Namanganning asl to'lqini osha: Navbahorning yangi tarixni shakllantirgan g'alabalari va…
eshimda o'shanda bo'lgan edi... ertangi navro'zga yaqin bir kunlar markaziy stadionning oldida uchrashdik, yigitlar, o'sha vaqtning kelib chiqishi — aprel oyida qor aralashgan kun edi, lekin insonlarni oldindan aytgandek to'plar kabi siqib chiqarib, hayajonli chiroylar ostida to'planib ketar edik. o'sha paytda "Navbahor"degan nomni eshitganlarning barchasi bir-biriga: "qayerdan bunday g'ayritabiiy quvvat keltiramiz?" deb hayron bo'lardilar. shu vaqtda "Markaziy"da birinchi yirik g'alaba uchun kurashish jarayoni boshlangan edi, o'sha kunlar... endi unutib bo'lmaydi.
sizlarni bilishimni istar edim — o'sha vaqtda jamoa pley-off bosqichiga chiqib, finalga yetib kelganini, amakivachcham bilan birgalikda televizor ekranidan ovoz chiqarmaganimizni eslayman. stadionning tomi oldida yigitlar yog'ochdan kichkina bayroqlar ishlap, jamoaning nomi aytib yurishardi. keyinchalik esa birinchi chempionlik kubogi qo'llarimizga tushib, shaharning boshqa tomonlariga futbolning sha'ni tarqalib ketdi. ha, haqiqatan ham, Navbahor oʻsha vaqtlarda faqat bir jamoa emas edi — u Navbaxor shahrining o'zi edi, umidning o'zi edi.
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'sha paytlarda men Termizga kelib, yangi yillarni Navbahorning o'yinlari bilan kutardik! Termizliklar bilan gaplashsak, shaharga kelib qo'nib, avtobusdan tushganimda qo'limda "Navbahor" shapkasi bo'lsa, ikki yoqlama erkaklar: "Navbahor termizliklar uchunmi?!" deb hayron bo'lib qolar edilar. Ha, ha, endi men ham shunday olovli futbol ruhini o'zlashtirib oldim!
O'sha kunlarda men Termizning markaziy qismida, Qo'shtepa mahallasida yashar edim. Oyog'im ostidagi yo'llarimizda Navbahorning g'alabalari haqida gaplashar, ertalab maktabga ketayotganimda ikki oila bir-birini qutqarardi: "Bugun o'ynashadi, yaxshi keldingiz!" — deya. O'shanda jamoa yuqori ligada o'ynaganda, "Navbahorning navbatini kutilmoqda" — deya shahar bo'ylab mish-mishlar tarqalib, hamma o'z mehnatini jamoaga bag'ishlar edi.
Va shu vaqtda men bir gap eslayman — 1996-yilning bahorida, Termiz stadionining tomi ostida birinchi marta Navbahorning yuqori ligaga chiqishini tomosha qilgan edim. Qor ko'chalaridan chiqib, xalq kiyinishlarini kiyib, minglab insonlar birgalikda "Navbahor — chempion!" degan hayqiriqlar bilan yurardik. O'sha vaqtda uning nomiga ishonadiganlar uchun futbol — bu hayotning o'zi edi. ❤️⚽
Bolaligimdan tribunada.
esla men yodimga kelgan sarguzashtlardan birini aytaman, yigitlar. o'shanda menga qizil-quloqlar tug'ilgan vaqt edi, Navbahor bilan bir vaqtda Termizda xalqaro turnir bo'lar edi. navbatdagi o'yin oldidan stadionga kelib chiqaman — oldimdan oqava suv oqayotgan edi, maydon esa yomg'ir uchun uning rejasi yo'q edi. maydonchilarga qandaydir silliq qilib xalal berib turar edilar, lekin o'yin vaqtida yer tekislanib ketdi, to'pning oyoqlardan sirpanib ketishi juda qiyinlashdi.
o'sha o'yinda Navbahor Superkubok uchun kurashardi. bir nechta o'yin davomida jamoa yomg'irdan so'lishib, qarshi tomonlar qiyinlashardi. Navbahorning kiyimlari esa hammasiga qaramay, oltin rangda edilar, shuning uchun o'tkinchilar orasida "oltinlarni poyga qilishayotgani" deya kulgini tortar edilar.
75-daqiqada, yomg'ir yomonlashgan vaqtda, markaziy himoyachi boshqa jamoaning hujumchisiga qarshi kurashayotgandi — bir vaqtda shunda bir suv to'lqini kelib urilib, maydonchilarning barchasi cho'zilib qoldilar. faqat Navbahorli o'yinchi, erkaklarcha turgandan keyin, to'pni ushlab oldi va qarshi hujumni boshladi. o'sha lahzadan keyin stadionda "Navbahor! Navbahor!" degan hayqiriqlar eshitilmas edi — to'liq birdamlik.
keyin asosiy vaqt tugagandan keyin, bu hikoya jamoamizga o'sha yozda chempionlikka olib kelgan narsalardan biri edi — qaysidir darajada shunday vaqtlarda jamoaning o'zini ham, muxlislarini ham sinovdan o'tkazar edilar. endi eslaganimda, o'shanda maydondagi har bir tomchi suvga qaramay, Navbahorning oyoqlari pastga botirmaganini eslayman, to'g'ri narsa uchun kurashish kerakligini unutmasdan...
Hammasini ko'rganman, birodarlar.
O'shandan yillar o'tdi, men uyimga kelaman — onam:
- O'g'il, siz Navbahorni uyalmagansizlarmi?
Men:
- Nima uchun?
Onam:
- Termizning markaziy bozoridagi barcha kiyim do'konlarida Navbahor shapkalari bilan qoplangan edilar, hatto gilamlar ham Navbahor logotipida edi!
Hammaga:
- Bu jamoa nafaqat chempion, balki moda trendini ham o'rnatdi! 😂🤣 Kimdir "Navbahor" deb to'g'rirog'i qayerga qoyishni bilmaydi — chiroq ostiga, yelkaga yoki darvozagami? Qo'rqaman, keyinchalik to'pdek oqib ketishadi! ⚽⚡
Navbahor — bu futbolning o'zi emas, balki o'z navbatida Navbaxor aholisi!