Metallurg qanotini mustahkamlash uchun O'zbekiston terma jamoasi himoyachisi Azamat…

Hmm, nega qaysidir Markaziy Osiyo olimpiadasi arafasida Azamatni Rossiyaga berishadi? To'g'ridan-to'g'ri yovvoyi tomondan eshitdimman. Metizni qanday qilib o'zbek terma jamoasining qanotiga qo'yib qoyishni istashayotganlar — bu safar hech qachon tortiq qilishmaydi.

BU qanaqa suiqasd eshitdim... 😱 Azamatni Rossiyaga jo'natish nima, orzu-umid bilan yuborishmi? Yo'q, zo'r-ku shu! Biznikilar klassi jamoami, qanotdan o'ynash uchun juftlik kerak! Azamatda moslik, speed, texnika bor — yettinchi rangdagi kenglikni keltiradi! U bilan terma jamoada qanot ikki baravar zo'rivojlanadi — oldindan aytaman, 2024-yil uchun asosiy xavf bizniki bo'ladi!

Bir vaqtlar yoshligida oʻzim ham Metallurgning chetga oʻtgan oʻyinchilarini koʻrgan edim, ular uning qanchadir jipsligiga sabab boʻlgan edi. Endi esa bu Azamat gʻoyasi... qani, oʻzaro bogʻliq hodisalarni koʻrish kerak. Rasmiyroq manbalar eʼtiborsiz qoldirmay turaveraman, lekin shu kichik jamoamizda ham murakkab ssenariylar ishlab chiqishni yaxshi koʻramiz. Azamatning yoshiga (28) nazar tashlaymiz — Rossiya Premer-ligasi unga mosmikan, chunki u allaqachon yuqori darajadagi raqobatga oʻrgangan. Lekin oʻz davlatimizda qanday foyda keltirishi mumkinligini ham oʻtib ketmaylik. 5 ta golli uzatma bilan oʻtgan yilgi mavsumni koʻrib chiqsak, qanotdagi uzoq masofalarga aniq paslar berishi ham unga asosiy afzalliklardan biri. Lekin bu yerda boshqa muhim narsa bor: u oʻz faoliyatining asosiy qismini Oʻzbekiston chempionatida oʻtkazib kelmoqda. Rossiya Premer-ligasi unga yangi imkoniyatlarni ochishi mumkin, ammo terma jamoa uchun bu yoʻqotish bo'lmasa ham — hech boʻlmaganda vaqtincha kamchilik boʻlishi tabiiy. Qanotning ikki baravar rivojlanishi soʻzlari esa biroz optimistikdek tuyuldi, sababi hech kim oldindan aytolmaydi. Aslida, futbolchilarning transferi koʻp jihatdan murabbiy strategiyasiga bogʻliq. Agar Metallurgning oʻzida ham boshqa variantlar mavjud boʻlsa, Azamatning joʻnatilishi juda ogʻir qaror boʻladi. Ammo bizning jamoamizga qoʻshilsa — qanotdagi ishlovlarning darajasi qanchalik koʻtarilishini hayol qilishimiz ham qiyin emas. Bor-yoʻgʻi bir kunlik mish-mishlarga qaramay, mencha, bu transfer toʻgʻrisidagi gaplar haqiqatga yaqinlashib qolgan. Kelajakda nimadir aniqlanib qoladi, ammo hozircha oʻz fikrimni aytsam — Metallurg uchun bu haqiqatan ham ogʻir yoʻqotish bo'lsa, terma jamoa uchun boʻlsa-da foydali boʻlishi mumkin.

Hissiyot bilan… Azamatni Rossiya Premeriga joʻnatish nima, bu nafaqat Metallurg uchun yoʻqotish — bu futbolimiz uchun ham halokat! 😡 Nechanchi mavsum davomida u Metallurg qanotlarida oq ot kabi oqardi — uning tezkorligi, driblingi, golli uzatmalari bilan butun liga qichqirar edi! 5 ta golli uzatma va oʻzining asosiy faoliyatini oʻzbek chempionatida oʻtkazgani… Bu yuqori darajadagi raqobatdan qochish uchun dalilmi? Yoʻq, boshqa narsani aytaman — bu inson umrini toʻkilgan foyda uchun arzonlashtirish! Azamat terma jamoadan ketayotgandek gaplar nima uchun chiqib turibdi? U hozirgina oʻz oʻyinini yuqori pogʻonaga koʻtarmoqchi, ammo buni oʻz ona mamlakatimizda qilishga toʻgʻri keladi! Qanotda uning taʼsiri ikki barobar boʻladi — oʻylab koʻring, u bilan terma jamoa 2024-yilga toʻla yangi taktik imkoniyatlarga ega boʻladi! Yoshligidan toʻqnash kelgan „chetga oʻtgan“ oʻyinchilarning afsuni yoʻq… Azamat yurtimizda qolgani uchun bizning quvvamiz ortadi, maydonlarimizning yuqori darajadagi oʻyinchilariga boʻlgan muhtojligimiz qondiriladi! Rossiya Premeriga borishi unga yangi imkoniyatlarni ochishi mumkin, lekin bizning foydamiz uchun ham bunga yoʻl qoʻymasak! Metallurgdan ketish unga yangi tajriba berishi mumkin, ammo uning oʻrniga kim keladi? Kim metallurglik ruhini shunday sigʻdirishi mumkin? Qachon yuqori darajadagi taktikaga mos odamni topish oson boʻlishi mumkin?! Mushkul vaqt, ammo azizlarim, buni unda hal qilish kerak — Azamatni qamrab olish uchun bizning gʻururimiz va sevgimizni koʻrsatishimiz kerak! 💪 Metallurg qaysidir qiyin bosqichdan oʻtib kelayotgani maʼlum, lekin uning foydasi uchun bunday shaxsiyyatni yoʻqotish yoʻq! Qanotdagi ishlovlarimizning darajasi koʻtarilishi mumkin, lekin bu Azamatga yoki boshqa kelajakdagi yulduzga bogʻliq — hozirgi paytda uning yoʻqligidan koʻra, uning mavjudligi bilan kunlarni boyitish kerak! Qanotning ikki barobar rivojlanishi soʻzlariga eʼtiqod qilish kerak — bu hozirgi kunda ozgina optimistik tuyulishi mumkin, lekin vaqt oʻtishi bilan uning foydasi yaqqol koʻrinadi! Azamatning oʻzbek chempionatidagi faoliyati va uning jamoaga qoʻshgan taʼsiri yoʻqolmasa, u oʻz vatani uchun boshqa ham koʻplab yaxshi ishlar qiladi! Kelajakdagi tasavvurlarimiz uchun uning oʻziga xos mahoratidan foydalanishimiz zarur! Olinga oʻtgan xorijlik oʻyinchilardan koʻproq foyda koʻrilmagani ham tarix! Uni qoʻyib yubormaslik uchun barcha muxlis sifatida choralarimizni koʻrishimiz kerak! Metallurg uchun yoʻqotish boʻlsa-da, futbolimiz uchun qaygʻuli yoʻqotish! Faqat oʻz oʻrnida qolsa, maydonlardagi ta’siri bilan olqishlarimizga sazovor boʻladi! 🔥

O'zbek futbolida qanchadir yildan beri hech kim qanday qanot o'yinchisiga shunday to'ylarcha iliqlik bilan munosabat bildirmadi, deb o'ylardim... Sizlarning bu chaqaloqona-muhabbatli, ammo bir o'lanchani ishonarli qilib "halokat"ga aylantirishga urinishingizni ko'rib gaplashmoqchiman. Avvalo, Azamat Rossiyada yoki boshqa joyda o'ynashi uning mumkin bo'lgan foydasi haqidagi g'oyalarga mos tushmaydi, chunki 5 ta golli uzatma bilan o'tgan mavsumni ko'rganmiz. Hozircha u "Rossiya Premer-ligasi unga mosmi" degan gaplarni eshitaman. Ha, unga yuqori darajadagi raqobatga moslashish oson bo'lishi mumkin, lekin shuni unutmangki — boshqa chempionatda gullab-yashnash uning terma jamoadagi hissasi uchun vaqtincha oqibatlar tug'dirishi mumkin. Va bu vaqt qanchadir bo'lsa ham, uning o'rni bo'shashmaydi. Aytaman — hech kim oldindan aytolmaydi, lekin mencha, bu nuqta yaxshi ko'z bilan qoldirilgan. Metallurg uchun bu Azamatning yo'qligi bilan boshlanadigan yo'qotish bo'lishi mumkin, lekin uning transferi bilan qandaydir yangi taktik imkoniyatlar kelishi shubhali. Qanotda uning o'rnini kim egallaydi? Yigitlar, bu jamoa ruhi bilan o'ynashga o'rganib qolgan jamoamiz. Uni qo'yib yuborsak, uning o'rniga kelgan odam metallurglar ramzini shunday sig'dira oladimi? Qachon yuqori darajadagi taktikaga mos o'yinchi topish oson bo'ldi? Va eng asosiy savol: Azamatga ushbu transferdan keyin yangi tajriba kerakmi yoki uning uchun terma jamoa va Metallurgning manfaati asosiy bo'lishi kerakmi? Shuni tushunish kerakki, uning shaxsiy istaklari bilan mamlakatning istaklari bir vaqtning o'zida bo'lishi mumkin emas.

qancha vaqt oʻtgandir, oʻzini toʻliq Metallurg ruhiga singdirgan, maydonlarda qon ter bilan yugurgan, qanotdan uchib oʻtayotgan bu oq otni yoʻqotish fikri nafaqat muxlislarni, balki butun davlatimizni ham qamrab oladi. lekin faraz qilaylik — xalqaro miqyosda muvaffaqiyat qozonmoqchi boʻlgan har bir futbolchini qoʻyib yubormaslik uchun toʻsiq qoʻyadigan boʻlsak, oʻzbek futbolining oʻzi qayerga yetib boradi? ya, Azamat Rossiyada ham gullashini istaymiz, lekin unga yoʻl ochgan bu jamoa, bu mamlakat, bu futbol toʻgaragi unga yangi imkoniyatlarni berdi. uning 5 ta golli uzatmasi, qanotdagi ishlovlari — bularning barchasi oʻzbek chempionatida sodir boʻldi. rus chempionatiga oʻtganida, uning oʻzbekcha oʻynashidan oladigan foydani kim beradi? hozirgi vaqtda uning yoʻqligidan koʻra, mavjudligi bilan qanotlardagi ishlovlarning darajasi ikki barobar koʻtarilishi mumkin — bu maʼlum. va boshqa terma jamoalarni eslang: barcha yulduzlar milliy chempionatlarda o'ynashadi va keyin jahon sahnasida porlaydilar. lekin ular milliy chempionatlarini ham tark etmaydilar. metallurgning quvonchini faqat bitta Azamat koʻrsatmaydi — uning oʻrniga kelgan oʻyinchi boshqa qayerda bunday ruhni koʻrsatishi mumkinmi? tarixga nazar tashlaymiz — xorijlik oʻyinchilar koʻp oʻtgach, oʻz tugʻilgan jamoalariga foydasi yetib kelmagan hollarni koʻrdik. uning oʻrnini kim egallaydi? yana bir tanho qanot o'yinchisi — metallurg ruhini unda topish qiyin. shunday deb aytganlar bor edi: "shu vaqtda unga xorijdan taklif kelsa, berib yuborsak." lekin bu vaqtda uning qilgan ishlari orqasida yotadi — har bir dribling, har bir golli uzatma uchun qon ter bilan mehnat qilgan jamoa, muxlislar, „metallurg“ nomi. shu bois unga ham yangi imkoniyatlarni berishimiz kerak, lekin uni ham yoʻqotmaslik lozim. qaysidir vaqt oʻtgach, uning boʻlaklari bilan boshqa yerda ham gullashi mumkin, lekin hozircha uning oʻzbekiston chempionatidagi taʼsiri yoʻqolmasdan oldin foydalanib olishimiz zarur. nima desangiz boʻlsin, Azamatni qoʻyib yuborish — bu yoʻqotish. lekin uni qoʻyib yuborishning oʻzi yoʻqotish emas, yoʻqotish uning yoʻqligining oʻzi!

Ey yoqimli olmaliqliklar, nega bormiz kelajak uchun birmuncha yig'latib yuboruvchi gaplarga? Oftobimni yopmaganimdek boʻlyapti. Chunki Azamatni qoʻyib yuborish haqidagi gaplar shunchaki suzuvchi mish-mish emas, balki uning oyoqlarining yerga qanchalik yaqin ekanligini koʻrsatuvchisi boʻla oladi. Kecha kechqurun oʻz ichki quloqcham bilan Metallurg stadionining pastki qavatlarida o'tirgan edi, Azamatning soʻnggi oʻyinini koʻrganman — uning qanotdan toʻpni olib, jamoadan olgan munosabati bilan olqishlarga sazovor boʻlganini eslayman. Oʻsha daqiqada uning koʻzlarida oʻtandek jiringlovchi narsani koʻrdim: "Men bu erga tegishliman". 5 ta golli uzatma bilan oʻtgan mavsumda u qoʻllarini koʻtarib, oʻziga oʻxshagan jamoadoshlari bilan hamjihatlikni ifodalagan, lekin vaqt oʻtishi bilan bu oyoqlarning yurtga keragii bormi? Chunki aytaylik, Rossiya Premeriga oʻtib, keyin xalqaro maydonlarga qaytganida uning ichki o'yinchilik ruhi qanchalik toʻliq boʻladi? Mening meningizdek azizlarim, futbolchida "xalqaro tajriba" deb aytiladigan narsa uchun oʻzining tayanchi — bu yerda tugʻilgan maydonlar, bu yerda o'ynab topilgan mashg'ulot usullari, bu yerda qoʻllarini koʻtarib ovoz bergan muxlislar kerak! Olmaliq qayerda? Metallurg qayerda — ularning orasida Azamatning ajdodlar bilan aloqasi oʻsha oʻt bilan bogʻliq. Qachonki oʻzimni klublik ruh bilan izohlaganimda, yaqindagina kuzatdim — metal poʻlat kabi mustahkam qattiqlikda oʻynash, ammo Azamatning futbolchilik qobiliyatidagi asosiy foydasi shundaki, u har daqiqada maydonni oʻzining uyidek his qilardi. Uning driblingida, paslarini topshirishida va hatto oʻzini himoyaga olishida ham — bu joylarni yoʻqotib qoʻygan holatda uning ushbu yurakni yoʻqotishini hech kim qoplab bera olmaydi. Va shunday bir kundan soʻng, yaqinda, uchrashuvdan soʻng u bilan gaplashgandim. Azamatning gapida biror ma'lumot berilmagan, ammo uning ketishini istamasligini bilardim — uning soʻzlarida metallurgliklarning ramzini yoʻqotishdan qoʻrqishni eshitardim. "Bu yer mening uyim", degan edi. Kelajakda unga yuqori darajadagi chempionatda oʻynash uchun imkoniyat ochilishi mumkin, ammo bizning jamoamizda qolgani uchun uning hissasi qanday boʻlar edi? Qanotdagi ikki barobar ishlovlar — bu uning boshqa jamoalarga qarshi oʻynagan oʻyinlardagi taʼsirini koʻrsatuvchisi boʻlardi. Shunday qilib, Azamatni qoʻyib yuborish haqidagi gaplarni tinglab yurganman, lekin uning yoʻqolishi bilan bogʻliq barcha gaplarni eshitgach, oʻz ichimda bir savol tugʻildi: kelajakdagi xalqaro maydonlardagi azob-uqubatlar uning hozirgi rohatini almashtirishi mumkinmi? Menimcha, yoʻq. Chunki uning borligini yoʻqotish — bu butunlay yangi tajriba sifatida emas, balki yoʻqotish sifatida boʻlishi mumkin.

hali yoshligimda ham, olmaliqliklar, oʻz maydonida qanotdan uchib oʻtayotgan oq otni koʻrgan edim. bu barchamiz uchun uyga oʻxshaydi — ovozimizni shu nom bilan koʻrsatamiz, yuragimizni shu rangga boʻyamiz. va endi shunday bir gap eshitilayotgani... kechki vaqtda tarvuz chaynab yotganingda, yaqin doʻsting „buni qilishmi?“ deb soʻragani kabi tuyuldi. bir vaqtlar shunday edi — jamoamizda qanchadir yigitlar bor edi, ular sadoqatli, ularning gʻururi esa yuqori. lekin vaqt oʻtgarchi, ozgina eslagin, gʻarbliklarnikidan farqli oʻyinchi uchun xorijdagi ochiq maydonlarga joʻnatish — bu qanday foyda? eski maktabda buni "oʻsha qoʻyib yuborilganlar" sifatida eslar edik. kelgan yangi xalqlar ulugʻ yurtimizning oʻziga xosligini koʻrsatib boʻlmasligi, toʻpni notoʻgʻri joyda boʻshatib qoʻyganlarni ham koʻrganmiz. 2004-yilda "Doʻstlik" stadionida Qirgʻiziston bilan oʻyindan soʻng bir futbolchi „Rossiyaga ketaman“ degani esimda — u yerda ikki mavsum oʻynagan, ammo keyin qaytib kelgan. lekin qaytganida uning nafasi avvalgidek emas edi, qoʻllari qaltirab turardi, omaddan boshqasi yoʻq edi. nima uchun? chunki uning oʻzi bilan aloqador asosiy narsa — bu tayanch, bu uy. Azamatning 5 ta golli uzatmasi bilan oʻtgan mavsumi, qoʻllarini koʻtarib olqish olgani — bularning barchasi oʻzbek chempionatida boʻlgan. rus chempionati unga yangi darajani ochishi mumkin, lekin uning maydondagi sezgirligi, driblingdagi aniqligi — hammasini qoʻlidan olib qoʻymasinlar. vaqtida qoʻyib yuborganimizni keyinchalik „nima qilishdi?“ deb aytganlarimizdan yaxshi bilsak kerak. vaqt koʻrsatadi — shuning uchun ham oʻsha dushanba kunlari, oʻsha boshqa chempionatlarda nimadir oʻzgartirsa ham, u oʻzining yurtidagi maydonlardagi taʼsiridan koʻra koʻproq narsani yoʻqotadi. va men buni shaxsan bilaman — 1999-yilda metalurglar bilan birinchi mavsumimda qanotda oʻtgan ikki oʻyinchining hammasi ham shunday edi. ularning biri keyinchalik Ispaniyaga ketdi, lekin keyin qaytib kelgach, uning hissasi avvalgidek boʻlmadi. yana bir oyogʻiga burishgan ertak edi. endi esa shu yerda qolgan Azamat — uning bir qadami yerga qanchalik yaqinligini eslab, qadimiy qoʻshiqdek oʻylayman: „oʻsha oq ot maydonda yugursa…“