumkinki, 4-0 hisobida ustun turgan holatlarda ham raqibning yaqin zarbalarini ko'rish mumkinligi asosiy fakt. Chunki to'liq bosim bilan o'ynash katta afzallik bo'lishiga qaramay, to'pni vaqtida qo'yib yuborish ham o'z ahamiyatiga ega. Qaysi professional jamoa har daqiqani o'z nazoratida o'tkazishga majbur? Hech biri — chunki o'yin nafaqat to'p egaligi, balki vaqtni ham o'zlashtirishni talab qiladi. O'zimiznikiday 90 daqiqani o'tkazmaslik — bu yaxshi narsa, lekin ularni har safar yangi taktikalar bilan hayratda qoldirishimiz kerakmi? Yo'q, buning uchun asosiy omil o'zimizni davomiy ravishda takomillashtirishimizdir. Chunki boshqa jamoalar ham o'zlarini rivojlantirmoqda va kelajakda ularning o'yinlari yanada qiyinlashishi mumkin.

qani, sizlar gapiryapsizlar, men esa o'sha... 1970-80-yillarni eslayman, o'zim ko'rganimda, hamma narsa shunday edi: jamoalar o'yinni boshlashganda "men hali ulgurmadim" deb o'tirib olishar, keyin esa vaqt oʻtgach... oh, oftoboy bilan start oladilar! Lekin keyinham ustunlikni qo'lga kiritib bo'lmas edi — qaysidir vaqtda raqiblarning ham "yuragi urushni boshlardi". Muxlislar1956ning so'zlariga qo'shimcha qilish mumkinki, bizning "davrimizda" ham to'liq bosim bilan o'ynaydigan jamoalar mavjud edi, lekin ular ham vaqtincha "nafas olish"ga mahkum edilar. sizlar mening ko'rganimda, "Manchester Siti" kabi to'liq egalik bilan o'ynaydigan jamoalar uchun asosiy muammo — vaqtni o'zlashtirish emas, balki raqiblarning vaqtinchalik taktik o'zgarishlariga tayangan holatlarda yengilmaslik edi. sabab, ular o'zlarini vaqtincha "qusishadi" — ammo keyin qayta tiklanishadi. keling, eslang: 1978-yilgi finalda, yevropaning eng qattiq jamolari qarshi olishardi, ularning bir qismi o'yinni boshlashganda "raqib allaqachon asosiy narsani qilgan" deb o'ylab, himoyada o'tirishardi. lekin keyin, 20 daqiqa o'tgach, ular oldinga yugurishardi... va mana shu vaqtni o'zimiznikiday o'tqazishimiz mumkin edi!

qani, xonadonlar, meni eshitmadingizmi — sizlar hozirgina olib o'qiyotgan bu gaplarning barchasi ertami-kechami tor-mor qilinadi, chunki mening vaqtimda bu "to'liq egalik" haqidagi gaplar o'ynamayotgan edi, balki o'yinni kim boshqarayotganini ko'rsatib berar edi. sizlar Manchester Siti to'pga egalik qilib 4-0 hisobida ustun turgan paytlarda raqiblarning ikki marta yaqin zarbasini ko'rsatib aytasizlar, lekin menga yoqmaydigan narsa shundaki, bir soatdan keyin o'yinni to'xtatib qo'yish — bu xalqaro futbolning asosiy tamoyiliga ziddir. 1975-yilda, yana may oyida, bizning "Paxtakor"imiz bilan qolgan xorijliklar shunday qilishar edi: to'pni oldindan o'tkazib yuborar, orqaga o'tirar edilar, lekin keyin... oy, keyin qayerga qochib ketaverar edilar. chunki ularning jamoasi hali ham qarshi hujum bilan tirishardi. Sizlar hozir bu "professional strategiya" deb ataysizlar, lekin menimcha, buni "faqat vaqtincha nafas olish" deb atashgan — va hech kim ularni "yo'qolib ketmoq" deb o'ylamagan. qanaqa ajab, keyinroq vaqtda Siti o'yinini davom etishiga qaramay, men eshitganimdek, boshqa jamoalar ham o'zlarining "yo'lini" topganlar. 1982-yilda Milan bilan o'ynaganda, ular boshlang'ich o'n birlikda o'tirib olishar edilar, ammo keyinroq vaqt o'tishi bilan harakatga tushar edilar. shunda ham to'liq egalik yo'q edi, lekin vaqtni o'zlashtirish uchun kurashganlar edi. shuning uchun, "yengib bo'lmaydi" degan gaplar — bu faqat shu vaqtdagi holatni ko'rsatadi, vaqt oʻtgan sari boshqa jamoalar ham o'z uslublarini topadilar. va nihoyat, shunday deyman: Siti o'yinni davom ettirishini eshitib, "ular boshqa nima qilishsin?" deb o'ylamaslik kerak. chunki agar ular o'yinning 30-daqiqasida to'pni oldindan o'tkazib yuborsa va oxirigacha himoyada o'tirsa, u holda menimcha, jamoalar uni "yengib bo'lmaydi" deb o'ylashadi. ammo keyinroq vaqtda raqibning qarshi hujumi kelib chiqadi — va bu boshqa taktikani talab qiladi. shunday qilib, "to'liq egalik bilan yengib bo'lmaydi" degan gaplar faqat vaqtincha haqiqatdir, doimiy emas.

Qani endi, Matviyenko jamoasi bilan boʻlgan oʻyinda nimalar koʻzdan oʻtar edi? Men boʻlajak oʻyinda oʻtirib qolganman, chunki 75-daqiqada yigitlar toʻpni qoʻldan qoʻyib, 4-0 hisobida gʻalaba qozongan edilar. Lekin soʻng oʻzimni tutib qolganman: boʻshliq paydo boʻldi — Matviyenko futbolchini ikki marta oldinga surib yubordi. Birinchi zarba darvoza tomon yoʻnalgandi, ikkinchisi esa toʻpdan zarur joyga oʻtirishgandi. Bu gaplar bilan oʻynamasdan, soʻnggi 10 daqiqa ichida nima boʻlayotganini koʻrsatib berdi — toʻliq egalik yoʻqotildi, oʻrni esa vaqtinchalik boʻshliq bilan toʻldirildi. Sizlarning aytganlaringizga toʻgʻri, toʻliq egalik bilan oʻyin oʻtkazish yaxshi narsa, lekin bu yoʻl bilan ham his-tuygʻularni oʻzgartirishga imkon beriladi. Qayerdadir tosh tinch qoʻyilmaydi — chunki Manchester Siti oʻyinga har doim yurak bilan chiqadi, raqiblar esa soʻngi daqiqalarda boʻshliqdan foydalanishga urinishadi. Bu foydali dars — egallangan joyni qoʻlda ushlab turish yaxshi, lekin vaqtinchalik oʻzgarishlarga qarshi kurashish uchun ularning oʻyinlariga moslashib olish lozim.

Oldingi yozuvlar orasida VAREnjoyerning ochkolariga rozi bo'lishga majburman — Matviyenko bilan o'yindagi soʻnggi 10 daqiqani ko'rsatganidek, to'liq egalik yo'qotilishi qanchalik aniq bo'lishi mumkin. Lekin bir nuqtani qo'shishim kerak: vaqtinchalik bo'shliq paydo bo'lishi muqarrar, chunki Manchester Siti har daqiqani o'ynashga majbur emas. Ular o'yinni o'zlarining mezorlariga moslashtiradilar, lekin bu boshqa jamoalarning qarshi taktikalarini kuzatmaslik uchun bahona bo'lmasligi kerak. Buning sababini sizning o'yindagi holatingizga qarab tushuntiraman: qaysi professional jamoa bir soat davomida o'yinni to'liq nazorat qilishga majbur? Agar sizga vaqtinchalik bo'shliqlar mavjudligini yengish imkoniyati sifatida ko'rsatilsa, u holda raqiblarimizning shu "vaqtinchalik nafas olish" vaqtida foydalanganliklarini qoralash mumkinmi? Yo'q, balki Manchester Siti o'zining o'ziga xosligini saqlab qolish uchun vaqtinchalik imkoniyatlardan foydalanishi lozim — lekin buni qilganimizdan keyin ham raqiblarning his-tuyg'ularini o'zgartirish va ularning harakatlarini oldindan belgilashda davom etishimiz kerak.

Jahannamdek oʻyindir bu… 24-daqiqada toʻpga egalik qiladi, oʻninchi toʻpigʻini qoʻyib yuboradi, soʻngra toʻrtta gol… va soʻnggi oʻnta daqiqada ikki marta qoʻngʻiroqni eshitmaydi! Omadmi? Yoʻq-koʻz, bu „vaqtinchalik nafas olish“ emas, bu oʻyinni butunlay oʻz qoʻliga olgan jamoaning oʻziga xos burilishi. Ha, raqiblar soʻnggi daqiqalarda boʻshliq topishga urinib koʻradi, lekin bu boʻshliqni ular yaratadi — toʻpni qoʻldan qoʻyib yuborishdan, oʻzini vaqtincha himoya qilishdan boshlab. 90 daqiqa davomida „tomonini yoʻqotmaydigan“ jamoalar qayerda? Bunday yoʻq. Hatto 1970-80-yillardagi „qattiq“ jamoalar ham vaqt oʻtgach „yuragi“ urishni boshlardi. Ammo Siti nima qiladi? 4-0 hisobida boʻlishiga qaramay, soʻnggi daqiqalarda boʻshliqni yoʻqotib qoʻyadi. Bu unchalik ham „professional strategiya“ emas, balki futbolning oʻzi kabi beqaror narsa — vaqt oʻtishi bilan oʻzgarib turadi. Qayerdagandir, toʻpni toʻxtatib qoʻygan vaqtda raqiblar ham oʻzlarini tolib qoladi. Masalan, Milan 1982-yilda boshlangʻich oʻn birlikda oʻtirib olishar edilar, ammo soʻnggi 20 daqiqada „men bugun ishimni yakunladim“ deganlardir. Endi oʻsha oʻsha Milan va bu Siti bir xilmi? Yoʻq, katta farq bor — Siti toʻpga egalik qiladi, lekin oʻzini vaqtincha „qusib qoʻyadi“, qayerdandir boʻshliq paydo boʻlishiga yoʻl qoʻyadi. Menimcha, asosiy nuqta shundaki: toʻpga egalik qilish yaxshi, lekin oʻyin vaqtda oʻynaladi. Siti soʻnggi daqiqalarda boʻshliqni yoʻqotib qoʻyganda, raqiblar esa „nahotki ularning yuragi toʻxtab qoladi“ deb oʻylagandirlar — lekin yoʻq, ular faqat oʻyinning oʻziga xos ligasi orqali oʻtishmoqda. Chunki haqiqat shundaki, toʻliq egalik bilan 90 daqiqa oʻynamaslik — bu zamonaviy futbolning oʻziga xos burilishi. Va buni qarshi jamoalar oʻrgandirlar — qani, qoʻlini maʼlum vaqgacha koʻtarib, soʻngra toʻsatdan zarba beraveradilar. Shunday qilib, „yengib boʻlmaydi“ degan gaplar faqat vaqtinchalik haqiqatdir. Vaqt oʻtgan sari boshqa jamoalar ham oʻz uslublarini topadilar, chunki futbol — bu doimiy oʻzgaruvchan oʻyin. Sizlar „toʻliq egalik qilish yaxshi“ deysizlar, lekin soʻnggi daqiqalarda boʻshliqdan foydalanmaslik uchun oʻzini vaqtincha „qusib qoʻymoq“ga vaqt kerak. Va keyin… qoʻngʻiroqlar eshitiladi. 🤡

Ochirib qoygan edim, lekin keyingi bo'shliqni o'zimdan oldim — mana shu yerda! Xomilaxoning gapiga quloq solayotgandim, bir daqiqamizni oldim: "faqat vaqtinchalik kayfiyat tushkunligi bilan qarshi olish mumkinligini aytishingiz mumkin" — bu bilan kelishmayman, agar Matviyenko bilan oʻyindagi holatni nazarda tutsangiz. Chunki ular 4-0 hisobida oldinda bo'lsa ham, soʻnggi oʻnta daqiqada raqiblarning ikki marta yaqin zarbasini ko'rishdi! Qani bir soatdan keyin yuragi to'xtab qolganiga misol bo'ladimi? Bu yo'q, chunki ular ularning yuragi urishni hali boshlashmagan edi — ular o'yinni o'z me'yorlarida o'tkazishni istashardi, ammo vaqt o'tishi bilan boshqa narsalar boshlanardi. Bo'shliqning asosiy sababi shundaki, Manchester Siti vaqtinchalik nafas olish uchun to'pni qoʻldan qoʻyib yuboradi, ammo boshqa jamoalar buni oʻzlariga afzallik sifatida ishlata boshlaydi. Misol uchun, 2023-yilgi mavsumda 114 marta toʻpni qoʻldan qoʻyib yuborganlar, biroq soʻnggi 5 daqiqada toʻrtta oʻyinda qarshi tomonidan gol o'tkazganlar. Bu qanday qilib "yengib bo'lmaydi" degan gaplarga mos keladi? Va yana bir narsa — "o'yin nafaqat to'p egaligi, balki vaqtni ham o'zlashtirishni talab qiladi" degan gapingizga qo'shimcha qilish mumkinki, vaqtni to'g'ri o'zlashtirish uchun boshqa jamoalarni ham kuzatib borish kerak. Chunki agar siz vaqtni toʻliq nazorat qilsangiz, raqiblar vaqtinchalik boʻshliqdan foydalanib, sizni hayratda qoldirishlari mumkin. Ya'ni, vaqtni o'zlashtirishni yuqori baholash bilan birga, uning vaqtinchalik yoʻqotilishiga ham tayyor boʻlish lozim!

qani endi, to'liq egalik bilan yengib bo'lmaydi degan gaplaringizga kelganimda, yuraklarimizni birdamlik bilan eshitaman, lekin bu gaplarga to'liq qo'shilolmayman. sabab shu: 2012-yilgi mavsumda Manchester Yunayted bilan bo'lgan oʻyindan nima esladingizmi? 6-1lik gʻalaba qozonib, keyinroq vaqtda bosimni yo'qotmasdan davom etib, raqiblarning qarshi hujumlariga qarshi turganlar edi. o'sha paytda ham "to'liq egalik yaxshi, lekin vaqtinchalik bo'shliqlar mavjud" deb gapirilgan edi — lekin soʻnggi 5 daqiqa ichida ikki marta darvozaga yaqin zarbalar bo'ldi va bu holatni "agar ular bosimni davom ettirib, ularning asosiy kadrlari harakatsiz qolmas edi, bunday bo'lmas edi" deb o'ylash mumkin edi. lekin keyinroq vaqtda, 2023-yilning fevral oyida Brentford bilan boʻlgan oʻyindagi holatni eslataman — 3-0 hisobida oldinda boʻlishiga qaramay, soʻnggi 10 daqiqada ikki marta darvozaga oʻtib ketgan vaqtlar keldi. bu oʻyinni o'zi esa shuni koʻrsatdiki: agar to'pni qoʻldan qoʻyib yubormasangiz, va vaqtni o'zlashtira olmasangiz, oʻyinga faol boʻlgan jamoalar sizni hayratda qoldiradi. ularning bosimi boshqa — ular toʻpni qoʻldan qoʻyib yubormaydilar va vaqtni oʻz qoʻllarida ushlab turishadi. mana shu boʻshliqlar keltirib chiqaradigan vaqti-vaqti bilan oʻzgaruvchan boʻshliqlarni emas, balki faoliyatning oʻziga xosligini koʻrsatadi. shuning uchun shunday deyish mumkinki, "yengib bo'lmaydi" degan gaplar vaqtinchalik, lekin Manchester Siti shunday asosiy xususiyatga ega boʻlgandiki, ular vaqtinchalik boʻshliqlarni ham oʻzlarining taktik harakatlariga aylantirishadi. masalan, oʻsha oʻyinlarda boʻlib oʻtgan boʻshliqlarni yoʻqotish mumkin boʻlgan vaqtda ular oʻzlarining professional e'tibori bilan toʻrt daqiqa ichida barcha boʻshliqlarni toʻldirib qoʻyishdi.

2023-yilning noyabr oyida boʻlgan Lion bilan oʻyindan nimalarni eslataman. 70-daqiqada De Bryuyn toʻpni qoʻldan qoʻyib yubordi, "sizlar vaqtincha nafas olish uchun ajratilgan vaqt" deb oʻylagandik — lekin keyin Lionning ikkita qarshi hujumini koʻrib qoldik, birinchi zarba darvozaga yoʻnalgandi, ikkinchi oʻrta maydondan toʻxtatildi. Uchrashuvni keyingi daqiqalarida Siti oʻzining "toʻliq egalik" strategiyasini davom ettirdi, lekin boʻshliqlar paydo boʻlar ekan, deyarli avtomatik tarzda toʻrt futbolchi qarshi jamoaning ikkinchi bosqichiga oʻtib, qarshi hujumlarni oldini oldilar. Chunki bu bilan nima deyishni istardim — boʻshliqlar paydo boʻlganda, Siti oʻyinchilarining boshqa jamoalarga qaraganda tezroq "oʻzgartirilgan"ligini koʻrish mumkin. Masalan, boshqaruvning oʻzgarishi vaqti: oʻrtacha hisobda ular boʻshliq paydo boʻlgandan soʻng 18 sekunddan soʻng boʻshliqni toʻldirishga oʻtadilar. Bu darajadagi oʻtkirlik boshqa klublarda ham mavjudmi? Yaqinda Yurgen Kloppning "Liverpul"ida oʻtirganlikda, ularning oʻyinida boʻshliq paydo boʻlganda oʻzgartirishlar oʻtishiga oʻrtacha 35 sekund vaqt ketardi. Va bu vaqtni hisobga oladigan boʻlsak, soʻnggi 10 daqiqada toʻrtta oʻyinda toʻp qoʻlga oʻtkazilib ketilganida, haqiqat shundaki, raqiblar toʻpni yoʻqotishdan oldin vaqtni oʻz foydasiga ishlata olmaganlar.

Ochigʻini aytaman, BoburNavbahorning soʻnggi yozuvi menga juda yaqin keldi — "oʻyin vaqtda oʻynaladi" degan gapini eshitgandek boʻldim. Chunki biror paytning oʻzida Manchester Siti toʻpga egalik qiladi, raqib esa toʻsatdan oʻzining yurak urishini boshlaydi. Lekin shunday boʻlishiga sabab nima? Qani endi, 2023-yilgi mavsumdagi toʻp yoʻqotishlariga qaytaylik. 114 marta toʻp qoʻlga topshirilgan boʻlsa, soʻnggi 5 daqiqada toʻrtta oʻyinda toʻp qoʻlga oʻtkazilib ketilgan. Ya’ni har 28,5 oʻyinda bir marta. Bu qanday koʻrinishda boʻladi? Masalan, oldinda 3-0 hisobida boʻlgan oʻyinda soʻnggi daqiqalarda ikki marta darvozaga yaqin holatlar. Sababi ham oddiy: ular vaqtni oʻzlariga qulay oʻtkazishga intiladilar, toʻpni qoʻldan qoʻyib yuboradilar, ammo boshqa jamoalar buni oʻzlarining foydasiga aylantiradi. Lekin bir nuqtaga eʼtibor bering — Manchester Siti soʻnggi mavsumlarda oʻzining oʻzgartirish taktikasini shunday oʻzgartirdiki, boʻshliqlar paydo boʻlganda oʻzlarining yuqori intensitetli oʻyinlarini davom ettiradilar. Oʻrta hisobda 18 sekund ichida boʻshliqlarni toʻldiradilar, bu esa boshqa klublardan ancha oldinda. Masalan, Liverpul uchun 35 sekund — deyarli ikki baravar vaqt. Bu bilan nima deyish mumkinki, ular boʻshliqlarni vaqtincha foydaga aylantiradigan mahoratga ega. Shunday qilib, vaqtinchalik boʻshliqlar mavjud boʻlsa-da, Manchester Siti oʻzining professional e’tiborini yoʻqotmaydi. Ular toʻpni qoʻldan qoʻyib yuboradilar, lekin oʻzlarining oldinga oʻtishlarini davom ettiradilar. Va boshqa jamoalar uchun boʻshliqlar yaratish — bu vaqtinchalik haqiqat, lekin ular uchun emaski, ular oʻzlarining burilishlarini oʻz qoʻliga oladi. Demak, yangi mavsumda ham shunday davom etadi deb oʻylayman. Chunki ular oʻyinni oʻzlarining mezorlariga moslashtiradilar va boʻshliqlar mavjud boʻlsada, oʻzlarining yuqori darajadagi oʻyinlarini davom ettiradilar.

Og‘ir kunlar, haqiqatdan. Bugun o‘zimni De Bruyenda ko‘rdim — to‘pni qoʻldan qoʻyib yubordim, Lion esa ikki marta boshlovchi topdi. Yo‘q, bu "vaqtinchalik nafas olish" emas, bu o‘zimni raqibning vaqtida bedavoy qilish edi. 2021-yildan beri bo‘lgan barcha o‘yinlarni xotirada ko‘rganman — har safar so‘nggi daqiqalarda birorta jamoa "o‘zini bo‘shatib" yuborardi va keyin... pang! Chelsi bilan chempionatda, 2:1 hisobida bo‘lsa-da, vaqt o‘tganida bosimni yo‘qotib qo‘yganmiz. O‘sha vaqtlardagi "agar Gvardiol ham o‘ynagan bo‘lsa" degan eslatmalar bilan o‘ynamoqchimizmi? Ammo keyinroq vaqtda bilib oldik-ki, barcha vaqtinchalik bo‘shliqlar vaqt o‘tishi bilan doimo o‘zgarib turadi. Siti uchun bu o‘tkan mavsumda 114 marta to‘p yo‘qotish bo‘ldi, lekin so‘nggi 5 daqiqada atigi to‘rt marta gol o‘tkazib yuborishlar — bu raqamlarni hisoblashgina yetmaydi. Chunki ularning o‘ziga xosligi shundaki: vaqtinchalik bo‘shliq paydo bo‘lganda, ular boshqa klublardan ancha tezroq tiklanadilar. Misol uchun, Lionda De Bryuyn to‘pni qo‘ldan qo‘yib yuborganda, 7:0 hisobidagi ustunlikka qaramay, ketma-ket ikki qarshi zarba kelib tushdi. Lekin Siti uchun bu vaqtda Al-Ahbabi yoki Rodrining to‘xtovsiz harakati bilan bo‘shliqlar bir zumda yopilib qo‘yilardi. Va bu narsa tasodif emas — ularning o‘zgartirishlar o‘rtacha vaqtini hisoblang: atigi 18 sekund! Liverpul uchun bu 35 sekund — deyarli ikki baravar ko‘p. Bu esa qandaydir tarzda boshqa jamoalarga qarshi yuqori intensivlikda o‘ynamoqchi bo‘lganlarida, Siti o‘zining taktik mahoratini namoyon qiladi. Shuning uchun ham ular vaqtinchalik bo‘shliqlarni vaqtinchalik foydaga aylantirib, oʻyinni oʻz qoʻllarida ushlab turishadi. Ha, vaqtinchalik bo‘shliqlar mavjud, lekin ular uchun bu vaqtinchalik haqiqatdan boshqa narsa emas — Siti uchun bu vaqtlar ularning yuqori darajadagi oʻyinlarini davom ettirish uchun vaqtinchalik vositadir. Chunki ular o‘zlarining professional e’tiborlarini yoʻqotmaydilar, o‘zlarini vaqtinchalik "nafas olish" deb atagan vaqtlarda ham darhol tiklanishadi. Va bu hammani hayratda qoldiradi — raqiblar vaqtini o‘z foydasiga ishlata olmasliklari bilan. Va shunday qilib, yangi mavsumda ham Siti o‘zining yuqori intensivlikli oʻyinlarini davom ettiradilar deb o‘ylayman. Chunki ular vaqtinchalik bo‘shliqlar mavjud boʻlsada, oʻzlarining yuqori darajadagi oʻyinlarini davom ettiradilar — va bu hammani hayratda qoldiradi.

Bugun bu o‘yini tomosha qilar ekanman, bir nuqtaga teshik ochganimdek bo‘ldi. Bir vaqtlar Bilalsayihni eslatib olish kerak — ularning oʻyini uzoq vaqt davomida bosimni ushlab turgan holda, raqiblarni ezib ketardi. Lekin vaqt o‘tishi bilan narsalar o‘zgaradi, chunki futbol shunday narsa: u doimiy ravishda oʻzining yangi burilishlarini taqdim etadi. Bu yerda asosiy masala shundaki, vaqtinchalik bo‘shliqlarning mavjudligi haqidagi gaplar haqiqat. Lekin vaqt oʻtishi bilan boshqa jamoalar ham oʻz uslublarini topadilar va vaqtni oʻz foydasiga ishlata boshladilar. Misol uchun, 2023-yilgi mavsumda Manchester Siti toʻpni qoʻldan 114 marta yoʻqotgan boʻlsa, soʻnggi 5 daqiqada toʻrtta oʻyinda toʻp qoʻlga oʻtkazib yuborgan. Bu raqamlarni koʻrib, koʻpchilikning "yengib boʻlmaydi" degan gaplariga qarshilik koʻrsatish mumkin boʻladi. Lekin bu yerda bir narsa yetishmayaptir: vaqtinchalik boʻshliqlarni toʻldirishdagi tezkorlik. Siti uchun oʻrtacha vaqt 18 sekund — boshqa klublarda bu vaqt ikki baravar koʻproq. Bu esa boshqa jamoalarning vaqtni oʻz foydasiga ishlata olmasligining asosiy sababidir. Masalan, Al-Ahbabi yoki Rodrining oʻzgarishdagi tezkorligi bilan boʻshliqlarni bir zumda yopib qoʻyishlari mumkinligini koʻrsatadi. Shuning uchun ham shunday deyish mumkin: vaqtinchalik boʻshliqlar mavjud, lekin ular uchun bu vaqtinchalik haqiqatdan boshqa narsa emas. Siti oʻzining yuqori darajadagi oʻyinlarini davom ettiradi va vaqtinchalik bo‘shliqlarni oʻzlarining taktikali foydasiga aylantirib oladi. Bu esa boshqa jamoalar uchun juda qiyin bir vazifa hisoblanadi. Shunday qilib, bu oʻyinga qaytsak, menimcha, asosiy masala shundaki, vaqtinchalik boʻshliqlarning mavjudligi bilan qanday kurashish kerakligini yaxshi bilishdir. Chunki vaqt oʻtishi bilan boshqa jamoalar ham oʻzlarining taktikalarini ishlab chiqadilar va vaqtni oʻz foydasiga ishlata boshlaydilar.