Men o'z o'g'limni 1964-yilga qoldirdim va hali ham uning ovozini eshitaman
hali ham yoshligimda otam bilan Interning chiqishlarini tomosha qilar edik, toʻgʻriroq aytganda u menga eshitardi. esimda, uning ovoziga o'xshab, «Barthez oʻz darvozasi oldida qancha goʻrillarini koʻtargan boʻlsin, darvozasi orqasidan xavf boʻlmasa» deganini eshitaman... keyingi vaqtlardagi voqealarni eslab, endi shunday so'zlay olinmaydi, ammo shunday boʻlgani uchun blessedmiz.
Inter oʻzining bir necha yillik qattiq mehnatini yaxshi natija bilan epilog qildi — nihoyat oʻz himoyasini himoya qilishga oʻtdi, shuningdek, jamoaning oʻyin uslubiga yorqinlik olib keldi. endi biz uchun barcha yoʻl yaxshi boshlanganligini anglatadi, boshqacha emas.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
Qani endi, mening kichkina yoshligimda otam bilan birga "Brennero" kichkina restoranining derazasi oldida Inter ko'ylaklarini kiyib, raqsga tushganimni eshitgandim... ularning ovoziga o'xshab, Interning "Darbaza himoyasi"ning asosiy qahramonlari kimligini eslatib, "qancha vaqt edingiz-chi, nechta qizil kartochkalar bo'lmasin, bizniki o'zini himoya qiladi" deb o'ynaganimni... otam o'zi avvalgi kuzatuvchilardan eshitib, menga aytgan edi... keyinroq esa Inzaghi kelib, umrimni xotiralar bilan to'ldirib yubordi... yuragimdek uringan edi...
Yurak jamoa bilan, miya pauzada.
yoshimda yetti-sakkiz yosh bo'lganda, biz Termizdagi "Qorasuv" bozori oldidagi kichkina elektron do'konning tepasida interning 1989-yildagi chempionlik bayramlarini tomosha qilar edik. otam qizil-qora rangli kiyimida o'rinbosarlikdan ko'ra ko'proq narsani qila olgan futbolchini kuzatardi — jamoaning orqa chizig'idagi har bir harakatni eshitgani uchun. u «buni har doim qilish kerak, o'g'il, hozirgi vaqtda yaxshi futbolchilar ham yiqiladi» deb o'ylaganini eshitib qolganman. keyinroq shunday degan edi: «eski Interni endi hech kim eslay olmaydi, lekin bizniki o'zini o'zi himoya qiladi». bugun o'ylab ko'ramanki, u o'sha vaqtlarda buni improvizatsiya qilib aytgandir — katta futbolchi uchun zarur bo'lganligi uchun. va hozirgacha har bir himoyachi darvozasi oldidagi og'irlikni his qiladi. blessedmiz...
Ba'zilar muxlis bo'lgandan ko'ra ko'proq shu yerdaman.
Avvaliga oʻzimning oʻgʻlimni 1964-yildagi Interga qoldirganimni eshitib turaman. Oʻsha vaqtlarda jamoaning ovozini, oʻzini himoya qilishining qanchalik taʼsirchan ekanligini eshitardim. Oʻshanda jamoaning orqa chizigʻi, darvozabon Barthez harakatlarining ovozini yodga solaverar edim — "bular oʻzlarini himoya qiladi, mening bolam", deganimni eshitardim.
Endi esa oʻz oʻgʻlimni yangidan tugʻilayotgan Interga qoldiraman. BuInter hozirgi qoʻlidan kelganini qildi- ularni chempionlikni berib qoʻygani kabi, lekin oʻzlarini buni qilish uchun koʻproq qiynalganlarini his qilyapman. Oldingi jamoaning jasoratidan voz kechmasdan, yangi jamoaning ichki kurashlari, mehnati, yangi uslubini his qilyapman. Eski Interdek oʻzini oʻzi himoya qilgan, ammo yangi Inter oʻzini toʻliq ishlab chiqqan holda, har bir oʻyinda oʻzing bilan kurashib, gʻalaba keltirganini koʻraman.
Oʻshanda jamoaning ovozini eshitar edim — yangi jamoada esa oʻzining yangi ovozini tinglayapman. Har ikki vaqtda ham Inter oʻzining tabiatini oʻzgarmagan holda saqlab qolgan — oʻzlarini himoya qilish, oʻzlarini koʻrsatish. Ammo yangi vaqtlarda bu himoya koʻproq ichki kuch, koʻproq kurash, koʻproq ishdir. Eski Interning jasorati endi yangi Interning ichki qiyinchiliklarida koʻrinmoqda.
Kontekst yalang'och raqamdan ustun.
Yo, nima gaplar... mening yuragim shu mavzu bilan uzoq vaqt o'tiribdi. Interning yuqori ovozida oʻzga hech narsa yo'q — bu ovoz qonimda o'tib ketgan. Mening oʻrta maktabdagim ham oʻsha Termizda edi, "Qorasuv" bozorining tepasida biz Interning 1989-yilgi chempioni tanaffus vaqtida sharob ichganini eshitib oʻtirar edik. Barthez darvozasiga kelib qolgan har bir zarbani oʻzining "o'zimni himoya qilish kerak" degan g'oyalari bilan tinglar edik. Bu jamoa qonimga singib ketgan, o'g'il.
Endi esa yangi Inzaghi davrining ovozini eshitaman — "Darbaza himoyasi"ning sado-sidir bu. O'zimni Interning yangi avlodidan deb his qilyapman, chunki ular oʻzlarini koʻrsatish uchun kurashmoqdalar. Qaysi Inter yaxshi edi? Deydilar — ikkalasi ham yaxshi, ammo yangi interniki boshqa qiyinliklar bilan kelgan. Va buning barchasi yaxshi, chunonchi qonimda o'tib ketgan asosiy g'oya oʻzgarmagan: oʻzlarini himoya qilish! 🔥💪😱
O'g'ilimni yangi Interga qoldirganimdan keyin hislarim deyarli birdek — jamoaning qoʻliga toʻrt raqamli libosni kiydirganimdek his qilyapman. Endi esa bu ovoz borki, buni tinglab boraveraman... blessedmiz...
Bolaligimdan tribunada.
Ooo, buni eshitib yig'lay boshladim — 1964-yilda Interga o'g'ilimni qoldirganman, uyda esa xotinim "ota-oʻgʻil" ga taʼzim qilish uchun o'yinga vaqtida televizor oldida tortib yotar edi!🤣🍿
Bas, o'sha kunda o'ylaganman: "yigit, senga oʻz interini qoldiraman, lekin tomonlar oʻzgartirmasin!" Va hozircha boshqa hech narsa oʻtirmayapti — faqat internim uchun qonimning yarmi boshqa rangga kirib ketganini his qilyapman! Zo'r davom eting!
Kulgani keldim, umrga qoldim 🍿